Калдикот: Уэльс қаласының тарихы мен географиясы

Кіріспе

Уэльстегі Монмутширдегі қала Кальдикот (Cil y coed) – Уэльстегі нарық қаласы және қауымдастығы. Қала Чепстоу мен Ньюпорт қаласының арасында орналасқан. Бұл жер Северн шығанағының солтүстік жағында, Кальдикот жазығымен шектес. Салынған аумақтың халқы шамамен 11 000 адамды құрайды. Онда үлкен мектеп, Кальдикот мектебі бар, және ол ортағасырлық қамалымен әйгілі. Салынған аумаққа Портскевет те кіреді. 2011 жылы Кальдикоттың халқы 9 604 адамды құрады.

Тарих

Қола дәуірінде осы аймақта қызу қызмет болған. Қала маңындағы Недерн бұлағының жанындағы қазба жұмыстары кезінде қайықтан тақтай және бұрынғы өзен төсегіндегі күрделі ағаш құрылымдар табылды. Кеме, әлдебір, Северн арқылы Сомерсеттің шаруалары мен саудагерлерімен сауда жасаған болуы мүмкін. Кейін, Рим дәуірінде, сауда кемелері Недерн бұлағымен Кервентке дейін жүзіп келгені мүмкін. Сондай-ақ, пештердің табылуы Рим дәуірінде ауылда қарапайым қыш ыдыстар жасалғанын көрсетеді. "Caldicot" атауының көне ағылшын тіліндегі "calde cot" деген сөзден шыққандығы айтылады, ол "суық лашық" дегенді білдіреді. Суық лашық – адамдар немесе жануарлар пайдаланатын ашық қоршау. Қазіргі Уэльс атауы, Cil y coed, "орман бұрышы" дегенді білдіреді, Wentwood орманына сілтеме жасайды. 19 ғасырдың лексикографы Уильям Оуэн Пуг бұл атаудың ағылшын атауының шығу тегі екенін ұсынған, бірақ оның болжамы расталмады. Бұл атаудың қазіргі қолданылуы "жақындағы жаңалық" деп сипатталған. 1074 жылы, Норманд басқыншылығынан кейін, Кальдикот иелігі Глостер шерифі Дюранға берілді. Кальдикот 1086 жылы Глостерширдегі "Domesday Book" кітабында тіркелген. Кітапта былай деп жазылған: "Дюран, шериф, патшадан бір жерді ұстап тұр, ол жер Каервентте, Кальдикот деп аталады. Онда 3 жыр, 15 жартылай еркін шаруа, 4 құл және бір салт атты бар. Олардың барлығында он екі жыр бар. Бір диірменнің құны он шиллинг. Кальдикоттағы ең көне ғимараттардың бірі – Ллантони Секунда сарайы, 1120 жылы Глостердегі Ллантони Секунда монастырының монахтары үшін астық сақтау орны ретінде салынған. 1158 жылы Кальдикот иелігі Хамфри II де Боунға өтті, ол қазіргі қамалдың тас қабырғаларын және қоршау қабырғаларын салуға жауапты болды. 1376 жылы ол король Эдуард III-нің үшінші ұлы Томас Вудстокқа өтті, ол Алианора де Боханға үйленген кезде. 16 ғасырда қамал қирауға бастады. Кальдикот 1573 жылғы Cambriae Typus картасында көрсетілген сирек ауылдардың бірі. 19 ғасырдың ортасында Кальдикот шағын шаруашылық ауылы болды. Алайда, Оңтүстік Уэльс темір жолының ашылуы Лондон мен Кардиффке салыстырмалы түрде жақындықты қамтамасыз етті (бірақ Кальдикот станциясы 1936 жылға дейін ашылмады). Темір жол өнеркәсіпті тартты, 1862 жылы Тинтерннің Генри Хьюз темір жолдың жанында сым фабрикасын ашып, ауылдың негізгі жұмыс берушісіне айналды және көптеген жаңа жұмысшыларды тартты. 1880 жылы консервілеу өнеркәсібі үшін қалайыдан ыдыс жасау фабрикасы ашылды. 1879 жылы Северн туннеліне құрылыс жұмыстары басталды, ол 1886 жылы ашылды. Оның құрылысы жүздеген жұмысшыларды Кальдикотқа әкелді, бұл ауылдың халқын шамамен екі есеге арттырды. Сот үйі 1864 жылдан 1891 жылы қайтыс болғанға дейін нан пісіруші Генри Джонстың үйі болды, ол өзін-өзі көтеруші ұнды ойлап тапқан. Ол шіркеу маңындағы зиратқа жерленген. 20 ғасырдың бірінші жартысында Кальдикот тұрақты түрде өсті, бірақ айқын өсім болған жоқ, 1951 жылы халқы 1770 адамды құрады. Алайда, 1950 жылдардың басында Чепстоу ауылдық округінің кеңесі ауылды шамамен 3000 адамға дейін кеңейтуге рұқсат беруге шешім қабылдады. Осы шешімнен кейін үкімет Лланвернде жаңа болат зауытын салуға шешім қабылдады. Кальдикот мыңдаған болат жұмысшыларына лайықты орын деп танылды, ал кеңейту жоспарлары қайта қарастырылды. Лланверн болат зауыты 1962 жылы ашылды, ал онжылдықтың соңына қарай Кальдикотта 7000-нан астам тұрғын болды. Бұл Уэльс шіркеуіне қарасты приход шіркеуі. Шіркеудің нормандық кезеңге дейінгі негіздері болғандығының дәлелдері бар; алайда, ғимараттың ең көне бөлігі 14 ғасырға жатады. Бұл I санаттағы ескертулі ғимарат. Ол негізінен 14 және 15 ғасырлардың аяғындағы перпендикуляр стильде салынған.

