Кіріспе

Термикалық экватор (кейде "жылу экваторы" деп те аталады) – Жерді айналап жатқан белдеу, ол әр бойлықтағы ең жоғары орташа жылдық температураны көрсететін жерлер жиынтығымен анықталады. Жергілікті температура аймақтың географиялық ерекшеліктеріне, тау тізбектеріне және мұхит ағымдарына тәуелді болғандықтан, Жердің құрамы біртекті және беткі бұзылыстар болмаса кездегідей тегіс температура градиенттері болуы мүмкін емес. Сондықтан, термикалық экватордың орналасуы географиялық экватордан өзгеше. Бұл термин көбінесе Жер шарын қоршаған максималды температура белдеуін сипаттау үшін қолданылмайды, ол шамамен Раку және Козерог тропиктері арасында жыл бойы орын ауыстырады. Бұл аймақ Intertropical Convergence Zone (Тропикалық конвергенция аймағы) деп аталады. Бұл аймақ солтүстік және оңтүстік жарты шарлардан соққан пассат желдерінің бірігу нәтижесінде пайда болады. Тағы бір анықтама бойынша, термикалық экватор – жыл бойы күн сәулесінің мөлшері бірдей болатын ендік. Бұл астрономиялық экватордан ерекшеленеді, себебі Жер қаңтар айының басында перигелийге (Күнге ең жақын нүкте) жетеді, ал шілде айының басында афелийге (Күнге ең алыс нүкте) жетеді. Осылайша, Күннің биіктігі (түске қарай) мен күндіздің ұзақтығы (күн шығудан күн батуға дейін) шамамен бірдей болса да, қаңтарда 0° ендікте күн сәулесі шілдеге қарағанда сәл күштірек болады. Экватордан солтүстікке қарай бірнеше градусқа жылғанда, перигелий/афелий факторы Күн сәулесінің бұрышының сәл тік болуымен және күндердің сәл ұзақтығымен өтелуі мүмкін. Солтүстік жарты шардағы жазғы күн тоғысы (көбінесе 21 маусымда) кезінде бұл факторлар күн сәулесінің деңгейін "жаз" және "қыс" маусымдарында дерлік бірдей етеді. 13 градус солтүстік ендікте орналасқан Үндістанның Ченнаи қаласы, өз бойлықтығы (80 градус шығыс) бойынша термикалық экваторда жатыр деп есептеледі.