Калифорнияның Орталық Аңғары: Су шаруашылығы және энергия жобасы

Кіріспе

Калифорниядағы су тасқынын бақылау, энергия өндіру және су тасымалдау инфрақұрылымы.

Орталық аңғар жобасы (CVP) – АҚШ-тың Калифорния штатында АҚШ-тың су ресурстарын басқару бюросының (USBR) қадағалауымен жүзеге асырылатын федералдық электр және су шаруашылығы жобасы. Ол 1933 жылы Калифорнияның Орталық аңғарының көп бөлігін суару және тұрмыстық сумен қамтамасыз ету мақсатымен құрылды. Бұл штаттың солтүстік жартысындағы су қоймаларында суды реттеу және сақтау арқылы (бұрын суға бай деп есептелген, бірақ көп жылдар бойы жылдың жартысынан астам уақыты су тапшылығымен күреседі) және оны суға муқтаж Сан-Хоакин аңғарына және оның төңірегіне арналар, су құбырлары және сорғы станциялары арқылы тасымалдау арқылы жүзеге асырылады, олардың кейбіреулері Калифорния штатының Су жобасымен (SWP) ортақ қолданылады. CVP суын пайдаланушылардың көп бөлігін Central Valley Project Water Association өкілдік етеді. Суды сақтау мен реттеуден басқа, жүйенің 2000 мегаватттан астам гидроэлектрлік қуаты бар және жиырма бөгеті мен су қоймасымен демалыс және су тасқынын бақылау қамтамасыз етіледі. Бұл ірі қалалардың өзен аңғарларының бойында өсуіне мүмкіндік берді, бұрын әр көктемде су тасқыны болатын, ал Сан-Хоакин аңғарының жартылай шөлді ортасын өнімді егістік жерлерге айналдырды. Сакраменто өзенінің су қоймаларында сақталған және құрғақшылық кезеңдерінде төмен ағып шыққан тұщы су, Сакраменто-Сан-Хоакин дельтасына жоғары су кезінде тұзды судың енуіне кедері келтіреді. Жобаның сегіз бөлімі және онға сай бірлігі бар, олардың көпшілігі бірігіп жұмыс істейді, ал қалғандары желінің басқа бөліктерінен тәуелсіз. Калифорнияның ауыл шаруашылығы және оған байланысты салалар қазіргі таңда мемлекеттік жалпы өнімнің 7% құрайды, ал CVP оның жартысын сумен қамтамасыз етеді. Көптеген CVP операциялары айтарлықтай экологиялық салдарларға әкелді, соның ішінде штаттың солтүстігіндегі Калифорнияның төрт ірі өзеніндегі лосось популяциясының төмендеуі және жағалау аймақтары мен ылғалды жерлердің азаюы. CVP су қоймалары көптеген тарихи орындарды және американдықтардың жергілікті тайпаларының жерлерін су басты. Сонымен қатар, қарқынды суарудан ағып шыққан су өзендер мен жер асты суларын ластады. 1992 жылы қабылданған Орталық аңғар жобасын жақсарту туралы заң, CVP-мен байланысты кейбір мәселелерді «Қорғау сумен жабдықтау бағдарламасы» сияқты бағдарламалар арқылы жеңілдетуге бағытталған. Соңғы жылдары құрғақшылық пен 1973 жылғы жойылып бара жатқан түрлер туралы заңға негізделген реттеуші шешімдердің жиынтығы, Reclamation-ды Сан-Хоакин аңғарының батыс жағындағы судың көп бөлігін тоқтатуға мәжбүр етті, бұл Сакраменто-Сан-Хоакин дельтасындағы нәзік экожүйені қорғау және Солтүстік және Орталық Калифорния өзендерінің азайып бара жатқан балық популяцияларын сақтап қалу үшін қабылданды. 2017 жылы Кламат және Тринити өзендеріндегі құлаулар тарихтағы ең нашар көрсеткіштерді көрсетті, бұл Калифорния мен Орегонда коммерциялық балық аулаудың жоғалуына байланысты төтенше жағдай жариялауға әкелді. 2017 жылы мұхит және Тринити және Кламат өзендеріндегі демалыс құлауын аулау да жабылды. Калифорнияның Балық және жабайы табиғат департаментінің (CDFW) Тынық мұхиты балық шаруашылығын басқару кеңесіне (PFMC) жіберген есебіне сәйкес, 2017 жылы Сакраменто аңғарына бар болғаны 1123 ересек қыстық чинук лососы қайтып келді. Бұл 2003 жылы қазіргі заманғы есептеу әдістері енгізілгеннен бергі қыстық уақытта қайтқан ересек лосось санының екінші ең төмен көрсеткіші. 1969 жылы қыста 117 мыңнан астам чинук лососы шаруашылыққа оралды.

