M47 Patton – американдық орта танкі, M46-ның жетілдірілген нұсқасы. Суық соғыс кезеңінде кеңінен қолданылды, бірақ АҚШ әскерінде жауға қатыспады. Танк тарихы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық негізгі шайқас танкісі
American main battle tank
M47 Patton – американдық орта танк, жаңартылған мұнарасы бар M46 Patton-ның жетілдірілген түрі, және одан әрі M48 Patton ретінде дамытылды. Бұл генерал Джордж С. Паттонның есімімен аталған екінші американдық танк, ол Екінші дүниежүзілік соғыста АҚШ-тың үшінші армиясының қолбасшысы және соғыста танктерді қолдануды жақтаған алғашқы американдықтардың бірі болған. M47 – АҚШ армиясы мен теңіз жаяу әскерінің негізгі танкісі, ол M26 Pershing және M46 Patton орта танктерін алмастыру мақсатында жасалған. M47 АҚШ-тың Суық соғыстағы одақтастары, SEATO және NATO елдері тарапынан кеңінен қолданылды, және АҚШ қызметінде соғысқа қатыспаған жалғыз Patton сериялы танк болды. Кейінгі M48 және M60 танктері сыртқы түрі жағынан ұқсас болғанымен, олар толығымен жаңа танк дизайны еді. Көптеген M47 Patton модельдері бүгінгі күнге дейін халықаралық деңгейде қолданылып келеді. M47 – АҚШ жасаған соңғы танк, корпусында алдыңғы бөлігіне орнатылған пулеметі бар.
The M47 Patton was an American Medium tank, a development of the M46 Patton mounting an updated turret, and was in turn further developed as the M48 Patton. It was the second American tank to be named after General George S. Patton, commander of the U. S. Third Army during World War II and one of the earliest American advocates of tanks in battle. The M47 was the U. S. Army's and Marine Corps' primary tank, intended to replace the M26 Pershing and M46 Patton medium tanks. The M47 was widely used by U. S. Cold War allies, both SEATO and NATO countries, and was the only Patton series tank that never saw combat while in US service. Although the later M48s and M60s were similar in appearance, those were completely new tank designs. Many different M47 Patton models remain in service internationally. The M47 was the last US tank to have a bow mounted machine gun in the hull.
Дизайн
Жаңа электр станциясы M26 Pershing-тің қозғалғыштығы мен сенімділігіндегі мәселелерді шешкенімен, кейін M46 деп аталатын ол, T42 орта танкімен ауыстырылатын уақытша шешім саналды. Бірақ Корея соғысы басталған соң, армия жаңа танкты жоспарланған мерзімнен бұрын алу қажеттігіне келді. T42-ні дамытуды аяқтауға уақыт жеткіліксіз болды. Сондықтан, T42 мұнарасын M46 корпусына орнатып, аралық шешім жасауға шешім қабылданды. Бұл аралық танк техникалық тұрғыдан толық жетілмегенімен, армия шенеуніктері M46-ға қарағанда оның оттық күші мен бронясының артықшылықтары тәуекелге тұрарлық деп есептеді. Ол 1951 жылы өндіріске түсті. Оның негізгі қаруы – M12 оптикалық қашықтық өлшегішімен жабдықталған M36 (T119E1) 90 мм зеңбірегі. Бұл зеңбірек бұрынғы 90 мм зеңбіректердің күшті нұсқасы болып табылды және олардың оқ-дәрілерімен үйлесімді болды (бірақ керісінше емес, жаңа патрондық корпус әлсіз зеңбіректерге сыймайды). Екінші қару ретінде екі .30 калибрлі Браунинг пулеметі болды – біреуі танк алдында, екіншісі 90 мм зеңбірекпен коаксиалды түрде мұнарада орналасқан. Ал танк мұнарасының үстінде .50 калибрлі Браунинг М2 пулеметі орнатылған. M47 – американдықтар жасаған соңғы танк, онда танк алдында пулемет болған. T42 мұнарасы M26/M46 мұнараларына қарағанда үлкен айналмалы платформаға ие болды және жақсартылған бронялық қорғаныспен, сопақ мұрынмен, ұзартылған мұнара артқы бөлігімен және қозғалтқыш бөлімінің жартысын жабатын сақтау бөлімімен жабдықталды. Бұрыс жақтары да қорғанысты арттырды, бұл мұнараға алмаз тәрізді пішін берді. Ол сондай-ақ M12 стереоскопиялық қашықтық өлшегішімен жабдықталған, ол