Десмонд Фитцджеральд: Ирландиялық революционер және саяхатшы
Desmond FitzGerald (politician)
Десмонд Фитцджеральд (1888-1947) – ирланд революционері, саяхатшы, шақырушы және саясаткер. Қорғаныс, Сыртқы істер министрі қызметін атқарды. Ирландия тарихы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ирландиялық революционер және саясаткер (1888–1947)
Irish revolutionary and politician (1888–1947)
Десмонд Фицджеральд (13 ақпан 1888 – 9 сәуір 1947) – ирландиялық революционер, ақын, публицист және Fine Gael саясаткері. Ол 1927 жылдан 1932 жылға дейін Қорғаныс министрі, 1922 жылдан 1927 жылға дейін Сыртқы істер министрі, 1921 жылдан 1922 жылға дейін Хабар тарату министрі және 1919 жылдан 1921 жылға дейін Хабар тарату директоры қызметтерін атқарды. 1918 жылдан 1937 жылға дейін Течта Дала (ТД) ретінде қызмет етті. 1938-1943 жылдары әкімшілік панельдің сенаторы болды.
Desmond FitzGerald (13 February 1888 – 9 April 1947) was an Irish revolutionary, poet, publicist and Fine Gael politician who served as Minister for Defence from 1927 to 1932, Minister for External Affairs from 1922 to 1927, Minister for Publicity from 1921 to 1922 and Director of Publicity from 1919 to 1921. He served as a Teachta Dála (TD) from 1918 to 1937. He was a Senator for the Administrative Panel from 1938 to 1943.
Ерте өмір
Десмонд Фицджеральд 1888 жылы Уэст-Хэмдегі Форест-Гейт қаласында Томас Джозеф Фицджеральд болып дүниеге келген. Оның ата-анасы – Оңтүстік Типперриден келген жұмысшы Патрик Фицджеральд (1831–1908) және Керри округінің Кастлисленд қаласынан шыққан Мэри Энн Сколлард (1847–1927). Ол жасөспірім шағында өз атын көбірек романтикалық дыбыс беретін "Дезмонд" деп өзгертті және 1910 жылы алғаш рет Ирландияға сапар жасады. Ол Сент-Бонавентурада оқыды. Лондонда ол Эзра Паунд, Т. Э. Хюльм, Ф. С. Флинт және тағы бір ирланд жазушысы Джозеф Кэмпбелл кіретін ақындар мен жазушылар тобының мүшесі болды. Топтың аты олар жиналатын Соходағы «Эйфель мұнарасы» мейрамханасынан алынған. 1908 жылдың сәуір айында Фицджеральд пен Флоренс Фарр Эзра Паундты «Эйфель мұнарасы» тобымен таныстырды, осы кездесуден кейін Имажизм тобы құрылды.
Desmond FitzGerald was born Thomas Joseph FitzGerald in Forest Gate in West Ham, Essex in 1888. His parents were Patrick Fitzgerald (1831–1908), a labourer from south Tipperary, and Mary Anne Scollard (1847–1927) from Castleisland, County Kerry. He changed his first name as a teenager to the more romantic "Desmond", and first visited Ireland in 1910. He was a student at St Bonaventure's. In London, he was a member of the Tour Eiffel group of poets and writers, which included Ezra Pound, T. E. Hulme, F. S. Flint and another Irish writer, Joseph Campbell. The group was named after the restaurant in which the group met, the Tour Eiffel in Soho. In April 1908, FitzGerald and Florence Farr introduced Ezra Pound to the Tour Eiffel group, a meeting out of which the Imagist group was later to emerge.
Неке және отбасы
1911 жылы католик Фицджеральд Белфасттан виски сатушы Джон Макконнеллдің қызы, ал қала маңындағы пресвитериан шаруасының немересі Мейбел Вашингтон Макконнеллге (1884–1958) үйленді. Ол Белфаст Король университетінде білім алған және Фицджеральдтың ирланд тіліне деген қызығушылығын бөліскен; олар Лондон қаласындағы тілдік семинарда танысты. 1913 жылдың наурыз айында Керри округіне көшкенге дейін Францияда тұрды. Осы кезеңде ол суретшіл ақындар тобымен байланыс жасады. Олардың төрт баласы болды: Десмонд (1911–1987), Пирс (1914–1986), Фергус (1920–1983) және Гаррет (1926–2011).