The Central Valley Project (CVP) is a federal power and water management project in the U. S. state of California under the supervision of the United States Bureau of Reclamation (USBR). It was devised in 1933 in order to provide irrigation and municipal water to much of California's Central Valley—by regulating and storing water in reservoirs in the northern half of the state (once considered water rich but suffering water scarce conditions more than half the year in most years), and transporting it to the water poor San Joaquin Valley and its surroundings by means of a series of canals, aqueducts and pump plants, some shared with the California State Water Project (SWP). Many CVP water users are represented by the Central Valley Project Water Association. In addition to water storage and regulation, the system has a hydroelectric capacity of over 2,000 megawatts, and provides recreation and flood control with its twenty dams and reservoirs. It has allowed major cities to grow along Valley rivers which previously would flood each spring, and transformed the semi arid desert environment of the San Joaquin Valley into productive farmland. Freshwater stored in Sacramento River reservoirs and released downriver during dry periods prevents salt water from intruding into the Sacramento San Joaquin Delta during high tide. There are eight divisions of the project and ten corresponding units, many of which operate in conjunction, while others are independent of the rest of the network. California agriculture and related industries now directly account for 7% of the gross state product for which the CVP supplied water for about half. Many CVP operations have had considerable environmental consequences, including a decline in the salmon population of four major California rivers in the northern state, and the reduction of riparian zones and wetlands. Many historical sites and Native American tribal lands have been flooded by CVP reservoirs. In addition, runoff from intensive irrigation has polluted rivers and groundwater. The Central Valley Project Improvement Act, passed in 1992, intends to alleviate some of the problems associated with the CVP with programs like the Refuge Water Supply Program. In recent years, a combination of drought and regulatory decisions passed based on the Endangered Species Act of 1973 have forced Reclamation to turn off much of the water for the west side of the San Joaquin Valley in order to protect the fragile ecosystem in the Sacramento San Joaquin Delta and keep alive the dwindling fish populations of Northern and Central California rivers. In 2017 the Klamath and Trinity rivers witnessed the worst fall run Chinook salmon return in recorded history, leading to a disaster declaration in California and Oregon due to the loss of the commercial fisheries. The recreational fall Chinook salmon fishery in both the ocean and the Trinity and Klamath rivers was also closed in 2017. Only 1,123 adult winter Chinook salmon returned to the Sacramento Valley in 2017, according to a report sent to the Pacific Fishery Management Council (PFMC) by the California Department of Fish and Wildlife (CDFW). This is the second lowest number of returning adult winter run salmon since modern counting techniques were implemented in 2003. By comparison, over 117,000 winter Chinooks returned to spawn in 1969.

Операциялар

CVP 20 су қоймасын қамтиды, олар Сьерра-Невада, Кламат таулары және Калифорния жағалауындағы таулардың етегінде орналасқан. Ол өз каналдары арқылы жыл сайын шамамен су өткізеді. Тасымалданатын судың шамамен бөлігі егістік жерді суаруға, бөлігі қалалық қажеттіліктерге жұмсалады, ал қалғаны мемлекеттік және федералды экологиялық стандарттарды сақтау үшін өзендерге және батпақтарға жіберіледі. Екі ірі су қоймасы – Шаста көлі және Тринити көлі Сакраменто аңғарының солтүстігіндегі таулардағы екі бөгеттің арқасында құрылған. Шаста көлінен ағатын су Сакраменто өзеніне құяды, ол Сакраменто-Сан-Хоакин дельтасына жетіп, ал Тринити көлінен ағатын су Тринити өзеніне құяды, ол Тынық мұхитына апарады. Екі көл де суды бақыланатын деңгейде босатады. Онда, Сан-Франциско шығанағы мен Тынық мұхитына ағып түсуге дейін, судың бір бөлігі бұрылыс арнасымен тоқтатылып, Сан-Хоакин алқабы арқылы оңтүстікке су жеткізетін Дельта-Мендота каналына бағытталады. Бұл процесте Сан-Луис су қоймасы (SWP ортақ нысаны) және Сан-Хоакин өзені Мендота тоғанында сумен қамтамасыз етіледі, соңында алқаптағы фермаларды суаратын каналдарға жетеді. Фриант бөгеті Сан-Хоакин өзенін Мендота тоғанының жоғары жағынан кесіп өтеді, оның суын оңтүстікке бұрып, Сан-Хоакин аңғарының Туларе көлі аймағына, тіпті Керн өзеніне дейін баратын каналдарға жібереді. Соңында, жеке нысан – Нью-Мелонес көлі құрғақшылық кезеңдерінде пайдалану үшін Сан-Хоакин өзенінің саласының су ағынын сақтайды. Жергілікті суару аудандарына су жеткізу үшін тағы да бірнеше кішкентай, тәуелсіз нысандар бар. Қытай жұмысшыларының дельта бойындағы ірі бөгеттерді салуы жеміс ағаштарын суарудың бастапқы кезеңіне әкелді. Трансконтинентальды теміржол келгеннен кейін Азиядан және АҚШ-тың қалған бөлігінен көшіп келгендердің саны аймақтағы қоныстанғандардың өсуіне себеп болды. Орталық аңғардың 42000 шаршы миль (108,780 км2) жерінің бай топырағы мен қолайлы ауа райына қарамастан, аймаққа жаңа келгендер, оның жауын-шашын мен су тасқынының маусымдық өрнектерімен таныс болмағандықтан, суару тәсілдерін қолдана бастады. Фермерлер көп ұзамай Сакраменто аңғарындағы жиі су тасқыны мен Сан-Хоакин аңғарындағы жалпы су тапшылығынан қиындық көре бастады.

