Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз сюрреалистік суретшісі Реймонд Жорж Ив Танги (5 қаңтар 1900 жыл - 15 қаңтар 1955 жыл), жай ғана Ив Танги (,/iː//v// //t//ɒ̃/'/ɡ//iː/, iv tɑ̃ɡi) деп белгілі француз сюрреалистік суретшісі.
French surrealist painter
Raymond Georges Yves Tanguy (January 5, 1900 – January 15, 1955), known as just Yves Tanguy (,/iː//v// //t//ɒ̃/'/ɡ//iː/, iv tɑ̃ɡi), was a French surrealist painter.
Өмірбаян
Танги зейнеткердеген теңіз капитанының ұлы болып, 1900 жылдың 5 қаңтарында Париждегі Конкорд алаңындағы Теңіз істері министрлігінде дүниеге келді. Оның ата-анасы екеуі де бретондықтар еді. 1908 жылы әкесі қайтыс болғаннан кейін анасы туған жері Локронанға, Финистерге көшіп кетті, ал ол жастық шағының көп бөлігін түрлі туыстарымен бірге өткізді. 1918 жылы Танги қысқа мерзімге сауда флотына қосылды, ал 1922 жылы әскери қызметтен босатылып, Парижге оралып, түрлі жұмыстар істеді. Ол Джорджо де Кириконың суретіне кез болып, одан қатты әсер алып, формальды білімі болмаса да, өзі суретші болуға шешім қабылдады. Танги жұмыс істеп жатқан суретіне толыққанды беріліп кететін әдеті болды. Мүмкін, бұл өнер туындыларын жасау тәсілі оның кішкентай студиясымен байланысты болған шығар, онда тек бір ылғал сурет салуға орын жеткен. 1924 жылы досы Превердің арқасында Танги Андре Бретонның айналасындағы сюрреалистік суретшілер тобымен танысты. Танги өзінің ерекше сурет салу стилін жылдам дамыта бастады, 1927 жылы Парижде өзінің алғашқы жеке көрмесін өткізді және сол жылы алғашқы әйелі Жаннет Дюкрокқа (1896 ж.т., 1977 ж.қ.) үйленді. Осы қарбалас кезеңде Бретон Тангиге жылына 12 картина салуға шарт жасады. Тұрақты табысы болғандықтан, ол аз сурет салып, Бретон үшін сегіз ғана туынды жасады. 1930 жылдың желтоқсанында Бунюэль мен Далидің «Алтын ғасыр» фильмінің алғашқы көрсетілімінде оңшыл белсенділер фильм көрсетіліп жатқан кинотеатрдың вестибюліне барып, Дали, Жоан Миро, Ман Рэй, Танги және басқалардың өнер туындыларын жойды. 1930 жылдары Танги күрескен суретшінің богемиялық өмір салтын құштарлықпен қабылдады, бұл оның алғашқы некесінің сәтсіздікке ұшырауына әкелді. 1938 жылы ол әйелі Жаннет Дюкрокпен бірге Лондонға барғанда Пегги Гуггенхайммен құпия қарым-қатынаста болды, оның галереясында Guggenheim Jeune-де өзінің алғашқы ретроспективті көрмесін ұйымдастырды. Көрме үлкен жетістікке ие болды және Гуггенхайм өзінің өмірбаяннда «Танги өмірінде алғаш рет бай екенін сезінді» деп жазды. Ол өзінің коллекциясы үшін «Toilette de L'Air» және «The Sun in Its Jewel Case (Le Soleil dans son écrin)» суреттерін сатып алды. Танги Пеггиге екі әдемі сырға да сурет салды. Бұл роман Лондон мен Парижде жалғасты, бірақ Танги екінші әйелі болатын сюрреалистік суретшімен танысқанда ғана аяқталды. 1938 жылы әріптес суретші Кэй Сейдждің туындыларын көргеннен кейін Танги екінші некеге бастаған қарым-қатынасты бастады. Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда, Сейдж туған Нью-Йоркке оралды, ал әскери қызметке жарамсыз деп танылған Танги оның соңынан ерді. Ол өмірінің қалған бөлігін АҚШ-та өткізді. Сейдж пен Танги 1940 жылдың 17 тамызында Невада штатының Рино қаласында үйленді. Олардың некелері берік болғанымен, керістікке толы болды. Екеуі де көп ішіп, Танги Сейджге ауызша және кейде физикалық зорлық көрсетті, оны итеріп жіберіп, кейде жеке және қоғамдық жиналыстарда пышақпен қорқытты. Достарының айтуынша, Сейдж күйеуінің агрессиясына жауап бермеген. Соғыс аяқталған кезде олар Коннектикут штатының Вудбери қаласына көшіп, ескі шаруа үйін суретшілер студиясына айналдырды. Олар өмірінің соңына дейін сол жерде тұрды. 1948 жылы ол АҚШ азаматы болды. 1955 жылдың қаңтарында Вудбериде Тангиге инсульт оқшау келді. Оның денесі кремацияланып, күлі 1963 жылы Сейдж қайтыс болғанға дейін сақталды. Кейіннен оның күлін досы Пьер Матисс сүйікті Бретаньдегі Дуарнез жағажайында әйелінің күлімен бірге шашыратылды.
