Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1936 H класты эсминец
1936 H class destroyer
HMS Hunter – 1930-жылдардың ортасында Ұлыбритания Корольдік Әскери-теңіз күштері үшін салынған H класты эсминец. 1936–1939 жылдардағы Испания азамат соғысы кезінде кеме 1937 жылғы мамыр айында минаға шағылысқанша, Ұлыбритания мен Франция екі тарапқа да қару-жарақ блоктадасын сақтап тұрды. Келесі бір жарым жыл бойы жөндеуден өткен соң, ол Жерорта теңіз флотына қайта қосылды. Екінші дүниежүзілік соғыстың басында Hunter 1940 жылғы ақпан айында Ұлыбританияға қайтарылғанға дейін Атлант мұхитында неміс саудалық рейдтік кемелерін іздеді. Норвегия кампаниясында қайтадан қатысқан ол 1940 жылғы сәуірде Нарвик шайқасының бірінші кезеңінде неміс эсминецтерімен бірге батып кетті.
HMS Hunter was a H class destroyer built for the Royal Navy in the mid 1930s. During the Spanish Civil War of 1936–1939 the ship enforced the arms blockade imposed on both sides by Britain and France, until she struck a mine in May 1937. She was under repair for the next year and a half, after which she rejoined the Mediterranean Fleet. During the first few months of the Second World War, Hunter searched for German commerce raiders in the Atlantic Ocean until she was transferred back to Britain in February 1940. Returning to action in the Norwegian Campaign, she was sunk by German destroyers during the First Battle of Narvik in April 1940.
Сипаттама
Хантер стандартты жүктемеде және терең жүктемеде ығыстырылды. Кеменің жалпы ұзындығы 323 фут (98 м), ені 33 фут (10 м) және сусымасы 12 фут (4 м) болды. Ол Парсонс тісті бу турбиналарымен қозғалды, екі валды айдады, олардың жалпы қуаты және максималды жылдамдығы бу турбиналары үшін үш Әскери-теңіздік 3 барабанды су түтік қазандықтарымен қамтамасыз етілді. Хантерде отын майының ең көп мөлшері болды, ол оған жылдамдығында шамамен қашықтықты берді. Кеменің экипажы бейбіт уақытта 137 офицер мен матростан тұрды, бірақ соғыс уақытында бұл көрсеткіш 146 адамға дейін артты. Кемеде төрт 45 калибрлі 4,7 дюймдік (120 мм) Mark IX зеңбірегі жеке орналасқан. Ұшаққа қарсы қорғаныс үшін Хантерде 0,5 дюймдік Vickers Mark III пулеметтеріне арналған екі төрттік Mark I орнатылған. Ол екі су үстіндегі төрттік торпедалық аппараттармен жабдықталған.
Hunter displaced at standard load and at deep load. The ship had an overall length of 323 feet (98 m), a beam of 33 feet (10 m) and a draught of 12 feet (4 m). She was powered by Parsons geared steam turbines, driving two shafts, which developed a total of and gave a maximum speed of Steam for the turbines was provided by three Admiralty 3 drum water tube boilers. Hunter carried a maximum of of fuel oil that gave her a range of at The ship's complement was 137 officers and men in peacetime, but this was increased to 146 in wartime. The ship mounted four 45 calibre 4.7 inch (120 mm) Mark IX guns in single mounts. For anti aircraft (AA) defence, Hunter had two quadruple Mark I mounts for the 0.5 inch Vickers Mark III machine gun. She was fitted with two above water quadruple torpedo tube mounts for torpedoes.
