Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Duffy's Tavern) – бірнеше арнада (CBS, 1941–42; NBC Blue Network, 1942–44; және NBC, 1944–51) он жыл бойы көрсетілген американдық радиолық комедия, 1951 жылдың 28 желтоқсанындағы эфирмен аяқталды. Бағдарламада көбінесе танымал қонақ жұлдыздар болды, бірақ олардың бәрі Эд Гарднер сомдаған Арчидің, тавернаның меңгерушісінің, бақандай болып шығатын оқиғаларымен байланысты болды. Арчи жылдам байып кетудің түрлі схемаларына және сүйіспеншілік қателіктеріне бейімділігімен көзге түсті, сондай-ақ дұрыс емес сөздер мен шатасқан метафоралар қолданып сөйлейтін. Гарднер Арчи рөлін 1939 жылдың 9 қарашасында, NBC арнасының "1940 жылғы жақсы жаңалықтар" бағдарламасында Даффидің тавернасы туралы әңгімелеген кезде орындаған болатын.
American radio situation comedy
another use
Duffy's Tavern is an American radio situation comedy that ran for a decade on several networks (CBS, 1941–42; NBC Blue Network, 1942–44; and NBC, 1944–51), concluding with the December 28, 1951, broadcast. The program often featured celebrity guest stars but always hooked them around the misadventures of Archie, the tavern's manager, portrayed by Ed Gardner. Archie was prone to involvement in get rich quick schemes and romantic missteps, and constantly communicated with malaprops and mixed metaphors. Gardner had performed the character of Archie, talking about Duffy's Tavern, as early as November 9, 1939, when he appeared on NBC's Good News of 1940.
Кейіпкерлер мен оқиға
1940 жылдардың басында Гарднер радио бағдарламаларының режиссері, сценарийшісі және продюсері болып жұмыс істеді. 1941 жылы ол өзі шығарып отырған "Бұл Нью-Йорк" бағдарламасы үшін кейіпкер жасады. Гарднер ойнаған бұл кейіпкер Даффидің тавернасының Арчиі болды. Таныс кіріспеде, "When Irish Eyes Are Smiling" әуені ескі піанода жеке орындалса немесе үлкен оркестрмен тартылса, телефонның қоңырауымен үзіледі де, Гарднердің Нью-Йорк акцентімен: "Алло, Даффидің тавернасы, онда элита тамақтануға жиналады. Менеджер Арчи сөйлеп тұрмын. Даффи қазір жоқ—сәлем, Даффи!" дейді. Иесі Даффи радио бағдарламасында да, 1945 жылғы фильмде де, 1954 жылғы телесериалда да естілмеді де, көрінбеді де. Арчи Даффидің ақыл-есі кем қызы Мисс Даффимен (оны бірнеше актриса ойнады, бастапқыда Гарднердің өмірлік жары Ширли Бут, содан кейін Флоренс Халоп және кейін актриса Хейзел Шермет) және әсіресе Клифтон Финнеганмен (Чарли Кантор, кейін Сид Реймонд) әрдайым әзілдесіп отыратын. Клифтон Финнеган – жақсы жігіт, бірақ ақыл-есі толық болмаған және әр сатушының алаяқтығына сене беруге бейім. Эдди официант рөлін Эдди Грин ойнады. 1950 жылы Грин қайтыс болғаннан кейін, пианист Фэтс Пичон бұл рөлді өз мойнына алды. Гарднер 1949 жылы Пуэрто-Риконың табыс салығынан босатылған мәртебесінен пайдалану үшін Даффидің тавернасын сол жерге көшірді. Алайда, көптеген қонақ жұлдыздар шоуға қатысудан бас тартты және ол 1951 жылы эфирден тоқтатылды.
