Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық мемлекет қайраткері және кәсіпкер (1831–1907)
British statesman and businessman (1831–1907)
Джордж Йоахим Гошен, 1-ші виконт Гошен (10 тамыз 1831 – 7 ақпан 1907) – лорд Рэндольф Черчилльдің "ұмытып кеткенімен" танымал британдық мемлекет қайраткері және кәсіпкер. Ол бастапқыда либерал, кейін либералдық одақтас болды, 1893 жылы консервативтік партияға қосылды. Қаржы министрі қызметін атқарган кезінде, 1888 жылы, ол Шотландия мен Ирландияға қаржы жұмсау үшін Гошен формуласын енгізді.
George Joachim Goschen, 1st Viscount Goschen (10 August 1831 – 7 February 1907) was a British statesman and businessman best remembered for being "forgotten" by Lord Randolph Churchill. He was initially a Liberal, then a Liberal Unionist before joining the Conservative Party in 1893. While Chancellor of the Exchequer, in 1888, he introduced the Goschen formula to allocate funding for Scotland and Ireland.
Негізгі білімі және іскерлік мансабы
Ол Лондон қаласында Лейпцигтен көшіп келген Вильгельм Генрих (Вильгельм Генри) Гошеннің ұлы болып дүниеге келді. Оның әкесінің әкесі белгілі неміс баспашысы Георг Йоахим Гёшен болды. Ол Тайтпен бірге Регбиде, содан кейін Оксфордтың Ориел колледжінде білім алды, онда ол Literae Humaniores пәні бойынша үздік нәтиже көрсетіп, Оксфорд одағының президенті болды. 1853 жылы ол Остин Фрайарс көшесіндегі "Frühling & Göschen" фирмасына жұмысқа орналасып, үш жылдан кейін Англия банкінің директоры атанды. 1874 жылдан 1880 жылға дейін Гошен Солтүстік Американың ең көне компаниясы – Гудзон шығанағы компаниясының губернаторы (компания төрағасы) қызметін атқарды. Бұл компания 1670 жылы ағылшын патшалық жарлығымен құрылған.
He was born in London, the son of Wilhelm Heinrich (William Henry) Goschen, who emigrated from Leipzig. His grandfather was the prominent German printer Georg Joachim Göschen. He was educated at Rugby under Tait, and at Oriel College, Oxford, where he took a first in Literae Humaniores and served as President of the Oxford Union. He entered his father's firm of ″Frühling & Göschen″, of Austin Friars, in 1853, and three years later became a director of the Bank of England. From 1874 to 1880, Goschen was Governor (Company chairman) of the Hudson's Bay Company, North America's oldest company (established by English royal charter in 1670).
Саяси мансап, 18631885
1863 жылы ол оппозициясыз Лондон қаласының төрт депутатының бірі ретінде либералдық мүдделерді қолдап сайланды және 1865 жылы қайта сайланды. Сол жылдың қараша айында ол Сауда кеңесінің вице-президенті және бас төлемші болып тағайындалды, ал 1866 жылдың қаңтарында Ланкастер герцогтігінің канцлері болды, сонымен қатар кабинетке де кірді. 1868 жылдың желтоқсанында Гладстон премьер-министр болған кезде Гошен Кедейлер заңдары кеңесінің президенті ретінде кабинетке қосылды, 1871 жылдың наурызына дейін ол Чайлдерстің орнын басып, Адмиралтействоның бірінші лорды болды. 1874 жылғы жалпы сайлауда ол Лондон қаласынан сайланған жалғыз либерал болды, және бұл жеңіс аз айырмамен тіркелді. 1876 жылы ол Египет облигацияларын ұстаған британдықтардың өкілі ретінде Каирге жіберілді. Ол сондай-ақ локомотивтер мен арбаларға екі түрлі көлік салығы арқылы бірінші британдық жол салығын енгізді. Бұрынғы қазынашылық канцлері Рой Дженкинстің айтуынша, "Госшеннің жақсы канцлер болғандығы күмәнді. Оның басты және нақты жетістігі – 1888 жылы мемлекеттік қарыздың негізгі бөлігін 3 пайыздан 2,75 пайызға, содан кейін 2,5 пайызға ауыстыру болды. Ал қалғанында ол тұрақсыз және жаңашылдыққа құштар емес канцлер болды". Профессор Томас Скиннер: "Дегенмен, оның қажетті жұмыстың көп бөлігін істемегендігі сезімі қалады", - деп жазды. Абердин