Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Психотерапияның түрі Перлс, Хефферлайн және Гудманның кітабы
Form of psychotherapy
the book by Perls, Hefferline, and Goodman
Гештальт-терапия – жеке жауапкершілікті күшейтіп, адамның қазіргі сәттегі өмірлік тәжірибесіне, терапевт-клиент қарым-қатынасына, адамның өміріндегі орталық және әлеуметтік жағдайларға, сондай-ақ жалпы жағдайына байланысты адамдардың өзін-өзі реттеу механизміне назар аударатын психотерапия түрі. Ол 1940-1950 жылдары Фриц Перлс, Лора Перлс және Пол Гудман тарапынан әзірленді және алғаш рет 1951 жылы жарық көрген "Гештальт-терапия" кітабында сипатталды.
Gestalt therapy is a form of psychotherapy that emphasizes personal responsibility and focuses on the individual's experience in the present moment, the therapist–client relationship, the environmental and social contexts of a person's life, and the self regulating adjustments people make as a result of their overall situation. It was developed by Fritz Perls, Laura Perls and Paul Goodman in the 1940s and 1950s, and was first described in the 1951 book Gestalt Therapy.
Диалогтық қарым-қатынас
Диалогтық сәт тууы мүмкін жағдайларды жасау үшін терапевт өзінің қатысуына назар аударады, клиенттің ішке кіруіне және өзі де қатысуына кеңістік жасайды (мұны инклюзия дейді) және диалогтық процеске толық беріліп, оны бақылауға тырысудың орнына, болып жатқанға бой ұсынады.
To create the conditions under which a dialogic moment might occur, the therapist attends to their own presence, creates the space for the client to enter in and become present as well (called inclusion), and commits themself to the dialogic process, surrendering to what takes place, as opposed to attempting to control it.
Өзіндік
Өріс теориясында өзілік – басқалармен салыстырғанда туындайтын құбылыстық ұғым. Басқасы болмаса өзілік те болмайды, ал басқаны қабылдау тәжірибесі өзіңді қабылдау тәжірибесінен ажыратылмайды. Өзіліктің (қызмет ететін тұлғалықтың) үзділігі адамның ішінде туа біткен нәрсе емес, қарым-қатынастар арқылы қол жеткізілетін нәрсе. Бұл өз артықшылықтары мен кемшіліктерімен келеді. Бір жағынан, адамда өзіне сенім жеткіліксіз болуы мүмкін, бұл мағыналы қарым-қатынас орнатуға немесе өз кім екенін анықтауға кедерілді етеді. Ортасында, олардың тұлғасы – олар үшін тиімді болатын мінез-құлықтардың икемді жиынтығы, қарым-қатынастарға, жұмысқа, мәдениетке және көзқарасқа берілгендік, жаңа жағдайларға бейімделу немесе жаңа нәрселерді сынап көруге әрқашан дайын. Екінші жағынан, олардың тұлғасы жаңа және спонтанды нәрселерді қатал түрде жоққа шығаратын қорғаныш механизмі болып табылады. Олар стереотиптік әрекет етеді, немесе басқа адамдарды оларға қатысты белгілі бір және тұрақты тәсілмен әрекет етуге итермелейді, немесе өз әрекеттерін тұрақты стереотиптерге сәйкес қайта анықтайды. Гештальт-терапиядағы процесс – клиенттің өзілігін терапевттің тұрақты өзілігі арқылы жақсарту немесе емдеу туралы емес; бұл терапияның осы сәтте өзілік пен басқаның бірлесіп жасалуын зерттеу. Клиенттің басқа жағдайларда да терапиялық жағдай сияқты әрекет етеді деген болжам жоқ. Дегенмен, проблема тудыратын салалар – өзіндік анықтаманың болмауы, бұл хаотикалық немесе психоздық мінез-құлыққа әкеледі, немесе қандай да бір функциялық аймақтағы қатал өзіндік анықтама, бұл спонтандылықты жоққа шығарады және нақты жағдайлармен күресуді мүмкінсіз етеді. Бұл екі жағдай да терапияда анық көрінеді және терапевтпен қарым-қатынаста жұмыс істеуге болады. Терапевттің тәжірибесі де терапияның маңызды бөлігі болып табылады. Өзіміз бен басқалардың тәжірибесін бірлесіп жасайтындықтан, терапевттің клиентпен бірге болуды қалай сезінуі клиенттің өзін қалай сезінуі туралы маңызды ақпарат болып табылады. Мұнда терапевт өзінің қалыптасқан жауаптарынан жұмыс істемейді. Сондықтан Гештальт-терапевтер оқу кезінде маңызды терапиядан өтуі керек. Осы теориялық көзқарас бойынша, невроз – тұрақты болжамдылық, бекітілген Гештальт, ал терапия процесі – клиенттің болжамсыз болуына көмектесу, өткен интроекттерге немесе басқа да оқуға байланысты тұрақтанған жауап берудің орнына, клиенттің қазіргі ортасында не бар екеніне жауап беруге дайын болу. Егер терапевттің клиенттің қалай аяқталуы керек деген үміттері болса, бұл терапияның мақсатын жоққа шығарады.