In the early 1940s, Gardner worked as a director, writer, and producer for radio programs. In 1941, he created a character for This Is New York, a program that he was producing. The character, which Gardner played, became Archie of Duffy's Tavern. In the familiar opening, "When Irish Eyes Are Smiling," performed either solo on an old sounding piano or by a larger orchestra, is interrupted by the ring of a telephone and Gardner's New Yorkese accent as he answers, "Hello, Duffy's Tavern, where the elite meet to eat. Archie the manager speakin'. Duffy ain't here—oh, hello, Duffy." Owner Duffy was never heard nor seen, either on the radio program or in the 1945 film adaptation or the short lived 1954 TV series. Archie constantly bantered with Duffy's man crazy daughter, Miss Duffy, played by several actresses, beginning with Gardner's real life first wife, Shirley Booth, followed by Florence Halop and, later, by actress Hazel Shermet, and especially with Clifton Finnegan (Charlie Cantor, later Sid Raymond), a likeable soul with several screws loose and a knack for falling for every other salesman's scam. Eddie the Waiter was played by Eddie Green. The pianist Fats Pichon took over the role after Green's death in 1950. Hoping to take advantage of the income tax free status of Puerto Rico, Gardner moved Duffy's Tavern there in 1949. Unfortunately, many guest personalities declined to make the journey to appear on the show and it eventually went off the air in 1951.
Қонақ жұлдыздар
Сериалда көптеген танымал қонақ жұлдыздар болды, соның ішінде Фред Аллен, Мел Аллен, Люсиль Болл, Джоан Беннет, Найджел Брюс, Билли Берк, Бинг Кросби, Грейси Филдс, Рекс Харрисон, Сьюзан Хейвард, Боб Хоуп, Лена Хорн, Борис Карлофф, Алан Лэдд, Вероника Лейк, Питер Лорр, Тони Мартин, Мари Макдональд, Винсент Прайс, Джин Тиерни, Артур Тречер және Шелли Винтерс. Сериал дами келе Арчи түрлі қияли, өзін-өзі құртатын сюжеттерге араласып, шығып отырды – опера жазудан бастап, бай мұрагер қызға үйлену үшін қалталы болуын жалғандауға дейін. Мұндай жағдайлардың өзіндік мәні болмаса да, арманшыл, бірақ жерге байланысты Нью-Йорк өмірінің және оның ерекше, көбінесе есімді кейіпкерлерінің тапқыр бейнесі маңызды болды. "Дэффидің тавернасы" Гарднердің туындысы еді, ол оның сценарийін тығыз бақылап, сонымен қатар бұрынғы табысты радио режиссері ретіндегі тәжірибесін пайдаланды. Оның режиссерлік жұмыстарына Джордж Бернс пен Грейси Аллен, "Риплидің Сенің сенбеуіңе де тұрарлық нәрселер", және "Руди Валли сағаты" кірді. Гарднер сондай-ақ бірнеше дарынды жазушыларды шақырды, олардың ішінде театрлық юморист Эб Берроуз (шоудың алғашқы бес жылындағы тең авторы және бас жазушысы), болашақ M*A*S*H жазушысы Ларри Гелбарт және кейіннен теледидардағы жаңашыл "Роуэн мен Мартиннің күлкісі" бағдарламасын жүргізген Дик Мартин болды.
The series featured many high profile guest stars, including Fred Allen, Mel Allen, Lucille Ball, Joan Bennett, Nigel Bruce, Billie Burke, Bing Crosby, Gracie Fields, Rex Harrison, Susan Hayward, Bob Hope, Lena Horne, Boris Karloff, Alan Ladd, Veronica Lake, Peter Lorre, Tony Martin, Marie McDonald, Vincent Price, Gene Tierney, Arthur Treacher, and Shelley Winters. As the series progressed, Archie slipped in and out of a variety of quixotic, self imploding plotlines—from writing an opera to faking a fortune to marry an heiress. Such situations mattered less than did the clever depiction of earthbound but dreaming New York life and its individualistic, often bizarre characters. Duffy's Tavern was Gardner's creation, and he oversaw its writing intently enough, drawing also on his earlier experience as a successful radio director. His directing credits included stints for George Burns and Gracie Allen, Ripley's Believe It or Not, and The Rudy Vallee Hour. Gardner also brought aboard several keen writing talents, including theatrical humorist Abe Burrows (the show's co creator and head writer for its first five years), future M*A*S*H writer Larry Gelbart, and Dick Martin, who later was the co host of television's groundbreaking Rowan and Martin's Laugh In.
