Екінші дүниежүзілік соғыстағы британдық эсминец «Инглефилд»
HMS Inglefield
HMS Inglefield: II Дүниежүзілік соғысындағы британдық флоттың соңғы жетекші эсминеці. Адмирал Э. Ингельфилд құрметіне аталған, H классының жетілдірілген нұсқасы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Корольдік әскери-теңіз флотының жойғышы
Destroyer of the Royal Navy
HMS Инглфилд – Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Корольдік әскери-теңіз флоты үшін салынған жетекші кеме. Ол флотың соңғы мақсатты түрде салынған флотилия басшысы болды. Ол 19 ғасырдағы адмирал сэр Эдвард Август Инглфилдтің (1820–1894) құрметіне аталған және қазірге дейін осы теңізші отбасының атын алып жүрген жалғыз әскери кеме. 1940 жылдың мамыр айында оның белгісі I02-ге өзгертілді.
HMS Inglefield was an leader built for the Royal Navy that served during World War II. She was the navy's last purpose built flotilla leader. She was named after the 19th century Admiral Sir Edward Augustus Inglefield (1820–1894), and is so far the only warship to carry the name of that seafaring family. In May 1940, her pennant number was changed to I02.
Сипаттама
I класты кемелер алдыңғы H класының жетілдірілген нұсқалары болды. Инглфилд стандартты жүктемеде және толық жүктемеде ығыстырды. Кеменің жалпы ұзындығы 330 фут (101 м), ені 34 фут (10 м) және суға бату тереңдігі 12 фут (4 м) болды. Ол екі Парсонс тісті бу турбинасымен қозғалды, әрқайсысы бір жетекті білікке жалғанған, үш Адмиралтейство үш барабанды қазандықтарымен қамтамасыз етілген буды пайдаланды. Турбиналар барлығын дамытты және ең жоғары жылдамдықты қамтамасыз етуге арналған. Кемеде оның теміржолына жететін жанармай мөлшері болды. Оның экипажы 175 офицер мен сарбаздан тұрды. Кемеде мұрыннан кормаға қарай "А", "Б", "Х" және "Y" деп белгіленген, жеке орналасқан бес 4,7 дюймдік (120 мм) Mark IX зеңбірегі орнатылған. Әуе шабуылынан қорғану үшін Инглфилд 0,5 дюймдік Vickers Mark III пулеметімен жабдықталған екі төрттік орналымға ие болды. I класты кемелер кеменің орта тұсында орналасқан екі су үстіндегі бес торпедалық түтік орналымдарымен жабдықталды. Бір тереңдік зарядтағы тіреу және екі лақтырғыш орнатылды; бастапқыда 16 тереңдік заряды тасымалданды. I класты кемелер су астындағы су асты кемелерін анықтау үшін ASDIC дыбыс анықтау жүйесімен жабдықталды.
The I class ships were improved versions of the preceding H class. Inglefield displaced at standard load and at deep load. The ship had an overall length of 330 feet (101 m), a beam of 34 feet (10 m) and a draught of 12 feet (4 m). She was powered by two Parsons geared steam turbines, each driving one propeller shaft, using steam provided by three Admiralty three drum boilers. The turbines developed a total of and were intended to give a maximum speed of The ship carried enough fuel oil to give her a range of at Her crew numbered 175 officers and ratings. The ship mounted five 4.7 inch (120 mm) Mark IX guns in single mounts, designated 'A', 'B', 'X' and 'Y' from bow to stern. For anti aircraft (AA) defence, Inglefield was fitted with two quadruple mounts for the 0.5 inch Vickers Mark III machine gun. The I class was fitted with two above water quintuple torpedo tube mounts amidships for torpedoes. One depth charge rack and two throwers were fitted; 16 depth charges were originally carried, The I class ships were fitted with the ASDIC sound detection system to locate submarines underwater.
Су асты кемелеріне қарсы іс-қимыл
Соғыс басталған кезде Инглфилд Жерорта теңіз флотының 3-ші эсминецтер бригадасының командирі болып тағайындалды және Мальтада орналасты. Алайда, 1939 жылдың қыркүйек айының соңына дейін ол Батыс жолдарды патрульдеу үшін үй флотына ауыстырылды. Осы қызметінде ол ұшақ тасымалдағышқа сүйемелдеді, бірақ Courageous-қа шабуыл жасалып, батып кеткен кездегі қауіп сигналына жауап берді. Инглфилд 1936 жылы құрылған U 29 суасты қайығын іздеді, ол тасымалдағышты батырған. Бір айдан кейін Инглфилд, өзінің бауырларымен бірге 1938 жылы құрылған U 45 суасты қайығын Ирландияның оңтүстік-батыс жағалауында батырды. 1936 жылы құрылған U 18 суасты қайығы шабуыл жасағанда, ол тағы да нацистік U қайықтарының шабуылына ұшырады; барлық торпедалары өткізіп кетті. Соңғы шабуылдан бірнеше күн өткен соң, кеме Солтүстік теңізде патрульдеу кезінде зақымданған суасты қайықты Ставангерге буксирлеуге міндеттелді. Инглфилд 1939 жылы құрылған U 63 суасты қайығын 1940 жылдың басында өзінің бауырларымен және суасты қайығымен бірге батырды, нәтижесінде 24 неміс құтқарылды.