бірінші атудағы дәлдікті арттыру үшін жасалған, бірақ пайдалануда қиындықтар тудырды. Қашықтық өлшегіші мұнараның жоғарғы алдыңғы бөлігінің екі жағынан да шығып тұрды, бұл 1980 жылы M1 Abrams пайда болғанға дейін американдық танктердің ерекшелігі болды. Өндіріс басталғалы бері логистикалық және техникалық мәселелер туды. Трумэн әкімшілігінің саясаты американдық қару-жарақ өндірушілерінің әуе шабуылына төзімділігін арттыруға бағытталды, сондықтан қару өндірісі Детройттен алыс, оқшауланған жерлерге көшірілді. Корея соғысы басталған кезде АҚШ әскери өндірісті арттыру үшін азаматтық автомобиль өндірісін шектеді. Нәтижесінде, Детройтте жаңадан жұмыссыз қалған автожұмысшылар аз жұмыс таба алды, ал Мичиганнан тыс танк өндірушілерде білікті жұмысшылар жетіспеді. Трумэннің саясаты сондай-ақ азаматтық зауыттардың соғыс уақытындағы өндіріске тез ауыса алатынына үміттенді. Бірақ көптеген зауыттарда екінші дүниежүзілік соғыс кезінде демобилизацияланған танк өндірісіне қажетті жабдықтар болмады. M41 Walker Bulldog танктерінде де қолданылатын ординарлық корпустың гидравликалық мұнараны басқару механизмі инженерлер түзету жұмыстарын аяқтағанша танктерді Кореяға жіберуге кедерілді. Бірінші M47 танктері 1952 жылдың жазында ғана 1-ші және 2-ші бронетанкті дивизияларға жеткізілді. 1952 жылдың мамырында стандартталған M47 Patton 1953 жылдың қарашасына дейін өндірілді. Детройт 5,481 танк, ал American Locomotive Company (Alco) 3,095 танк жасады, жалпы өндіріс 8,576 M47 Patton танкіне жетті. Қазан айында, шілдедегі Камп Драмда Нью-Джерси Ұлттық гвардиясы резерв күштерінің алғашқысы танкпен оқудан өтті. Теңіз жаяу әскерлері де 1952 жылдың соңында M47 танктерін пайдаланды. Корея соғысынан кейін теңіз жаяу әскерлерінің барлық жеті танк батальоны (үш дивизиялық, екі резервтік оқу және екі күш деңгейі) M47 танктерімен жабдықталды. Бірақ олар көп ұзамай M48A1 Patton және M103 ауыр танктерімен ауыстырылды, ал соңғы M47 танктері 1959 жылы қызметтен шығарылды. American Locomotive компаниясының өндірісі қазан айында компанияның артиллериялық және локомотив бөлімдері ереуілге шыққан кезде тоқтатылды. Ақпан айында кәсіподақ басшылары жалақыны көтеруге келіскеннен кейін өндіріс қайта басталды. 1952 жылдың желтоқсан айында Қорғаныс министрлігі M47 және M48 танктерінің өндірісін қысқартуға бұйрық берді. 1953 жылдың қарашасында American Locomotive компаниясы операторлар Еуропада қозғалтқыштың ақауларын тапқаннан кейін M47 өндірісін тоқтатты. Әскери шенеуніктер бұл мәселенің соғыс уақытындағы тапшылықты болдырмау үшін төменгі сапалы болатты пайдалану туралы олардың жедел шешімінен туындағанын тез мойындады. Chrysler компаниясы өндіріс аяқталғанда Детройт танк арсеналында 1000-ға жуық жұмысшыны жұмыстан босатты. American Locomotive қараша айында өндірісті қайта бастады. Компания 1954 жылдың маусымында танк бөлімін жапты. 1953 жылы жақсартылған M48 Patton пайда болғаннан кейін M47 1955 жылы "шешімді стандарт" деп жарияланды және танк бөлімдеріндегі үлгілер көп ұзамай M48 сериясымен ауыстырылды. M47 танктері резервте салыстырмалы түрде қысқа уақыт қолданылды, олар ерте өндірілген M48 Patton танктерімен ауыстырылды. Сондықтан, көптеген M47 танктері 1950 жылдардың соңында экспортталды (АҚШ және Батыс Германиядан, Иранға (шамамен 400), Италияға (2,480), Жапонияға (бағалау үшін 1), Иорданияға (49), Пәкістанға (100), Португалияға (161), Сауд Арабиясына (АҚШ-тан 23, халықаралық нарықта 108), Сомалиге (Сауд Арабиядан 25), Оңтүстік Кореяға (531), Суданға (Сауд Арабиядан 17), Испанияға (389), Швейцарияға (бағалау үшін 2), Түркияға (АҚШ және Батыс Германиядан 1,347), Батыс Германияға (1,120) және Югославияға (319)). АҚШ армиясының қоймасында қалған M47 танктері нысана ретінде пайдаланылды.