In field theory, self is a phenomenological concept, existing in comparison with other. Without the other there is no self, and how one experiences the other is inseparable from how one experiences oneself. The continuity of selfhood (functioning personality) is something that is achieved in relationship, rather than something inherently "inside" the person. This can have its advantages and disadvantages. At one end of the spectrum, someone may not have enough self continuity to be able to make meaningful relationships, or to have a workable sense of who they are. In the middle, their personality is a loose set of ways of being that work for them, including commitments to relationships, work, culture and outlook, always open to change where they need to adapt to new circumstances or just want to try something new. At the other end, their personality is a rigid defensive denial of the new and spontaneous. They act in stereotyped ways, and either induce other people to act in particular and fixed ways towards them, or they redefine their actions to fit with fixed stereotypes. In Gestalt therapy, the process is not about the self of the client being helped or healed by the fixed self of the therapist; rather it is an exploration of the co creation of self and other in the here and now of the therapy. There is no assumption that the client will act in all other circumstances as they do in the therapy situation. However, the areas that cause problems will be either the lack of self definition leading to chaotic or psychotic behaviour, or the rigid self definition in some area of functioning that denies spontaneity and makes dealing with particular situations impossible. Both of these conditions show up very clearly in the therapy, and can be worked with in the relationship with the therapist. The experience of the therapist is also very much part of the therapy. Since we co create our self other experiences, the way a therapist experiences being with a client is significant information about how the client experiences themselves. The proviso here is that a therapist is not operating from their own fixed responses. This is why Gestalt therapists are required to undertake significant therapy of their own during training. From the perspective of this theory of self, neurosis can be seen as fixed predictability—a fixed Gestalt—and the process of therapy can be seen as facilitating the client to become unpredictable: more responsive to what is in the client's present environment, rather than responding in a stuck way to past introjects or other learning. If the therapist has expectations of how the client should end up, this defeats the aim of therapy.
Өзгерістер
Гештальт терапиясы әдебиетінің классикасына айналған Арнольд Р. Бейссер Гештальттың өзгерудің парадоксалды теориясын сипаттады. Парадокс мынада: кім емес, сондай болуға тырылған сайын, адам өзінің бұрынғы қалпында қалады. Керісінше, адамдар қазіргі өмірлік тәжірибелерімен байланыс жасағанда, толықтық пен даму жағдайлары өзгеріске көмектеседі. Басқаша айтқанда, өзгеріс – «әртүрлі болуға ұмтылудың орнына, қазіргі жағдайды толық қабылдаудың» нәтижесі болып табылады.
In what has now become a classic of Gestalt therapy literature, Arnold R. Beisser described Gestalt's paradoxical theory of change. The paradox is that the more one attempts to be who one is not, the more one remains the same. Conversely, when people identify with their current experience, the conditions of wholeness and growth support change. Put another way, change comes about as a result of "full acceptance of what is, rather than a striving to be different."
Бос орындық техникасы
Бос орындық техникасы немесе орындықпен жұмыс, гештальт-терапиясында пациент өміріндегі біреуден немесе бір нәрседен туындаған терең тамырланған эмоционалдық проблемаларды шешу үшін қолданылады. Бұл проблемалар өзімен, жеке тұлғаның әр түрлі жақтарымен, түсініктермен, идеялармен, сезімдермен немесе басқа адамдармен қарым-қатынастарда болуы мүмкін. Бұл техниканың мақсаты – пациенттің өз сезімдері мен көзқарастары туралы ойлануына көмектесу. Пациент бос орындыққа қарап, басқа адаммен, өзінің жеке тұлғасының бір бөлігімен, нақты бір сезіммен сөйлеседі, олар орындықта отырғандай көрінеді. Пациент орындықтар арасында ауысып, пациенттің өзі және оған маңызды адамдар арасындағы диалогты сомдай алады. Бұл техника пациенттің жасырын сезімдерін ашуға және ұзақ уақыт бойы жиналып қалған эмоцияларын босатуға мүмкіндік береді. Рольдік ойынның бір түрі болып табылатын бұл әдіс өзіндік зерттеуге бағытталған және терапевттер пациенттерге өздігінен жағдайға бейімделуге көмектесу үшін қолданады. Гештальт-техникалары бастапқыда психотерапияның бір түрі болған, бірақ қазір кеңес беруде жиі қолданылады, мысалы, клиенттерді өз сезімдерін ойнату арқылы жаңа жұмысқа дайындалуына көмектеседі. Бұл техниканың мақсаты – пациенттің өз сезімдерін толыққанды сезінуіне және орындықтағы адамға немесе затқа қатысты ұзақ уақыт бойы сақталған сезімдер мен реакцияларды ашып, эмоционалдық әңгімелесу арқылы оларды шешуге көмектесу.
