Кіріспе
1880-1884 жылдар аралығында Мексика президенті болған Гонсалес президенттік мансабын бастамас бұрын Мексика-Америка соғысында лейтенант, ал кейін Реформа соғысында консерваторлар жағынан генерал ретінде маңызды рөл атқарды. Мексикадағы француз интервенциясында Гонсалес генерал Порфирио Диас басшылығымен Мексика Республикасы үшін күресті. Ол Диас Мексика президентігіне қол жеткізуге жасаған әрекеттерін қолдады, бұл 1876 жылы сәтті аяқталды. 1878-1879 жылдары Диас үкіметінде Мексиканың соғыс министрі қызметін атқарды. Диас 1880 жылы президенттікке қайта сайлана алмады, себебі Себастьян Лердо де Техадаға қарсы жасаған төңкерісінің негізі қайта сайланбау принципі болды. Сондықтан Диас өзінің саяси адамы Гонсалестің сайлауын ұйымдастырды, егер Диас қайтадан үміткер болса, ол оған әлсіз қарсылас болар еді. Оның 1880-1884 жылдар аралығындағы президенттігі көптеген маңызды дипломатиялық және ішкі жетістіктермен ерекшеленеді, ал тарихшы Фридрих Кац мұны Мексиканың "терен трансформациясы" деп бағалайды. Гонсалес президенттігі жемқорлықпен байланыстырылса да, бұл бағалау 1884 жылғы қиын қаржылық ахуалмен және Диас өзінің ізбасарын қарапайымдастыруға бағытталған науқанымен байланысты, бұл оның 1884 жылы қайта сайлануына жол ашты.
Before initiating his presidential career, González played important roles in the Mexican–American War as a lieutenant, and later in the Reform War as general on the conservative side. In the French intervention in Mexico, González fought for the Mexican Republic under the command of General Porfirio Díaz. He supported Díaz's attempts to gain the presidency of Mexico, which succeeded in 1876. He served as Mexican Secretary of War in the Díaz administration from 1878 to 1879. Díaz could not be re elected to the presidency in 1880, since the basis of his coup against Sebastián Lerdo de Tejada was the principle of no reelection, so Díaz worked for the election of his political client González, who would be a weak rival should Díaz run again. His presidency from 1880 to 1884 is marked by a number of major diplomatic and domestic achievements, which historian Friedrich Katz considers to be no less than "the profound transformation" of Mexico. Although the González presidency has been considered corrupt, that assessment is colored by the difficult financial circumstances in 1884 and by Díaz's campaign to discredit his successor, paving the way for his own re election in 1884.
Ерте өмір және әскери мансап
Гонсалес Мексиканың Тамаулипас штатындағы Матаморос қаласында дүниеге келген. Ол әскери карьерасын 1847 жылы Мексика-Америка соғысында, АҚШ-тан келген баскыншылармен күресіп бастады, оның себебі – оның фермер әкесінің қаза болуы. 1853 жылдан 1855 жылға дейін генерал Антонио Лопес де Санта-Аннаны қолдаған консервативтік күштермен шайқасты. 1854 жылы Аютла жоспары кезінде ол Оахакада консервативтік генерал Леонардо Маркеспен бірге либералдық генерал Порфирио Диасқа қарсы күресті. 1856 жылы Окотлан шайқасында (1856) президент Игнасио Комонфортқа қарсы көтерілісшілермен шайқасып жарақат алды. 1859 жылдың наурыз айында ол консервативтік генерал Мигель Мирамонның президент Бенито Хуарес басқаратын заңды, либералдық үкіметке қарсы Веракрусқа шабуылға қатысты. 1860 жылы конгресс консерваторларға рақымшылық жариялағаннан кейін, ол осы мүмкіндікті пайдаланып, Габсбургтің Максимилианына және басып кіруге қарсы күрескен либералдарға қызметін ұсынды. Гонсалес Порфирио Диас басшылығында қызмет етті. Ол 1862 жылдың 5 мамырында француздарға қарсы Пуэбла шайқасына қатысты, онда мексикалықтар күтпеген, үлкен жеңіске жетті. Ол жараланып, тұтқынға алынды, бірақ қашып үлкерді. 1863 жылы Диас оны орталық армияның бастығы етіп тағайындады. Ол Диас басшылығымен Миауатлан және Ла Карбонера шайқастарында шайқасты. Гонсалес 1865 жылы француздарға екінші рет тұтқынға түсті, бірақ шартты түрде босатылып, Мексика армиясына қайта қосылды. 1867 жылы Пуэбла (онда оң қолынан айырылды) және Мехико қаласын қоршауға қатысты. 1867 жылдың 7 қыркүйегінде Хуарес әскерлері астананы қайта басып алғаннан кейін, Хуарес оны Федералдық округтің әскери қолбасшысы және Ұлттық сарайдың губернаторы етіп тағайындады, ол 1871 жылдан 1873 жылға дейін осы лауазымда болды. 1877 жылдың 13 наурызында дивизия генералы атағын алды. Диас оны Мичоаканның губернаторы және әскери қолбасшысы (1877–79) және соғыс және теңіз министрі (1878 жылдың 28 сәуірінен 1879 жылдың 15 қарашасына дейін) етіп тағайындады.
Төралқадан кейін
Президенттік қызметтен кейін Гонсалеске 1885 жылы Конгресс мемлекеттік қаражатты жымқыру айыбын тақты, және іс Үлкен қазылар алқасына жіберілді, бірақ үш жыл өткен соң, 1888 жылғы 30 қазанда айыптаулар алынып тасталды. Заң жүйесімен жазаланған орнына, Гонсалес 1884 жылы «бір ауыздан» Гуанахуатоның губернаторы болып сайланды және 1893 жылы қарын безінің қатерлі ісігінен қайтыс болғанға дейін үш мерзім бойы қызмет етті. Ол 1887 жылы президент Диаздың орнын басуға сәтсіз тырысты. 1893 жылғы 8 мамырда ол «Арғымақ адамдар ротондасы» деп аталатын жерге қойылды.
He made a failed attempt to succeed President Díaz in 1887. He was buried in the Rotonda de las Personas Ilustres (Rotunda of Illustrious People) on 8 May 1893.
Испан тілінде
Косио Вильегос, Даниэль, Мексиканың қазіргі тарихы, 8-том. (1970), 575–798 бб. "Гонсалес, Мануэль", Мексика энциклопедиясы, 6-том. Мексика қаласы, 1996, Гарсия Пурон, Мануэль, Мексика және оның билеушілері, 2-том. Мексика қаласы: Хоакин Порруа, 1984. Ороско Линарес, Фернандо, Мексика билеушілері. Мексика қаласы: Панорама баспасы, 1985.