Ford Fiesta: 1976-2023 жылдар аралығындағы тарихы

Кіріспе

Субкомпакт автомобильдер сериясы (1976–2023)

Ford Fiesta – 1976 жылдан 2023 жылға дейін Ford компаниясымен жеті буынға дейін сатылған супермини автомобиль. Жылдар бойы Fiesta көбінесе Ford-тың еуропалық бөлімшелерімен әзірленді және өндірілді, Escort-тан (кейін Focus) төмен сатылды. Ford 1976 жылдан 2011 жылдың шілдесіне дейін 15 миллионнан астам Fiesta сатты, бұл оны Escort және F сериясынан кейін Ford-тың ең көп сатылған модельдерінің біріне айналдырды. Ол Ұлыбританияда, Германияда, Испанияда, Бразилияда, Аргентинада, Венесуэлада, Мексикада, Тайваньда, Қытайда, Үндістанда, Таиландта және Оңтүстік Африкада өндірілді. Fiesta 22 миллионнан астам данасы шығарылғаннан кейін 2023 жылы өндірілістен алынды. Соңғы Ford Fiesta 2023 жылдың 7 шілдесінде конвейерден түсті.

Даму

Fiesta бастапқыда Тревор Эрскин басқарған "Bobcat" жобалық тобымен (Ford Pinto-ның Mercury нұсқасымен шатастырмау керек) жобаланып, 1972 жылдың қыркүйегінде Генри Форд II екі салыстырмалы автомобиль – Fiat 127 және Renault 5 шығарылғаннан кейін өндіріске беруге мақұлдады. Он жылдан астам бұрын Ford BMC Mini-ге қарсылас болатын жаңа кішкентай автомобиль жасаудан бас тарды, себебі өндіріс құны тым жоғары деп есептелді, бірақ 1973 жылғы мұнай дағдарысы кішкентай автомобильдерге деген сұранысты күшейтті. Fiesta супермини сегментіндегі жаңа модель болды және Ford компаниясы жасаған ең кішкентай автомобиль еді. Өндіріс мақсаттары бойынша, ағымдағы Escort-тан 100 АҚШ долларына арзанға өндіру жоспарланған. Автомобильдің дөңгелек базасы Fiat 127-ден ұзын, бірақ жалпы ұзындығы Ford Escort-тан қысқа болуы керек еді. Соңғы ұсынысты Ghia-да Том Тжарда жасады, ал Ford of Europe-тың сол кездегі бас стилисті Уве Бахнсен бақылады. 1973 жылдың соңында жоба өндіріске жіберілді, Фордтың Кельн және Дантон (Эссекс) инженерлік орталықтары бірлесіп жұмыс істеді. Ford жылына 500 000 Fiesta шығарылатынын күтіп, Испанияның Валенсия қаласының жанында жаңа зауыт, Францияның Бордо қаласының жанында трансмиссия зауыты, сондай-ақ Ұлыбританияның Дагенхэм қаласындағы құрастыру зауыттарын кеңейтті. Соңғы құрастыру Валенсияда жүзеге асырылды. Ford-тың жаңа машинасы туралы автокөлік прессасы жылдар бойы болжамдар жасағаннан кейін, 1975 жылдың соңында жарияланған бірқатар баспасөз хабарламалары жарық көрді. 1976 жылдың маусымында Ле-Ман 24 сағаттық жарысында Fiesta көрсетілді, ал автомобиль 1976 жылдың қыркүйегінде Франция мен Германияда сатылымға түсті. Ұлыбритания дилерлерінің наразылығына орай, оң рульдік нұсқалары 1977 жылдың қаңтарында ғана қол жетімді болды. Еуропадағы алғашқы бәсекелестері Fiat 127 және Renault 5-тен басқа Volkswagen Polo және Vauxhall Chevette болды. Chrysler UK осы кезеңде Sunbeam-ді шығаруға дайын болды, ал British Leyland 1980 жылы Austin Metro ретінде ұсынылған жаңа суперминиде жұмыс істеді. "Fiesta" атауы (испан тілінде "мереке" деген мағынаны білдіреді) автомобиль жобаланған кезде General Motors-қа тиесілі болды, Oldsmobile универсалдарындағы комплектация деңгейі ретінде қолданылды және Ford-қа жаңа B класындағы машинасына қолдануға рұқсат берілді. Ford маркетингтік тобы "Bravo" атауын қалаған, бірақ Генри Форд II "Fiesta" таңдады. Ford 1980 жылдардың басында Fiesta Mark I-дің лимиттік сериясында "Bravo" атауын пайдаланды.

