Кіріспе
Афродитаның құдайлық эпитеті Афродита Пандемос (Πάνδημος; "барлық халыққа ортақ") грек құдайы Афродитаның эпитеті ретінде кездеседі. Бұл эпитетті әртүрлі жолмен түсіндіруге болады. Платонның «Симпозиум» еңбегінде Паузаний Афиналық Афродита Пандемосты сезімдік ләззаттардың құдайы ретінде сипаттайды, ол «Аспандық Афродита» – Афродита Уранияға қарсы қойылады. Элисте Скопас оны қошқарға мініп келе жатқан күйде бейнелеген. Тағы бір түсінік бойынша, Афродита бір елдің барлық тұрғындарын бір әлеуметтік немесе саяси бірлікке біріктіреді. Осыған байланысты Афинада оған Пейтомен (көндіру) бірге табынуға келді, ал оның құлшынысын Тесей шашыраңқы қалашықтарды бір үлкен азаматтар қауымына біріктірген кезде енгізген делінеді. Кейбір деректер бойынша, Афродита Пандемос ғибадатханасын Солон салған, себебі оның бейнесі агорада тұрған немесе гетералар оның құрылысының шығындарын төлеуге міндетті болған. Афродита Пандемосқа табыну Аркадиядағы Мегалополисте және Фивада да кездеседі. Афинейдің мәлімдемесіне сәйкес, оның құрметіне фестиваль ұйымдастырылған. Оған арнап ақ ешкілер құрбандыққа шалынған. Пандемос Эросқа да ат ретінде қолданылады. Аполлодордың сөздерін келтірген Харпокрацийдің айтуынша, Афродита Пандемос өте көне дәуірден бастау алады, «Пандемос атағы Ескі Агораның жанындағы құдайға берілген, өйткені барлық демостар (халық) ежелгі уақытта агора деп аталатын жиналыстарында жиналатын». Афродита мен Пейтоның Аттиканы біріктірудегі рөлін құрметтеу үшін жыл сайын Хекатомбайон айының төртінші күні Афродизия фестивалі ұйымдастырылды (әр айдың төртінші күні Афродитаның қасиетті күні саналды). Тесейдің қорғаушысы және Афинаның басты қамқоршысы Афинаны құрметтеген Синокия да Хекатомбай айында өтті. Кристин Даунинг былай деп түсіндіреді: «Паузанийдің Афродита Пандемосқа байланысты махаббатты тек сезімдік ләззатқа арналған деп сипаттауы, сондықтан әйелдер мен ұлдарға бей-жай қарауы, ал Ораниялық Афродитамен байланысты махаббатты «толығымен еркектік» деп сипаттап, сүйікті жанның рухани тәрбиесіне арнауы – бұл жаңалық емес, өйткені Афродита Оранияға Коринфте жыныстар қызмет көрсеткен, ал Афродита Пандемос бүкіл қоғамның құдайы болған». Ешкіге мініп жүрген құдайша «қошқардан» шыққан Афродита Эпитрагия деп те аталды. Плутархтың айтуынша, ол бұл эпитетті Тесейдің өмірінен алынған эпизодтан алған, онда Аполлонның кеңесімен батыр Критке аттанмас бұрын Афродитаға ешкі құрбандыққа шалып, саяхатында оған жетекшілік етуін тілеген. Тесей ешкі құрбандыққа шалғанда, жануар кенеттен еркек ешкіге айналды.