университеті оған 1888 жылы ректорлық құрметін қайта берді, ол сол жылы Кембридж университетінен құрметті LL.D дәрежесін алды, ал 1890 жылы Эдинбург университетінен де осындай құрметке ие болды. Солсбери үкіметі 1892 жылы жеңілгеннен кейін Гошен оппозицияға өтті. Канцлер ретінде жетекші либералдық одақтас болғанына қарамастан, Гошен 1892 жылы партия басшылығына Жозеф Чемберленге қарсы тұрмады, өйткені Хартington Лордтар палатасына Девоншир герцогы ретінде кеткен еді. Чемберленмен жұмыс істей алмаған Гошен либералдық одақтастарды тастап, 1893 жылы консерваторларға қосылды. Оның одақтастықтағы адалдығының өзгеруінің айқын белгісі – сол жылы ол консерваторлардың эксклюзивті Карлтон клубына қосылғандығы болды.
In 1863 he was returned without opposition as one of the four MPs for the City of London in the Liberal interest, and he was reelected in 1865. In November of the same year he was appointed Vice President of the Board of Trade and Paymaster General, and in January 1866 he was made Chancellor of the Duchy of Lancaster, with a seat in the cabinet. When Gladstone became prime minister in December 1868, Goschen joined the cabinet as President of the Poor Law Board, until March 1871, when he succeeded Childers as First Lord of the Admiralty. In the 1874 general election he was the only Liberal returned for the City of London, and by a narrow majority. Being sent to Cairo in 1876 as delegate for the British holders of Egyptian bonds in 1876, He also introduced the first UK road tax, implemented in the form of two vehicle duties, on locomotives and carts. According to Roy Jenkins, a former Chancellor of the Exchequer, "Whether Goschen was a good Chancellor is more problematical. His main and real achievement was the conversion in 1888 of the core of the national debt from a 3 percent to a 2.75 percent and ultimately 2.5 percent basis. For the rest he was a stolid and uninnovating Chancellor." Professor Thomas Skinner wrote, "Yet there remains a feeling that he failed to accomplish much of what needed to be done". The University of Aberdeen again conferred upon him the honour of the rectorship in 1888, he received an honorary LL. D from the University of Cambridge in the same year, and he received a similar honour from the University of Edinburgh in 1890. Following the defeat of Salisbury's government in 1892, Goschen moved into opposition. Though he had been a leading Liberal Unionist as Chancellor of the Exchequer, Goschen did not stand against Joseph Chamberlain for the leadership of the party in 1892 following the departure of Hartington to the House of Lords as the Duke of Devonshire. Unable to work with Chamberlain, Goschen left the Liberal Unionists and joined the Conservatives in 1893. One obvious sign of his change of allegiance within the Unionist alliance was when he joined the exclusively Conservative Carlton Club in the same year.
Саяси мансап, 18951907
1895 жылдан 1900 жылға дейін Гошен Адмиралтействоның бірінші лорды болды. 1900 жылы зейнеткерлікке шығып, Кенттегі Хокхерст виконты Гошен ретінде құрметті атанды. Ол белсенді саясаттан шеттенгенімен, қоғамдық мәселелерге үлкен қызығушылық танытты. Чемберлен 1903 жылы тарифтік реформа қозғалысын бастағанда, лорд Гошен Юнионисттер тарапынан еркін сауданы қорғайтын ең беделді жақтастарының бірі болды.
From 1895 to 1900 Goschen was First Lord of the Admiralty. He retired in 1900 and was raised to the peerage as Viscount Goschen of Hawkhurst, Kent. Though retired from active politics he continued to take a great interest in public affairs, and when Chamberlain started his tariff reform movement in 1903, Lord Goschen was one of the weightiest champions of free trade on the Unionist side.