In 1911 FitzGerald, a Catholic, married Mabel Washington McConnell (1884–1958), a daughter of John McConnell, a whiskey salesman from Belfast, and granddaughter of a Presbyterian farmer near the city. Educated at Queen's University Belfast, she shared FitzGerald's interest in the Irish language; she met him in London at a language seminar. They lived in France until moving to County Kerry in March 1913. During this period he became involved with the Imagist group of poets. They had four children: Desmond (1911–1987), Pierce (1914–1986), Fergus (1920–1983) and Garret (1926–2011).
Ирландиялық ұлтшыл
Фицджеральд 1914 жылы Ирландиялық еріктілерге қосылды және Керри округінде еріктілер тобын ұйымдастырды. Ұйымдастырушы ретінде ол тіпті ең лайықсыз жауынгерлерді де жаттықтыруы керек болды. Бұл оның қатаң моральдық принциптеріне қайшы келді. Ұйымға зор қысым көрсетілді: 1915 жылдың шілдесінде көптеген жетекшілер 1914 жылғы Корольдік қорғау заңы бойынша қуылды. Фицджеральд Эрнест Блайттың орнын басып алды. 1915 жылы Фицджеральд Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде әскерге шақыруға қарсы сөз сөйлегені үшін түрмеге қамалды. Кейін ол Керриден қуылды және Виклоу округіне көшті. Фицджеральдтың ұзақ англо-нормандық отбасы тарихымен нығайтылған, қарапайым және ұқыпты мінезі оны қозғалыста танымал емес етті. Ол өзінің басшыларының жағдайы туралы хабардар еместігін сезінді. 1916 жылғы көтеріліс кезінде Бас пошта кеңсесін басып алғанда ол: "Мен қауіпсіздікке қатысты жалпы көзқарасқа таң қалдым" деді. Шайқастың қақпасында ол ГПО гарнизонын шайқалтқан өрттің ортасында болды. Әрдайым күмәнданушы Фицджеральд, 1916 жылғы көтерілістің естеліктерінде 1916 жылғы көтерілістің кенеттен және күтпеген жұмылдырылуын, содан кейін ГПО-дағы жағдайды, көтерілісшілердің штаб-пәтерін сипаттады. Көптеген есептер көтерілісті қанды құрбандық ретінде сипаттаса, Фицджеральд оның кең ауқымды себептерін көшбасшы Патрик Пирспен және 1915 жылы Германияға көмек сұраған Джозеф Планкеттпен талқылады. Олар Германияның Бірінші дүниежүзілік соғыста жеңіске жетеді деп күтті, және кем дегенде үш күндік көтеріліс Ирландияға бейбіт келісімдер конференциясында орын алуға мүмкіндік береді деп ойлады. 1916 жылы Ирландия Республикасын жариялағанмен, олар соғыстан кейін реформаланған Ирландия Корольдігіне билік етуге қайсардың кіші ұлы Жоахимды шақыру қажет деп санайтын. Онда ирланд тілі күнделікті қолданылатын тілге айналуы керек еді. Фицджеральд 1918 жылы Дублин Пемброк сайлау округінен Синн Фейн депутаты болып сайланғанда босатылды. 1919 жылы Бірінші Дайл жиналысынан кейін және Ирландия Республикасының жариялануынан кейін ол Дайл Эйреннің жарнама директоры болып тағайындалды, алғашқыда мамыр айында тұтқындалған Лоренс Гиннеллді ауыстырды. Фицджеральд Дайлге жасаған алғашқы есебінде "біздің жарнаманың басты құралы – жарнаманың өзі" деп атап өтті. Ол Ирландияның шетелдік жаңалықтарының көп бөлігін ұсынып отырған британдық баспасөзге әсер етуге күресті. 1919 жылдың мамырында Фицджеральдтың досы және әріптесі Эрскин Чайлдерс бейбітшілік конференциясына қатысу үшін Версальге барды. Чайлдерс Ирландияның тәуелсіздігіне қатысты британдықтардың жоғарыпарлы көзқарасынан көңілі тоңды. Фицджеральд 1919 жылдың шілдесінде "Дұшпанның агрессиялық әрекеттерінің апталық шолуы" атты мимеографты жариялады. Қараша айына қарай ол Чайлдерспен бірлесіп "Ирландия бюллетені" шығара бастады. Олар 22 ай бойы Англияның қылмыстарын жариялады, мақсаты Синн Фейнмен Дайлдің беделін арттыру болды. 