Кіріспе

Француз музыканты және актері Рено Пьер Мануэль Сешан (11 мамыр 1952 жылы Парижде туған), Рено деген атпен танымал француз әнші-әндер авторы. Жиырма алты альбомы бар, оның шамамен жиырма миллион данасы сатылған, ол Францияның ең танымал әншілерінің бірі. Оның бірнеше әні Францияда кең таралған классикаға айналған, соның ішінде "Dès que le vent soufflera" теңіз ертегісі, "Laisse béton" әні, "Morgane de toi" балладасы және "Mistral gagnant" ностальгиялық әні. Әндері жаргон тілі мен ерекше париждік сөздерімен ерекшеленеді, жеңіл және ауыр тақырыптарды қамтиды, сонымен қатар юмор, эмоция және әлеуметтік сынды ұштастырады. Францияда 1970-ші, 1980-ші және 1990-шы жылдары үлкен жетістікке жеткенімен, оның мансабы содан кейін өрмендеп, құлдырады, әнші депрессия мен алкоголизмге ұшырады, осы аурулары туралы әндерінде айтады. Оның туындылары француз тілінде сөйлейтін елдерден тыс жерлерде көп танымал емес. Ол сондай-ақ бірнеше фильмдерде ойнаған, оның ішінде Клод Берридің 1993 жылғы "Герминаль" фильміне жасаған бейімдемесінде де қатысқан. Саяси көзқарастары дау тудырғанымен, ол өзін "le chanteur énervant" ("ашуды тудыратын әнші") деп атайды, себебі ол адам құқықтары, экология және антимилитаризм сияқты көптеген мәселелерге белсенді түрде қатысады, олар оның әндерінде жиі көрініс береді.

Алғашқы жұмыстар

Мектепті бітірген соң Рено актер болуға нық қадам басты. Тағдырдың құдайындай, ол актер Патрик Деваэрмен кездесіп, Патрик Деваэр, Колуш және Миу Миу жақында құрған «Кафе де ла Гар» комедиялық театрының труппасына шақырылды. Оның алғашқы туындылары шаршын темперамент, француз тілін жаңаша қолдану және өткір, қараңғы, солшыл әлеуметтік-саяси тақырыптармен ерекшеленеді. Білімді жанұяда өскен, зиялының ұлы Рено 1970-ші жылдары жұмысшы жастарының сырт келбеті мен мінез-құлқын қабылдап, оны өзінің өлеңдерінде бейнеледі. Жиі кездесетін тақырып – шағын буржуазиялық ойлар мен оңшыл көзқарастағы орташа французға деген жек көрушілігі (қараңыз, "beauf"). Оның музыкасы таптар арасындағы теңсіздік, саяси биліктің зәбірлеуі, жоғарыдан басқарушылық және әскерилер мен полицияға деген жек көрушілікке бағытталған, сонымен қатар, адамдарға, Жер планетасына және өнерге деген сирек кездесетін нежность сезімдерін де қамтиды.

Орта кезең

1985 жылы Мәскеудегі концертте, ұйымдастырылған әрекеттің нәтижесінде, көрермендердің шамамен үштен бірі ол антимилитаристік "Déserteur" әнін орындағанда концерт залын тастап кетіпті. 1980-жылдардың соңы мен 1990-жылдары Реноның шығармашылығында оның сол кездегі әйелі Доминика, қызы Лолита және достары, сондай-ақ комедия актер және әнші Колуш сияқты тақырыптар жиі кездесетін. Ол сондай-ақ аймақтық музыка мен тілдерін де зерттеді, мысалы, Марсель диалектін "La Belle de Mai" шығармасында, "Renaud cante el' Nord" арқылы солтүктік музыканы және тіпті "Lolito lolita" әнінде корсикалық полифонияны пайдаланды. 1992 жылы ол сатиралық "Charlie Hebdo" апталығын қайта жандандыруға қаржылық көмек көрсетті және бірнеше жыл бойы "Renaud bille en tête" деген баған жазды. Оның бағаны 1995–1996 жылдары қайта жарияланды, "Envoyé spécial chez moi" деп аталып, жаңа мазмұнмен толықтырылды. 2006 жылы ол париждік төменгі буржуазияны сатиралық тұрғыдан бейнелейтін "Les Bobos" атты туындысын жариялады. 1993 жылы ол Клод Берри режиссерлік еткен "Germinal" фильмінде Этьен Лантье рөлін ойнады.