Although a new power plant corrected the mobility and reliability problems of the M26 Pershing, the subsequently renamed M46 was considered a stopgap solution that would be replaced later by the T42 medium tank. However, after fighting erupted in Korea, the Army decided that it needed the new tank earlier than planned. It was deemed that there was not enough time to finish the development of the T42. The final decision was to produce another interim solution, with the turret of the T42 mounted on the existing M46 hull. Although this interim tank was itself technically immature, Army officials felt the improvements over the M46 in firepower and armor were worth the risk. It entered production in 1951. Its main gun was the M36 (T119E1) 90 mm gun with an M12 optical rangefinder fitted, which was developed as a more powerful version of the earlier 90 mm guns and were backwards compatible with their ammunition (but not vice versa, the new cartridge case does not chamber in the weaker guns). The secondary armament consisted of two .30 cal Browning machine guns, one in the bow and one coaxial with the 90mm main gun in the turret, and a .50 caliber Browning M2 on a pintle mount on the turret roof. The M47 was the last American designed tank to include a bow machine gun. The T42 turret had a larger turret ring than the M26/M46 turret, and featured a needle nose design, which improved armor protection of the turret front, an elongated turret bustle and storage bin which protruded halfway across the engine deck, and sloped sides to further improve ballistic protection; this gave the turret a decidedly lozenge shaped profile. It also featured the M12 stereoscopic rangefinder, which was designed to improve first round hit probability but proved difficult to use; the rangefinder protruded from both sides of the upper turret front, which would be a feature of American tanks until the advent of the M1 Abrams in 1980. Logistical and technical issues plagued production almost from the start. Truman administration policy sought to strengthen American arms makers' resilience to aerial attack by encouraging more decentralized weapons production – away from Detroit. The U. S. curtailed civilian automotive production to boost military production with the onset of the Korean War. As a result, Detroit's newly unemployed automotive workers found little work, while tank manufacturers outside Michigan lacked skilled workers. Truman's policy also counted on civilian factories being able to quickly transition to war time production. However, many factories lacked needed tank production machinery, done away with during World War II demobilization. A faulty Ordnance Corps designed hydraulic turret control mechanism, shared by the M41 Walker Bulldog, kept the tanks from Korea while engineers worked on a fix. The first M47s were not fielded to the 1st and 2nd Armored Divisions until summer 1952. Standardized in May 1952, the M47 Patton's production ran until November 1953; Detroit built 5,481 tanks, and American Locomotive Company (Alco) produced 3,095, for a total production run of 8,576 M47 Pattons. By October the at Camp Drum in July, the New Jersey Army National Guard was the first reserve force to train with the tank. The Marine Corps also fielded M47s starting in late 1952; after the Korean War, all seven Marine tank battalions, three divisional, two reserve training, and two force level, each fielded M47s. But these were soon replaced with M48A1 Pattons and M103 heavy tanks, with the last M47s being retired in 1959. American Locomotive production was halted in October when the company's ordnance and locomotive divisions went on strike. Production resumed in February when union leaders agreed to a pay raise. In December 1952 the Defense Department ordered cutbacks to M47 and M48 tank production. In November 1953 American Locomotive halted production of the M47 after operators found drive gear defects in Europe. Army officials quickly acknowledged the issue arose from their own expedient decision to use lower grades of steel to circumvent wartime shortages. Chrysler laid off about 1000 workers at Detroit Tank Arsenal when it wrapped up production in November. American Locomotive resumed production in November. The company closed its tank division in June 1954. With the arrival of the improved M48 Patton in 1953, the M47 was declared "limited standard" in 1955, and examples in tank units were replaced with the M48 series before long. M47s were used by the Reserves for a relatively short time, soon being replaced by early production M48 Patton series tanks; thus, most of the M47s were exported in the late 1950s. from USA and West Germany), Iran (around 400), Italy (2,480), Japan (1 for evaluation only), Jordan (49), Pakistan (100), Portugal (161), Saudi Arabia (23 from the US, 108 on the international market), Somalia (25 from Saudi Arabia), South Korea (531), Sudan (17 from Saudi Arabia), Spain (389), Switzerland (2 for evaluation), Turkey (1,347 from the US and West Germany), West Germany (1,120), and Yugoslavia (319). U. S. Army M47s remaining in storage were expended as targets.