The CVP stores about of water in 20 reservoirs in the foothills of the Sierra Nevada, the Klamath Mountains and the California Coast Ranges, and passes about of water annually through its canals. Of the water transported, about goes to irrigate of farmland, supplies municipal uses, and is released into rivers and wetlands in order to comply with state and federal ecological standards. Two large reservoirs, Shasta Lake and Trinity Lake, are formed by a pair of dams in the mountains north of the Sacramento Valley. Water from Shasta Lake flows into the Sacramento River which flows to the Sacramento San Joaquin Delta and water from Trinity Lake flows into the Trinity River which leads to the Pacific Ocean. Both lakes release water at controlled rates. There, before it can flow on to San Francisco Bay and the Pacific Ocean, some of the water is intercepted by a diversion channel and transported to the Delta Mendota Canal, which conveys water southwards through the San Joaquin Valley, supplying water to San Luis Reservoir (a SWP shared facility) and the San Joaquin River at Mendota Pool in the process, eventually reaching canals that irrigates farms in the valley. Friant Dam crosses the San Joaquin River upstream of Mendota Pool, diverting its water southwards into canals that travel into the Tulare Lake area of the San Joaquin Valley, as far south as the Kern River. Finally, New Melones Lake, a separate facility, stores water flow of a San Joaquin River tributary for use during dry periods. Other smaller, independent facilities exist to provide water to local irrigation districts. The large scale levee construction by Chinese workers along the Delta was where limited irrigation for orchards first started. Following the arrival of the Transcontinental railroad, immigration from Asia and the rest of the U. S. led to growing numbers of settlers in the region. Despite the rich soils and favorable weather of the 42000 square miles (108,780 km2) Central Valley, immigrants to the valley who were unfamiliar with its seasonal patterns of rainfall and flooding began to take up irrigation practices. Farmers soon found themselves troubled by frequent floods in the Sacramento Valley and a general lack of water in the San Joaquin Valley.

Сакраменто өзені

Шаста бөлімі Рединг қаласының солтүстігіндегі Сакраменто өзенінде орналасқан екі ірі бөгеттен тұрады. Шаста бөгеті – CVP-ның су сақтау және қуат өндірудің басты құрылысы. Ол Сакраменто өзенін тоғап, Шаста көлін құрайды, оның сыйымдылығы зор мөлшерде суды сақтауға мүмкіндік береді және 680 МВт электр қуатын өндіреді. Шаста бөгеті Сакраменто өзені ағынын реттеуге арналған, осылайша төменгі ағындағы бұрылыс бөгеттері мен каналдар өзен ағынын тиімдірек пайдалана алады, сондай-ақ Сан-Хоакин аңғарының су тасқынынан қорғалуын қамтамасыз етеді, онда Сан-Хоакин өңірінің су құбырларына су соратын көптеген стансалар орналасқан. CVP-ның Сакраменто каналдары бөлімі Шаста және Кесвик бөгеттерінен әлдеқайда төменде Сакраменто өзенінен су алады. Бұрылыс бөгеттері, сорғы стансалары және су құбырлары тұрмыстық сумен жабдықтауды, сондай-ақ суаруды қамтамасыз етеді. Ред-Блафф бұрылыс бөгеті Сакраменто өзенінің бір бөлігін 110 мильдік (177 км) Техама-Колуза каналына, 21 мильдік (34 км) Корнинг каналына және Фанкс бөгеті құрған шағын су қоймасына бағыттайды. Алты сорғы стансасы каналдан су алып, оны Колуза округінің су тарату желісіне жібереді. Штаттың солтүстік өзендерінен суды аудару экологиялық зиян келтіруі салдарынан әлі де даулы мәселе болып қала береді. Тринити Ривер бөлімі – солтүстік Сакраменто аңғарындағы екінші ірі CVP бөлімі. Бөлімнің басты мақсаты – Шаста бөгетінен төмендегі Сакраменто өзенінің су жинау алабына Тринити өзенінен су бағыттап, Сакраменто өзенінде ағынның көбеюін қамтамасыз ету және осы процесте қуат өндіру. Шаста-Левистон бөгетінен кейінгі екінші ірі CVP су қоймасы, Шаста бөгетінің сыйымдылығының жартысынан астамын құрайды, Тринити бөгетінен төменге қарай суды Clear Creek туннеліне бағыттайды, ол үшінші резервуарға, Сакраменто өзенінің саласы Clear Creek-тегі Уискитаун көліне құяды, бұл процесте 154 МВт қуат өндіріледі. Одан әрі су Спринг-Крик туннеліне құйылады, ол Спринг-Крик өзенінің ең төменгі бөлігінен ағып, Кесвик су қоймасына құяды, тағы 180 МВт электр қуатын өндіреді. Содан кейін Тринити өзенінің суы Кесвик су қоймасына және Сакраменто өзеніне құяды. 1963 жылы Спринг-Крик бөгеті Спринг-Крик туннелінің шығысынан жоғары орналасқан жерде салынды, бұл Темір тауының кенінен қышқыл ағынды судың төмен ағып, өзенді ластауына жол бермеу үшін жасалды.