On the outbreak of war, Inglefield was deployed as the leader of the 3rd Destroyer Flotilla, Mediterranean Fleet, and was based at Malta. However, she was transferred to the Home Fleet before the end of September 1939 to patrol the Western Approaches. In this rôle, she escorted the aircraft carrier , but was answering a distress signal from when Courageous was attacked and sunk. Inglefield searched in vain for the U boat U 29 was launched in 1936. that sank the carrier. One month later, Inglefield, along with her sister ships and , sank U boat U 45 was launched in 1938. off the southwest coast of Ireland. She again came under attack from Nazi U boats when U 18 was launched in 1936. fired numerous torpedoes at her; they all missed. A few days after that last attack, the ship was required to tow the submarine back to Stavanger, after she was damaged while on patrol in the North Sea. Inglefield sank another German U boat, U 63 was launched in 1939., in early 1940 with the help of her sister and the submarine ; 24 Germans were rescued.
"Weserübung" операциясы
1940 жылдың мамыр айында Норвегияда британдық күштердің жеңіліске ұшырағаннан кейін, Инглфилдке Норвегияның Андальснес қаласынан британдық әскерлерді эвакуациялау міндеті жүктелді. Маусым айында ол зақымдалған эсминецтерді және (Тронгеймге жасалған әуе шабуылы кезінде ұшақ тасымалдаушыны сүйреп әкелгенде бір-бірімен соқтығысқан) портқа қайтарды. «Электра» эсминецінің мұрты зақымдалғандықтан, сапар баяу болды. Жағдайды нашарлатқан нәрсе – сапардың жартысына жуық уақытқа созылған қатты дауыл болды, сол кезде «Электра» эсминецінің алдыңғы бөлігіндегі оқ-дәрі қоймасы бекітіліп тұрған жерінен шығып, палуба бойынша сырғып жүрді.
In May 1940, after the failure of British forces in Norway, Inglefield was called upon to evacuate British troops from the Norwegian town of Åndalsnes. In June, she escorted the damaged destroyers and (which had collided with each other whilst escorting the aircraft carrier during air attacks on Trondheim) back to port. It was a slow trip as Electras bow was damaged. Things were not helped by a violent storm which lasted for half of the journey time, during which, an ammunition locker on Electras forecastle broke loose and started sliding around the deck.
Неміс соғыс кемелерін қуып жүр
Инглфилд эсминецпен бірге Солтүстік теңізге соғыс крейсерлерін сүйемелдеу және неміс «Шарнхорст» линкорын іздеп тауып жою мақсатындағы сәтсіз операцияға жіберілді. Оның Германияның ауыр крейсері «Дойчланд» екені есілді, бірақ Британдық Әскери-теңіз күштерінің күшті күш-жігері оның неміс портына қайтуына тосқауыл қоя алмады. Оның ең танымал рөлі 1941 жылдың мамыр айында болды, ол «Принц оф Уэльс» және «Репалс» соғыс кемелерінің эскортында болып, неміс «Бисмарк» линкорынды қуу және жоюға қатысты. Тамыз айында ол король Георг VI-ның Скапа-Флоуға сапары кезінде болды, тіпті корольді флотты қарап шығу үшін кемеге мінгізіп, 9 тамызда материкке қайтарды.
Inglefield was deployed to the North Sea with the destroyer to escort the battlecruisers and in an unsuccessful operation to seek and destroy the German battleship Scharnhorst. It was believed that she was the heavy cruiser German cruiser Deutschland, and a massive naval effort by the Royal Navy failed to stop her from returning to a German port. Perhaps her most famous role was in May 1941 when she served as part of the escort for the battleships and in the pursuit and destruction of the German battleship German battleship Bismarck. In August, she was present at Scapa Flow for a visit by King George VI, and even embarked the King for the review of the fleet and then for return passage to the mainland on 9 August.
Конвойды қорғау
Ол КСРО-ға алғашқы конвойды сүйемелдеуші күштердің құрамында болды, сондай-ақ авиатасымалдағыштармен бірге, кейін Арктикада сүйемелдеушілік міндеттерін орындауға жиі қайта оралды, себебі ол көбінесе Отандық флоттың құрамында болды. Бірақ кейде оны нақты міндеттермен басқа жерлерге жіберетін. Мысалы, 1942 жылдың басында ол Норвегия жағалауына жасақшылардың шабуылдарын қолдады және бауырлас кемесімен бірге Флоро қаласын бомбалады. Бұл шара нәтижесінде үш кеме батып, жағалаудағы зауыттар зақымдалды. Тағы бір мысал, 1942 жылдың сәуір айында ол американдық авиатасымалдағыш "Wasp"ті Мальтаға сүйемелдеу үшін Жерорта теңізіне жөнелтілді. 1942 жылдың 3 шілдесінде ол Арктика конвойынан бөлініп, әдеттегі тұрақтан шығып кеткен неміс линкоры "Тирпицті" іздеуге жіберілді. 1943 жылы ол Арктика конвойларын сүйемелдеуден Атлант мұхитындағы конвойлерді қорғауға ауыстырылды, бірақ көп уақытын отандық суларда өткізді.