Empty chair technique or chairwork is typically used in Gestalt therapy when a patient might have deep rooted emotional problems from someone or something in their life, such as relationships with themselves, with aspects of their personality, their concepts, ideas, feelings, etc., or other people in their lives. The purpose of this technique is to get the patient to think about their emotions and attitudes. Common things the patient addresses in the empty chair are another person, aspects of their own personality, a certain feeling, etc., as if that thing were in that chair. They may also move between chairs and act out two or more sides of a discussion, typically involving the patient and persons significant to them. It uses a passive approach to opening up the patient's emotions and pent up feelings so they can let go of what they have been holding back. A form of role playing, the technique focuses on exploration of self and is used by therapists to help patients self adjust. Gestalt techniques were originally a form of psychotherapy, but are now often used in counseling, for instance, by encouraging clients to act out their feelings helping them prepare for a new job. The purpose of the technique is so the patient will become more in touch with their feelings and have an emotional conversation that clears up any long held feelings or reaction to the person or object in the chair.
Тарихи дамуы
Фриц Перлс – 1933 жылы нацистік репрессиядан қашу үшін әйелі Лора Перлспен бірге Еуропадан Оңтүстік Африкаға көшіп кеткен неміс-иудей психоаналитигі. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін, бұл жұбайлар 1940-шы жылдардың соңы мен 1950-шы жылдардың басында интеллектуалдық, өнерлік және саяси тәжірибелер орталығына айналған Нью-Йорк қаласына эмиграциялады.
Fritz Perls was a German Jewish psychoanalyst who fled Europe with his wife Laura Perls to South Africa in order to escape Nazi oppression in 1933. After World War II, the couple emigrated to New York City, which had become a center of intellectual, artistic and political experimentation by the late 1940s and early 1950s.
Ертедегі әсерлері
Перлс Берлинде богемдік ортада өсті, экспрессионизм мен дадаизмге қатысты және көркемдік авангардтың революциялық сол қанатқа бұрылуын бастан кешірді. Алдыңғы қатарға жіберу, соғыстың ауыр әсері, антисемитизм, қорқыту, қашу және Холокост – оның өмірбаянына әсер еткен маңызды факторлар. Олар 1933 жылы нацистік Германиядан қашып, Оңтүстік Африкаға қоныс аударды. Перлс психоанализдік оқу институтын құрып, Оңтүстік Африка қарулы күштеріне әскери психиатр ретінде қызмет етті. Оңтүстік Африкада жүрген жылдары Перлс Ян Смутстың «холизм» туралы идеяларымен танысты. 1936 жылы Фриц Перлс Чехословакиядағы Мариенбад қаласында өткен психоанализшілер конференциясында ауыздық қарсылықтар туралы баяндама жасады, ол негізінен Лора Перлстің балаларын емшеу туралы жазбаларына негізделген. Перлстің баяндамасы қабылданбады. Перлс 1936 жылы баяндамасын ұсынды, бірақ оның сөзінше, ол «күшті наразылыққа» ұшырады. Перлс өзінің алғашқы кітабы «Эго, Аштық және Агрессия» (1942, 1947) Оңтүстік Африкада, ішінара қабылданбаған баяндамаға сүйене отырып жазды. Кейін ол АҚШ-та қайта басылды. Лора Перлс осы кітаптың екі тарауын жазды, бірақ оның еңбегі лайықты бағаланды.
Perls grew up on the bohemian scene in Berlin, participated in Expressionism and Dadaism, and experienced the turning of the artistic avant garde toward the revolutionary left. Deployment to the front line, the trauma of war, anti Semitism, intimidation, escape, and the Holocaust are further key sources of biographical influence. They fled Nazi Germany in 1933 and settled in South Africa. Perls established a psychoanalytic training institute and joined the South African armed forces, serving as a military psychiatrist. During these years in South Africa, Perls was influenced by Jan Smuts and his ideas about "holism". In 1936 Fritz Perls attended a psychoanalysts' conference in Marienbad, Czechoslovakia, where he presented a paper on oral resistances, mainly based on Laura Perls's notes on breastfeeding their children. Perls's paper was turned down. Perls did present his paper in 1936, but according to him, it met with "deep disapproval." Perls wrote his first book, Ego, Hunger and Aggression (1942, 1947), in South Africa, based in part on the rejected paper. It was later re published in the United States. Laura Perls wrote two chapters of this book, but she was not given adequate recognition for her work.
Бастапқы кітап
Перлстің маңызды еңбегі – «Гештальт терапиясы: Адам тұлғасындағы құлшыныс және өсу», 1951 жылы Фриц Перлс, Пол Гудман және Ральф Хефферлайн (университет психологиясының профессоры және кейде Фриц Перлстің емделушісі) бірлесіп жариялаған. Кітаптың II бөлігінің көп бөлігі Пол Гудман Перлстің жазбалары бойынша жазылған, және ол Гештальт теориясының негізгі тұжырымдамаларын қамтиды. Бұл бөлім алдымен жарық көруі тиіс еді, бірақ баспагерлер Хефферлайн жазған I бөлім, сол кездегі өзін-өзі жетілдіруге бағытталған рухани атмосфераға сай келетінін шешіп, оны теорияға кіріспе ретінде ұсынды. Гештальт терапиясының белгілі алғашқы теоретигі Изадор Фром, Гудманның II бөлігін бір жыл бойы студенттеріне сөз тіркесімен, сөз тіркесінен талдап оқыды.