Басқа да мемлекеттік қызметтер
Гошен білім беру пәндеріне әрқашан ең көп қызығушылық танытты, оның ең танымал, бірақ жалғыз емес, халық мәдениетіне қосқан үлесі – Университеттерді кеңейту қозғалысына қатысуы болды. Парламенттегі алғашқы тыйырмалары діни талаптарды жоюға және диссиденттерді университеттерге қабылдауға бағытталды. Оның жарияланған еңбектері экономиканы сарабдап зерттеуді, іскерлікке ұқсас прогреске ұмтылыспен қалай үйлестіргенін көрсетеді, сонымен қатар адам өмірінің идеалдық аспектілерін естен шығармады. «Шетелдік валюталар теориясы» туралы жақсы белгілі еңбегінен басқа, ол білім беру және әлеуметтік тақырыптар бойынша бірнеше қаржылық және саяси памфлеттер мен мәлімдемелер жариялады, олардың ішінде «Қиялдың дамуы», Ливерпуль, 1877 ж., және «Интеллектуалдық қызығушылық», Абердин, 1888 ж. кіретін еді. Ол 1886–88 жылдары Корольдік статистикалық қоғамның президенті болды. Ол сондай-ақ әкесінің өмірбаянын жазды: «Георг Иоахим Гошеннің өмірі мен заманы», Лейпцигтің баспагері және баспашысы (1903). Бұл еврей тегі туралы айтылған күдіктерді жоққа шығаруға бағытталған ұзақ мерзімді жобаның нәтижесі болды. Дегенмен, бұл оның отбасын 1913 жылы алғаш жарық көрген «The Semi Gotha» атты неміс генеалогиялық еңбегінде еврей тегінен деп қате жіктелуіне кедергі болмады.
In educational subjects Goschen had always taken the greatest interest, his best known, but by no means his only, contribution to popular culture being his participation in the University Extension Movement. His first efforts in parliament were devoted to advocating the abolition of religious tests and the admission of Dissenters to the universities. His published works indicate how ably he combined the wise study of economics with a practical instinct for business like progress, without neglecting the more ideal aspects of human life. In addition to his well known work on The Theory of Foreign Exchanges, he published several financial and political pamphlets and addresses on educational and social subjects, among them being,The Cultivation of the Imagination, Liverpool, 1877, and that on Intellectual Interest, Aberdeen, 1888. He was President of the Royal Statistical Society, 1886–88. He also wrote a biography of his grandfather, The Life and Times of George Joachim Goschen, publisher and printer of Leipzig (1903). This culminated a long standing project to refute allegations of Jewish ancestry, However, it did not prevent his family from being erroneously classed as of Jewish origin in the German genealogical work known as The Semi Gotha, first published 1913.
Жеке өмір
Гошен 7 ақпан 1907 жылы қайтыс болды. 1857 жылы Джон Даллидің қызы Люсиге үйленген болатын, және ол 6 баланың әкесі болды. Оның үлкен ұлы Джордж (1866–1952) оның орнын басты, ол да консервативті саясаткер болды, Мадрас губернаторы қызметін атқарды және Лорд Кранбруктың қызына үйленді.
Goschen died on 7 February 1907. He had married, in 1857, Lucy, the daughter of John Dalley, and had 6 children. He was succeeded by his eldest son George (1866–1952), who was also a Conservative politician, served as Governor of Madras and married the daughter of Lord Cranbrook.
Мәдени сілтемелер
Гошен Иэн Пирстің "Тастың құлауы" тарихи-детективтік романында екінші дәрежелі кейіпкер ретінде пайда болады. Ол Жаңа Зеландия ақыны А. Р. Д. Фейрберннің "Барлығынан алыс" атты өлеңінде еске алынады: Мен барлық керік эмоциялардан құтылғым келеді. Мен жалғыз болғым келеді. Мен Гошенді ұмытқым келеді.
Goschen appears as a minor character in the historical mystery novel Stone's Fall, by Iain Pears. He is referenced in the poem Away from It All by New Zealand poet A. R. D. Fairburn:
I want to leave behind me all rancid emotion. I want to be alone. I want to forget Goschen.