Aphrodite Pandemos (Πάνδημος; "common to all the people") occurs as an epithet of the Greek goddess Aphrodite. This epithet can be interpreted in different ways. In Plato's Symposium, Pausanias of Athens describes Aphrodite Pandemos as the goddess of sensual pleasures, in opposition to Aphrodite Urania, or "the heavenly Aphrodite". At Elis, she was represented as riding on a ram by Scopas. Another interpretation is that of Aphrodite uniting all the inhabitants of a country into one social or political body. In this respect she was worshipped at Athens along with Peitho (persuasion), and her worship was said to have been instituted by Theseus at the time when he united the scattered townships into one great body of citizens. According to some authorities, it was Solon who erected the sanctuary of Aphrodite Pandemos, either because her image stood in the agora, or because the hetairai had to pay the costs of its erection. The worship of Aphrodite Pandemos also occurs at Megalopolis in Arcadia, and at Thebes. A festival in honour of her is mentioned by Athenaeus. The sacrifices offered to her consisted of white goats. Pandemos occurs also as a surname of Eros. According to Harpocration, who quotes Apollodorus, Aphrodite Pandemos has very old origins, "the title Pandemos was given to the goddess established in the neighborhood of the Old Agora because all the Demos (people) gathered there of old in their assemblies which they called agorai." To honour Aphrodite's and Peitho's role in the unification of Attica, the Aphrodisia festival was organized annually on the fourth of the month of Hekatombaion (the fourth day of each month was the sacred day of Aphrodite). The Synoikia that honoured Athena, the protectress of Theseus and main patron of Athens, also took place in the month of Hekatombaion. Christine Downing comments that, "Pausanias's description of the love associated with Aphrodite Pandemos as dedicated only to sensual pleasure and therefore directed indifferently to women and boys, and that associated with the Ouranian Aphrodite as “altogether male” and dedicated to the education of the soul of the beloved is actually an innovation—for Aphrodite Ourania was served in Corinth by prostitutes and Aphrodite Pandemos was the goddess as worshipped by the whole community." The goddess riding on a goat was also known as Aphrodite Epitragia, "from a she goat". According to Plutarch, she acquired this epithet from an episode in the life of Theseus when, by the recommendation of Apollo, the hero sacrificed a goat to Aphrodite before departing for Crete in hopes that she would guide him on his voyage. As Theseus sacrificed the customary she goat, the animal was suddenly transformed into a male goat.
Платонның
Паузанияның сөзінен [181б] Халықтық Афродитаға тиесілі Махаббат, шын мәнінде [181б] халыққа танымал және жұмысын кездейсоқ атқарады: осы Махаббатты біз қарапайым адамдарда көреміз; олар, біріншіден, әйелдерді де, жігіттерді де жақсы көреді; екіншіден, кімді сүйсе, оның денесіне жанынан гөрі көбірек мән береді; үшіншіден, таба алатын ең ақылсыз адамдарды таңдайды, себебі олар тек қабілеттеріне назар аударады және оның адалдығына немесе адал болмауына мән бермейді. Сондықтан олар өздерін кездейсоқ, жақсы немесе керісінше, ешқандай айырмашылықсыз іс істеп жатқандарына көз жеткізеді: [181c] себебі бұл Махаббат екеуінен де әлдеқайда кіші, және өзінің бастауында әйел де, еркек те болатын құдайдан туындайды. Ал екінші Махаббат Көк құдайдан бастау алады, ол, біріншіден, әйелдік қасиетке ие емес, тек еркекке ғана жатады; екіншіден, ертерек, құмарлыққа берілмейді: сондықтан осы Махаббаттың ықпалымен адамдар жігіттерге бет бұрады, себебі олардың күшті табиғаты мен үлкен санасы бар. Тіпті жігіттерге деген құштарлықта да осы Махаббаттың жалғыз себебімен қозғалатын адамдардың жолын байқауға болады: олар жігіттерді тек қана сақалдары өсіп, ақыл-ойы жетіле бастағанда ғана жақсы көреді. Менің ойымша, осы жаста жігіттерге ғашық болатындар, өмір бойы олармен бірге болуға және барлығымен бөлісуге дайын. Олар жас жігіттің ойсыздығынан оны алдап, басқа біреуге қашу арқылы оны мазақ етпейді. Осы жігіттерге ғашықтыққа қарсы заң қабылдануы керек еді [181e], осы белгісіз нысандарға назар аударудың қасіретті ысырабын болдырмау үшін: себебі жігіттің болашағы қалай болатынын кім біледі, денесі мен жаны таза болады ма, әлде нашар болады ма? Алайда, жақсы адамдар өздері үшін осы заңды ерікті түрде жасайды, және осы ережеге осы «халықтық» ғашықтар міндетті түрде бағынуы керек, [182а] біз оларды, мүмкіндігінше, еркін туған әйелдерімізге ғашық болмауға мәжбүрлейтіндей. Олар осылай істегендері үшін кінәлі, себебі олардың абайсыздықтары мен бұрыс істерін байқап, олардың барлығын қадағалайды; және, әрине, тәртіпті және заңды түрде жасалған іс ешқашан әділ кінәратқа әкелмейді. Платонның «Симпозиум» еңбегі. Сондай-ақ 183d, 185c, 187e қараңыз.