Хью Гатри: Канадтық саяхатшы және заңгер

Кіріспе

Канадалық саясаткер

Хью Гатри (13 тамыз 1866 – 3 қараша 1939) – канадалық заңгер және саясаткер, Сэр Роберт Борден, Артур Миген және Р. Б. Беннетт үкіметтерінде министр қызметін атқарған.

Өмірбаян

Ол Канаданың батысындағы Гюльф қаласында Дональд Гатридің ұлы болып дүниеге келді. 1902 жылы Гатри корольдің кеңесшісі болып тағайындалды. Ол Гюльф қаласындағы кәсіпкер Томас Х. Скарфтың қызы Мод Генриеттаға үйленді. Гатри алғаш рет 1900 жылы Веллингтон-Суд сайлау округінен Либералдық партиядан Коммундар палатасына сайланды. Ол 17 жыл бойы Уилфрид Лориедің фракциясында отырды, бірақ 1917 жылғы әскери шақыру дағдарысының нәтижесінде Роберт Борденнің Одақтас үкіметіне қосылды. Бұрынғы Либералдық партияның қатардағы депутаты жаңа партиясында жетекші тұлғаға айналды және Борден басшылығымен солиситор-генерал қызметін атқарды. Бірінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін көптеген Либералдық Одақтастар Либералдық партияға қайта қосылды немесе жаңа Прогрессивтік партияға қосылды. Алайда Гатри консерваторлардың қатарында қалды, милиция және қорғаныс министрі болды және 1921 жылғы сайлауда консерватор ретінде қайта сайлануға түсті. Сайлаудан кейін ол оппозициядағы консерваторлардың қатарына қосылды. 1926 жылғы «Кинг Бинг ісі» нәтижесінде Мейгеннің консерваторлары үкімет құрды, онда Гатри Әділет министрі және Ұлттық қорғаныс министрі болды (13 шілдеге дейін). Бұл екінші кабинеттік қызметі сол күздегі сайлауда Мейген үкіметінің жеңілісімен аяқталды. Мейген өзінің мандатын жоғалтты, ал Гатри толық бір жыл бойы Оппозиция жетекшісі және Консервативтік партияның уақытша басшысы болды. Гатри 1927 жылы өткен партия басшылығына үміткер болды, бірақ Р.Б. Беннеттен жеңілді. Джон Дифенбейкер сол съезге делегат ретінде қатысты және ол өзінің естеліктерінде Гатридің кандидатурасы бұрынғы либералдың делегаттарға сөйлеген сөзінде консервативтік жиынды «тарихтағы ең ұлы либералдық съезд» деп жариялаған кезде қиындыққа тап болғанын жазды. Беннетт консерваторларды 1930 жылғы сайлауда жеңіске жеткізді, ал Гатри Әділет министрі және Бас прокурор болып тағайындалды. 1931 жылы ол Канада делегациясын Ұлттар Лигасына жетекшілік етті. 1933 жылы ол рұқсатсыз қару алып жүруді қылмыс деп жариялаған заң жобасын ұсынды. 1935 жылы ол Канада түрмелеріндегі адамгершілікке жат жағдайларды, мысалы тұтқындарды қамшылауды тексеруді талап еткен парламент депутаты Агнес Макфайлмен қақтығысты. Ұлы депрессияның күшеюімен және миллиондаған адамның жұмыссыз қалғандығымен үкімет саяси тұрақсыздық пен радикалды қозғалыстардың өсуіне алаңдады. Гатридің ведомствосы Канада Коммунистік партиясын қуғындауға, коммунистерді, оның ішінде көшбасшысы Тим Бакты саботаж жасады деген айыппен тұтқындауға және түрмеге қамауға жауапты болды. 1933 жылы Тим Бак түрмедегі тәртіпсіздік кезінде күзетшілердің камерасында болған кезде оны өлтіруге талпыныс жасады. Гатри шабуылдың қасақана жасалғанын мойындауға мәжбүр болды, бірақ оның мақсаты оны қорқыту ғана еді деп мәлімдеді; алайда, бұл оқиғаға байланысты халықтың наразылығы Бакты босатуға әкелді. 1935 жылы Британдық Колумбиядағы жұмыссыз жұмысшылар Беннет үкіметі құрған алыс көмек лагерьлерін тастап, «Оттаваға жол жүру» акциясын бастады. Мыңдаған жұмыссыз жұмысшылар шығысқа қарай жүретін жүк пойыздарына мініп, Оттаваға жиналып, үкіметтен өз талаптарын орындауды талап етті. Беннеттің кабинеті бұл әрекетті бүлікшілдік деп санап, қорқынышқа түсті. Палатада Гатри наразылық білдірушілерді «Канаданың тыныштығына, тәртібіне және жақсы үкіметке айқын қауіп төндіретінін» айтты. Наразылық білдірушілер Саскачеванға кіргенде, Гатри Саскачеван премьер-министрі Джеймс Г. Гардинердің қарсылығына қарамастан, шеруді тыйым салды. Ол Беннетпен бірге Корольдік Канада атты полициясына Регинаға кірген кезде шеруді тарату үшін көзден жас шығаратын газ бен револьверлерді қолдануды бұйырды. Қала қоршауда болды, жүздеген полиция қызметкерлері қаладан барлық шығу жолдарын жапты. 1935 жылы 1 шілдеде полиция 3000 адам қатысқан жиналысқа шабуыл жасап, бір адам қаза тапты, ондаған адам жарақат алды және бүкіл елде наразылық туды. Қазір 69 жастағы Гатри 1935 жылғы сайлауға қатыспады, ол Беннет үкіметін жеңген сайлау болды, саясаттан зейіндетейік деп шешті. Ол төрт жылдан кейін қайтыс болды.