She was part of the escort for the first convoy to the USSR, along with the aircraft carriers , and then She would regularly return to escort duties in the Arctic, as she was often deployed with the Home Fleet. But occasionally she was sent elsewhere on a particular mission. One example was in early 1942 when she supported commando raids on the Norwegian coast and bombarded Florø with her sister ship , an action which sank three ships and damaged on shore factories. Another example was in April 1942 when she was also deployed to the Mediterranean to escort the American carrier Wasp to Malta in April 1942. On 3 July 1942, she was detached from an Arctic convoy to search for the German battleship German battleship Tirpitz, which was reported to have left her normal anchorage. In 1943, she was transferred from Arctic convoy duty to Atlantic convoy defence, but she still spent much of her time in home waters.
Италиялық шабуыл
Келесі ірі жұмысына 1943 жылдың шілдесінде Сицилияны басып алу кезінде қатысты. Ол 18 британдық, грек және поляк эсминдерінің бірі болды, олар төрт Корольдік теңіз күштері крейсерлерімен бірге, шайқас кемелерін, авианосецтерді және Ион теңізіндегі соғыс кемелерін сүйемелдеді. Инглфилдтің негізгі рөлі – U-кемелерін іздеу және жаудың жағалаудағы бекіністерін бомбалау болды. Сицилиядағы операциялар барысында ол Мальтада орналасқан. Италияға шабуыл жасалғанда Инглфилд Салернодағы қонуға осыған ұқсас қолдау көрсетті. Жағажайдағы тірек пункті орнатылғаннан кейін, ол елге қайтатын конвойды сүйемелдеді, бірақ көп ұзамай Италиядағы операцияларға қатысу үшін Жерорта теңізіне қайта жіберілді. Бір міндеті – британ премьер-министрі Уинстон Черчилльмен бірге Альжирден Александрияға дейін кемені сүйемелдеу болды. 1944 жылдың басындағы «Шингл» операциясы кезінде Инглфилд Анциодан жау күштерін шегіндіру үшін Чивитавеккияны мойынсоқпен бомбалады. Содан кейін ол Анциодағы күштерге қолдау көрсету үшін екі күн бойы Формиядағы жағалау жолын бомбалады. Кеме Неапольден жұмыс істеді, соғысқа қатысушылар мен жабдықты тасыды, сондай-ақ жағалау жолдарын жапқышпен және бомбалау арқылы қолдауды жалғастырды.
Her next major deployment was in July 1943, when she took part in the invasion of Sicily. She was one of 18 British, Greek and Polish destroyers which, along with four Royal Navy cruisers, made up the escort for the battleships , , and , the aircraft carriers and in the Ionian Sea. Inglefields main role was to search for U boats and to bombard enemy positions ashore. Throughout the operations on Sicily, she was based at Malta. When the invasion of Italy took place, Inglefield supported the landings at Salerno in a similar way. After the beachhead was established, she formed the escort back to home waters, but was soon sent back to the Mediterranean Sea for operations in Italy. One task was to escort , with British Prime Minister Winston Churchill on board, from Algiers to Alexandria. During Operation Shingle in early 1944, Inglefield carried out a diversionary bombardment of Civitavecchia to draw Axis forces away from Anzio. She then bombarded the coastal road at Formia for two days before supporting forces on the ground at Anzio. The ship operated out of Naples, ferrying supplies and troops to the battle, as well as continuing to provide covering fire and bombardment of coastal roads.
Соңғы әрекет
1944 жылғы 15 ақпанда ол оқ-дәрі кемесін Неапольден Анциоға сүйемелдеді. Содан кейін Анциодағы тіреу нүктесін қорғау үшін қорғаныс позициясын иеленді. Ол осы қызметте он күн тұрды, содан кейін II./KG 100 тобы ұшырған Henschel Hs 293 сырғанама бомбасынан тікелей соққы алды және 35 адамның қаза болуымен суға батты. 157 адам құтқарылып, Ұлыбританияға қайтарылды. Аман қалғандардың арасында кемені соңғы болып тастап кеткен офицер Джек Рэмбольд болды, ол кеме батқан кездегі әрекеттері үшін мақтауға ие болды.
On 15 February 1944, she escorted an ammunition ship from Naples to Anzio. She then took up a defensive position to protect the anchorage in Anzio. She was in this capacity for ten days before sustaining a direct hit by a Henschel Hs 293 glider bomb launched by II./KG 100 during a dusk attack and was sunk with the loss of 35 lives. 157 survivors were rescued and returned to the United Kingdom. Among the survivors was Jack Rumbold, the last officer to abandon ship and who was mentioned in dispatches for his actions during the sinking.