Мансап
1934 жылғы 13 желтоқсанда тапсырыс берілген «Хантер» эсминці Swan Hunter & Wigham Richardson компаниясымен 1935 жылғы 27 наурызда Англияның Тайн өзені бойындағы Уолсенд қаласында салынды. Ол 1936 жылғы 25 ақпанда суға түсіріліп, 30 қыркүйекте құрылысы аяқталды. Кеменің құны, қару-жарақ сияқты үкіметтен берілген жабдықтарды есептемегенде, 253,167 фунт стерлингті құрады. «Хантер» эсминці құрамына кірген кезде Жерорта теңізі флотының 2-ші эсминецтер бригадасына бекітілді. 6 сәуір түнінде миналарды бұрынғы екі неміс E қайығы, испан ұлтшылдарының «Рекете» және «Фаланге» кемелері орналастырды. «Хантер» эсминці 14 мамыр күні таңертең Алмериаға жетті. Жеңіл крейсер оны Гибралтарға сүйреп әкелді, онда 15 мамырдан 18 тамызға дейін уақытша жөндеу жұмыстары жүргізілді. 1937 жылғы тамызда «Хантер» эсминці тұрақты жөндеу үшін Мальтаға сүйретілді, бірақ жөндеу жұмыстары 1938 жылғы 10 қарашаға дейін аяқталмады. Кеме жөндеуден кейін 2-ші эсминецтер бригадасына қайтадан бекітілді және 1939 жылғы 24 маусым мен 4 шілде аралығында Мальтада қысқаша күрделі жөндеуден өтті. 1939 жылғы тамыздың ортасында «Хантер» эсминці Плимутқа 27 тамызға дейін жалғасқан толыққанды жөндеуге жіберілді. 6 сәуірде «Хантер» және 2-ші эсминецтер бригадасының қалған бөлігі 20-шы эсминецтер бригадасының төрт мина тастаушы эсминцімен бірге Вестфьордқа мина орнату операциясын жүзеге асыру үшін, яғни Нарвиктен Германияға швед темір кенінің тасымалдануын болдырмау үшін теңізге шықты. Миналар 8 сәуір таңында, немістер шабуылға көшпес бұрын орналастырылды, ал эсминецтер ұрыс крейсерімен және оның эскорттық күштерімен бірікті. 1940 жылғы 10 сәуірде Нарвиктің бірінші шайқасында «Хантер» және 2-ші эсминецтер бригадасының H класындағы тағы төрт эсминці өткен күні Норвегияның солтүстігіндегі Нарвикті басып алу үшін неміс әскерін тасымалдаған неміс эсминецтеріне шабуыл жасады. Бригада басшысы төрт қарындас кемесімен бірге қарлы бораны кезінде Нарвик портына таңертеңгі кенеттен шабуыл жасады. Бастапқыда екі кеме порттың кіреберісінде қалды, бірақ «Хантер» «Харди» эсминцінің ізінен портқа кіріп, барлық сегіз торпедасын кемелер шоғырланған жерге атты. Бір торпеда неміс эсминці Z22 «Антон Шмит»-тің алдыңғы бөлігіндегі машина бөліміне тиді, содан кейін «Хантер» эсминцінің 4,7 дюймдік зеңбірегінен атылған оқ тиді. Британдық кемелер кері шегіне бастағанда, олар жақын арада бес неміс эсминцін кездестірді. Екі неміс кемесі британдық кемелердің бағытын кесіп өтіп, «Харди» эсминцін тез өртеп, суға батып кетуге мәжбүр етті. «Хантер» эсминці ақырында жетекшілікке шықты, бірақ немістердің шабуылынан қатты зақымданып, бір торпеданың тигеніне ұқсас, жылдамдығы күрт төмендеді. Оның артынан келген «Хотспур» эсминці екі рет зақымдануға ұшырағандықтан уақытша басқарудан шығып, «Хантер» эсминціне соқтығысты. Кемелер өзара қарым-қатынасты үзуге асыққанда «Хантер» эсминці аударылып кетті. Экипаждың 107 адамы қаза тауып, тағы бесі жараларынан қайтыс болды. Неміс эсминецтері 46 теңізшіні құтқарып, 13 сәуірде Швецияға жіберді.
