Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Гарри Джордж Хокер, MBE, AFC (22 қаңтар 1889 – 12 шілде 1921) Мураббин бастауыш мектебінде оқыды. 11 жасында ол Мельбурндағы Hall & Warden гаражында жұмыс істеді, көп ұзамай, 24 қазанда 8 сағат 23 минутқа созылған ұшу төзімділігі үшін «Мишлен» кубогын жеңіп алды. Ол сондай-ақ, қасақана айналып, қалыпқа келтіруді алғаш рет жасаған адам болған көрінеді, 1914 жылы осы ерекше жағдайдан тік ұшуға оралудың бір әдісін көрсетті (қазіргі уақытта осы әдіс қолданылмайды). Бірнеше ұшқыштар айналудан қаза болғандықтан, бұл авиация қауіпсіздігіндегі маңызды жетістік болды. Авиатор ретінде өзінің атын шығарғаннан кейін, ол Том Сопвиттің бас сынақшы ұшқышы болды. 1916 жылы Сопвитте Хокер жеке пайдалану үшін «Сопвит Би» ұшағына ие болды. Ол Бірінші дүниежүзілік соғысқа дейін және кейін Бруклендсте автокөлік және мотоцикл жарыстарында да тұрақты түрде қатысты. Оның жарыс жетістіктерінің ішінде 1913 жылғы маусымдағы бірнеше биіктік рекордтары бар. Сонымен қатар, ол 1913 жылғы 25 тамызда «Daily Mail Circuit of Britain Waterplane Race» жарысында 1000 фунт стерлинг жұбаныш сыйлығын жеңіп алды.
Harry George Hawker, MBE, AFC (22 January 1889 – 12 July 1921) He attended Moorabbin Primary School. As an 11 year old, he worked at the Melbourne garage of Hall & Warden, and shortly afterwards, on 24 October, he won the Michelin Cup for flight endurance with a flight lasting 8 hr 23 min. He also appears to have been the first person to perform an intentional spin and recovery, demonstrating in 1914 one method (though generally not the one used today) to return to level flight from this unusual attitude. Because spins had killed several pilots, this was a major advance in aviation safety. Having established his name as an aviator, he became chief test pilot for Tom Sopwith. At Sopwiths in 1916, Hawker had the personal use of a small aircraft, the Sopwith Bee. He was also a regular competitor in motor car and motorcycle races at Brooklands before and after the First World War. Among his competitive achievements were a number of altitude records set in June 1913 He also won a £1,000 consolation prize in the Daily Mail Circuit of Britain Waterplane Race on 25 August 1913.
Австралияға қысқаша оралу
1914 жылы Гарри Хокер өзі жобалауға көмектескен Sopwith Tabloid ұшағын көрсету үшін Австралияға оралды. Бір күні, көпшілік ұшақты бұзуға дейін жетіп, ал ол каскадтық ұшу кезінде оны қосымша зақымдады. Англияға қайтқаннан кейін, ол Бірінші дүниежүзілік соғыс бойы Сопвифпен бірге ұшақтарды жобалау және сынау жұмыстарын жалғастырды.
In 1914, Harry Hawker returned to Australia to demonstrate the advanced Sopwith Tabloid, which he had helped design. A wild crowd nearly wrecked the plane on one occasion, and he further damaged it during stunt flying. On his return to England, he continued designing and testing aircraft with Sopwith throughout the First World War.
Атлантиканы бірінші рет аралау ұшырымы
Соғыстан кейін ол Кеннет Маккензи Гривпен бірге "72 сағаттың ішінде" Атлант мұхитын алғашқы болып ұшып өту үшін Daily Mail газетінің 10 000 фунт стерлингтік сыйлығын жеңуге тырысты. 1919 жылдың 18 мамырында олар Ньюфаундленд штатындағы Маунт-Перлден Sopwith Atlantic екіұшағымен ұшып кетті. Он төрт жарым сағат ұшқаннан кейін қозғалтқыш қызып кетті және олар кеме жолдарымен кесісіп өту үшін бағытты өзгертуге мәжбүр болды, сол жерде олар өтіп бара жатқан даттық жүк кемесі "Мэриді" таба алды. "Мэридің" радиосы жұмыс істемеді, сондықтан олардың аман-есен екені туралы хабар алты күннен кейін ғана Шотландияның Льюис қаласына жеткенде келді. Хокер мен Грив Daily Mail газетінен 5000 фунт стерлингтік жұбаныш сыйлығын алды. Кейін Хокер екінші қызына Мэри есімін берді, осы кеме оларды Гривпен бірге құтқарып алғандықтан. "Атлантик" су бетінде табылды және американдық "Лейк Шарлвилл" пароходы оны қайтарып алды. "Медициналық тексеру нәтижесінде дәрігерлер Хокердің қан кетуден зардап шеккенін және ол жерге қайта қонуға тырысқанын болжады". Оның өліміне ауадағы өрт пен омыртқа туберкулезі себеп болған деп есептелді. "Патша "Ұлт ең көрнекті ұшқыштарының бірін жоғалтты" деп көңіл айту жолдады". Хокер Суррейдегі Чессингтон, Хук, Сент-Полс шіркеуіне жерленген. Оның артында әйелі Мюриэль және екі қызы қалды.
After the war, together with navigator Kenneth Mackenzie Grieve, he attempted to win the Daily Mail £10,000 prize for the first flight across the Atlantic in "72 consecutive hours". On 18 May 1919, they set off from Mount Pearl, Newfoundland, in the Sopwith Atlantic biplane. After fourteen and a half hours of flight, the engine overheated and they were forced to change course to intercept the shipping lanes, where they were able to locate a passing freighter, the Danish Mary. The Mary did not have a functioning radio, so that it was not until six days later, when the steamer reached Butt of Lewis, Scotland, that word was received that they were safe. Hawker and Grieve were awarded a consolation prize of £5,000 by the Daily Mail. Hawker later named his second daughter Mary after the ship that had rescued him and Grieve. The Atlantic was found afloat and recovered by the US steamer Lake Charleville. "Medical examination led physicians to believe that Hawker had suffered a haemorrage and that he had tried to get back down on the ground." Fire in the air and spinal tuberculosis were considered contributing factors to his death. "The king sent a message of condolence, asserting 'The nation had lost one of its most distinguished airmen.'" Hawker is buried in St Pauls' Church, Hook, Chessington, Surrey. He was survived by his wife, Muriel, and two daughters.