The Fiesta was originally designed by the project "Bobcat" team headed by Trevor Erskine (not to be confused with the badge engineered Mercury variant of the Ford Pinto) and approved for development by Henry Ford II in September 1972, just after the launch of two comparable cars – the Fiat 127 and Renault 5. More than a decade earlier, Ford had decided against producing a new small car to rival BMC's Mini, as the production cost was deemed too high, but the 1973 oil crisis caused a rise in the already growing demand for smaller cars. The Fiesta was an all new car in the supermini segment, and was the smallest car yet made by Ford. Development targets indicated a production cost US$100 less than the current Escort. The car was to have a wheelbase longer than that of the Fiat 127, but with overall length shorter than that of Ford's Escort. The final proposal was developed by Tom Tjaarda at Ghia, overseen by Ford of Europe's then chief stylist Uwe Bahnsen. The project was approved for production in late 1973, with Ford's engineering centres in Cologne and Dunton (Essex) collaborating. Ford estimated that 500,000 Fiestas a year would be produced, and built a new factory near Valencia, Spain; a transaxle factory near Bordeaux, France; factory extensions for the assembly plants in Dagenham, UK. Final assembly also took place in Valencia. After years of speculation by the motoring press about Ford's new car, it was subject to a succession of carefully crafted press leaks from the end of 1975. A Fiesta was on display at the Le Mans 24 Hour Race in June 1976, and the car went on sale in France and Germany in September 1976; to the frustration of UK dealerships, right hand drive versions only began to appear in January 1977. Its initial competitors in Europe, apart from the Fiat 127 and Renault 5, included the Volkswagen Polo and Vauxhall Chevette. Chrysler UK were also about to launch the Sunbeam by this stage, and British Leyland was working on a new supermini, which was launched as the Austin Metro in 1980. The name "Fiesta" (meaning "party" in Spanish) belonged to General Motors when the car was designed, used as a trim level on Oldsmobile station wagons, and was freely given for Ford to use on their new B class car. Ford's marketing team had preferred the name "Bravo", but Henry Ford II chose "Fiesta". Ford did end up using the "Bravo" name on a limited edition of the Fiesta Mark I in the early 1980s.

Бірінші буын (1976)

Fiesta бастапқыда Еуропада жоғары және төмен қысылу опциялары бар Valencia Straight төрт цилиндрлі қозғалтқышымен (I4) және түрлі қозғалтқыштармен, Base, Popular, Popular Plus, L, GL (1978 жылдан бастап), Ghia және S деңгейлерінде, сондай-ақ фургон нұсқасында қолжетімді болды. АҚШ-тағы Mark I Fiesta Кёльн қаласында құрастырылды, бірақ техникалық сипаттамалары сәл өзгеше болды; АҚШ модельдері Base, Decor, Sport және Ghia болды, Ghia ең жоғары сапалы жиынтыққа ие болды. Бұл деңгейлер 1978 жылдан 1980 жылға дейін АҚШ нарығындағы үш жылдық өмір жолында өте аз өзгерді. Барлық АҚШ модельдерінде қуаттырақ қозғалтқыш орнатылған (Валенсия емес, Кенттің ескі "Crossflow" нұсқасы), ол қатаң Калифорниялық шығарындылар нормаларын орындау үшін катализатор және ауа сорғысымен жабдықталған, сонымен қатар энергияны сіңіретін бамперлер, бүйірлік габариттік шамдар, дөңгелек формалы фаралар, жақсартылған қауіпсіздік және отын жүйесінің сенімділігі болды, ал опция ретінде кондиционер де қарастырылды (ол Еуропа нарығында қолжетімді емес еді). АҚШ нарығында 1981 жылы Солтүстік Америкалық Ford Escort Fiesta мен компактты Pinto модельдерін алмастырды, Chevrolet Chevette және Chevrolet Cavalier сияқты көліктермен бәсекелесті. 1980 жылғы модельге Еуропада спорттық нұсқасы (1.3 L Supersport) ұсынылды, ол Kent Crossflow қозғалтқышын пайдаланды, бұл бір жылдан кейін ұсынылған ұқсас XR2 нарығын сынау мақсатында жасалды, онда осы қозғалтқыштың 1.6 литрлік нұсқасы қолданылды. Сыртқы және ішкі безендіруге қара пластик қосылды. Кішкентай, шаршы пішіндес фаралар үлкен, дөңгелек фараларға ауыстырылды, ал алдыңғы көрсеткіштер фараның пішініне байланысты бамперге жылжытылды. 1979 жылғы автосалон маусымында Ford, Италияның Турин қаласындағы Ghia операцияларымен бірлесіп, Ford Fiesta Tuareg жолдан тыс жүретін көлігін жасады. Ол баспасөз материалдарында «практикалық, жолдан тыс демалысқа арналған және жабдықталған концепт көлік» деп сипатталды. 1981 жылдың соңында модельдер қатарында шағын өзгерістер енгізілді, соқтығысу қауіпсіздігі ережелеріне сәйкес үлкен бамперлер және жаңа буын шығар алдында сату залының тартымдылығын сақтау үшін жасалған басқа да шағын жақсартулар болды.

The Fiesta was initially available in Europe with the Valencia Straight four engine (I4) with high and low compression options, and engines and in Base, Popular, Popular Plus, L, GL (1978 onward), Ghia, and S trim levels, as well as a van. The US Mark I Fiesta was built in Cologne, but to slightly different specifications; US models were Base, Decor, Sport, and Ghia, with the Ghia having the highest level of trim. These trim levels changed very little in the Fiesta's three year run in the US, from 1978 to 1980. All US models featured the more powerful engine, (which was the older "Crossflow" version of the Kent, rather than the Valencia) fitted with a catalytic converter and air pump to satisfy strict Californian emission regulations), energy absorbing bumpers, side marker lamps, round sealed beam headlamps, and improved crash dynamics and fuel system integrity, as well as optional air conditioning (which was not available in Europe). In the US market, the North American Ford Escort replaced both the Fiesta and the compact Pinto in 1981, competing with the Chevrolet Chevette and Chevrolet Cavalier. A sporting derivative (1.3 L Supersport) was offered in Europe for the 1980 model year, using the Kent Crossflow engine, effectively to test the market for the similar XR2 introduced a year later, which featured a 1.6 litre version of the same engine. Black plastic trim was added to the exterior and interior. The small, square headlights were replaced with larger circular ones, with the front indicators being moved into the bumper to accommodate the change. For the 1979 auto show season, Ford in conjunction with its Ghia Operations in Turin, Italy, produced the Ford Fiesta Tuareg off road car. It was touted in press materials as "a concept vehicle designed and equipped for practical, off road recreational use." Minor revisions appeared across the range in late 1981, with larger bumpers to meet crash worthiness regulations and other small improvements in a bid to maintain showroom appeal ahead of the forthcoming second generation.

