Кіріспе

Тыйымның құрбандары реформаторлар, әсіресе Ислам Иранының қатысу фронтының (IIPF) мүшелері болды, олардың арасында бірнеше жетекшілер де болды. Тыйым салынған белгілі кандидаттарға Ибрагим Асгарзаде, Мохсен Мирдамади, Мохаммад Реза Хатами және Жамиле Кадивар кірді. Иранның көптеген аймақтарында тіпті жеткілікті тәуелсіз кандидаттар да мақұлданбады, сондықтан реформаторлар олармен одақ құра алмады. Барлық 285 орынның ішінде (5 орын діни азшылықтарға – христиандарға, яһудилерге және зороастрийлерге арналған) қатысқан реформаторлық партиялар 191 кандидатты ғана тікелей ұсынды. Ширин Эбади сияқты көптеген реформалық көзқарасты әлеуметтік және саяси тұлғалар адамдардан дауыс бермеуді сұрады (бірақ IIPF сияқты кейбір реформаторлық партия басшылары сайлауды бойкоттамайтындарын нақты айтты). Дегенмен, президент Мохаммад Хатами сияқты кейбір орташа реформаторлар консерватор кандидаттардың оңай көпшілігін қамтамасыз ету үшін азаматтарды дауыс беруге шақырды. Консервативті саяси топтарға Әскери дін қызметкерлерінің қауымдастығы және Исламдық коалиция қоғамы кірді. Либералды-реформаторлық топтарға Әскери дін қызметкерлерінің қоғамы, Ислам Иранының қатысу фронты, Құрылыс басшылары және Жұмысшылар үйі кірді. Сайлау күніне бір күн қалғанда реформаторлық «Яс-е Но» және «Шарг» газеттеріне тыйым салынды.

Талдау

Саяси тарихшы Эрванд Абрамян 2004 жылғы сайлаудағы (сондай-ақ 2003 және 2005 жылдардағы сайлаулардағы) Абадагарн және басқа консерваторлардың жеңісін консерваторлардың дауыс беретін халықтың 25% құрамын сақтап қалуымен, соғыс ардагерлерінен кандидаттарды тартуымен, ұлттық қауіпсіздік мәселесі арқылы тәуелсіз сайлаушыларды өз жағына тартуымен және, ең бастысы, "реформаторлардың қолдаушыларының негізін құрайтын көптеген әйелдердің, жоғары оқу орнының студенттерінің және жалақы алатын орта таптың өкілдерінің" сайлауға қатыспауымен байланыстырады.