Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Есімде қалған немесе ерекше оқиға
Remarkable or characteristic story
Анекдот – "мәні бар әңгіме", мысалы, қысқаша баяндау арқылы адам, орын немесе нәрсе туралы түсініксіз идеяны жеткізу немесе нақты бір ерекшелік немесе мінез-құлықты көрнекті ету. Анекдоттар шын оқиға немесе ойдан шығарылған болуы мүмкін; әдеби туындыларда анекдоттық сырға салу жиі кездеседі, тіпті ауызша айтылатын анекдоттар да көбінесе тыңдаушыны қызықтыру үшін жасалған асыра сөздер мен драматизмді қамтиды. Анекдот әрқашан нақты адамдардың қатысуымен және әдетте белгілі бір жерде болған шын оқиға ретінде баяндалады. Юрген Хайннің айтуынша, олар "ерекше реализмді" және "тамыр тартқан тарихи сипатты" көрсетеді.
An anecdote is "a story with a point", such as to communicate an abstract idea about a person, place, or thing through the concrete details of a short narrative or to characterize by delineating a specific quirk or trait. Anecdotes may be real or fictional; the anecdotal digression is a common feature of literary works and even oral anecdotes typically involve subtle exaggeration and dramatic shape designed to entertain the listener. An anecdote is always presented as the recounting of a real incident involving actual people and usually in an identifiable place. In the words of Jürgen Hein, they exhibit "a special realism" and "a claimed historical dimension".
Этимологиясы мен қолданылуы
Анекдот сөзі (грекше: ἀνέκδοτον "жарияланбаған", сөзбе-сөз "таратылмаған") император Юстиниан I-нің өмірбаяуын жазған Кесариялық Прокопийден келген. Прокопий шамамен 550 жылы "Анекдота" (Ἀνέκδοτα) деп аталатын еңбек жазды, ол "Жарияланбаған естеліктер" немесе "Құпия тарих" деп түрліше аударылады, және Византия сарайының жеке өмірінен алынған қысқа оқиғалар жинағынан тұрады. Бірте-бірте "анекдот" термині автордың айтқысы келген ойды баса көрсету немесе мысал ретінде келтіру үшін қолданылатын кез келген қысқа әңгімеге қолданыла бастады. Грек, эстон, литва, болгар және орыс юморы контекстінде анекдот – нақты деректерге немесе биографиялық мәліметтерге қатысы жоқ кез келген қысқа күлкілі оқиғаны білдіреді.
The word anecdote (in Greek: ἀνέκδοτον "unpublished", literally "not given out") comes from Procopius of Caesarea, the biographer of Emperor Justinian I Procopius produced c. 550 CE a work entitled Ἀνέκδοτα (Anekdota, variously translated as Unpublished Memoirs or as Secret History), which consists primarily of a collection of short incidents from the private life of the Byzantine court. Gradually, the term "anecdote" came to be applied to any short tale used to emphasize or illustrate whatever point an author wished to make. In the context of Greek, Estonian, Lithuanian, Bulgarian and Russian humor, an anecdote refers to any short humorous story without the need of factual or biographical origins.
Дәлел ретінде
Анекдоттық дәлел – анекдот түріндегі дәлелдердің ресми емес баяндамасы. Бұл термин көбінесе ғылыми әдіспен тексеруге келмейтін дәлел ретінде ғылыми дәлелдермен салыстырылады. Анекдоттық дәлелдерге сүйенудің кемшілігі – анекдоттық дәлелдер міндетті түрде жалпыға ортақ емес; қандай да бір құбылыстың қаншалықты жиі кездесетінін тек статистикалық деректер анықтай алады. Анекдоттық дәлелдерді дұрыс емес пайдалану – бұл логикалық қателік. Егер өнімді, қызметті немесе идеяны жарнамалауда немесе насихаттауда қолданылса, анекдоттық дәлелдер көбінесе куәлік деп аталады. Сондай-ақ, бұл термин кейде сот ісінде белгілі бір түрдәгі жауапокерліктерді сипаттау үшін қолданылады. Психологтар адамдардың ерекше мысалдарды, әдеттегі жағдайлардан гөрі жақсырақ есте сақтайтынын анықтады.
Anecdotal evidence is an informal account of evidence in the form of an anecdote. The term is often used in contrast to scientific evidence, as evidence that cannot be investigated using the scientific method. The problem with arguing based on anecdotal evidence is that anecdotal evidence is not necessarily typical; only statistical evidence can determine how typical something is. Misuse of anecdotal evidence is an informal fallacy. When used in advertising or promotion of a product, service, or idea, anecdotal evidence is often called a testimonial. The term is also sometimes used in a legal context to describe certain kinds of testimony. Psychologists have found that people are more likely to remember notable examples than the typical example.