Perls's seminal work was Gestalt Therapy: Excitement and Growth in the Human Personality, published in 1951, co authored by Fritz Perls, Paul Goodman, and Ralph Hefferline (a university psychology professor and sometimes patient of Fritz Perls). Most of Part II of the book was written by Paul Goodman from Perls's notes, and it contains the core of Gestalt theory. This part was supposed to appear first, but the publishers decided that Part I, written by Hefferline, fit into the nascent self help ethos of the day, and they made it an introduction to the theory. Isadore From, a leading early theorist of Gestalt therapy, taught Goodman's Part II for an entire year to his students, going through it phrase by phrase.
Гештальт терапиясының алғашқы үлгілері
Фриц пен Лора 1952 жылы алғашқы Гештальт институтын құрып, оны Манхэттендегі пәтерінен басқарды. Изадор Фром алдымен Фрицтің, содан кейін Лораның пациенті болды. Фриц көп ұзамай Фромды тренер етіп тағайындады және оған бірнеше пациенттерін берді. Фром 1993 жылы 75 жасында қайтыс болғанға дейін Нью-Йоркте өмір сүрді. Ол Гештальт терапиясына философиялық және интеллектуалды тұрғыдан қатаң көзқараспен әлемдік деңгейде танылды. Өте қабілетті маман ретінде танылған ол жазуға құштар емес еді, сондықтан оның қалған жұмыстары сұхбаттардың транскрипцияларынан ғана тұрады. Гештальт терапиясының дамуын түсіну үшін маңызды – Перлдердің пәтеріндегі тәжірибелік топтардағы алғашқы оқытулар, оларды Фриц бен Лора басқарды. Фриц Батыс жағалауына кеткенге дейін, ал кейін Лора жеке басқарды. Бұл "оқытулар" құрылымдалмаған, жетекшілердің дидактикалық үлесі аз болды, бірақ институттың ай сайынғы жиналыстарында, сондай-ақ сессиялардан кейін жергілікті барларда көптеген принциптер талқыланды. Изадор Фромнан басқа, Ричард Кицлер, Дэн Блум, Бад Федер, Карл Ходжес және Рут Роналл сияқты көптеген танымал Гештальт терапевттері осы ортадан шықты. Бұл сессияларда Фриц пен Лора "қызыл орындық" әдісінің әртүрлі нұсқаларын қолданды, онда жетекші көрермендер алдында бір адаммен жұмыс істейді, топтық динамикаға көңіл бөлмейді немесе аз көңіл бөледі. Осы кемшілікке жауап ретінде Гештальт терапиясының принциптерін топтық динамикамен үйлестіретін интерактивті тәсіл пайда болды. 1980 жылы Федер мен Роналл редакциялаған "Жылы орыннан тыс" кітабы жарық көрді, онда Нью-Йорк пен Кливленд институттарының мүшелері, сондай-ақ басқа да мамандардың еңбектері жинақталған. Фриц 1960 жылы Лаурамен және Нью-Йорктен кетіп, қысқа уақыт Майамиде тұрды, содан кейін Калифорнияға көшті. Джим Симкин психотерапевт болды, ол Нью-Йоркте Перлстің клиенты болды, ал кейін Лос-Анджелесте Перлспен бірге терапевт ретінде жұмыс істеді. Симкин Перлстің Калифорнияға көшуіне себепкер болды, онда Перлс психотерапиялық практикасын бастады. Ақырында, Фрицтің мінезіне көшпелі тренер және семинар жетекшісінің өмірі көбірек сай келді. 1963 жылдан бастап Симкин мен Перлс Калифорниядағы Биг-Сур қаласындағы Эсален институтында алғашқы Гештальт семинарларын және тренингтік топтарды бірлесіп жүргізді, онда Перлс ақырында қоныстанды және үй салды. Джим Симкин кейін Эсаленнің жанында жер сатып алып, өзінің жеке оқу орталығын ашты, оны 1984 жылы қайтыс болғанға дейін басқарды. Симкин Гештальт терапиясының өзіндік нұсқасын жетілдірді, психологтарды, психиатрларды, кеңесшілерді және әлеуметтік жұмыскерлерді өте қатаң, тұрғын үйлік оқыту моделі бойынша оқытты.