There was considerable activity in the area during the Bronze Age. Excavations near the Nedern Brook beside the castle revealed a plank from a boat and complex wooden structures in the former river bed. The boat probably traded across the Severn with the farmers and traders of Somerset. Later, in Roman times, it is likely that trading vessels sailed up the Nedern Brook to Caerwent. The discovery of kilns also shows that coarse pottery was produced in the village during Roman times. The name 'Caldicot' is usually stated to derive from the Old English phrase calde cot meaning 'cold hut'. A cold hut is an exposed shelter used by either humans or animals. The modern Welsh name, Cil y coed, meaning "corner of the wood", referring to Wentwood, was proposed by the 19th century lexicographer William Owen Pughe as the origin of the English name, but his hypothesis has been discredited. The modern use of this form has been described as a "very recent innovation". In 1074, following the Norman Conquest, the manor of Caldicot was given to Durand, the Sheriff of Gloucester. Caldicot was recorded in Gloucestershire by the Domesday Book in 1086. Its entry reads, Durand the Sheriff holds of the King, one land, in Caerwent, called Caldicot. He has in demesne there 3 ploughs, and 15 half villeins, and 4 bondmen, and one knight. All these have twelve ploughs. There is a mill worth ten shillings. One of the oldest buildings in Caldicot, Llanthony Secunda Manor, was built around 1120 as a grange for monks from Llanthony Secunda Priory in Gloucester. In 1158 the manor of Caldicot passed to Humphrey II de Bohun, who was responsible for building the stone keep and curtain walls of the present day castle. In 1376 it passed to Thomas Woodstock, third son of King Edward III, when he married Alianore de Bohun. It began to fall into ruins around the 16th century. Caldicot is one of the few villages to appear on the Cambriae Typus map of 1573. By the mid 19th century, Caldicot was a small farming village. However, the opening of the South Wales Railway brought London and Cardiff within relatively easy reach (although Caldicot station itself was not opened until 1936). The railway attracted industry, and 1862 Henry Hughes of Tintern opened a wireworks next to the railway, becoming the village's major employer and attracting many new workers. In 1880 it became a tinplate works for the canning industry. In 1879 work began on the Severn Tunnel, which was opened in 1886. Its construction brought hundreds of workers to Caldicot, roughly doubling its population. Court House was the home of the baker Henry Jones, the inventor of self raising flour, from 1864 until his death in 1891. He is buried in the churchyard. During the first half of the 20th century, Caldicot continued to grow steadily, but unspectacularly, reaching a population of 1,770 in 1951. Early in the 1950s, however, Chepstow Rural District Council decided that the village should be allowed to expand to approximately 3,000. Shortly after this decision, the government decided to build a new steelworks at Llanwern. Caldicot was designated as a suitable home for the thousands of steelworkers, and expansion plans were revised upwards. Llanwern steelworks opened in 1962, and by the end of the decade Caldicot had over 7,000 residents. is a Church in Wales parish church. There is evidence that the church has pre Norman foundations; however, the earliest part of the building dates from the 14th century. It is a Grade I listed building. It is mainly built in the Perpendicular style of the late 14th and 15th centuries.

