Кіріспе
Американдық эскорт-тасымалдаушы Корольдік теңіз күштеріне берілді. Бірінші USS Estero (CVE 42) (бұрын AVG 42, кейін ACV 42) 1943 жылдың 22 наурызында Сиэтл-Такома кеме құрылыс корпорациясы (Сиэтл, Вашингтон штаты) тарапынан суға түсірілді, демеушісі миссис С. Н. Инграхам болды. 1943 жылдың 15 шілдесінде CVE 42 ретінде қайта жіктелді. 1943 жылдың қазанында құрылысы аяқталып, 3 қарашада Корольдік теңіз күштеріне берілді және сол күні HMS Premier болып қолданысқа кірді. Ол Екінші дүниежүзілік соғыста Еуропа суларында суастына қарсы күрес эскорт-тасымалдаушысы және қосымша паром тасымалдаушысы ретінде қызмет етті. 1946 жылдың 2 сәуірінде АҚШ-қа қайтарылды, 21 мамырда қызметтен шығарылды және 1947 жылы «Родезия жұлдызы» (кейін «Гонконг рыцары» деп аталды) ретінде сауда флотына сатылды. 1974 жылы Тайваньда металлға тапсырылды.
The first USS Estero (CVE 42) (previously AVG 42 then later ACV 42) was an escort aircraft carrier launched 22 March 1943 by the Seattle Tacoma Shipbuilding Corporation, Seattle, Washington, and sponsored by Mrs. C. N. Ingraham. She was reclassified CVE 42 on 15 July 1943. Completed in October 1943, she was transferred to the Royal Navy on 3 November 1943 and commissioned the same day as HMS Premier. She served in World War II as an ASW escort carrier in European waters and additionally as a ferry carrier. She was returned to United States custody 2 April 1946, she was stricken on 21 May 1946 and was sold into merchant service as the Rhodesia Star (later renamed Hong Kong Knight) in 1947. She was scrapped in Taiwan in 1974.
Дизайн және сипаттама
Бұл кемелер бұрынғы американдық эскорт кемелеріне қарағанда ірілеу және көбірек ұшақ тасымалдауға қабілетті болды. Олардың барлығы эскорт кемелері ретінде салынған, алдынан өзге сауда кемелерінен өзгертілмеген. Жетектейтін күші – бу турбинасы, бір білікке қосылған екі қазандық, 9 350 а.к. (ат күші) қуатты беретін, ол кемені жылдамдатуға мүмкіндік берді. Ұшақтарды пайдалану құралдары: оң жақтағы кішкентай біріктірілген көпір-ұшуды басқару пункты, екі 13 метрлік (43 фут) х 10 метрлік (34 фут) әуе көтеру платформасы, бір ұшақ катапульты және тоғыз тоқтату сымы болды. Ұшақтарды 79 метрлік (260 фут) х 19 метрлік (62 фут) ангарға, ұшу палубасының астына орналастыруға болады. Қару-жарағы: екі 4"/50, 5"/38 немесе 5"/51 екі мақсатты бір орындық зениттік қару, он алты 40 мм Бофорс зениттік қаруы және жиырма 20 мм Оерликон зениттік қаруы. Олардың максималды ұшақ сыйымдылығы жиырма төрт ұшаққа жетеді, олар Grumman Martlet, Vought F4U Corsair немесе Hawker Sea Hurricane истребительдері, сондай-ақ Fairey Swordfish немесе Grumman Avenger суастына қарсы ұшақтарынан құралуы мүмкін.
Aircraft facilities were a small combined bridge–flight control on the starboard side, two aircraft lifts 43 feet (13 m) by 34 feet (10 m), one aircraft catapult and nine arrestor wires. Aircraft could be housed in the 260 feet (79 m) by 62 feet (19 m) hangar below the flight deck. Armament comprised: two 4"/50, 5"/38 or 5"/51 Dual Purpose guns in single mounts, sixteen 40 mm Bofors anti aircraft guns in twin mounts and twenty 20 mm Oerlikon anti aircraft cannons in single mounts. They had a maximum aircraft capacity of twenty four aircraft which could be a mixture of Grumman Martlet, Vought F4U Corsair or Hawker Sea Hurricane fighter aircraft and Fairey Swordfish or Grumman Avenger anti submarine aircraft.