Екінші буын (1983)

Fiesta Mark II 1983 жылдың тамызында жаңартылған алдыңғы және ішкі бөліктерімен, сондай-ақ машинаның бүйір сызықтарын қайталайтын арқалық қақпағымен (bootlid) пайда болды. 1.3 л OHV қозғалтқышы 1984 жылы ұқсас қуаттылығы бар, құрама клапан бұрышы бар жарты шарлы жану камерасы (CVH) қозғалтқышымен ауыстырылды, ал екі жылдан кейін ол 1.4 л үнемді жану қозғалтқышымен алмастырылды. 957 және 1117 см³ Kent/Valencia қозғалтқыштары аз өзгерістермен жалғасты, ал алғаш рет Fiesta дизелі Escort-тан бейімделген 1600 см³ қозғалтқышпен шығарылды. Fiat Uno-да орнатылған жаңа CTX үздіксіз өзгермелі беріліс қорабы 1987 жылдың басында тек 1.1 л модельдерінде пайда болды. Mk2 Fiesta негізгі моделінің қатары (арнайы нұсқаларды қоспағанда) келесі модельдерден тұрды: Popular, Popular Plus, L, Ghia, 1.4S (1986 жылдан бастап) және, соңында, XR2. Екінші буын Fiesta-да төменгі жабдықталған модельдерде қымбаттау модельдерден өзгеше приборлық тақта болды. XR2 моделі үлкен аэродинамикалық жиынтықпен толық жаңартылды. Ол бұрын Ford Escort XR3-те қолданылған 1.6 л CVH қозғалтқышымен және бұрынғы XR2 және Fiesta моделінің қалған бөлігінде қолданылған төрт жылдамдықты беріліс қорабының орнына бес жылдамдықты беріліс қорабымен (сондай-ақ 1.3 л CVH модельдерінде стандартты) жабдықталды. 1986 жылы қозғалтқыш жаңартылған цилиндр басы және карбюратормен жабдықталған үнемді жану нұсқасымен ауыстырылды; ол экологиялық тұрғыдан айтарлықтай таза болды, бірақ нәтижесінде сәл аз қуатты болды. Зауыт Ford Escort модельдерінің сатылымын төмендетпеу үшін шын мәнінде "жедел" Fiesta шығармады, бірақ көптеген үшінші тараптан жасалған түрлендірулер болды, ең танымал ағылшын фирмасы Turbo Technics жасаған, қуатын жақсы құжатталған деңгейге дейін арттырды, ол "стандартты" бәсекелестерінен оңай басып өтті. Ford осы түрлендірудің жоғары сапасын бағалады және өз клиенттерін қолдауға тырысты; орнатуды бекітілген қызмет орталықтары жүзеге асырды және барлық кепілдіктер күшінде қалды. Austin Metro, Fiat Uno, Nissan Micra, Peugeot 205, Toyota Starlet, Vauxhall Nova және Volkswagen Polo-дан бәсекеге түскен жаңартылған Fiesta Ұлыбританиядағы ең танымал суперминилердің бірі болды. 1987 жылы, ең жақсы жылы, Ұлыбританияда 150 000-нан астам Fiesta моделі сатылды, бірақ ол сатылым кестесінде Ford Escort-қа екінші орынды иеленді. Ол Жапонияда Ford/Mazda дилерлерінен Autorama деп аталатын автокөлікпен сатылды; ол Жапонияның мемлекеттік габариттік өлшемдеріне сәйкес келді, ал қозғалтқыш көлемі Жапонияның жол салығы бойынша артықшылықты салық диапазонында болды, бұл сатуды ынталандырды.