Shasta Division consists of a pair of large dams on the Sacramento River north of the city of Redding. The Shasta Dam is the primary water storage and power generating facility of the CVP. It impounds the Sacramento River to form Shasta Lake, which can store over of water, and can generate 680 MW of power. Shasta Dam functions to regulate the flow of the Sacramento River so that downstream diversion dams and canals can capture the flow of the river more efficiently, and to prevent flooding in the Sacramento San Joaquin Delta where many water pump facilities for San Joaquin Valley aqueducts are located. The Sacramento Canals Division of the CVP takes water from the Sacramento River much farther downstream of the Shasta and Keswick Dams. Diversion dams, pumping plants, and aqueducts provide municipal water supply as well as irrigation of about The Red Bluff Diversion Dam diverts part of the Sacramento River into the 110 mile (177 km) Tehama Colusa Canal, the 21 mile (34 km) Corning Canal and a small reservoir formed by Funks Dam. Six pump plants take water from the canal and feed it to the Colusa County water distribution grid.]] Water diversions from northern rivers in the state remain controversial due to environmental damage. Trinity River Division is the second largest CVP department for the northern Sacramento Valley. The primary purpose of the division is to divert water from the Trinity River into the Sacramento River drainage downstream of Shasta Dam in order to provide more flow in the Sacramento River and generating peaking power in the process. the second largest CVP water storage reservoir, with just over half the capacity of Shasta Lewiston Dam, downstream of Trinity Dam, diverts water into the Clear Creek Tunnel, which travels to empty into a third reservoir, Whiskeytown Lake on Clear Creek, a tributary of the Sacramento River, generating 154 MW of power in the process.) in turn provides water to the Spring Creek Tunnel, which travels into the lowermost extreme of Spring Creek, a stream that flows into Keswick Reservoir, generating another 180 MW of electricity. From there the water from the Trinity River empties into Keswick Reservoir and the Sacramento River. In 1963, the Spring Creek Debris Dam was constructed just upstream of the outlet of the Spring Creek Tunnel, to prevent acid mine drainage from the Iron Mountain Mine from continuing downstream and contaminating the river.

Америка өзені

Америка өзендері бөлімшесі Солтүстік Калифорнияның орталық бөлігінде, Ұлы Орталық аңғардың шығыс жағында орналасқан. Оның құрылыстары Сьерра-Невададан ағып шығып, Сакраменто өзеніне құятын Америка өзенінің суын пайдаланады. Бөлім тағы үш бөлімге бөлінеді: Фолсом, Слай Парк және Оберн Фолсом Оңтүстік. Америка өзені бөлімшесі жергілікті елді мекендерді сумен қамтамасыз ету және оны жүйеге жеткізу үшін Америка өзенінің су бассейнінде су сақтайды. Бөгеттер су тасқынын бақылаудың маңызды құралы болып табылады. Фолсом және Нимбус бөгеттерінде гидроэлектр энергиясы өндіріліп, Батыс аймақтық электр энергиясы басқармасына сатылады. Фолсом бөлімі негізгі су қоймасы болып табылатын Фолсом бөгетінен және төменгі ағысындағы Нимбус бөгетінен тұрады. Су қоймасының толып кетпеуі үшін тағы сегіз топырақтан жасалған қосалқы бөгет қажет. Бөгет үш генератор арқылы 200 МВт энергия өндіреді. Фолсом бөгетінен шамамен 11 км төменде Нимбус бөгеті орналасқан, ол Натома көлін құрайды. Бөгет өзеннің солтүстік жағындағы екі Каплан турбинасы арқылы 7,7 МВт энергия өндіреді. Нимбус балық шаруашылығы Нимбус бөгетінен төмен орналасқан, ол екі бөгеттің Америка өзеніндегі шарықталу орындарын жойлағанын өтеу үшін құрылған. Слай Парк бөліміне Слай Парк бөгеті, Дженкинсон көлі, Кэмп-Крик бөгеті және екі туннель кіреді. Слай Парк бөгеті мен оған ұқсас қосалқы бөгеті Дженкинсон көлін құрайды, ол Камино суөткізгішін, 8 км (5 миль) су құбырын сумен жабдықтайды. Үшінші бөлім – Оберн Фолсом Оңтүстік бөлімі, ол Америка өзенінің салаларындағы бірнеше бөгеттерден тұрады. Оларға Sugar Pine бөгеті мен құбыр желісі (Форестхиллге су жеткізу) және аяқталмаған Фолсом Оңтүстік каналы кіреді. Бөлімнің негізгі құрауышы – бетонды аркалы Оберн бөгеті Америка өзенінің Солтүстік саласында орналасуы тиіс еді, бірақ аймақтағы жер сілкінісі қаупі және жобаға халықтың қарсылығынан салынбады. Дегенмен, Оберн бөгеті үшін алдын ала жұмыс ретінде салынған жоғары Форестхилл көпірі әлі де тұр. Фолсом бөгетінен оңтүстікке қарай 16 км жердегі County Line бөгеті де салынбады. Delta Cross Channel Сакраменто өзенінің суын батысқа қарай Суисун шығанағына ағып бара жатқанда тоқтатады және оны адам жасаған арналар, Мокелумне өзені және басқа да табиғи саздар, батпақтар мен салалар арқылы оңтүстікке бұрады. Екінші канал, Contra Costa каналы, дельтаның орталық бөлігіне жақын тұщы суды жинап, оны оңтүстікке қарай 77 км (48 миль) алып, бұл процесте Клейтон және Игнасио каналдарына суды бөліп, Contra Loma бөгетіне сумен жабдықтайды, соңында Мартинес су қоймасында аяқталады.

