Кіріспе

Жиу Манчжоу Данг (Manchu: ᡶᡝ ᠮᠠᠨᠵᡠ ᡩᠠᠩᠰᡝ Fe Manju Dangse) – Тайбэйдегі Ұлттық сарай мұражайында сақталатын маньчжур мұрағаттарының жиынтығы. Бұл «Мануэн Лаодан» кітабының бастау көзі және ерте маньчжур тарихының маңызды дерегі. Оны көбінесе юанданг (原檔 – түпнұсқалық архивтер) деп атайды. Мұрағаттар Ванли императорының билігінің 35-ші жылының 3-ші айынан (1607 жыл) бастап, Чонгде билігінің 1-ші жылының 12-ші айына (1636 жыл) дейінгі мерзімдегі ресми маньчжур құжаттарын қамтиды. Мұрағаттардың көп бөлігі нүктелер мен шеңберлерсіз жазумен жазылған. Дахайдың 1632 жылы нүктелер мен шеңберлерді пайдаланатын жазуды ойлап тапқаны айтылса да, кейінгі мұрағаттарда нүктелер мен шеңберлер кейде қосылады, бірақ бұл міндетті емес. Стандартты маньчжур тілінің қалыптасуына уақыт керек болды. «Жиу Манчжоу Данг» 1931 жылы, «Мануэн Лаоданның» Пекин басылымы табылғаннан кейін бір ай өткен соң ашылды. 1935 жылы тағы үш том табылды. Ұзақ соғыстардың салдарынан мұрағаттар бірнеше жерге көшіріліп, ақырында Гоминьдан тарапынан Тайваньға жеткізілді. Түпнұсқалық мұрағаттарды зерттеу 1960 жылдары басталды. Ұлттық сарай мұражайы 1969 жылы «Жиу Манчжоу Данг» деген атпен мұрағаттардың көшірмесін жариялады. (布庫里雍順) құдайдан туылған бала екені айтылады. Аңыз бойынша, үш көктегі пері – Энгулен (恩古倫), Женгулен (正古倫) және Фекүлен (佛庫倫) Чанбай тауының жанындағы Бульхури Омо деген көлде шомылып жатысқан. Сол кезде бір көгершін Фекүленнің жанына қызыл жеміс тастап, ол жеп қойған. Содан кейін ол Букури Йонгшонға жүкті болған. Алайда, 1635 жылы Хурха (Хурка) тайпасының мүшесі Мюксик жазған көне нұсқа Хунтайджидің нұсқасымен қайшы келеді. Мюксиктің нұсқасында Бульхури көлі Хэйлунцзян провинциясында, Амур өзенінің жанында орналасқан, және «көктегі перілер» сол жерде шомылған. Бұл ақпарат «Жиу Манчжоу Данг» мұрағаттарында жазылған, сонымен қатар ол ескірек және қысқарақ. Бұл нұсқаның түпнұсқа болып саналады және Хонтайджи оны Чанбай тауы деп өзгерткен. Бұл Айсин Гиоро тайпасының Амур аймағынан шыққандығын көрсетеді, ал Хеже (Хежен) және басқа Амур аңғарының юрчен тайпалары осы оқиғаның ауызша нұсқасын білген. Бұл юрчендер тарихымен де сәйкес келеді, өйткені маньчжурлардың кейбір ата-бабалары 14-15 ғасырларға дейін Амурдың солтүстігінде тұрып, кейін оңтүстікке көшіп келген.