Қайта өрлеу

Алкоголизммен белгіленген өнімсіз кезеңнен кейін ол 2002 жылы «Boucan d'enfer» альбомымен елеулі қайта оралды. Бұл альбомның хиті «Манхэттен Кабуль» болды, Аксель Редпен бірге қазіргі мәселелерді көтеріп, Нью-Йорктегі 9/11 шабуылының құрбаны мен Ауғанстан қызын салыстырып, екеуі де түсінбеген соғысқа ілігіп қалды. 2009 жылы Рено ирланд балладаларынан тұратын «Molly Malone – Balade irlandaise» альбомын жариялады. Бұрынғы «Boomtown Rats» тобының бассисі Пит Брикетт продюсерлік еткен альбом коммерциялық жағынан сәтті болды (бір айдан астам уақыт ішінде екі платиналық сертификат алды), бірақ әншінің әлсіз, көбінесе дауысы бұрмаланған орындауы кейбір сынға ұшырады. 2014 жылы 15 суретшіден құралған ұжым оның әндерінен 14 туындыны қамтитын «La Bande à Renaud» атты құрмет альбомын шығарды. 2016 жылдың 26 қаңтарында Рено өз веб-сайтында әлі шығаруға дайын емес жаңа студиялық альбомынан «Toujours debout» атты алғашқы әнді жариялады. Сол күні ол француз мемлекеттік радиостанциясы «France Inter» арқылы жаңа студиялық альбомының атауын – «Toujours debout» деп хабарлады. «Toujours debout» бейнеклипі 2016 жылдың 26 ақпанында жарық көрді. 2016 жылдың 8 сәуірінде Рено «Toujours debout» студиялық альбомын шығарды, бірақ ол қызықтай түрде тек «Renaud» деген қарапайым атаумен сатылды.

Жеке өмір

Рено ағасы Дэвидтен он минут бұрын, сағат 03:30-да Париждің 15-ші округінде дүниеге келді. Анасы Рено есімін таңдауына себеп, шешесі мен әжесі оған «La complainte du Roi Renaud» («Король Реноның зарлы жырлары») әнін жиі айтып бергендіктен, ол ән оған қатты әсер етіп, әр тыңдаған сайын жылап қоятын. Оның әкесі Оливье Сешан, Севенн мен Монпельеден шыққан протестант Лангедок отбасында туған, романист және балаларға арналған әңгімелердің авторы болды. Ол Париждегі орта мектепте неміс тілінен сабақ берді. Режиссер Эдмон Сешан – оның ағасы. Оның әкесінің әкесі, атасы Луи Сешан – белгілі ғалым және грек тілінің маманы, Сорбоннада дәріс берген. Оның ата-бабалары пасторлар болған. Анасы Нор-Па-де-Кале аймағынан шыққан көміршінің қызы. Рено өзінің шығармаларының бір бөлігін туған-туысқандарының тамырына арнады, аймақтық пикард тілінде халық әндерін орындады және танымал Эмиль Зола романы негізінде түсірілген «Жерминаль» фильмінде Этьен Лантье рөлін сомдады. Ол әкесінің сегіз баласының алтыншысы. Оның екі ағасы бар: Дэвид, оның ағайынды егізі, және жазушы Тьерри Сешан, сондай-ақ екі әпкесі бар. Оның әкесінің алғашқы әйелінен туған екі жарты әпкесі мен бір жарты інісі де бар. Бала кезінде Рено Париждің 14-ші округінде әкесінің ата-анасымен бірге РИВП-ның мұғалімдерге арналған үйінде тұрды. Олар жеті адам болып екі бөлмеде тұрған. Бірақ көп ұзамай отбасы үлкен пәтерге көшті, себебі әкесі мұғалім болып жұмыс істеді, ал әкесінің әкесі белгілі ғалым еді. Оннан он екі жасқа дейін ол әкесінің машинкасында романдар жазып, «Йе-йе» және «The Beatles» музыкасын танысты. 2005 жылдың тамызында Рено ұлы Малонның анасы Роман Сердаға үйленді. 2007 жылы ол баспасөзге отбасымен Лондонға көшу ниеті бар екенін хабарлады, британдық қоғамға деген сүйіспеншілігін және Францияның қазіргі ахуалына наразы екенін айтты. 2009 жылы Реноның қызы, жазушы Лолита Сешан француз акустикалық әнші-күйшісі Ренан Люске тұрмысқа шықты. 2011 жылдың қыркүйегінде Роман Реноның алкоголизм мен депрессиясы салдарынан одан ажырасты.