He was born in Guelph, Canada West, the son of Donald Guthrie, and studied there and at Osgoode Hall, becoming a barrister. Guthrie was named a King's Counsel in 1902. He married Maude Henrietta, the daughter of Guelph businessman Thomas H. Scarff. Guthrie was first elected to the House of Commons as a Liberal in 1900 from the riding of Wellington South. He sat in Wilfrid Laurier's caucus for 17 years, but crossed the floor to join the Unionist government of Robert Borden as a result of the Conscription Crisis of 1917. The former Liberal backbencher became a leading light in his new party, serving as solicitor general under Borden. With the end of World War I, most Liberal Unionists either rejoined the Liberal Party or joined the new Progressive Party. Guthrie, however, stayed with the Conservatives, becoming minister of militia and defence and running for re election as a Conservative in the 1921 election. After the election, he joined the Conservatives on the Opposition benches. As a result of the 1926 "King Byng Affair", Meighen's Conservatives formed a government in which Guthrie served as Minister of Justice and Minister of National Defence (acting until July 13). This second stint in Cabinet ended with the defeat of the Meighen government in that fall's election. Meighen lost his seat, and Guthrie served as Leader of the Opposition and interim leader of the Conservative Party for a full year. Guthie sought the party leadership at the leadership convention that the party held in 1927, but was defeated by R. B. Bennett. John Diefenbaker was a delegate to that convention and he wrote in his memoirs that Guthrie's candidacy was hurt when the former Liberal absent mindedly declared in his speech to delegates that the Conservative meeting was the "greatest Liberal convention in history". Bennett led the Conservatives to victory in the 1930 election, and Guthrie was appointed Minister of Justice and Attorney General. In 1931, he led the Canadian delegation to the League of Nations. In 1933, he introduced legislation making it illegal to carry a concealed weapon without authorization. In 1935, he clashed with opposition Member of Parliament Agnes Macphail who demanded an inquiry into inhumane conditions in Canada's prisons such as the whipping of prisoners. As the Great Depression worsened and millions were unemployed, the government became increasingly concerned about political instability and the growth of radical movements. Guthrie's department was responsible for the persecution of the Communist Party of Canada, and the arrest and incarceration of Communists, including leader Tim Buck, for sedition. In 1933,Tim Buck was shot at by soldiers in an apparent assassination attempt while he was in his cell during a prison riot. Guthrie was forced to admit that the attack was deliberate, but claimed the intent was only to frighten him; however, the public outcry at this incident lead to Buck being released. In 1935, unemployed workers in British Columbia deserted the remote relief camps established by the Bennett government, and began the "On to Ottawa Trek". Thousands of unemployed workers hopped on freight trains heading east intending to converge in Ottawa and press their demands on the government. Bennett's cabinet saw this as an insurrectionary movement and panicked. In the House of Commons, Guthrie charged that the protesters "were a distinct menace to the peace, order and good government of Canada." As the protesters entered Saskatchewan, Guthrie had the Trek banned, over the objections of Saskatchewan Premier James G. Gardiner. He and Bennett ordered the Royal Canadian Mounted Police to use tear gas and revolvers to break up the Trek when it entered Regina. The city was but under siege with hundreds of police officers moved in blocking all exits from the city. On July 1, 1935, the police attacked a meeting attended by 3,000 people resulting in one death, dozens of injuries and national outrage. Guthrie, now 69, did not run in the 1935 election that routed Bennett's government, preferring to retire from politics. He died four years later.