1920 жылы Дайл тізімдердің "жеткіліксіз" екеніне шағымдануына қарамастан, Пропаганда департаментінің күші қарсыластарын шатастырды. Ирландияның Тәуелсіздік соғысы (1919-1921) кезінде "Бюллетень" Ирландия Республикасының мақсаттарын әлемге кеңінен танытуға және қақтығыстың кеңею мүмкіндігін жоюға септігін тигізді. Ольстерді сақтап қалу стратегиясын жоспарлау кезінде жетекші республикашыл Эрнест Блайт блокаданың Белфаст үшін апатты болады деп сенді. Керісінше, Шон МакЭнти ұлтшылдыққа қарсы жойқын соғыс деп санайтын нәрсеге жауап беруді талап етті; ол "блокаданың тиімді қаруы" бар деді. Көптеген жетекші республикашылар оған қарсы болды: Фицджеральд блокада "бөлінуге дауыс беруге" тең болады деп мәлімдеді. Дайлдің департаменті Каслмен үгіт-насихат соғысында жеңіске жетіп жатқан сияқты көрінді, оның операциялары жұртшылықты сендіре алмады. Хатшылық бюллетеньді жалғастыру керек деп сенді, оның құжаттары мен материалдары рейд кезінде тәркіленген кезде. Фицджеральд 1921 жылдың наурыз айында тұтқындалды, бірақ босатылды. 1921 жылдың тамызының соңында Эмон де Валера өзінің кабинетін қайта құрды, онда Фицджеральд кірмеді; бірақ Чайлдерсті алмастырғанда ол жарнама министрі болып тағайындалды. Ол 6 желтоқсанда қол қойылған Англо-ирланд келісімінің келіссөзшілеріне қосылуға де Валеряны көндіре алмаған ТД-лардың бірі болды.
FitzGerald joined the Irish Volunteers in 1914 and organised a Volunteers group in County Kerry. As an organizer he was expected to drill even the most unsuited recruits. This offended his disciplined morality. The organization was under enormous pressure: many leaders were expelled in July 1915 under the Defence of the Realm Act 1914. FitzGerald took the place of Ernest Blythe. In 1915 FitzGerald was imprisoned for making a speech against recruitment during the First World War. He was later expelled from Kerry, and moved to County Wicklow. FitzGerald's abstemious, parsimonious character, backed up by a long Anglo Norman family history, made him an unpopular figure in the movement. He felt his bosses were unaware of his situation. During the occupation of the General Post Office during the 1916 Rising, he commented "I was bemused by the general attitude of security". At the height of the battle he was in the midst of the conflagration that shook the GPO garrison. Ever the sceptic, FitzGerald, who was in charge of rations, mentions in his memoir of the 1916 Rising the sudden and unexpected mobilisation, followed by a description of conditions in the GPO, the rebels' headquarters. While many accounts describe the Rising as a form of blood sacrifice, FitzGerald discussed its wider rationale with the leader Patrick Pearse, and with Joseph Plunkett who had travelled to Germany in 1915 for assistance. They expected that Germany would win the First World War, and that a rising of at least three days would allow Ireland to take a seat at the peace conference. Though declaring an Irish Republic in 1916, they considered it would probably be necessary to invite the Kaiser's youngest son Joachim to reign over a reformed kingdom of Ireland after the war, where Irish was to again become the everyday language. FitzGerald was released in 1918 when he was elected as a Sinn Féin MP for the Dublin Pembroke constituency. Following the assembly of the First Dáil in 1919, and the declaration of the Irish Republic, he was appointed Director of Publicity for Dáil Éireann, first joining the paper Nationality in May to replace the arrested Laurence Ginnell. FitzGerald remarked in the first report he made to the Dáil that 'our chief means of publicity was by means of publicity'. He struggled to make an impression on the British press, who supplied most of Ireland's foreign news. In May 1919, Erskine Childers, FitzGerald's friend and colleague, went to Versailles intending to be part of the Peace Conference. Childers became increasingly frustrated by the high handed British attitude towards Irish independence. FitzGerald started a mimeograph entitled Weekly Summary of Acts of Aggression by the Enemy in