Fritz and Laura founded the first Gestalt Institute in 1952, running it out of their Manhattan apartment. Isadore From became a patient, first of Fritz, and then of Laura. Fritz soon made From a trainer, and also gave him some patients. From lived in New York until his death, at age seventy five, in 1993. He was known worldwide for his philosophical and intellectually rigorous take on Gestalt therapy. Acknowledged as a supremely gifted clinician, he was indisposed to writing, so what remains of his work is merely transcripts of interviews. Of great importance to understanding the development of Gestalt therapy is the early training which took place in experiential groups in the Perls's apartment, led by both Fritz and Laura before Fritz left for the West Coast, and after by Laura alone. These "trainings" were unstructured, with little didactic input from the leaders, although many of the principles were discussed in the monthly meetings of the institute, as well as at local bars after the sessions. Many notable Gestalt therapists emerged from these crucibles in addition to Isadore From, e. g., Richard Kitzler, Dan Bloom, Bud Feder, Carl Hodges, and Ruth Ronall. In these sessions, both Fritz and Laura used some variation of the "hot seat" method, in which the leader essentially works with one individual in front of an audience with little or no attention to group dynamics. In reaction to this omission emerged a more interactive approach in which Gestalt therapy principles were blended with group dynamics; in 1980, the book Beyond the Hot Seat, edited by Feder and Ronall, was published, with contributions from members of both the New York and Cleveland Institutes, as well as others. Fritz left Laura and New York in 1960, briefly lived in Miami, and ended up in California. Jim Simkin was a psychotherapist who became a client of Perls in New York and then a co therapist with Perls in Los Angeles. Simkin was responsible for Perls's going to California, where Perls began a psychotherapy practice. Ultimately, the life of a peripatetic trainer and workshop leader was better suited to Fritz's personality—starting in 1963, Simkin and Perls co led some of the early Gestalt workshops and training groups at Esalen Institute in Big Sur, California, where Perls eventually settled and built a home. Jim Simkin then purchased property next to Esalen and started his own training center, which he ran until his death in 1984. Simkin refined his precise version of Gestalt therapy, training psychologists, psychiatrists, counselors and social workers within a very rigorous, residential training model.
Скизма
1960 жылдары Перлс Эсален институтындағы ашық семинарлары арқылы кәсіби элита арасында жаман атқа ие болды. Изадор Фром Фрицтің кейбір қысқа семинарларын "шабуылдап, қашып кету" терапиясы деп атады, себебі Перлс көңіл көрсетуге, нәтижеге ешқандай назар бөлмейтіндей көрінді. Бірақ Перлс бұл семинарларды толыққанды терапия деп санамады; керісінше, ол оларды көбінесе кәсіби аудиторияға негізгі ұстанымдарды көрсету ретінде қарастырды. Өкінішке орай, оның жұмысының кейбір фильмдері мен жазбалары көптеген аспиранттардың көріп-білгенінің шегі болды, сонымен қатар бұл жазбалар Перлстің жұмысының толық көрінісін білдіреді деген жаңылыс пікірге әкелді. Фриц Перлс Нью-Йорктен Калифорнияға көшкен кезде, гештальт терапиясын психоанализбен ұқсас терапиялық тәсіл деп қарағандармен араздасқандық пайда болды. Бұл көзқарасты негізінен Нью-Йоркте тәжірибе жасаған және сабақ берген Изадор Фром, сондай-ақ Фроммен бірлесіп құрылған Кливленд институтының мүшелері қолдады. Ал гештальт терапиясын жай ғана терапиялық әдіс емес, өмір салты ретінде қарағандар, негізінен Калифорнияда, мүлдем басқаша көзқарас ұсынды. Шығыс жағалау, Нью-Йорк – Кливленд бағыты Гештальт терапиясының кеңес беру кабинетінен шығып, 1960 жылдары Батыс жағалауда өмір салтына айналуына жиі қарсы шықты (қараңыз "Гештальт дұғасы"). Осы араздықтың тағы бір көзқарасы Перлстің өмірінің соңғы жылдары теориялық және феноменологиялық әдістемесін дамытуын жалғастырғанын көрсетсе, ал Фромнан шабыт алғандар теориялық қатаңдыққа бейімделді, бұл тәжірибені идеялармен алмастыруға ұласты. "Шығыс жағалауы гештальты" және "Батыс жағалауы гештальты" деп аталатын бұл араздық, кем дегенде америкацентристік тұрғысынан, әлі де жалғасуда. Гештальттың қоғамдық формасы дамып келе жатқанмен, Гештальт терапиясы АҚШ-та көбінесе Когнитивтік-мінездік терапиямен ысталды, ал АҚШ-тағы көптеген гештальт терапевтері ұйымдық басқару және коучинг саласына көшті. Сонымен қатар, қазіргі заманғы Гештальт практикасы (көбінесе Гештальт терапиясының теориясы мен тәжірибесіне негізделген) Эсален институтының негізін қалаушыларының бірі Дик Прайс тарапынан әзірленді. Прайс Перлстің Эсалендегі шәкірттерінің бірі болды.