Ordered on 13 December 1934, Hunter was laid down by Swan Hunter & Wigham Richardson at Wallsend on Tyne, England, on 27 March 1935. She was launched on 25 February 1936 and completed on 30 September. Excluding government furnished equipment such as armament, the ship cost £253,167. Hunter was assigned to the 2nd Destroyer Flotilla of the Mediterranean Fleet upon commissioning. The mines had been laid by two ex German Spanish Nationalist E boats, the Requeté and the Falange on the night of 6 April. Hunter was towed to Almeria by , where she arrived in the early hours of 14 May. The light cruiser towed her to Gibraltar, where she was temporarily repaired from 15 May to 18 August. Hunter was towed to Malta for permanent repairs in August 1937, but they were not completed until 10 November 1938. The ship was assigned to the 2nd Destroyer Flotilla once her repairs were finished and she was given a brief overhaul in Malta between 24 June and 4 July 1939. Hunter was sent to Plymouth for a more thorough refit in mid August 1939 that lasted through 27 August. On 6 April Hunter and the rest of the 2nd Destroyer Flotilla escorted the four destroyer minelayers of the 20th Destroyer Flotilla as they sailed to implement Operation Wilfred, an operation to lay mines in the Vestfjord to prevent the transport of Swedish iron ore from Narvik to Germany. The mines were laid on the early morning of 8 April, before the Germans began their invasion, and the destroyers joined the battlecruiser and her escorts. During the First Battle of Narvik on 10 April 1940, Hunter and four other H class ships of the 2nd Destroyer Flotilla attacked the German destroyers that had transported German troops to occupy Narvik in northern Norway the previous day. The flotilla leader led four of her half sisters down Ofotfjord in a surprise dawn attack on Narvik harbour during a blinding snowstorm. and were initially left at the entrance, but Hunter followed Hardy into the harbour and fired all eight of her torpedoes into the mass of shipping. One torpedo hit the German destroyer Z22 Anton Schmitt in the forward engine room, followed by one of Hunters 4.7 inch shells. As the British ships were withdrawing, they encountered five German destroyers at close range. Two of the German ships crossed the T of the British ships and quickly set Hardy on fire and forced her to run aground. Hunter eventually took the lead, but was severely damaged by the Germans, probably including one torpedo hit, and her speed dropped rapidly. Hotspur, immediately behind her, was temporarily out of control due to two hits, and rammed her from behind. When the ships managed to disengage, Hunter capsized. 107 men of the crew were killed and another five died of their wounds. The German destroyers rescued 46 men, who were released into Sweden on 13 April.
Қайта табу
2008 жылдың 5 наурызында Норвегия Корольдік Әскери-теңіз күштерінің HNoMS Tyr миналық бақылау кемесі кемені 70 жылға жуық уақыт бойы із-түзсіз жоғалғаннан кейін тауып алды. Кеменің қаза тапқан экипажының құрметіне оны соғыс қабірі ретінде белгілейтін болады. 2008 жылдың 8 наурыз күні Нарвик шайқасында қаза болғандарды еске алу үшін британдық және норвегиялық әскери кемелерде бірнеше үйлесімді еске алу шаралары өтті. Шараға мыңнан астам НАТО қызметкері қатысты, оның ішінде британдық және норвегиялық теңізшілер, Корольдік морпештері мен әскерлер болды. Ұлыбританияның флоттық амфибиялық флагманы басшылығымен бес әскери кеме кеменің жатқан жерінен, осы оқиғаға арналған "Тир" кемесімен белгіленген жерден тізім бойынша өтті. "Аңшының" соңғы бейіті теңізге гүл шоқтары тастау арқылы белгіленді.
The wreck was discovered on 5 March 2008 by the Royal Norwegian Navy mine control vessel HNoMS Tyr, after being unknown for nearly 70 years, and will be marked as a war grave to commemorate the lost members of her crew. A series of coordinated memorial ceremonies were held on board British and Norwegian warships on Saturday 8 March 2008, honouring all those who died during the battles of Narvik. Over a thousand NATO personnel took part, including British and Norwegian sailors, Royal Marines and soldiers. Led by , the UK's Fleet Amphibious Flagship, five warships steamed in line past the spot where the ship lies, marked for the occasion by Tyr. Hunters final resting place was marked with wreaths cast into the sea.