Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық актриса (1882–1965)
American actress (1882–1965)
Маргарет Дюмонт (туған кезде Дейзи Джульет Бейкер; 20 қазан 1882 – 6 наурыз 1965) – американдық сахна және кино актрисасы. Ол Маркс ағайындарының жеті фильміндегі комик серігі ретінде жақсы есте қалады; Граучо Маркс оны «іс жүзінде бесінші Маркс ағайыны» деп атаған.
Margaret Dumont (born Daisy Juliette Baker; October 20, 1882 – March 6, 1965) was an American stage and film actress. She is best remembered as the comic foil to the Marx Brothers in seven of their films; Groucho Marx called her "practically the fifth Marx brother."
Ерте өмір
Дюмонт Нью-Йорктің Бруклин қаласында Уильям мен Харриет Анна (құрметті аты Харви) Бейкердің қызы Дейзи Джульетт Бейкер ретінде дүниеге келді.
Dumont was born Daisy Juliette Baker in Brooklyn, New York, the daughter of William and Harriet Anna (née Harvey) Baker.
Мансап
Дюмонт жасөспірім шағында опера әншісі және актриса ретінде оқып, АҚШ пен Еуропада сахнада өнер көрсете бастады, алдымен Дейзи Дюмонт атымен, кейіннен Маргарет (немесе француз тілінде Дейзи мағынасындағы Маргарита) Дюмонт атымен. Оның театрлық дебюты Филадельфиядағы Каштаноз театрында "Ұйқыдағы әдемі қыз бен аң" спектаклінде болды; 1902 жылдың тамызында, 20 жасқа толуға екі ай қалғанда, ол Атлантик-Ситиде водевильде әнші/комедиан ретінде өнер көрсетті. Театр сыншысы "мүсіндік сұлулық" деп сипаттаған қара шашты субрет сол онжылдықта "Есептелген қыз" (1908), "Бретань сұлуы" (1909) және "Жазғы жесір" (1910) спектакльдеріндегі вокалдық және комедиялық дағдыларымен көзге түсті. 1910 жылы ол миллиондаған байлыққа ие қант өндірушісінің мұрагері және өнеркәсіпші Джон Моллердің кіші ұлына үйленді және сахналық жұмыстан зейнеткерлікке шықты, бірақ 1917 жылы "Екі қаланың хикаясы" фильмінің бейімделуінде аристократ рөлінде шағын, авторлық құқығы көрсетілмеген рөл ойнады. Некеде бала болмады. 1918 жылғы тұмау пандемиясы кезінде күйеуінің күрт қайтыс болуынан кейін Дюмонт Бродвей сахнасына қайта оралды және көп ұзамай музыкалық комедияларда беделді актриса атанды. Ол 1923 жылғы "Әйелдердің жаулары" фильмінде авторлық құқығы көрсетілмеген рөлде ойнады.
Dumont trained as an operatic singer and actress in her teens and began performing on stage in the US and Europe, at first under the name Daisy Dumont and later as Margaret (or Marguerite French for Daisy) Dumont. Her theatrical debut was in Sleeping Beauty and the Beast at the Chestnut Theater in Philadelphia; in August 1902, two months before her 20th birthday, she appeared as a singer/comedian in a vaudeville act in Atlantic City. The dark haired soubrette, described by a theater reviewer as a "statuesque beauty," attracted notice later that decade for her vocal and comedic talents in The Girl Behind the Counter (1908), The Belle of Brittany (1909), and The Summer Widower (1910). In 1910, she married millionaire sugar heir and industrialist John Moller Jr and retired from stage work, although she had a small uncredited role as an aristocrat in a 1917 film adaptation of A Tale of Two Cities. The marriage was childless. After her husband's sudden death during the 1918 influenza pandemic, Dumont reluctantly returned to the Broadway stage, and soon gained a strong reputation in musical comedies. she had an uncredited role in the 1923 film Enemies of Women.