In the 1960s, Perls became infamous among the professional elite for his public workshops at Esalen Institute. Isadore From referred to some of Fritz's brief workshops as "hit and run" therapy, because of Perls's alleged emphasis on showmanship with little or no follow through—but Perls never considered these workshops to be complete therapy; rather, he felt he was giving demonstrations of key points for a largely professional audience. Unfortunately, some films and tapes of his work were all that most graduate students were exposed to, along with the misperception that these represented the entirety of Perls's work. When Fritz Perls left New York for California, there began to be a split with those who saw Gestalt therapy as a therapeutic approach similar to psychoanalysis. This view was represented by Isadore From, who practiced and taught mainly in New York, as well as by the members of the Cleveland Institute, which was co founded by From. An entirely different approach was taken, primarily in California, by those who saw Gestalt therapy not just as a therapeutic modality, but as a way of life. The East Coast, New York–Cleveland axis was often appalled by the notion of Gestalt therapy leaving the consulting room and becoming a way of life on the West Coast in the 1960s (see the "Gestalt prayer"). An alternative view of this split saw Perls in his last years continuing to develop his a theoretical and phenomenological methodology, while others, inspired by From, were inclined to theoretical rigor which verged on replacing experience with ideas. The split continues between what has been called "East Coast Gestalt" and "West Coast Gestalt," at least from an Amerocentric point of view. While the communitarian form of Gestalt continues to flourish, Gestalt therapy was largely replaced in the United States by Cognitive Behavioral Therapy, and many Gestalt therapists in the U. S. drifted toward organizational management and coaching. At the same time, contemporary Gestalt Practice (to a large extent based upon Gestalt therapy theory and practice) was developed by Dick Price, the co founder of Esalen Institute. Price was one of Perls's students at Esalen.
Мүсіннен кейінгі
1969 жылы Фриц Перлс Канаданың Ванкувер аралындағы Ковичан көлінде гештальт қауымын құру үшін АҚШ-ты тастап кетті. Ол шамамен бір жылдан кейін, 1970 жылдың 14 наурызында Чикагода қайтыс болды. Гештальт қауымының мүшелерінің бірі Барри Стивенс болды. Оның өмірінің сол кезеңі туралы "Өзенді итермелеме" атты кітабы кеңінен танымал болды. Ол дене процестеріне назар аударуға негізделген, жеке гештальт терапиясының дене жұмысының түрін әзірледі.
In 1969, Fritz Perls left the United States to start a Gestalt community at Lake Cowichan on Vancouver Island, Canada. He died almost one year later, on 14 March 1970, in Chicago. One member of the Gestalt community was Barry Stevens. Her book about that phase of her life, Don't Push the River, became very popular. She developed her own form of Gestalt therapy body work, which is essentially a concentration on the awareness of body processes.
Қалқалар
Эрвинг пен Мириам Полстер 1970 жылдары Калифорния штатының Ла-Холла қаласында оқу орталығы ашып, "Біріктірілген гештальт терапиясы" атты кітап жариялады.
Erving and Miriam Polster started a training center in La Jolla, California, and published a book, Gestalt Therapy Integrated, in the 1970s.
Кейбір мысалдар
Гештальт терапиясының дамуына психологиялық және философиялық түрлі әсерлер болды, олардың ең маңыздысы – оның пайда болған уақыты мен орнындағы әлеуметтік күштер. Гештальт терапиясы – ақыл, дене және мәдениетті қамтитын холистикалық (тұтас) тәсіл. Ол экзистенциалдық терапиямен байланысты, өйткені жеке адамның іс-әрекеттері үшін жеке жауапкершілікке және терапиядағы "Мен-Сен" қарым-қатынасының құндылығына баса назар аударады. Шындығында, Перлс Гештальт терапиясын экзистенциалдық феноменологиялық терапия деп атауды қарастырған. "Міне, қазір Мен және Сен" – Гештальт терапиясының ықшам, әзілге толы ұраны, ол Мартин Бубердің еңбектерінің, әсіресе оның "Мен-Сен" қарым-қатынасы туралы түсінігінің маңызды ықпалын көрсетеді. Бубердің еңбектері тікелейлікті баса назарлайды және кез келген әдіс немесе теория терапиялық жағдайға – екі адамның кездесуіне жауап беруі керек деп талап етеді. Кез келген процесс немесе әдіс науқасты объектіге айналдырса ("Мен-Нәрсе"), ол жақын және спонтанды "Мен-Сен" қарым-қатынасына қарағанда екінші деңгейде болуы керек. Бұл тұжырым гештальт теориясы мен практикасының көп бөлігінде маңызды рөл атқарды. Фриц және Лора Перлстердің екеуі де нейропсихиатр Курт Гольдштейннің шәкірттері және жақтастары болды. Гештальт терапиясы Гольдштейннің "Организмдік теория" деп аталатын тұжырымдамасына негізделген. Гольдштейн адамды тұтас және біртұтас тәжірибе ретінде қарастырды; ол адамның тәжірибесінің барлық контексін ескере отырып, "үлкен суретті" көруге шақырды. "Гештальт" сөзі "бүтін" немесе "конфигурация" деген мағынаны білдіреді. Лора Перлс сұхбатында Организмдік теорияны Гештальт терапиясының