The American River Division is located in north central California, on the east side of the Great Central Valley. Its structures use the water of the American River, which drains off the Sierra Nevada and flows into the Sacramento River. The division is further divided into three units: the Folsom, Sly Park and Auburn Folsom South. The American River Division stores water in the American River watershed, to both provide water supply for local settlements, and supply it to the rest of the system. The dams also are an important flood control measure. Hydroelectricity is generated at Folsom and Nimbus dams, and marketed to the Western Area Power Administration. The Folsom Unit consists of Folsom Dam, its primary water storage component, and Nimbus Dam, which serves as its downstream forebay. Eight additional earth fill saddle dams are required to keep the reservoir from overflowing. The dam also generates 200 MW from three generators. About 7 mile (11 km) downstream of Folsom Dam is the Nimbus Dam, forming Lake Natoma. The dam generates 7.7 MW from two Kaplan turbines on the north side of the river. The Nimbus Fish Hatchery is located downstream of Nimbus Dam, to compensate for the two dams' destruction of American River spawning grounds. The Sly Park Unit includes Sly Park Dam, Jenkinson Lake, the Camp Creek Diversion Dam, and two diversion tunnels. The Sly Park Dam and its similarly sized auxiliary dam form Jenkinson Lake, which covers Jenkinson Lake feeds the Camino Conduit, a 5 mile (8 km) aqueduct. The third unit is the Auburn Folsom South Unit, consisting of several dams on American River tributaries. These include Sugar Pine Dam and Pipeline (supplying water to Foresthill), and the uncompleted Folsom South Canal. The primary component of the unit, concrete thin arch Auburn Dam, was to be located on the North Fork of the American, but was never built because of the significant risk of earthquakes in the area, and general public opposition to the project. However, the high Foresthill Bridge, built as part of the preliminary work for Auburn Dam, still stands. County Line Dam, about 10 mile (16 km) south of Folsom Dam, was also never built. The Delta Cross Channel intercepts Sacramento River water as it travels westwards towards Suisun Bay and diverts it south through a series of man made channels, the Mokelumne River, and other natural sloughs, marshes and distributaries. A second canal, the Contra Costa Canal, captures freshwater near the central part of the delta, taking it 48 mile (77 km) southwards, distributing water to the Clayton and Ygnacio Canals in the process, and supplying water to Contra Loma Dam, eventually terminating at Martinez Reservoir.

Сан-Хоакин өзені

CVP-де Сан-Хоакин өзенінде де бірнеше бөгеттер бар – оның орташа су ағыны Сакраментоға қарағанда әлдеқайда төмен, сондықтан оның суы Орталық аңғардың оңтүстік аймағына жеткізілетін су құбырларына бағытталады. 1942 жылы құрылысы аяқталған Фриант бөгеті – CVP-нің Фриант бөлімінің ең ірі бөлігі. Бөгет Сан-Хоакин өзенін Сьерра-Невада тауларынан төгілетін жерінде кесіп өтеді, нәтижесінде Миллертон көлі пайда болады, ол Сан-Хоакин аңғарының шаруаларын сумен қамтамасыз етеді, сонымен қатар Фриант Керн каналы мен Мадера каналы екеуі үшін су бұру нүктесі болып табылады. Фриант Керн каналы суды Түлер көлі аймағы арқылы оңтүстікке қарай Керн өзені бойындағы Бейкерсфилд қаласына дейін жеткізеді, осылайша Тулер, Фресно және Керн округтеріне суаруға қажетті суды ұсынып тұрады.

Станислав өзені

Сан-Хоакиннің маңызды саласы – Станислаус өзенінде CVP-нің салыстырмалы түрде тәуелсіз Шығыс жақ бөлімшесі мен Жаңа Мелонес бөлімі орналасқан. Бөлімше/бөлімнің жалғыз құрамы – Нью-Мелонес бөгеті, ол Нью-Мелонес көлін құрайды. Көл толық толтырылғанда шамамен суды сақтайды, бұл Тринити көлінің су сақтау көлеміне шамалас. Бөгет құрғақшылық кезеңдерінде суды жинақтап, су сұранысына қарай солтүстік Сан-Хоакин аңғарына жіберуге арналған. Бөгет 279 МВт қуат өндіреді, ал қуаты 300 МВт-қа жетеді.