The Fiesta Mark II appeared in August 1983 with a revised front end and interior, and a bootlid mirroring the swage lines from the sides of the car. The 1.3 L OHV engine was dropped, being replaced in 1984 by a compound valve angle hemispherical combustion chamber (CVH) powerplant of similar capacity, itself superseded by the lean burn 1.4 L two years later. The 957 and 1,117 cc Kent/Valencia engines continued with only slight alterations and for the first time a Fiesta diesel was produced with a 1,600 cc engine adapted from the Escort. The new CTX continuously variable transmission, also fitted in the Fiat Uno, eventually appeared early in 1987 on 1.1 L models only. The Mk2 Fiesta core range (excluding special editions) was made up of these model variants; Popular, Popular Plus, L, Ghia, 1.4S (1986 onwards), and finally, the XR2. The second generation Fiesta featured a different dashboard on the lower series trim levels compared to the more expensive variants. The XR2 model was thoroughly updated with a larger body kit. It also featured a 1.6 L CVH engine as previously seen in the Ford Escort XR3, and five speed gearbox (also standard on the 1.3 L CVH models), rather than the four speed gearbox, which had been used on the previous XR2 and on the rest of the Fiesta range. The engine was replaced by a lean burn variant in 1986, which featured a revised cylinder head and carburettor; it was significantly cleaner from an environmental viewpoint, but was slightly less powerful as a result
A truly "hot" Fiesta was never produced by the factory to avoid impacting sales of performance Ford Escort variants, but many aftermarket conversions were available, the best known being that by the English firm Turbo Technics boosting power to a well documented , which easily outclassed its "standard" rivals. Ford appreciated the high quality of this conversion, and was keen to look after its customers; the installation was undertaken by approved fitting centres and all the warranties remained valid after. The facelifted Fiesta, facing competition from the Austin Metro, Fiat Uno, Nissan Micra, Peugeot 205, Toyota Starlet, Vauxhall Nova, and Volkswagen Polo, was one of the UK's top superminis. In its best ever year, 1987, over 150,000 Fiesta models were sold in the UK, though it finished second in the sales charts to the Ford Escort. It was available in Japan, sold at Ford/Mazda dealerships called Autorama; it complied with Japanese government dimension regulations, and the engine displacement was in the more favourable Japanese road tax bracket, which helped sales.

Үшінші буын (BE13; 1989)

Үшінші буын Fiesta Mark III, BE 13 кодтық атауымен 1988 жылдың соңында таныстырылды және 1989 жылдың ақпанында ресми түрде сатылымға шықты. Автомобиль жаңа платформаға негізделген, бұрынғы модельдің артқы серпімді білігі орнына жартылай тәуелсіз бұрылулы серпімді біліктер қолданылды, сондай-ақ алдыңғы буынның басты кемшілігі – бес есіктік нұсқаның болмауы мәселесі шешілді. Бұл мүмкіндік сол кезде Fiat Uno, Peugeot 205 және 106, сондай-ақ Opel Corsa/Vauxhall Nova сияқты басты бәсекелестерде бар еді. Басқа маңызды өзгеріс – Кент/Валенсия қозғалтқышының жақсартылған, жоғары сығылымды, айналмалы нұсқасы. Екінші буын CVH қозғалтқыштары көбінесе өзгеріссіз сақталды. Дизельді қозғалтқыштың көлемі 1,8 литрге дейін ұлғайтылды. Алғашқы спорттық модель – 1.6S CVH 90 атты күшті, екі камералы Вебер карбюраторы бар және CAT жүйесіз, ол 1991 жылдың тамызына дейін сатылымда болды. Оның орнына отын инжекциялық XR2i келді. XR2i спорттық моделі 1989 жылдың тамызында ұсынылды. Бұл нұсқа 1997 жылы өндіріс тоқтағанға дейін жалғасты.

Төртінші буын (BE91; 1995)

Fiesta Mark IV (ішкі код атауы BE91) 1995 жылдың қазан айында таныстырылды және 1996 жылдан 1998 жылға дейін Ұлыбританиядағы ең көп сатылатын автомобиль атанды, бірақ Escort-ты алмастырған жаңа Ford Focus оны басып озды. Mark IV жаңа интерьер және экстерьер дизайнымен жаңартылды. Ол Mark III-ке ұқсас габариттерді, платформаны және негізгі кузов құрылымын сақтап қалды, әсіресе есік ашылымдарында бұл көрініс байқалды. RS1800 және RS Turbo модельдері жаңартылған Fiesta моделінің қатарына енбеді. Модельде 1,25 л және 1,4 л көлемді Zetec SE қозғалтқыштары ұсынылды, ал 1,8 литрлік дизельді қозғалтқыш Mark IV үшін сәл өңделді және енді "Endura DE" деп сатылды. Төменгі деңгейдегі модельдерде Kent 1.3 л OHV қозғалтқышының соңғы нұсқасы қол жетімді болды, ол енді Endura E деп аталады.

Бейімдеу жұмысының бір бөлігі ретінде Mazda 121 және Ford Fiesta Mark IV бірдей дизайнды бөлісті, бірдей өндіріс желілерінде құрастырылды және дерлік барлық бірдей бөлшектерді пайдаланды. JD Power сенімділік сараптамаларында Mazda Fiesta-дан баяу сатылса да, айтарлықтай сенімдірек және тұтынушылардың қанағаттану деңгейі жоғары екені анықталды.

Қозғалтқыштар

+Модель атауыҚуатыКөлемЖанармайҚұрылыс жылы1.3 (J4C) 60 а.к.1299 см³Бензин1996 – 19991.4 (FHA) 90 а.к.1388 см³Бензин1996 – 20021.5 (L1T) 103 а.к.1596 см³Бензин2000 – 20021.8 (RTK) 60 а.к.1753 см³Дизель1995 – 20001.8 (RTP) 75 а.к.1753 см³Дизель2000 – 2002

Бесінші буын (BE256; 2002)

