Швецияның өнеркәсібі, темір жолдары мен телекоммуникациясының дамуы
Industrialization of Sweden
Швецияның XIX ғасырдағы өнеркәсіптік дамуы, теміржол және телекоммуникация тарихы. Өсім, дағдарыс, технологиялық компаниялар пайда болуы туралы мақала.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Швецияның жаппай өндіріс, темір жол және телекоммуникация салаларының дамуы
Evolution of Sweden's mass production, rail, and telecommunications sectors
Швецияның индустриялануы XIX ғасырдың екінші жартысында басталды. Өнеркәсіптік өрбу 1870 жылдары халықаралық өркендеу кезеңінде орын алды және ондаған жылдар бойы ішкі нарықтың өсіп келе жатқан сұранысына жауап ретінде жалғасты. Осы кезеңнің соңында жоғары технологияларға негізделген алғашқы көпұлтты компаниялар пайда болды. Бірінші дүниежүзілік соғыстың басында Швеция бейтараптығын сақтап, сұраныстың артуынан пайда тапты. Бірақ, неміс теңізшілердің соғысы салдарынан Швеция нарықтарынан үзіліп қалды, бұл ауыр экономикалық төмендеуге алып келді. Екі дүниежүзілік соғыс аралығында Швецияның негізгі экспорт тауарлары болат, шарлы подшипниктер, ағаш массасы және спичкалар болды. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі гүлдену, қазіргі Швецияға тән әлеуметтік әл-ауқат саясатының негізін қалады. 1930 жылдары сыртқы саясаттағы негізгі мәселелер кеңестік және неміс экспансионизмі болды, бұл скандинавия елдерінің қорғаныс саласындағы ынтымақтастық әрекеттерін күшейтті, бірақ олар сәтті болмады. 2016 жылы Швеция үкіметінің мәліметінше, өнеркәсіп және өнеркәсіптік қызметтер салалары елдің экспортының 77 пайызын құрады, бұл жалпы ішкі өнімнің (ЖІӨ) шамамен 50 пайызына тең.
The industrialization of Sweden began during the second half of the nineteenth century. The industrial breakthrough occurred in the 1870s during the international boom period, and it carried on through the decades in response to the growing demand of the home market. By the end of this period, the first multinational companies based on advanced technology had emerged. During the early phase of World War I in which Sweden remained neutral, the country benefited from increasing demand. However, with the German submarine war, Sweden was cut off from its markets, which led to a severe economic downturn. Between the world wars, major Swedish exports were steel, ball bearings, wood pulp, and matches. Prosperity after World War II provided the foundations for the social welfare policies characteristic of modern Sweden. Foreign policy concerns in the 1930s centred on Soviet and German expansionism, which stimulated abortive efforts at Nordic defence co operation. In 2016, the Swedish government reported that the industrial and industrial services sectors accounted for 77 per cent of the country's exports, equivalent to almost 50 per cent of the total gross domestic product (GDP).
Байланыс
Мемлекет меншігіндегі және салған негізгі темір жолдар (stambanor) швед өнеркәсібінің және жалпы экономикасының дамуы үшін маңызды рөл атқарды. Алғашқы екі негізгі темір жол – Оңтүстік магистралі, Стокгольмнен оңтүстікке қарай Мальмёге дейін, және Батыс магистралі, Стокгольмнен батыс жағалаудағы Гетеборгқа дейін. Олар 1860-1864 жылдар аралығында аяқталды. Солтүстік темір жолдары (Шығыс жағалау желісі, Солтүстік негізгі желі және Үстіңгі Норрландия арқылы негізгі желі) Балтық теңізінің жағалауымен қатар Швецияның солтүстігіндегі Боден қаласына дейін созылады және 1894 жылы аяқталды. Ішкі желі Швецияның солтүстігінің орталық бөлігінен өтеді және 1908-1937 жылдар аралығында салынды. Алғашқы магистральдық желілердің құрылысы солтүстіктегі кен орындарынан елдің қалған бөліктеріне жылдам және қауіпсіз байланыс жасады. Бұл сонымен қатар, бұрын атпен жүретін кареталар қажет болған іскерлік (және жеке) саяхатты да жеңілдетті. Темір кен желісі (негізгі желі емес), Лулеадан Норвегиядағы Нарвикке дейін, Кируна және Гелливар маңындағы темір кенін Атлант мұхиты мен Балтық теңізінің жағалауындағы порттарға тиімді тасымалдауды қамтамасыз етті. Темір кен желісінің бөлімдері 1888-1903 жылдар аралығында кезең-кезеңмен аяқталды.
The mainline railways (stambanor), built and owned by the State, were of major importance for the development of Swedish industry and economy in general. The two first main line railways, were the Southern Main Line, stretching from Stockholm to Malmö in the south, and the Western Main Line, from Stockholm to Gothenburg on the west coast. They were completed between 1860 and 1864. The Northern railways (East Coast Line, Northern Main Line & Main Line Through Upper Norrland) runs parallel to the Baltic coast up to Boden, in northern Sweden, and was finished in 1894. The Inland Line runs through the central parts of northern Sweden and was built between 1908 and 1937. The construction of the early main lines provided a fast and safe connection from the mines in the north to the rest of Sweden. It also facilitated business (and private) travel, that had earlier required horse driven carriages. The Iron Ore Line (not a main line), from Luleå to Narvik in Norway, provided a highly efficient transportation linkage from the iron ores near Kiruna and Gällivare to harbours on both the Atlantic and the Baltic coasts. The sections of the Iron Ore Line were completed in stages between 1888 and 1903.