Ағыстан тыс қоймалар мен су құбырлары

CVP Сан-Хоакин аңғарының батыс жағында, Калифорния жағалауындағы таулардың етегінде су сақтау және тасымалдау үшін маңызды нысандарға ие. Батыс Сан-Хоакин бөлімі мен Сан-Луис бөлімі Калифорния мемлекеттік су жобасымен (SWP) ортақ бірнеше ірі нысандардан тұрады. Сан-Луис бөгеті (немесе Б.Ф. Сиск бөгеті) – су сақтау үшін ең ірі нысан. USBR-дың ағыннан тыс сақтау резервуары деп аталғанына қарамастан, резервуар Сан-Луис өзені аңғарының бір бөлігін су басады. Дегенмен, Сан-Луис өзені резервуардың негізгі су көзі емес. Сан-Луис резервуарының төменгі ағысында О’Нилл форбей орналасқан, оны Delta Mendota каналы, CVP-ның жеке нысаны кесіп өтеді. Су каналдан Форбейге, содан кейін Сан-Луис резервуарына құйылады, ол құрғақ жылдары қосымша су көзі ретінде қызмет етеді. Сан-Хусто бөгеті Сан-Луис резервуарынан Пачеко туннелі мен Холлистер өткізгіші арқылы Диабло жотасы арқылы өтетін суды сақтайды. Санта-Клара аңғарына суды бөлек канал – Санта-Клара туннелі мен арнасы жеткізеді. Бұл жағдайлардың үш еуінде бөгеттердің биіктігі мен резервуарлардың көлемі тым үлкен болғандықтан балықтар балық сатысы арқылы өте алмайды. Алайда, Сан-Хоакин өзенінің тағдыры басқаша болды. Фриант бөгеті мен Миллертон көлінен алынған сулардың салдарынан өзеннің шамамен 97 км-і құрғап қалды. Мендотадан төмен, Delta Mendota каналы өзенге Сакраменто-Сан-Хоакин дельтасынан жаңа су ағынын бергенімен, суландырудан ағып шыққан, пестицидтер мен тыңайтқыштармен ластанған су өзеннің қатты ластануына себепкер болды. Жағдайды одан да қиындатқан Калифорния Балық және ойыншылық департаментінің 1950 жылдары Сан-Хоакин лактасын Мерсед өзеніне бағыттауға жасаған әрекеттері сәтсіз аяқталды, себебі лакталар Мерседті өздерінің "туған өзені" деп танымады. Сан-Хоакин өзенінде ғана емес, CVP нысандары қоршаған ортаға зиян келтірді. Сакраменто өзенінде Техама округіндегі Ред-Блафф бөгеті Фриант бөгеті сияқты үлкен немесе әсерлі болмаса да, бір кезде анадромалық балықтардың көшіп кетуіне кедергі келтірді. 1966 жылы пайдалануға берілгеннен бері бөгеттің бастапқы балық өту құрылғылары үнемі проблемаларға тап болды және бөгеттің түбінде жиналатын, жас смольттерді аулайтын жат түрлердің таралуына себеп болды, бұл Тынық мұхитына көшіп бара жатқан жас лосось популяциясын азайтты. Ред-Блафф бөгеті кейіннен балық торы және сорғы станциясымен ауыстырылды, осылайша Ред-Блафф арқылы кедергісіз өтуге мүмкіндік берді. Ал бұдан жоғары, Кесвик пен Шаста бөгеттері балықтардың көшіп кетуіне толыққанды кедергі келтіреді. Тіпті Орталық аңғар су алабынан тыс жерде, CVP-нің Тринити өзенінен Льюистон бөгеті арқылы Уискитаун көліне суды аударуы Кламат өзенінің саласының лосось ағысына елеулі зиян келтірді. Өзен ағысының төрттен үш бөлігі Clear Creek туннелі арқылы және Тринити өзенінен алыстатылады, бұл бөгеттің төменгі ағысындағы өзеннің жылы, лайлы, жағалауы мен баяу ағып кетуіне әкеледі, бұл жас лососьтарға зиян келтіреді. Сонымен қатар, Тринити бөгеті лососьтардың өзеннің жоғары жағындағы 175 км-ге жуық шамасындағы шаруашылық алаңдарына жетуіне кедергі келтіреді. ХХІ ғасырдың басында қайта құру бюросы Льюистон бөгетінен төменгі ағыстағы су ағынын тұрақты түрде арттыра бастады. CVP-ге аз су қамтамасыз ете отырып, жаңа ағындық режим операцияларға 1952 жылы Reclamation-нің өзі белгілеген шекараны сақтауға мүмкіндік береді, яғни өзеннің табиғи ағысының кем дегенде 48%-ы Тринити өзенінің лососьтарының тірі қалуы үшін қол сұқпауы керек. Осыған дейін Тринитидегі ағынның болмауы бөгеттің жұмысына қатысты Конгресс берген рұқсаттың бұзылуы болды. Заң бойынша, "Тринитиде бассейннің қажеттіліктеріне, соның ішінде лосось балық аулауын сақтауға жеткілікті мөлшерде су қалдырылуы керек". ХХІ ғасырдың басында қайта құру бюросы Шаста бөгетін көтеру