2002 жылдың 1 сәуірінде Fiesta Mark V таныстырылды. Ford Fiesta (Mk5) осы ұрпағы көбінесе Mk6 деп аталады. Мұның себебі – бұрынғы модель, Mk4 Fiesta, 1999 жылдың соңында жаңартылғаннан кейін көптеген адамдар оны Mk5 деп атаған. Яғни, 2002-2008 жылдардағы Fiesta – бұл бесінші буын модель, ал көбінесе Mk5 деп аталатыны – Mk4 моделінің жаңартылған түрі, сыртқы пішіні басқаша болғанымен, негізгі машина сол. Өндіріс Алмуссафес зауытында 2002 жылдың 29 сәуірінде басталды. Көптеген қозғалтқыштар бұрынғы Fiesta-дан алынды, бірақ "Duratec" деп қайта аталды, себебі "Zetec" атауы енді тек спорттық модельдерге ғана қолданылды. Бастапқыда Ұлыбританияда 1.3 л push rod қозғалтқышы қол жетімді болды, бірақ ол тез арада Duratec 8v атауымен Rocam 1.3 л қозғалтқышымен ауыстырылды. Бастапқыда қол жетімді комплектациялар Finesse, LX, Zetec және Ghia болды, содан кейін лимиттік нұсқалар да пайда болды. Бесінші буын Fiesta – антиблокировкалық тежегіш жүйесі (ABS) және жолаушыларға арналған қауіпсіздік қаптары стандартты жабдық ретінде орнатылған алғашқы Fiesta болды. Бұл ұрпақ – бүгінгі күнге дейін ең көп сатылған Ford Fiesta моделі. Қол жетімді қозғалтқыштарға 1.25, 1.3, 1.4, 1.6 және 2.0 л бензиндік қозғалтқыштар, сондай-ақ PSA компаниясымен бірлесіп жасалған 1.4 L 8v және 1.6 L 16v Duratorq TDCi common rail дизельдік қозғалтқыштары кіреді. Бразилия нарығында турбожүктегішпен жабдықталған 1.0 л қозғалтқыш та болды. Бұл Fiesta Азия және Австралияда сатылған алғашқы модель болды (барлық 1.6 L LX үш есікті/бес есікті, Zetec үш есікті, Ghia бес есікті), ол Kia негізіндегі Festiva моделін ығыстырды. Бразилия мен Аргентинада 2004 жылдың соңында Fiesta седан нұсқасы таныстырылды. 2005 жылдың соңында Үндістанда басқаша алдыңғы бөлігі бар ұқсас Fiesta седан моделі шығарылды. Бұл Fiesta ұрпағы бұрынғы ұрпақтарға қарағанда эргономикалық және механикалық тұрғыдан жоғары жетілдірілген. 2005 жылғы жаңарту сыртқы пішінін жақсартты.

Қозғалтқыштар

+Модель атауыҚуатыКөлемЖанармайҚұрылыс жылы1.3 (A9JA) 69 а.к.1299 см³Бензин2003 – 20051.4 (F6JA) 68 а.к.1399 см³Дизель2003 – 20101.6 (HHJB) 90 а.к.1560 см³Дизель2007 – 20091.6 (HHJA) 90 а.к.1560 см³Дизель2007 – 2009

Алтыншы буын (B299/B409; 2008)

Алтыншы буын Fiesta, Ұлыбританияда, Австралияда және АҚШ-та Mark VI немесе Mark VII деп те аталады. B299 және B409 жобалық кодтарымен әзірленген бұл модель Ford-тың жаңа жаһандық B классы автомобиль платформасын пайдаланады. Модель компанияның жаңа "Бір Форд" стратегиясы бойынша іске қосылды, бұл стратегия аймақтық модельдер жасаудың орнына тиімділік пен үнемділікке қол жеткізу үшін бір модельді жаһандық деңгейде өндіруге және сатуға бағытталған. Өндіріс 2008 жылдың тамызында Германиядағы Фордтың Кёльн зауытында басталды. Испанияның Валенсия қаласындағы екінші зауыт 2009 жылдың басында өндірісті бастады. Қытай, Таиланд және Мексикада өндіріс 2008 жылдың соңынан 2010 жылға дейін басталды. Бразилияда хэтчбек нұсқасының өндірісі 2013 жылы басталды. Ford Fiesta өндірісі Бразилияда 2019 жылдың маусым айында, нарықта 24 жыл болғаннан кейін тоқтатылды. 2012 жылдың қыркүйек айының соңында Париж автосалонында еуропалық нарық үшін жаңартылған Fiesta таныстырылды және 2013 жылы сатылымға шығарылды. Бұл модель Ford-тың ең соңғы корпоративтік стиліндегі алдыңғы бөлігін алғаш рет пайдаланды, соның ішінде жаңадан енгізілген трапеция тәрізді радиатор торы да болды.

Қозғалтқыштар

+Модель атауыҚуатыЖанармайҚұрылыс жылы1.0 (M1JE) 125 а.к.998 см³Бензин2012 ж. дейін1.4 (RTJA) 92 а.к.1388 см³Бензин2009 ж. дейін1.6 (JTJA) 182 а.к.1596 см³Бензин2013 ж. дейін1.5 (UGJC) 75 а.к.1499 см³Дизель2012 ж. дейін1.6 (TZJB) 95 а.к.1569 см³Дизель2010 ж. дейін

Жетіінші буын (B479; 2017)

2016 жылдың 29 қарашасында жетінші буын Fiesta (Mark VII, немесе Ұлыбританияда Mark VIII) Германияда таныстырылды. Ол бұрынғы модельге қарағанда үлкен, кеңірек, қауіпсіз, тиімді және жоғары деңгейдегі болады деп хабарланды. Fiesta модельдер қатарына кроссовер стиліндегі Fiesta Active және сәнді Fiesta Vignale сияқты жаңа нұсқалар қосылды. Ford компаниясы мәлімдегендей, бұрынғы буындардан өзгеше, Fiesta Солтүстік Америка, Оңтүстік Америка, Австралия және Азиядағы сатылымдардан алынып тасталды. Бұл Ranger, Everest, Mustang және Escape сияқты кроссоверлер, пикаптар мен спорттық автомобильдердің танымал болуына байланысты. Дегенмен, Fiesta ST Австралиядағы танымалдылығы мен жоғары пайдасының арқасында сатылымда қалды.

