Табиғи ресурстар

Табиғи ресурстардың негізі – орман (көбінесе қызыл қайын және қарағай), фосфатты тау жыныстары, торф, түк, су және жер. Аймақта торф пен металл емес минералдардың кең таралған кен орындары бар: әк тас, марль, саз, құм және қиыршық тас, сондай-ақ өте сирек кездесетін волконскоит минералы. Соңғы онжылдықтарда аймақтың шығысында аз көлемдегі өндірілетін мұнай қоры және бентонит саздарының кен орындары табылды. Аймақта Еуропадағы ең ірі Вятск-Кама фосфатты тау жынысы кен орны орналасқан. Аймақ минералды суларға және емдік сазға бай. Кумён ауданында федералдық маңызы бар, әйгілі Нижнеивкино курортты қаласы бар, онда Киров облысының көптеген тұрғындары (сондай-ақ алыс аймақтардан да) демалыс және түрлі емделулер алу үшін келеді.

Гидрографиялық

Аймақтың жалпы ұзындығы 19753 шақырым, өзендердің ұзындығы 66,65 шақырымды құрайды. Солтүстік Увалиде екі бөлек өзен алабы бар – Северодвинск және Волга. Аймақтың көп бөлігін Татарстандағы Кама өзенінің саласы – Вятка өзенінің бассейні алып жатыр. Кама өзені тек жоғарғы ағысында орналасқан. Аймақ бойынша ірі ағысқа ие өзендер: Моль, Тансы, Луза, Кобра, Чепца. Аймақтағы көлдердің жалпы саны 4500, ал жабық су бетінің жалпы ауданы 5,5 миллион. Ең ірі көлдер: Ақшұбен – 85 гектар, Орел – 63 гектар, Мусерское – 32 гектар. Лежнинское көлінің ең терең жері – 36,6 метр.

Тарих

XIX ғасырдың соңы мен XX ғасырдың басында Вятка патша үкіметінің қарсыластары үшін жер аудару орны болды, соның ішінде көптеген белгілі революциялық тұлғалар. 1920 жылы Татар Автономиялық Кеңес Социалистік Республикасы және Мари және Воцкая (қазіргі Удмурт Республикасы) автономиялық облыстары құрылғаннан кейін Вяткадан бірқатар шағын оңтүстік және шығыс аудандар (волости) мен ауылдар шығарылды. Аймақ 1918-1921 жылдардағы Ресей Азамат соғысы мен интервенциядан зардап көрді. 1921-1922 жылдары ашаршылық болды, одан кейін 1922 жылдың соңында тиф эпидемиясы тарады. Сол жылдары өлім-жітім көрсеткіші екі есеге артты. Соғыстан кейінгі кезеңде провинция Жаңа экономикалық саясат (ЖЭС) негізінде қайта құрылды, ол еркін сауда, кәсіпкерлік және жеке секторды дамытудан тұрды. 1923 жылдың қаңтарында осы жерде Революция күрескерлеріне көмек көрсету жөніндегі халықаралық ұйымның (IOAR) алғашқы кеңсесі жұмысын бастады. 1929 жылғы әкімшілік-аумақтық реформалар елдің бұрынғы провинциялар мен аудандарға (Уезд, Волость) бөлінуін жойып, аймақтар, облыстар және аудандарға (район) бөлінудің жаңа жүйесін енгізді. Вятка провинциясы таратылды, оның аумағы Нижний Новгород облысының құрамына кірді. Вятка қаласы аудан орталығы болды. 1934 жылдың 5 желтоқсанында Бүкілресейлік Орталық Атқару Комитетінің (ВЦИК) Президиумы қаланың атын Вяткадан Кировқа өзгерту туралы қаулы қабылдады, ал 7 желтоқсанда Киров облысы құрылды. Оған Удмурт Автономиялық Облысы, Горький облысының 37 ауданы (бұрын Вятка провинциясының құрамында болған), сондай-ақ Свердловск облысының Сапапульский және Воткинский аудандары кірді. 1936 жылы жаңа Конституция қабылданғаннан кейін Киров аймағы Киров облысына айналды, ал Удмурт Автономиялық Кеңес Социалистік Республикасы (АССР) одан бөлінді. Келісім 2002 жылдың 24 қаңтарында күшін жойды.

Әкімшілік бөлімшелер

Киров облысы 1934 жылдың 7 желтоқсанында құрылды. Әкімшілік тұрғысынан 39 аудан, 6 облыстық қала, 13 аудандық қала, 58 қала типтес поселке және 580 селолық округке бөлінеді.

Дін

2012 жылғы сауалнама бойынша Киров облысы халқының 40,1% орыс православие шіркеуіне жатады, 5% - жалпы христиандар, 1% - шіркеуге қатыспайтын немесе орыс православие шіркеулерінің мүшесі емес православиелік христиандар, 1% - ислам дінін ұстанады, 1% - ескі нанымдылар. Бұдан өзге, халықтың 33% өзін "рухани, бірақ дінге қатысы жоқ" деп есептейді, 13% - атеист, ал 5,9% басқа діндерді ұстанады немесе сұраққа жауап берген жоқ.