мүмкіндігін зерттеді. Ұсынылған биіктіктердің бірі оның қазіргі көлемінен 18,5 фут (6 м) үлкен болды, осылайша Шаста көлінің сақтау сыйымдылығын арттырды. Агенттік сонымен қатар 6,5 фут (2 м) кішірек көтеруді ұсынды, бұл қосымша болады. Бұрын бөгеттің 200 фут (61 м) көтерілуі, сақтауды ұлғайту қарастырылды, бірақ экономикалық емес деп танылды. Шаста бөгеті алғаш салынған кезде, ол қазіргіден екі жүз фут жоғары болуы жоспарланған, бірақ Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде материалдар мен жұмысшылардың жетіспеушілігіне байланысты Reclamation құрылысын қазіргі биіктігінде тоқтатты. Бөгеттің көтерілуі құрғақ жылдарда Сакраменто өзенінің суын сақтау және реттеуге мүмкіндік береді, осылайша CVP операцияларының барлығына пайда әкеледі, сондай-ақ қосымша қуат өндіреді. Алайда, ұсынылған биіктік көтерілуіне көптеген себептермен қарсылық көрсетілді. Бөгеттің көтерілуі жүз миллиондаған доллар тұрады және Шаста көлінен суландыру суының бағасын арттырады. Ол Виннемем Винту тайпасына тиесілі қалған жердің көп бөлігін – олардың жерінің 90 пайызы көлдің бетінің астында жатыр – және McCloud өзенінің бірнеше шақырымын, Ұлттық табиғи және көркем өзен мәртебесімен қорғалған жерді су басады. Ғимараттар, көпірлер, жолдар және басқа да құрылыстарды қайта орналастыру қажет болады. Резервуардың қосымша сыйымдылығы Сакраменто өзенінің төменгі ағысындағы ағынның өзгеруіне әкеледі, ал тума балық популяциясы, әсіресе лосось, өзеннің экологиясына түсетін өзгерістерден зардап шегеді. Түпнұсқа Мелонес бөгеті, Жаңа Мелонес көлінің астында жатыр (сондықтан Жаңа Мелонес бөгеті деп аталады), осы мәселелердің бірінің себебі болып табылады. Пайдаланылмаған Мелонес бөгеті, әсіресе құрғақ жылдары көлдің беті ескі бөгеттің биіктігіне жақын болғанда, көлдің төменгі жағындағы суға салқын судың жетіп толуына кедергі келтіреді. Бұл бөгеттің төменгі ағысындағы өзеннің температурасының қалыптыдан жоғары болуына әкеледі, бұл тума балықтар мен жануарларға зиян келтіреді. Бұл мәселені шешу үшін Reclamation су деңгейі күрт төмендеген кезде бөгеттің гидроэлектр станциясының жұмысын тоқтатады, бірақ бұл қуат тапшылығына әкеледі. Алғашқыда бөгет салынғаннан кейін Калифорния штаты резервуарды толтыруды тоқтатты, себебі су басатын аймаққа қатысты халықтың үлкен қарсылығы болды: бөгеттің артындағы әктас шатқалы, АҚШ-тағы осы сипаттағы ең терең шатқал, жүзделген археологиялық және тарихи орындарды және Калифорниядағы ең жақсы және танымал рафтинг маршруттарының бірін қамтиды. Осылайша, резервуар 1982-1983 жылдардағы Эль-Ниньо құбылысына дейін, оның жоғарғы шегінен 14 км төмендегі Parrot's Ferry Bridge-ге дейін ғана созылды, ол бірнеше апта ішінде резервуарды толық толтырып, тіпті Reclamation-ны төтенше төгіштерді ашуға мәжбүр етті, бұл штат және федералдық үкіметтер резервуарға қатысты белгілеген шектеулерді жоюға себеп болды. Сонымен қатар, жоба бастапқыда күтілгеннен әлдеқайда аз тұрақты су шығымын қамтамасыз етеді, ал Reclamation бөгетті "жобамен не кететінінің барлық жағдайларын көрсететін оқулық" деп атайды. Бұл қоршаған орта мәселелеріне жауап ретінде Конгресс 1992 жылы Орталық аңғар жобасын жақсарту заңын (CVPIA), 102-575 заңның 34-тарауын қабылдады, Сан-Хоакин және Сакраменто өзендеріндегі экологиялық әсерді азайту үшін CVP-де су басқару тәжірибелерін өзгерту мақсатында. Міндетті шараларға өзендер мен батпақтарды қамтамасыз ету үшін көбірек су жіберу, мекендеу ортасын қалпына келтіру жұмыстарын (әсіресе анадромалық балықтардың шаруашылық алаңдары үшін) қаржыландыру, су температурасын бақылау, суды сақтау, балықтардың өтуін қамтамасыз ету, CVP каналдарының қызмет көрсету ауданын ұлғайту және басқа да шаралар кірді. Өзендерді сақтау бағдарламаларына қарамастан, штат заң шығарушы органы бөгеттер салу құқығын сақтап қалды.