Tanguy was the son of a retired navy captain, and was born January 5, 1900, at the Ministry of Naval Affairs on Place de la Concorde in Paris, France] His parents were both of Breton origin. After his father's death in 1908, his mother moved back to her native Locronan, Finistère, and he ended up spending much of his youth living with various relatives. In 1918, Tanguy briefly joined the merchant navy before being drafted into the Army, where he befriended Jacques Prévert. At the end of his military service in 1922, he returned to Paris, where he worked various odd jobs. He stumbled upon a painting by Giorgio de Chirico and was so deeply impressed he resolved to become a painter himself in spite of his complete lack of formal training. Tanguy had a habit of being completely absorbed by the current painting he was working on. This way of creating artwork may have been due to his very small studio which only had enough room for one wet piece. Through his friend Prévert, in around 1924 Tanguy was introduced into the circle of surrealist artists around André Breton. Tanguy quickly began to develop his own unique painting style, giving his first solo exhibition in Paris in 1927, and marrying his first wife Jeannette Ducrocq (b. 1896, d.1977) later that same year. During this busy time of his life, Breton gave Tanguy a contract to paint 12 pieces a year. With his fixed income, he painted less and ended up creating only eight works of art for Breton. In December 1930, at an early screening of Buñuel and Dalí's L'Age d'Or, right wing activists went to the lobby of the cinema where the film was being screened, and destroyed art works by Dalí, Joan Miró, Man Ray, Tanguy, and others. Throughout the 1930s, Tanguy adopted the bohemian lifestyle of the struggling artist with gusto, leading eventually to the failure of his first marriage. He had an intense affair with Peggy Guggenheim in 1938 when he went to London with his wife Jeannette Ducrocq to hang his first retrospective exhibition in Britain at her gallery Guggenheim Jeune. The exhibition was a great success and Guggenheim wrote in her autobiography that "Tanguy found himself rich for the first time in his life". She purchased his pictures Toilette de L'Air and The Sun in Its Jewel Case (Le Soleil dans son écrin) for her collection. Tanguy also painted Peggy two beautiful earrings. The affair continued in both London and Paris and only finished when Tanguy met a fellow Surrealist artist who would become his second wife. In 1938, after seeing the work of fellow artist Kay Sage, Tanguy began a relationship which led to his second marriage. With the outbreak of World War II, Sage moved back to her native New York, and Tanguy, judged unfit for military service, followed her. He would spend the rest of his life in the United States. Sage and Tanguy were married in Reno, Nevada, on August 17, 1940. Their marriage proved durable but tense. Both drank heavily, and Tanguy assaulted Sage verbally and sometimes physically, pushing her and sometimes even threatening her with a knife privately and at social gatherings. Sage, according to friends' accounts, made no response to her husband's aggression. Toward the end of the war, the couple moved to Woodbury, Connecticut, converting an old farmhouse into an artists' studio. They spent the rest of their lives there. In 1948, he became a naturalized citizen of the United States. In January 1955, Tanguy suffered a fatal stroke at Woodbury. His body was cremated and his ashes preserved until Sage's death in 1963. Later, his ashes were scattered by his friend Pierre Matisse on the beach at Douarnenez in his beloved Brittany, together with those of his wife.