Жауынгерлік қызмет
Корея соғысының соңында кейбір M47 танкілері далалық сынақтарға жіберілді. Олардың кейбіреулерінде 18 дюймдік іздеу шамдары болды. Огаден соғысы кезінде сомалиліктер эфиопиялық M41 және M47 танкілерін жеңу үшін T-54 және T-55 танкілерін пайдаланды. Иран 1980-1988 жылдар аралығындағы Иран-Ирак соғысында Иракқа қарсы күресу үшін өздерінің M47 танкілерін жіберді. Ирандық M47 танкілері T-54 танкілерімен шамалас болды, бірақ T-55 танкілерінен нашаррақ еді, ал T-62 және T-72 сияқты ирактық танкілерге қарағанда өте тиімсіз болды. Соғыстың соңында көптеген M47 "Паттон" танкілері ирактықтардың қолдарына түсті. Сомалиленд тәуелсіздік соғысында елдің ірі M47 танкілерінің жиынтығының (соғысқа дейін алынған) бір бөлігі қақтығыстың бастапқы кезеңдерінде қолданылған болуы мүмкін, бірақ бұл ескірген техникалардың қызметі тез тоқтатылды (және тасталып, немесе жойылды), себебі Сомали армиясында қосалқы бөлшектер мен тиісті күтім болмады. 1980-жылдары және 1990-жылдардың басында түрік армиясы Түркия мен көршілес Ирактағы PKK партизандарына қарсы M47 танкілерін қолданды. Түрік M48A5 түрлері 1990-жылдардың соңында қалған барлық M47 танкілерін алмастырды. Хорватия тәуелсіздік соғысында серб жауына қарсы M47 танкілерін қолданды, бірақ олардың тиімділігі советтік T-55 танкілерінен төмен деп есептелді. M47 танкілері соғыстан кейін дереу қызметтен шығарылды және қазір әскери оқулар кезінде нысана ретінде қолданылады.
Near the end of the Korean war, some M47s were deployed for field testing. Some of these had 18 inch searchlights. During Ogaden War the Somalis used T 54 and T 55 tanks to defeat Ethiopian M41 and M47 tanks. Iran sent their M47s to fight against Iraq in the Iran–Iraq War between 1980 and 1988. Iranian M47s were roughly equivalent to the T 54s but not as good as the T 55s, performed very poorly against much superior Iraqi tanks such as the T 62s and T 72s. Large numbers of M47 Patton tanks fell into Iraqi capture by the end of the war. In the Somaliland War of Independence, some of the country's large M47 collection (obtained prior to the war) may have seen some service in the initial stages of the internal conflict but these aging vehicles soon ceased operations (and left abandoned and/or destroyed) due to a lack of spare parts and proper maintenance by the Somali Army. In the 1980s and up to the early 1990s, the Turkish Army used M47 tanks against PKK guerrillas within Turkey and neighbouring Iraq. Turkish M48A5 variants replaced all remaining M47s by the late 1990s. Croatia used M47s against their Serbian enemies in the Croatian War of Independence but their performance was regarded as inferior to that of the Soviet designed T 55. The M47s were retired from service immediately after the war and are now used as gunnery/missile live firing targets during military exercises.
Қазіргі операторлар
400 дана М47 1960 жылдары жеткізілді. 1970 жылдары М47М стандартына дейін жаңартылды. Кейіннен 2010 жылдары Sabalan (жоғарыда қараңыз) және Tiam стандартына дейін жаңартылды. IISS әскери балансы 2022 Иранның негізгі ұрыс танкілері тізімінде "168 М47/М48" (341 бет) деп көрсетілген.
– 400 M47 delivered in the 1960s. Upgraded locally to M47M in the 1970s. Later upgraded to Sabalan (see above) and Tiam standard in the 2010s. IISS Military Balance 2022 among the main battle tanks entry for Iran lists "168 M47/M48" (page 341).
Тек бағалау операторлары
Бағалау үшін бір М47 танк берілді және ол STA (61 типті танк прототипі) әзірлеуде эталон ретінде қолданылды. STA прототиптерімен салыстыру және техникалық талдау жүргізілген соң, танк жойылды. Алайда, бұл танк металлға тапсырылмаған, жеке коллекцияда сақтаулы және 2021 жылға дейін көпшілікке көрсетілмейді.
– One M47 was provided for evaluation, and used as reference for the STA(Type 61 tank prototype) development. After being used for comparison with prototype vehicles of STA and technical analysis, it was disposed of. This tank was not scrapped, and is kept in a private collection (not open to the public as of 2021).
Азаматтық операторлар
Арнольд Шварценеггерге тиесілі бұрынғы австриялық армияның M47 көлігі. Ол 1965 жылы міндетті әскери қызметін өткерген кезде осы көлік құралын (331) жүргізіп, кейін 1992 жылы сатып алып, қазір қайырымдылық қорметін қолдау үшін пайдаланады.
– 1 former Austrian Army M47 owned by Arnold Schwarzenegger. He previously operated the vehicle (331) during his mandatory service in 1965, which he later obtained in 1992 and now uses to support his charity.