The CVP has a significant amount of facilities for storing and transporting water on the west side of the San Joaquin Valley, in the foothills of the California Coast Ranges. The West San Joaquin Division and San Luis Unit consist of several major facilities that are shared with the federal California State Water Project (SWP). San Luis Dam (or B. F. Sisk Dam) is the largest storage facility, holding of water. Although called an offstream storage reservoir by USBR, the reservoir floods part of the San Luis Creek valley. San Luis Creek, however, is not the primary water source for the reservoir. Downstream of San Luis Reservoir is O'Neill Forebay, which is intersected by the Delta Mendota Canal, a separate CVP facility. Water is pumped from the canal into the Forebay and uphill into San Luis Reservoir, which functions as an additional water source during dry periods. San Justo Dam stores water diverted from San Luis Reservoir through the Pacheco Tunnel and Hollister Conduit, which travel through the Diablo Range. A separate canal, the Santa Clara Tunnel and Conduit, carries water to the Santa Clara Valley. In three of these cases, it is because the dams are too high and their reservoirs too large for fish to bypass via fish ladders. The San Joaquin River, however, had a different fate. Almost 60 mile (97 km) of the river is dry because of diversions from Friant Dam and Millerton Lake. Even downstream of Mendota, where the Delta Mendota Canal gives the river a new surge of water from the Sacramento San Joaquin Delta, irrigation runoff water, contaminated with pesticides and fertilizer, has caused the river to become heavily polluted. To make matters worse, efforts by the California Department of Fish and Game to route the San Joaquin salmon run into the Merced River in the 1950s failed, because the salmon did not recognize the Merced as their "home stream". Not only on the San Joaquin River have CVP facilities wreaked environmental havoc. On the Sacramento River, Red Bluff Diversion Dam in Tehama County, while not as large or as impacting as Friant Dam, was once a barrier to the migration of anadromous fish. The original fish passage facilities of the dam continually experienced problems from the beginning of operation in 1966, and introduced species that prey on young smolt often gather at the base of the dam, which reduced the population of outmigrating juvenile salmon into the Pacific. The Red Bluff Diversion Dam has since been replaced with a fish screen and pumping plant, thus allowing unimpaired passage through Red Bluff. Further upstream, Keswick and Shasta Dams form total barriers to fish migration. Even out of the Central Valley watershed, the CVP's diversion of water from the Trinity River from Lewiston Dam into Whiskeytown Lake has significantly hurt the Klamath River tributary's salmon run. Over three quarters of the river's flow is diverted through the Clear Creek Tunnel and away from the Trinity River, causing the river below the dam to become warm, silty, shallow and slow flowing, attributes that hurt young salmon. Furthermore, the Trinity Dam forms a blockade that prevents salmon from reaching about 109 mile (175 km) of upriver spawning grounds. In the early years of the 21st century, the Bureau of Reclamation finally began to steadily increase the water flow downstream from Lewiston Dam. While providing less water for the CVP altogether, the new flow regime allows operations to meet the line drawn by Reclamation itself in 1952 stating that at least 48% of the river's natural flow must be left untouched in order for Trinity River salmon to survive. The lack of flow in the Trinity up to then was also a violation of the authorization that Congress made over the operation of the dam. The " legislation required that enough be left in the Trinity for in basin needs, including preservation of the salmon fishery." In the early years of the 21st century, the Bureau of Reclamation studied the feasibility of raising Shasta Dam. One of the proposed heights was 18.5 feet (6 m) greater than its current size, thus increasing the storage capacity of Shasta Lake by The agency also proposed a smaller raise of 6.5 feet (2 m) that would add Previously, a 200 feet (61 m) raise of the dam, increasing storage to , was considered, but deemed uneconomical. When Shasta Dam was first built, it was actually planned to be two hundred feet higher than it is now, but Reclamation stopped construction at its present height because of a shortage of materials and workers during World War II. The raising of the dam would further regulate and store more Sacramento River water for dry periods, thus benefiting the entire operations of the CVP, and also generating additional power. However, the proposed height increase was fought over for many reasons. Raising the dam would cost several hundred million dollars and raise the price of irrigation water from Shasta Lake. It would drown most of the remaining land belonging to the Winnemem Wintu tribe—90 percent of whose land already lies beneath the surface of the lake—and flood several miles of the McCloud River, protected under National Wild and Scenic River status. Buildings, bridges, roads and other structures would have to be relocated. The added capacity of the reservoir would change flow fluctuations in the lower Sacramento River, and native fish populations, especially salmon, would suffer with the subsequent changes to the ecology of the river. The original Melones Dam, submerged underneath New Melones Lake (hence the name New Melones Dam) is the source of one of these problems. The disused Melones Dam blocks cold water at the bottom of the lake from reaching the river, especially in dry years when the surface of the lake is closer to the crest of the old dam. This results in the river below the dam attaining a much higher temperature than usual, hurting native fish and wildlife. To solve this problem, Reclamation shuts off operations of the dam's hydroelectric power plant when water levels are drastically low, but this results in power shortages. Originally, after the dam was constructed, the State of California put filling the reservoir on hold because of enormous public opposition to what was being inundated: the limestone canyon behind the dam, the deepest of its kind in the United States, contained hundreds of archaeological and historic sites and one of California's best and most popular whitewater rafting runs. Thus the reservoir extended only to Parrot's Ferry Bridge, 9 mile (14 km) below its maximum upriver limit, until the El Niño event of 1982–1983, which filled it to capacity within weeks and even forced Reclamation to open the emergency spillways, prompting the state and federal governments to repeal the limits they had imposed on the reservoir. Furthermore, the project allows a far smaller sustainable water yield than originally expected, and Reclamation calls the dam "a case study of all that can go wrong with a project". In response to these environmental problems, Congress passed in 1992 the Central Valley Project Improvement Act (CVPIA), Title 34 of Public Law 102 575, to change water management practices in the CVP in order to lessen the ecological impact on the San Joaquin and Sacramento Rivers. Actions mandated included the release of more water to supply rivers and wetlands, funding for habitat restoration work (especially for anadromous fish spawning gravels), water temperature control, water conservation, fish passage, increasing the service area of the CVP's canals, and other items. Despite the preservation of river programs, the state legislature continued to have the power to construct dams.