негізі деп атады. (соңында мойындалмаған) Перлс балаға тіс біткенде, ол тамақты шайнай алады, бөліп алады және, аналогия бойынша, тәжірибелей алады, дәм тата алады, қабылдай алады, қабылдамай алады немесе сіңіре алады деп ұсынды. Бұл Фрейдтің ерте тәжірибеде тек интроекция ғана болатыны туралы пікіріне қарсы келді. Осылайша Перлс интроекцияға қарама-қарсы ассимиляцияны өз жұмысының басты тақырыбы және терапияда өсудің негізгі құралы етті. Психоанализдік көзқарасқа қарағанда, онда "науқас" аналитиктердің (демек, дені сау) интерпретацияларын интроекциялайды, Гештальт терапиясында клиент өзінің тәжірибесін "дәм татып", оны қабылдауы немесе қабылдамауы керек, бірақ интроекцияламайды немесе "толық жұтып" алмайды. Сондықтан интерпретациядан аулақ болуға және жаңалықтарды ашуға ынталандыруға баса назар аударылады. Бұл – Гештальт терапиясының дәстүрлі психоанализден айырмашылығының басты мәселесі: өсу аналитиктердің интерпретацияларын қабылдау арқылы емес, тәжірибелерді табиғи жолмен біртіндеп сіңіру арқылы жүреді; сондықтан терапевт интерпретация жасамай, клиентті өзі үшін ашуға жетелеуі керек. Гештальт терапевті клиентті өзінің мүмкіндіктерін жақсырақ сезінуге және толық тәжірибе алуға көмектесетін тәжірибелерді құрастырады. Тәжірибелер проекцияларды немесе ретрофлексияларды жоюға бағытталған болуы мүмкін. Терапевт клиентке аяқталмаған Гештальттарды ("толықтырылмаған мәселелер", мысалы, клиенттің өміріндегі біреуге қатысты айтылмаған эмоциялар) жабуға көмектесу үшін жұмыс істей алады. Тәжірибелердің терапиялық болуы мүмкін көптеген түрлері бар, бірақ жұмыстың мәні – ол интерпретациялық емес, тәжірибелік, және осылайша Гештальт терапиясы психоанализден өзгешеленеді.
There were a variety of psychological and philosophical influences upon the development of Gestalt therapy, not the least of which were the social forces at the time and place of its inception. Gestalt therapy is an approach that is holistic (including mind, body, and culture). It is present centered and related to existential therapy in its emphasis on personal responsibility for action, and on the value of "I–thou" relationship in therapy. In fact, Perls considered calling Gestalt therapy existential phenomenological therapy. "The I and thou in the Here and Now" was a semi humorous shorthand mantra for Gestalt therapy, referring to the substantial influence of the work of Martin Buber—in particular his notion of the I–Thou relationship—on Perls and Gestalt. Buber's work emphasized immediacy, and required that any method or theory answer to the therapeutic situation, seen as a meeting between two people. Any process or method that turns the patient into an object (the I–It) must be strictly secondary to the intimate, and spontaneous, I–Thou relation. This concept became important in much of Gestalt theory and practice. Both Fritz and Laura Perls were students and admirers of the neuropsychiatrist Kurt Goldstein. Gestalt therapy was based in part on Goldstein's concept called Organismic theory. Goldstein viewed a person in terms of a holistic and unified experience; he encouraged a "big picture" perspective, taking into account the whole context of a person's experience. The word Gestalt means whole, or configuration. Laura Perls, in an interview, denotes the Organismic theory as the base of Gestalt therapy. (ultimately without recognition), Perls suggested that when the infant develops teeth, he or she has the capacity to chew, to break food apart, and, by analogy, to experience, taste, accept, reject, or assimilate. This was opposed to Freud's notion that only introjection takes place in early experience. Thus Perls made assimilation, as opposed to introjection, a focal theme in his work, and the prime means by which growth occurs in therapy. In contrast to the psychoanalytic stance, in which the "patient" introjects the (presumably more healthy) interpretations of the analyst, in Gestalt therapy the client must "taste" his or her own experience and either accept or reject it—but not introject or "swallow whole." Hence, the emphasis is on avoiding interpretation, and instead encouraging discovery. This is the key point in the divergence of Gestalt therapy from traditional psychoanalysis: growth occurs through gradual assimilation of experience in a natural way, rather than by accepting the interpretations of the analyst; thus, the therapist should not interpret, but lead the client to discover for him or herself. The Gestalt therapist contrives experiments that lead the client to greater awareness and fuller experience of his or her possibilities. Experiments can be focused on undoing projections or retroflections. The therapist can work to help the client with closure of unfinished Gestalts ("unfinished business" such as unexpressed emotions towards somebody in the client's life). There are many kinds of experiments that might be therapeutic, but the essence of the work is that it is experiential rather than interpretive, and in this way, Gestalt therapy distinguishes itself from psychoanalysis.