Басқа рөлдер
Дюмон 57 фильмде ойнады, соның ішінде «Екі қаланың әңгімесі» (1917) фильмінен басталатын бірнеше үнсіз фильмдер де бар. Оның алғашқы көркем фильмі Маркс ағайындарының «Кокос жаңғақтары» (1929) фильміндегі миссис Поттер рөлі болды, бұл рөлді ол фильмнің сахналық нұсқасында да ойнаған. Ол теледидарда да бірнеше рет пайда болды, соның ішінде «Донна Рид Шоу» эпизодында Эстель Винвудпен бірге «Мисс Лавлейс шайға келеді» (1959) эпизодында қонақ рөлде ойнады. Дюмон көбінесе беделді әйел рөлін ойнайтын, басқа кинокомедия актерлерімен де бірге түсті, олардың ішінде Уилер және Вулси, Джордж «Спанки» Макфарланд («Кентукки Кернелдері», 1934); Джо Пеннер («Міне, Принц», 1932 және «Тойдың жары», 1937); Лупе Велес («Жоғары ұшқыштар», 1937); В. С. Филдс («Ақымаққа ешқашан мүмкіндік бермеңіз», 1941 және «Манхэттен әңгімелері», 1942); Лорел және Харди («Бишілер», 1943); Ред Скелтон («Сұлулық шолуы», 1944); Дэнни Кей («Қолыңда қарумен», 1944); Джек Бенни («Тұрна түнде дауыстайды», 1945); Джордж «Габби» Хейз («Эль-Дорадодағы күн бату», 1945); Эббот және Костелло («Кішкентай алып», 1946); және Том Постон («Зотц!», 1962). Turner Classic Movies сайтында «Жоғары ұшқыштар» фильмі туралы былай делінген: «Дюмонттың кейде ақылдан асып кеткен әйел рөлін ойнағанын көру таң қалдырады, ол әдеттегі Маргарет Дюмонт емес, Білли Берк сияқты. Ол кристалға қарап, клептоманиялық бультерьерін жақсы көретін әйел ретінде оқиғаға сырлы түрде комедиялық элемент қосады». Ол сондай-ақ Мартин мен Льюиспен бірге «Колгейт комедия сағатында» (1951 жылғы желтоқсан) телешоуда пайда болды. Дюмонт «Жастар мерзімінде» (1937), «Драмалық мектеп» (1938), «Тоқта, сен мені өлтіресің» (1952), «C үшін үш бөлме» (1952) және «Дүрбіңді шайқа, Ретл және рок!» (1956) фильмдерінде драматикалық рөлдерді ойнады. Оның соңғы фильмдегі рөлі Ширли Маклейннің анасы, миссис Фостер болды, «Осылай өмір сүруге болады!» (1964) фильмінде. 1965 жылғы 26 ақпанда, қайтыс болғаннан сегіз күн бұрын, Дюмон «Голливуд сарайы» телебағдарламасында соңғы актерлік рөлін ойнады, онда ол аптаның қонағы Граучомен қайта кездесті. Олар «Айуандар крекерлері» фильміндегі капитан Сполдингтің кіріспе сахнасынан материалдарды орындады, соның ішінде «Капитан Сполдингке сәлем!» әнін шырқады. Бағдарламаның жазылған нұсқасы 1965 жылғы 17 сәуірде көрсетілді.
Dumont appeared in 57 films, including some minor silent work beginning with A Tale of Two Cities (1917). Her first feature was the Marx Brothers' The Cocoanuts (1929), in which she played Mrs. Potter, the role she played in the stage version from which the film was adapted. She also made some television appearances, including a guest starring role with Estelle Winwood on The Donna Reed Show in the episode "Miss Lovelace Comes to Tea" (1959). Dumont, usually playing her dignified dowager character, appeared with other film comedians and actors, including Wheeler and Woolsey and George "Spanky" McFarland (Kentucky Kernels, 1934); Joe Penner (Here, Prince 1932, and The Life of the Party 1937); Lupe Vélez (High Flyers, 1937); W. C. Fields (Never Give a Sucker an Even Break, 1941, and Tales of Manhattan 1942); Laurel and Hardy (The Dancing Masters, 1943); Red Skelton (Bathing Beauty, 1944); Danny Kaye (Up in Arms, 1944); Jack Benny (The Horn Blows at Midnight, 1945); George "Gabby" Hayes (Sunset in El Dorado, 1945); Abbott and Costello (Little Giant, 1946); and Tom Poston (Zotz!, 1962). Turner Classic Movies’ website says of High Flyers: "The surprise is seeing [Dumont] play a somewhat daffy matron, more Billie Burke than typical Margaret Dumont. As the lady who's into crystal gazing and dotes on her kleptomaniac bull terrier, she brings a discreetly screwball touch to the proceedings." She also appeared on television with Martin and Lewis in The Colgate Comedy Hour (December 1951). Dumont played dramatic parts in films including Youth on Parole (1937), Dramatic School (1938), Stop, You're Killing Me (1952), Three for Bedroom C (1952), and Shake, Rattle & Rock! (1956). Her last film role was that of Shirley MacLaine's mother, Mrs. Foster, in What a Way to Go! (1964). On February 26, 1965, eight days before her death, Dumont made her final acting appearance on the television program The Hollywood Palace, where she was reunited with Groucho, the week's guest host. They performed material from Captain Spaulding's introductory scene in Animal Crackers, including the song "Hooray for Captain Spaulding." The taped show was broadcast on April 17, 1965.
Өлім
Маргарет Дюмонт 1965 жылғы 6 наурызда жүрек талмасынан қайтыс болды. Ол кремацияланып, күлі Лос-Анджелестегі Пайнс крематорийінің шіркеуіне қойылды. Ол 82 жаста болған, бірақ көптеген некрологтар оның жасын қателікпен 75 деп көрсеткен. 2023 жылы оның күлі жертөледегі жеке қордан шіркеудің колумбарийіндегі көпшілікке ашық нишаға көшірілді.
Margaret Dumont died from a heart attack on March 6, 1965. She was cremated and her ashes were interred at the Chapel of the Pines Crematory in Los Angeles. She was 82, although many obituaries erroneously gave her age as 75. In 2023, her remains were removed from non public vaultage in the basement to a publicly accessible niche in the chapel columbarium.