Атауының өзгеруі
Шоудың басында оның атауы, "Даффидің тавернасы", бірінші кезекте "Даффиге", содан кейін төрт бөлімге "Даффидің түрлі-түсі" деп өзгертілді. "Ipana" тіс пастасының шоудың алғашқы демеушісі болған "Bristol Myers" компаниясының қызметкері, компанияның жарнама директорынан атауды өзгертуді талап етті, себебі бастапқы атау "ішу хоббиін" кейбір адамдарға тым көп насихаттады. "Bristol Myers" кейіннен бұл қызметкердің бірнеше наразылық хаттарынан басқа ештеңесі болмағанын мойындады, және – бастапқы атауды пайдалануын тоқтатпаған жанкүйерлердің қуанышына – бастапқы атау қайтадан толыққанды қалпына келтірілді. Атаудың өзгеруі жиі Қарулы Күштер Радио Желісімен бұзылып отырды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ әскери қызметшілері үшін осы бөлімдерді қайта тарату кезінде, хабаршы "Даффидің тавернасы" деп атады.
Early in the show's life, however, its name, Duffy's Tavern, was changed—first to Duffy's and then, for four episodes, to Duffy's Variety. An employee for Bristol Myers—whose Ipana toothpaste was the show's early sponsor—persuaded the company's publicity director to demand the name change because the original title promoted "the hobby of drinking" too much for certain sensibilities. Bristol Myers eventually admitted the employee had little to go on other than a handful of protesting letters, and—to the delight of fans who never stopped using the original name anyway—the original title was restored permanently. The name change was often subverted by the Armed Forces Radio Network. When the AFRN rebroadcast those episodes for U. S. servicemen during World War II, the announcer referred to Duffy's Tavern.
Кино және теледидар
Берроуз бен Мэтт Брукс 1945 жылы Эд Гарднердің «Дэффидің тавернасы» фильмінің сценарийін жазған, онда Арчи (әдеттегі Эдди мен Финнеганмен бірге) Роберт Бенчли, Уильям Бендикс, Эдди Брэкен, Бинг Кросби, Кесс Дейли, Брайан Донлеви, Полетт Годдард, Бетти Хаттон, Алан Лэдд, Вероника Лейк және Дороти Ламур сияқты Paramount Pictures жұлдыздарының өзінің рөлдерін сомдаған көпшілікпен қоршалған. Фильмнің сюжеті соғыс салдарынан туған дискілерді өндіретін бір фабрикаға қатысты, оның қызметкерлері – соғысқа аттанбағандар – Дуффидің тавернасында қарызға қайғыларын жеңілдетіп, ал компания иесі бағаны реттеу және соғыс кезіндегі жұмыскерлердің азаюы салдарынан бизнесін жоюға ұшырамас үшін жол табуға тырысады. Фильм кассада күтілген табысқа жете алмады. 1954 жылы Хэл Роуч-младшийдің бірлесіп өндірген синдикаттық телесериалында белгілі қонақ жұлдыздар болмады.
Burrows and Matt Brooks collaborated on the screenplay for the 1945 film, Ed Gardner's Duffy's Tavern, in which Archie (with regulars Eddie and Finnegan) was surrounded by a throng of Paramount Pictures stars playing themselves, including Robert Benchley, William Bendix, Eddie Bracken, Bing Crosby, Cass Daley, Brian Donlevy, Paulette Goddard, Betty Hutton, Alan Ladd, Veronica Lake and Dorothy Lamour. The film's plot involves a war displaced record manufacturer whose staff—those not sent off to war—drown their sorrows at Duffy's on credit, while the company owner tries to find ways around the price controls and war attrition that threaten to put him out of business. The film was a box office disappointment. The 1954 syndicated TV series, co produced by Hal Roach Jr., lacked leading name guest stars.
Британдық қайта жасау
1956 жылдың 4 шілдесінен 29 тамызына дейін BBC Light бағдарламасында көрсетілген "Финкельдің кафесі" Денис Норден мен Фрэнк Мьюрдің авторы болды, ал продюсері – Пэт Диксон. Басты рөлдерді Питер Селлерс пен Сид Джеймс сомдады. Эвриль Анжерс пен Кеннет Коннор тұрақты актерлер тобында болды, ал қонақ ретінде Гилберт Хардинг қатысты.
Broadcast on the BBC Light Programme from 4 July to 29 August 1956, Finkel's Café was written by Denis Norden and Frank Muir, and produced by Pat Dixon. It starred Peter Sellers and Sid James. Avril Angers and Kenneth Connor were regulars and guest stars included Gilbert Harding.