Ағымдағы жағдай
Гештальт терапиясы АҚШ-та 1970 жылдардың соңы мен 1980 жылдардың басында өркендеген шағына жетті. Одан бері ол ұйымдық даму, коучинг және оқыту сияқты басқа да салаларға ықпал етті. Оның көптеген үлестері басқа терапиялық мектептерге сіңіп кетті. Соңғы жылдары ол жақындағы байланыс теориясының кейбір элементтерін де қамти отырып, белсенді, психодинамикалық терапия түрі ретінде қайта танымал болды. Мысалы, Нью-Йорк қаласының аймағында ғана төрт Гештальт оқу институты бар, одан басқа әлем бойынша ондаған институттар жұмыс істейді. Гештальт терапиясы психотерапияның кең таралған түрі ретінде, әсіресе Еуропа бойынша, көптеген тәжірибелі мамандар мен оқу орындары бар. Дэн Розенблатт жеті жыл бойы Токио психотерапия академиясында Гештальт терапиясы бойынша оқу топтарын және ашық семинарларды өткізді. Стюарт Кириц 1997 жылдан 2006 жылға дейін осы қызметті жалғастырды.
Gestalt therapy reached a zenith in the United States in the late 1970s and early 1980s. Since then, it has influenced other fields like organizational development, coaching, and teaching. Many of its contributions have become assimilated into other schools of therapy. In recent years, it has seen a resurgence in popularity as an active, psychodynamic form of therapy which has also incorporated some elements of recent developments in attachment theory. There are, for example, four Gestalt training institutes in the New York City metropolitan area alone, in addition to dozens of others worldwide. Gestalt therapy continues to thrive as a widespread form of psychotherapy, especially throughout Europe, where there are many practitioners and training institutions. Dan Rosenblatt led Gestalt therapy training groups and public workshops at the Tokyo Psychotherapy Academy for seven years. Stewart Kiritz continued in this role from 1997 to 2006.
Педагогикалық тәсіл
Әлем бойынша көптеген гештальт-терапия оқыту ұйымдары бар. Ансел Волдт гештальт оқыту мен даярлаудың адамдардың табиғаты бойынша денсаулықты іздеуге бейімділікке сену негізінде қаланатынын айтты. Осылайша, шынайылық, оң көзқарас, холизм, денсаулық және сенім сияқты ұстанымдар оқыту және оқу процесінде, әсіресе гештальт-терапияның теориясы мен тәжірибесінде маңызды принциптерге айналады.
Many Gestalt therapy training organizations exist worldwide. Ansel Woldt asserted that Gestalt teaching and training are built upon the belief that people are, by nature, health seeking. Thus, such commitments as authenticity, optimism, holism, health, and trust become important principles to consider when engaged in the activity of teaching and learning—especially Gestalt therapy theory and practice.
Қауымдастықтар
Гештальт терапиясын дамыту қауымдастығы әр екі жылда бір рет әртүрлі қалаларда халықаралық конференция өткізеді – алғашқысы 1995 жылы Жаңа Орлеанда болды. Кейінгі конференциялар Сан-Франциско, Кливленд, Нью-Йорк, Даллас, Сент-Питс-Бич, Ванкувер (Британ Колумбиясы), Манчестер (Англия) және Филадельфияда өтті. Бұдан өзге, қауымдастық аймақтық конференциялар ұйымдастырады, ал оның аймақтық желісі Амстердамда, АҚШ-тың оңтүстік-батысы мен оңтүстік-шығысында, Англияда және Австралияда аймақтық конференциялар өткізуге мүмкіндік берді. Оның Ғылыми-зерттеу тобы белсенді зерттеу жобаларын дамытады және қолдайды, сондай-ақ халықаралық зерттеу конференциясын ұйымдастырады. 1985 жылы құрылған Еуропалық Гештальт терапия қауымдастығы, Еуропаның жиырмадан астам елінен жеке гештальт терапевтерін, оқу орталықтарын және ұлттық қауымдастықтарды біріктіреді. Гештальт Австралия мен Жаңа Зеландия 1998 жылдың қыркүйек айында Пертте өткен алғашқы Гештальт терапия конференциясында ресми түрде құрылды.
The Association for the Advancement of Gestalt Therapy holds a biennial international conference in various locations—the first was in New Orleans, in 1995. Subsequent conferences have been held in San Francisco, Cleveland, New York, Dallas, St. Pete's Beach, Vancouver (British Columbia), Manchester (England), and Philadelphia. In addition, the it holds regional conferences, and its regional network has spawned regional conferences in Amsterdam, the Southwest and the Southeast of the United States, England, and Australia. Its Research Task Force generates and nurtures active research projects and an international conference on research. The European Association for Gestalt Therapy, founded in 1985 to gather European individual Gestalt therapists, training institutes, and national associations from more than twenty European nations. Gestalt Australia and New Zealand was formally established at the first Gestalt Therapy Conference held in Perth in September 1998.
Шектеулер
Гестальт терапиясының жасөспірімдерді, әсіресе ауыр психикалық немесе мінез-құлық бұзылыстары барларды емдеуге арналмағаны және осы мақсатта жасалмағаны дәлелденген.
it has been shown that Gestalt Therapy is neither designed nor intended for treatment of young adolescents, especially those who manifest severe psychiatric or behavioral disorders.