Коммерциялық нұсқалар

Fiesta-ның барлық жеті буыны седан / панельді фургон түрінде қолжетімді болды, бірақ барлық нарықтарда емес. Mark I, II және III нұсқалары стандартты үш есікті кузовқа ие, артқы терезелер боялған металлмен алмастырылған және артқы орындықтардың орнына тегіс еден орнатылған. 1991 жылы Mark III алдыңғы кузовына негізделген, бірақ ұзын дөңгелек базасы мен Renault-дан алынған артқы серіппелі аспасы бар "көлемді" стильдегі фургон шығарылып, Ford Courier деп аталды. Courier 2002 жылға дейін Mark IV стилінде сатылды, содан кейін Ford Transit Connect оны алмастырды. Mark V үшін стандартты Fiesta фургоны бес есікті емес, үш есікті кузовқа негізделген. Mark VI Fiesta фургоны алғаш рет 2009 жылдың ортасында, бастапқы шығарылымынан бір жыл кейін Еуропа нарығында пайда болды.

Жиналысу

1979 жылы Монте-Карло раллиінде екі Ford Fiesta қатысты — Роджер Кларк басқарған британдық және Джим Портердің көмегімен, сондай-ақ Ари Ватанен басқарған неміс және Дэвид Ричардс серігі болған. Екі машина да арнайы автоспорттық компоненттермен жабдықталған, сонымен қатар жаңадан енгізілген дифференциал шектегіш технологиясын қолданды. Көліктер 1600 куб.см. көлемді Kent қиылысқан ағынды қозғалтқыштың жарысқа арналған модификацияларымен қуаттандырылды, оның кейінгі нұсқасы Mk 1 Fiesta XR2 моделінде пайда болды. Сол жылы екі ралли машинасы да қиын мұз және қар жағдайында жақсы өнер көрсетті. Роджер Кларк ешқандай рекорд орнатпады, бірақ неміс машинасы жалпы есепте 9-орынды иеленді — бұл өте қуантарлық нәтиже болды, ол спорттық Fiesta-ға деген сұранысты арттырды. Осыдан кейін Supersport, XR2, S(Sport), XR2i, Si, RS Turbo, RS1800, Zetec S, Zetec RS және ST сияқты спорттық және "жеңілдетілген" (hot hatch) нұсқалары ұсынылды. Олардың барлығы Ford Kent-тен бастап Ford Duratec қозғалтқыштарына дейін әртүрлі қозғалтқыштармен жабдықталды. 2002 жылы Ford RallyeConcept жобасы Ford RallyeSport (Puma Super 1600 және Focus WRC ралли машиналарының артындағы автоспорт сарапшылары) мен Ford Design Europe (RallyeConcept негізінде құрылған үш есікті Fiesta үшін жауапты креативтік команда) арасындағы тығыз ынтымақтастық нәтижесінде іске асырылды. Ford RallyeConcept-те автоспорт инженерлерінің өнімділікке бағытталған функционалдығы мен дизайнердің егжей-тегжейге назар аударуының үйлесімі соншалықты тиімді болды, Форд Fiesta негізіндегі ралли машинасының жасалуына бағытталған инженерлік даму бағдарламасын бастауға шешім қабылданды. 2003 жылдың ортасына дейін FIA homologaциясын алуды көздеген Ford RallyeSport, бұл машинаның ұлттық және халықаралық раллилердегі Фордтың келесі табысты жобасы болатынына үміттенеді. Fiesta Super 1600 2004 жылғы Грекия раллиінде тұңғыш рет көрсетілді. "Fiesta Sporting Trophy" — бір маркалы чемпионат, ол 2006 жылдың наурыз айында өзін алғашқы маусымымен таныстырды. Бұл чемпионат жоғары бәсекелестік пен тең мүмкіндіктерді ұсынады, ал жеңіс немесе жеңіліс жүргізушілер мен навигаторлардың шеберлігіне байланысты болады. Жүргізуші, навигатор және механиктер команда ретінде жұмыс істейді, ең қиын қарсылас — уақытқа қарсы күреседі. Fiesta Sporting Trophy Fiesta ST Group N машинасы негізінде құрылған. Көлік 2.0 литрлік Duratec ST қозғалтқышымен жабдықталған, ол M Sport компаниясының конверсиялық жиынтығымен біріктірілгенде, әлемнің кез келген жарысында бәсекеге қабілетті және сенімді болу үшін қажетті барлық қауіпсіздік жабдықтары мен өнімділікті арттыру мүмкіндігін қамтамасыз етеді. 2007 жылдың наурыз айында Pirtek Rally Team австралиялық ралли чемпионатында бақ сынамақ болған Ford Fiesta Super 2000 ралли машинасының тұсаукесерін өткізді. 2009 жылдың 18 қарашасында Ford M Sport компаниясы бірлесіп Ford Fiesta S2000 Mark VI-ны таныстырды. 2010 жылдың қаңтарында homologaцияға қол жеткізілмесе де, ол IRC сериясының соңғы кезеңі — Шотландия раллиінде трассалық машина ретінде дебют жасады. Бұл машина негізінен Super 2000 ралли чемпионатында бақ сынау үшін жасалған. 2013 жылы M Sport компаниясы Fiesta S2000-нің ізбасары болған Ford Fiesta R5-ті әзірледі. Бұл машина 1.6 литрлік Fiesta ST негізінде құрылды және Group R5 класындағы раллилерге қатысу үшін жоспарланған. Fiesta R5 2016 жылдың басында Evo жаңартуын алды. 2011 жылғы WRC регламентінің жаңаруына байланысты M Sport Fiesta S2000 негізінде Fiesta RS WRC-ді жасады. Бұл машина 2011 және 2012 жылдары алты WRC кезеңінде жеңіске жетті, оны Яри-Матти Латвала, Микко Хирвонен және Мадс Остберг басқарды. Бірақ M Sport 2013 жылғы маусымда өндірушілердің қолдауын жоғалтқаннан кейін бұл машина тағы да жеңіске жете алмады. 2013 жылы Тьерри Нёвиль M Sport жасөспірімдер құрамасының жүргізушісі ретінде әлем чемпионатында екінші орынды иеленді. Fiesta RS WRC жақсы басқарылатындығы, қолайлы бағасы және қолжетімділігінің арқасында жеке жүргізушілер арасында кең танымал болды. WRC регламенті 2017 жылы өзгертілді, соған байланысты M Sport Mk7 Fiesta World Rally Car-ді әзірлеуді бастады.

