Кіріспе

Кеңес физигі 1930 жылдардың басында Қызыл Армияның Әуе қорғаныс күштеріне басып кіретін ұшақтарды анықтау құралдарының үлкен қажеттігі болды. Бірнеше ғылыми-зерттеу институттары радиолокациялық (радиоорналасу) техникалармен айналысты. 1934 жылдың қаңтар айында Ресей Ғылым академиясы осы технологияны бағалау үшін конференция шақырды. Иоффе осы конференцияны ұйымдастырып, содан кейін журналда баяндама жариялады, ол әлемдегі зерттеушілерге радар деп аталатын ғылым мен технологияны таныстырды. 1942 жылы Кеңес Одағы атом бомбасын жасау жобасын бастағанда, Иоффеге техникалық жұмысты басқару ұсынылды, бірақ ол өзінің тым қарт екендігіне байланысты бас тартты. Ол жас Игорь Курчатовта үлкен мүмкіндік көріп, оны алғашқы ядролық зертхананың басшысы етіп тағайындады. Иосиф Сталиннің «тамырсыз космополиттер» (яғни, ұлттық емес адамдар) деп аталатын науқаны кезінде, 1950 жылы Иоффе LPTI директоры лауазымынан және директорлар кеңесінен босатылды. 1952–1954 жылдары КСРО Ғылым академиясының Жартылай өткізгіштер зертханасын басқарды, ол 1954 жылы Жартылай өткізгіштер институты болып қайта құрылды. Иоффе қайтыс болғаннан кейін, 1960 жылы ЛПТИ Иоффе Физика-техникалық институты деп аталды және қазір Ресейдің жетекші ғылыми-зерттеу орталықтарының бірі болып табылады. Иоффедің шәкірттерінің арасында Александр Александров, Петр Капица, Исаак Кикоин, Игорь Курчатов, Яков Френкель, Николай Семенов, Леон Термен, Борис Давыдов және Лев Арцимович бар. Иоффе Эрнест Резерфордтан Петр Капицаны Кембридж университетінің Кавендиш зертханасына қабылдауын өтінді.

Еске алу

Айдағы Иоффе кратері оның құрметіне аталған. Иоффе физика-техникалық институты оның есімін тасымалдайды. Ресейлік океанографиялық және полярлық зерттеу кемесі «Академик Иоффе» оның есімімен аталған. 5222 Иоффе астероиді оның құрметіне аталған.