Стил және мұра
Тангуйдің суреттері ерекше, бірден танылатын бейнелеу емес, абстрактілі сюрреализм стиліне ие. Олар кең, абстрактілі пейзаждарды бейнелейді, көбінесе өте шектеулі түстер палитрасында, тек сирек жағдайда контрастты түстердің сәл жарқырауы байқалады. Әдетте, осы фантастикалық пейзаждар әртүрлі абстрактілі пішіндермен толтырылады, кейде бұрышты, шыны сынықтарындай өткір, ал кейде қызықты органикалық түрде, алып амебалардың кенеттен тасқа айналғандай көрінеді. Наталья Бродскаяның сөзінше, «Ана, әке жараланды!» (1927) – Тангуйдің ең әсерлі туындыларының бірі. Бродская картинаның Джорджио де Чирикоға деген қарызын көрсетеді деп жазады – құлаған көлеңкелер мен классикалық торс, – және апат сезімін тудырады: көкжиек, даланың кеңдігі, жалғыз өсімдік, түтін, кішкентай тұлғалардың әлсіздігі. Тангуй сурет салуды бастамас бұрын осы бейнені толығымен қиялында көріп өткенін айтты. Ол сондай-ақ осы және басқа да туындыларының атауларын психиатриялық оқулықтардан алғанын мәлімдеді: «Мен Андре Бретонмен бірге психиатрия туралы кітаптарды парақтап, картиналарға атау ретінде пайдалануға болатын пациенттердің сөздерін іздеген бір күнді есіме аламын», – деді ол. Алайда Дженнифер Мунди бұл картинаның және тағы бірнеше туындының атаулары доктор Чарльз Ришенің «Метафизика туралы трактат» (1922) атты паранормальды құбылыстар туралы кітабынан алынғанын анықтады. Тангуйдің стилі Роберто Матта, Вольфганг Паален, Тойен және Эстебан Франсес сияқты жас суретшілерге елеулі әсер етті, олар 1930-шы жылдары сюрреалистік стильді қабылдады. Кейіннен Тангуйдің суреттері (және де Чириконың туындылары) Поль Гримо мен Превердің 1980 жылғы француз анимациялық фильмі «Патша және құс» фильмінің стиліне әсер етті. Тангуйдің туындылары сонымен қатар иллюстратор Ричард Пауэрстің ғылыми-фантастикалық кітап мұқабаларына да ықпал етті.
Tanguy's paintings have a unique, immediately recognizable style of nonrepresentational surrealism. They show vast, abstract landscapes, mostly in a tightly limited palette of colors, only occasionally showing flashes of contrasting color accents. Typically, these alien landscapes are populated with various abstract shapes, sometimes angular and sharp as shards of glass, sometimes with an intriguingly organic look to them, like giant amoebae suddenly turned to stone. According to Nathalia Brodskaïa, Mama, Papa is Wounded! (1927) is one of Tanguy's most impressive paintings. Brodskaïa writes that the painting reflects his debt to Giorgio de Chirico – falling shadows and a classical torso – and conjures up a sense of doom: the horizon, the emptiness of the plain, the solitary plant, the smoke, the helplessness of the small figures. Tanguy said that it was an image he saw entirely in his imagination before starting to paint it. He also claimed he took the title of this and other works from psychiatric textbooks: "I remember spending a whole afternoon with André Breton," he said, "leafing through books on psychiatry in the search for statements of patients which could be used as titles for paintings." Jennifer Mundy, however, discovered that the title of this painting and several others were taken from a book about paranormal phenomena, Traité de metaphysique (1922) by Dr Charles Richet. Tanguy's style was an important influence on several younger painters, such as Roberto Matta, Wolfgang Paalen, Toyen, and Esteban Francés, who adopted a Surrealist style in the 1930s. Later, Tanguy's paintings (and, less directly, those of de Chirico) influenced the style of the 1980 French animated movie Le Roi et l'oiseau, by Paul Grimault and Prévert. Tanguy’s works also influenced the science fiction cover art of illustrator Richard Powers.
Танымал мәдениетте
Тангидің "The Invisibles" суреті BBC Two телеарнасының екінші маусымының үшінші эпизодындағы маңызды сюжеттік бөлшек болды. Суретші Дэвид Сильнюс металл қалдықтарынан Тангидің сурет салу стилінде жеке туындысын жасап, оны "Тангиге арналған құрмет" деп атады.
Tanguy's The Invisibles was a key plot point in the third episode of the second series of BBC Two comedy drama There She Goes. The artist David Cilnius made his own personal rendition of Tanguy's painting style using scrap metal objects and titled it "Homage à Tanguy".