Two Ford Fiestas starred in the 1979 Monte Carlo Rally — the British entry driven by Roger Clark and aided by co driver Jim Porter, and a German entry piloted by Ari Vatanen and co driven by David Richards. Both cars were highly modified with special motorsport components throughout and featured pioneering limited slip differential technology. The cars were powered by competition tuned versions of the 1,600 cc Kent crossflow engine — a later version of which appeared in the Mk 1 Fiesta XR2. The two rally cars performed well in the arduous ice and snow that year. Roger Clark did not set any records but the German car achieved 9th position overall — a very encouraging result, which sparked demand for sportier Fiestas. Since this, sporting and "hot hatch" editions have been introduced, including Supersport, XR2, S(Sport), XR2i, Si, RS Turbo, RS1800, Zetec S, Zetec RS, and ST. All of these were powered by a range of engines from the Ford Kent to the Ford Duratec engines. The Ford RallyeConcept in 2002 has been realised through an intensely close collaboration between Ford RallyeSport, the motorsport experts behind the Puma Super 1600 and the Focus WRC rally cars, and Ford Design Europe, the creative team responsible for the new three door Fiesta on which the RallyeConcept is based. Ford RallyeConcept's marriage of the motorsport engineer's objective for performance functionality with the eye for detail of the designer has been so effective that Ford has committed to an engineering development programme to bring a Fiesta based rally car to reality. Aiming for FIA homologation by mid 2003, Ford RallyeSport is hoping that it will become Ford's next success story in national and international rallying. The Fiesta Super 1600 debuted at Rally Greece 2004. The "Fiesta Sporting Trophy" is a One Make Championship; beginning its first season in March 2006, it combines keen competition with equal performance and leaves the decision about winning or losing to the drivers and co drivers' capabilities. The driver, co driver, and mechanics work as a team to compete against the toughest adversary of all—the clock. The Fiesta Sporting Trophy is based around the Fiesta ST Group N car. The car has from the 2 L Duratec ST engine, which when combined with the conversion kit from M Sport, has been designed to provide all of the safety equipment and performance upgrades to enable the car to be competitive and reliable at any event around the world. In March 2007, the Pirtek Rally Team introduced the Ford Fiesta Super 2000 rally car, which was to compete in the Australian Rally Championship. On November 18, 2009, Ford with M Sport unveiled the Ford Fiesta S2000 Mark VI. Although not due for homologation until January 2010, it was set to make its debut as course car on the final round of the IRC series, Rally Scotland. The car had been built to compete mainly in the Super 2000 World Rally Championship. In 2013, M Sport developed the Ford Fiesta R5, the successor of the Fiesta S2000; this was based on the 1.6 litre Fiesta ST, and was designed for the Group R5 class of rallying. Fiesta R5 got Evo update in early 2016. With new WRC regulations coming in 2011, M Sport developed the Fiesta RS WRC, based on Fiesta S2000. It won six WRC rounds in 2011 and 2012, driven by Jari Matti Latvala, Mikko Hirvonen and Mads Ostberg, but since M Sport lost most of its manufacturer support for the 2013 season the car hasn't been able to win. In 2013, Thierry Neuville was the world championship runner up, being a M Sport junior works driver. Fiesta RS WRC has been very popular among private drivers, due to its good driveability, reasonable price and good availability. The WRC regulations will be altered for 2017 and M Sport has thus started developing the Mk7 Fiesta World Rally Car.