July 1919. By November he had joined with Childers to produce the Irish Bulletin. For twenty two months they publicized the crimes of England, with the purpose of bolstering the Dáil's credibility with Sinn Féin. Despite the Dáil's complaint in 1920 that the lists were "inadequate", the momentum behind the Propaganda Department threw their opponents into confusion. During the Irish War of Independence (1919–1921) the Bulletin managed to publicise the aims of the Irish Republic to the wider world with increasing success, and removed the likelihood of the conflict being widened. In devising a strategy to retain Ulster, leading republican Ernest Blythe believed a blockade would be disastrous for Belfast. Conversely, Seán MacEntee demanded a response to what he considered to be a war of extermination against nationalism; there was, he argued, "the potent weapon of blockade". Many leading republicans were firmly against it: FitzGerald declared a blockade would be tantamount "to a vote for partition". The Dáil's department seemed to be winning the propaganda war with the Castle, whose operations could not convince the public. The Secretariat was convinced the Bulletin should continue, when its papers and materials were seized in a raid. FitzGerald was arrested in March 1921, but was released. In late August 1921 Éamon de Valera reshuffled his Cabinet, in which FitzGerald was not included; although in replacing Childers he was named Minister of Publicity. He was one of the TDs who were unsuccessful in persuading de Valera to join the negotiators of the Anglo Irish Treaty that was signed on 6 December.
Үкімет министрі
Фицджеральд келісімді қолдады. 1922 жылғы 30 тамызда Оңтүстік Ирландияның Уақытша үкіметінің Сыртқы істер министрі болып тағайындалды. Ол тағайындалған күні Оңтүстік Ирландия әлі де Ұлыбританияның құрамында болды; әкімшілік уақытша болғандықтан ғана Сыртқы істер министрі тағайындалды. Ирландия еркін мемлекеті 1922 жылғы 6 желтоқсанда құрылды. Фицджеральд 1923 жылғы 17 сәуірдегі хаты арқылы Ирландия еркін мемлекеті атынан Ұлттар Лигасына мүшелікке түсу үшін өтініш берді. Ирландия келесі жылы қабылданып, мүшелікке ие болды. Фицджеральд сондай-ақ Империялық конференцияларда жаңа мемлекеттің өкілі ретінде қатысты. 1927 жылы Фицджеральд Қорғаныс министрі болды. 1932 жылы үкімет жеңілгеннен кейін ол 1937 жылға дейін Тәуелсіз депутат (TD) қызметін атқарды. 1938 жылы Сенатқа сайланды және 1943 жылы саясаттан кеткенге дейін осы қызметте болды.
FitzGerald supported the Treaty. On 30 August 1922, he was designated the Minister for External Affairs of the Provisional Government of Southern Ireland. On the date he was appointed, Southern Ireland was still part of the UK; only because the administration was a transitional one did it have a Minister for External Affairs. The Irish Free State was established on 6 December 1922. FitzGerald, by letter dated 17 April 1923, applied on behalf of the Irish Free State for membership of the League of Nations. Ireland was admitted to membership the following year. FitzGerald also represented the new state at the Imperial Conferences. In 1927 FitzGerald became Minister for Defence. Following the defeat of the government in 1932 he remained as a TD until 1937. In 1938, he was elected to Seanad Éireann, where he remained until retiring from politics in 1943.
Ұрпақтар
Оның ұлдарының бірі Гаррет Фицджеральд 1970-ші жылдары Сыртқы істер министрі қызметін атқарды, ал 1980-ші жылдары екі рет Taoiseach болды. Десмонд Фицджеральд 1947 жылдың 9 сәуірінде Дублинде 59 жасында дүние салды.
One of his sons, Garret FitzGerald, likewise served as Minister for Foreign Affairs in the 1970s and Taoiseach on two occasions in the 1980s. Desmond FitzGerald died on 9 April 1947 in Dublin, aged 59.