Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Италиядағы 2-ші дүниежүзілік соғыстағы неміс қорғаныс желісі
WW2 German defensive line in Italy
Волтурно желісі (сондай-ақ Виктор желісі деп те аталады; Volturno Linie, Viktor Linie) – 2-ші дүниежүзілік соғыс кезінде Италиядағы неміс қорғаныс позициясы. Бұл желі шығыстағы Термолиден басталып, Биферно өзені арқылы Апеннин тауларына дейін, батыстағы Волтурно өзеніне дейін созылған. 1943 жылдың қыркүйегінде одақтастар Италияға шабуыл жасағаннан кейін, неміс әскері одақтастардың жылжуын тежеу үшін Италия бойынша бірнеше қорғаныс желілерін құрды. Волтурно желісі – олардың ең оңтүстік шебі болды.
The Volturno Line (also known as the Viktor Line; Volturno Linie, Viktor Linie, ) was a German defensive position in Italy during the Italian Campaign of World War II. The line ran from Termoli in the east, along the Biferno River through the Apennine Mountains to the Volturno River in the west. Following the Allied invasion of Italy in September 1943 the German forces set up a series of defensive lines across Italy, intended to delay the Allied advance. The Volturno Line was the southernmost of these.
Биферно өзеніндегі Сегізінші армия (Термоли шайқасы)
Адриатика майданында одақтастардың күшейіп бара жатқан қысымына жауап ретінде 1 қазанда Италиядағы неміс жоғарғы қолбасшысы, генерал-фельдмаршал Альберт Кесселринг, 16-шы танк дивизиясына Адриатика майданына ауысуды бұйырды. 1943 жылғы 3 қазанда таңертең британдық 78-ші жаяу әскер дивизиясының 11-ші бригадасының жаяу әскер бөлімдері, Термолидегі британдық коммандоларының 02:15-те жасаған десанттық операциясынан кейін Биферно өзенін кешіп өтті. Таңертеңгілікке қарай екі бөлім бірігіп, сол түні 78-ші дивизияның 36-шы бригадасы теңіз арқылы Термолиге жеткізілді. Дегенмен, логистикалық мәселелер одақтастарға Биферно арқылы салмақты көпір салуға кедергі келтірді, ал 5 танк өткеннен кейін бульдозермен жасалған броды жарамсыз болғандықтан, жаяу әскерге көмек ретінде танктарды өзеннен өткізуге мүмкіндік болмады. Артиллерия, барлау және басқа да техниканың өтуі үшін жеңіл FBE көпірі салынды. 16-шы танк дивизиясының шығысқа қарай жылжуы одақтастардың қолдаусыз жаяу әскеріне күтпеген және үлкен қауіп төндірді. 4 қазанда неміс бронетехникасы келгені туралы хабарламалар түскен кезде, 78-ші дивизияның қолбасшысы, генерал-майор Вивиан Эвелег, генерал Бернард Монтгомери басқаратын британдық 8-ші армиядан көпір салу жабдықтарына басымдық беруді талап етті. Неміс бронетехникасының саны арта келе, Биферноның арғы жағындағы одақтас әскерлері қорғанысқа көшті. 5 қазанның түстен кейін олар Термолиден 1 шақырымға дейін ығыстырылды. Алайда, сол уақытта инженерлердің үздіксіз жұмысы нәтижесінде ауыр салмақты Бейли көпірі салынып аяқталды, бұл канадтық және британдық бронетехникасына Бифернодан өтуге мүмкіндік берді. Сол күні кешке 78-ші дивизияның 38-ші (ирландтық) бригадасы теңіз арқылы Термолиге келді, ал ертесі күні таңертеңгі неміс шабуылы қаһармандық шайқаста қиындықпен тойтарылды. 6 қазан күні таңертеңгілікте одақтастар шабуылға көшті, ал түстен кейін немістер Триньо өзеніндегі келесі дайындалған қорғанысқа, Барбара желісіне кері шегіне бастады.
As a response to the increasing Allied pressure on the Adriatic front, on October 1 the German supreme commander in Italy—Generalfeldmarshall Albert Kesselring—ordered the 16th Panzer Division to switch to the Adriatic front. Elements of the British 78th Infantry Division's 11th Brigade infantry crossed the Biferno at dawn on 3 October 1943 following an amphibious landing at Termoli by British Commandos at 02:15. By late morning, the two elements had linked up and that night 78th Division's 36th Brigade were able to be landed by sea at Termoli. However, logistical problems had prevented the Allies building a heavy duty bridge across the Biferno and when the bulldozed fords were made unusable after 5 tanks had crossed, there was no way to get more tanks across the river to support the infantry. A lighter weight FBE bridge was built to allow artillery, reconnaissance, and other vehicles to cross. The move east of 16th Panzer Division presented a major and unforeseen threat to the unsupported Allied infantry. As news of the German armour's arrival came in on 4 October, 78th Division's commander— Major General Vyvyan Evelegh—demanded priority from British Eighth Army, under General Bernard Montgomery, for bridging equipment. As more German armour arrived, the Allied troops across the Biferno were forced onto the defensive. By the afternoon of 5 October, they had been squeezed back to within .5 mile (1 km) of Termoli. However, at the same time frantic round the clock efforts by engineers had resulted in a heavyweight Bailey bridge being completed, allowing Canadian and British armour to cross the Biferno. That evening, 78th Division's 38th (Irish) Brigade arrived by sea at Termoli and the German attack the following morning was narrowly repulsed in desperate fighting. By late morning on 6 October, the Allies were on the attack and by late afternoon the Germans had started to fall back to the next prepared defences on the River Trigno, the Barbara Line.
Бесінші армия Волтурно өзенінде
Екінші жағалауда генерал-лейтенант Марк Кларк басқарған АҚШ-тың Бесінші армиясы 12 қазан күні түнде Волтурно өзенінен өтіп шабуыл жасады. Немістер, арттық күштерді қолданып, американдықтардың жылдамдауын баяулатты. Олар қорғануға қолайлы жер бедерін тиімді пайдаланып, солтүстікке қарай келесі қорғаныс шебіне (Барбара желісі) ұрыс жүргізе отырып шегінді, одақтастар оған 2 қарашада жетті.
On the other coast, the U. S. Fifth Army, commanded by Lieutenant General Mark W. Clark, attacked across the Volturno on the night of 12 October. The Germans, using rearguard tactics, succeeded in slowing the American advance. They skillfully utilized the terrain, which was favourable for defence, to conduct a fighting withdrawal to the next line north (the Barbara Line) which the Allies reached by 2 November.