Ралликросс

Fiesta Rallycross Supercars нұсқасы – бензин немесе E85 (85% этанол/15% бензин) отынымен жұмыс істейтін 2.0 L Duratec турбонадталған төрт цилиндрлі қозғалтқышы бар жарыс көлігі. Бұл ралли-кроссқа дайындықтан өткен Fiesta-ны 2,2 секундта 60 км/сағ жылдамдыққа дейін жетелейді. Көліктер WRC машиналарынан гөрі қуаттырақ болды (тағы 200 а.к.). Fiesta Mk6 ралликросс көліктері АҚШ-та 2009 жылы Колорадо штатындағы Пайкс Пик халықаралық төбешікке көтерілу жарысында дебют жасады. Швециялық Olsbergs MSE командасы бұл көліктердің 2009 жылғы 02 тамызда ESPN X Games 15-те пайда болатынын хабарлады. Екі Olsbergs MSE Fiesta Mk7 Rallycross машинасы Fiesta хетчбек моделіндегі жол көліктерінің негізінде жасалған, біреуі 3 есікті, екіншісі 5 есікті нұсқада, бірақ барлық доңғалақтарға қуат жеткізілетін, 2.0 L Duratec Ford қозғалтқыштарымен жабдықталған (тек PPIHC үшін). Британдық M Sport компаниясы сондай-ақ Global Rallycross Championship командалары Hoonigan Racing Division, Chip Ganassi Racing және Bryan Herta Autosport үшін Fiesta Rallycross Supercars-тарын құрастырады. Фиестада жүргізіп, Таннер Фост 2011 және 2012 жылдарғы Global RallyCross чемпионатында жеңіске жетті және 2011 және 2012 жылдарғы FIA European Rallycross Championship-та екінші орын алды. Тоомас Хейккинен 2013 жылы, ал Джони Виман 2014 жылы Global RallyCross чемпионатында жеңімпаз атанды. Маркус Гронхольм, Кен Блок және Брайан Диган да белгілі жүргізушілердің қатарында. FIA Rallycross Lite-тың Olsbergs MSE RX Supercar Lite машинасы да Ford Fiesta негізінде жасалған.

Жарыс сұлбасы

Ұлыбританияда Fiesta клубтық деңгейдегі автоспорт сериясында жиі қолданылады, бірақ Ford Fiesta Championship деп аталатын ұлттық сериясы бар. 1980 және 1990 жылдары ең жақсы көрсеткіштерге жеткенде, ол өндірушілердің қолдауымен өткізілді, тіпті Британ Гран-приі мен көптеген Британдық Туринг-кар чемпионатының жарыстарына қолдау көрсетті. Серия атауы бірнеше рет өзгерді, соның ішінде Ford Credit Fiesta Championship, Ford Fiesta Zetec Championship және BRSCC Ford Si Challenge, қазіргі уақытта BRSCC (British Racing and Sports Car Club) клубтық жарыстар чемпионаты ретінде өткізіледі. Ұйым басқа серияларды да өткізеді. Ford XR Challenge, XR2 және XR2i модельдері үшін, сонымен қатар Escort XR модельдерінен тұрады. 2014 жылдың шілдесіне қарай Fiesta Ұлыбританияда 4,115,000 сатылыммен барлық уақыттағы ең көп сатылған автомобиль болды.

Жыл Дүниежүзілік Еуропа (Ұлыбританияны қоса) Ұлыбритания АҚШ Канада Мексика Таиланд Қытай Бразилия
1976 109,838
1977 440,969
1978 449,807 81,273
1979 444,402 77,733
1980 450,927 91,661 68,841
1981 357,105 110,753
1982 327,568
1983 356,517 119,602
1984 125,851
1986
1987 153,453
1988
1989
1990 151,475
1991 117,139
1993 110,449
1994 123,723
1995 129,574
1996 139,522
1997 423,936
1998 384,085 116,110
1999 306,014 99,830
2000 275,333
2001 255,123 98,221
2002 294,326 93,591
2003 310,774 95,887 4,499 70,074
2004 335,925 89,295 14,327 74,174
2005 345,124 83,803 9,870 99,869
2006 353,713 103,856 2,402 96,653
2007 355,776 102,872 112,498
2008 327,851 94,989 13,293 96,765
2009 459,006 117,296 5,989 44,936 114,978
2010 403,631 103,013 23,273 4,423 5,602 75,198 135,073
2011 349,429 96,112 68,574
2012 305,071 109,265 56,775 11,817 12,982 52,007 161,055
2013 292,715 121,929 71,073 9,851 13,716 49,083 173,512
2014 308,345 131,254 63,192 9,312 5,595 62,519 132,338
2015 313,610 133,434 64,458 5,646 16,410 3,100 15,799 47,583
2016 298,999 120,525 48,807 3,093 14,315 409 1,413 18,624
2017 255,602 94,533 46,249 1,838 7,028 203 19,474
2018 270,931 95,892 51,730 16,073
2019 228,959 77,833 60,148 1,263 1,726 3,376
2020 156,067 49,174 3,354 21
2021 86,385 52
2022 72,365 4

Ұсынысты тоқтату

2022 жылдың қазан айында Ford басшылары Ford Fiesta өндірісін тоқтату туралы хабарлады, себебі құрамдас бөліктердің бағасы өсіп, көшбасшылар SUV көліктерін таңдауда. Бұл компанияға өнімдерін электрлендіруге көшуге мүмкіндік береді. Соңғы Ford Fiesta 2023 жылдың 7 шілдесінде Германияның Кёльн қаласындағы конвейерден түсті. Соңғы екі Ford Fiesta компанияда сақталады, олардың біреуі Ford-тың халықаралық мұралық автопаркіне, екіншісі Ford-тың Ұлыбритания мұралық автопаркіне қосылады.