Білім

Кальдикот мектебі негізінен қайта жаңартылды және жаңа ғимараттар 2017 жылдың қыркүйегінде ашылды. Онда барлық пәндердің бөлімдері бір ғимаратта орналасады. Жоба Уэльс үкіметінің "21-ғасыр мектептері және білім беру капиталы бағдарламасының" аясында жүзеге асырылды. Жаңа ғимарат 1500 оқушыға арналған, бастапқы құны 31 миллион фунт стерлинг болды, бірақ кейін 34,9 миллион фунт стерлингке дейін өсті. 2016 жылдың қазанына қарай, жобаның жалпы құны 40,175 миллион фунт стерлингке жеткені хабарланды.

Басқару

Кальдикот қалалық кеңесі бес аудандық бөлімнен – Касл, Дьюстоу, Грин Лэйн, Северн және Вест-Эндтен сайланған немесе қосылған он жеті қалалық кеңесшіден тұрады. Кальдикот қамалы, Дьюстоу, Грин Лэйн, Северн және Вест-Энд сонымен қатар Монмутшир округі кеңесінің округтік бөлімдері болып табылады, олардың әрқайсысы бір округтік кеңесшіні сайлайды.

Көрермендер мен жайлылықтар

Кальдикотта Кальдикот қамалы мен көлі орналасқан. Аймақта Кальдикот жазықтары бойымен белгіленген танымал жаяу жолдар бар, сондай-ақ жағалау жолымен де жүруге болады. Жақын жерде Кэрвент пен Вентвуд орналасқан. Солтүстік-батысқа қарай шамамен 1804 жылы салынған Дьюстоу үйі орналасқан. 1895 жылдан кейін салынған кең бақтар мен үңгірлер 2000 жылдан бері қайта жаңартылуда және қазір жұртшылыққа ашық. Аймақта бес бастауыш мектеп бар, олардың екеуі жергілікті балалар бағы мен кіші мектептерінің бірігуінен құрылған. Дюранд бастауыш мектебі (балалар бағы бар), Ysgol Gymraeg Y Ffin (Оңтүстік Монмутшир үшін валли тілінде білім беру), Касл Парк бастауыш мектебі (Сэнди Лэйн балалар бағы мен Сент-Мэри кіші мектебінен құрылған), Дьюстоу бастауыш мектебі (бұрынғы Вест-Энд балалар бағы мен Грин-Лэйн кіші мектебінен) және Портскеветтегі ARW (Архиепископ Роуэн Уильямс Уэльс шіркеуінің бастауыш мектебі). Кальдикот – Северн теміржол туннелінің Уэльс жағындағы ең жақын қала, бірақ туннель арқылы өтетін бағытқа қызмет ететін ең жақын станция – Северн туннелі торабы – Рогиетте, бұл ауыл қазіргі заманда негізінен теміржолға қызмет көрсету үшін дамыған. Кальдикот кітапханасы 1995 жылы салынған. Кальдикот демалыс орталығында спорт орталығы бар, ол Монмутширдегі төрт демалыс орталығының бірі. Оның құрамына жабық жүзу бассейні, сквош корты, жабық және ашық ойын алаңдары, сондай-ақ спорт залы кіреді. Демалыс орталығы Кальдикот мектебінің жанында орналасқан. 2013 жылға дейін жаңа синтетикалық газон салынып аяқталған.

Көлік

Глостер-Ньюпорт желісіндегі Кальдикот станциясы Ньюпорт, Кардифф және Глостер сияқты қалаларға, сондай-ақ Бристольге қатынайтын пойызбен қызмет көрсетеді. Жолмен жүру M4 / M48 тас жолына қол жеткізуге мүмкіндік береді. Бристольге және Оңтүстік Англияға екінші Северн өткелі мен Северн көпірі арқылы да автомобильмен баруға болады.

Туининг

Кальдико Германияның Вагхаузель және Францияның Авиньон маңындағы Мориер қалаларымен қалалық байланыс орнатып отыр.