Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Алвин Керлинг (Alvin Curling, 15 қараша 1939 жылы туған) – Ямайка туған канадалық саясаткер. 2005-2006 жылдары Доминикан Республикасындағы Канаданың өкілі болды. Онтариодағы бұрынғы саясаткер, ол 2005 жылдың 19 тамызында дипломатиялық қызметке тағайындалуын қабылдау үшін Онтарио Заңнамалық Ассамблеясының спикері қызметінен кетті. Ол 1985 жылдан 2005 жылға дейін жиырма жыл бойы Либералдық партияның провинциялық депутаты (МПП) болды.
Jamaican born Canadian politician
Alvin Curling (born November 15, 1939) is a Jamaican born Canadian politician. He was Canada's envoy to the Dominican Republic from 2005 to 2006. A former politician in Ontario, Canada, he was Speaker of the Legislative Assembly of Ontario until he resigned on August 19, 2005 to accept his diplomatic appointment. He had been a Liberal MPP for twenty years, from 1985 to 2005.
Өмірбаян
Керлинг Сенека колледжінде және Торонтодағы Йорк университетінде білім алған. 1972 жылы педагог ретінде жұмыс істеуге кірісті, 1981 жылдан 1984 жылға дейін Канаданың Дүниежүзілік сауаттылық ұйымының президенті қызметін атқарды, сонымен қатар Ямайка-Канада қауымдастығында жұмыс істеді.
Curling was educated at Seneca College and at York University in Toronto. He began working as an educator in 1972, and served as President of the World Literacy of Canada organization from 1981 to 1984, as well as working in the Jamaican Canadian Association.
Үкіметте
Ол 1985 жылғы провинциялық сайлауда Торонто қаласының Скарборо Норт сайлау округіндегі либералды кандидат ретінде Онтарио заң шығарушы органына сайланды. Керлинг прогрессивті консерватор кандидат Карол Нобльді шамамен 8000 дауыспен жеңді. Оның алған 30 504 дауысы сол кезде провинциялық рекордты құрады. Либералдар осы сайлаудан кейін азшылық үкіметін құрды, ал Керлинг 1985 жылдың 26 маусымында Тұрғын үй министрі болып тағайындалды. Ол Онтариода кабинет деңгейіндегі қызметке ие болған алғашқы афро-канадалық болды. Тұрғын үй министрі қызметін атқару кезінде ол Онтарионың пәтер жалға алу бағдарламасының шеңберін кеңейтті және жаңа қалалық тұрғын үйлерді салуға 500 миллион долларлық жобаны жариялады. Керлинг 1987 жылғы провинциялық сайлауда оңай қайта сайланды және 1987 жылдың 29 қыркүйегінде Біліктілікті дамыту министрі болып тағайындалды. Ол 1989 жылдың 2 тамызына дейін осы лауазымда қызмет етті, содан кейін ол үкіметтен шығарылды.
He was elected to the Ontario legislature in the provincial election of 1985 as a Liberal in the suburban Toronto riding of Scarborough North. Curling defeated Progressive Conservative candidate Carole Noble by about 8,000 votes. His personal total of 30,504 votes was a provincial record at the time. The Liberals formed a minority government after this election, and Curling was appointed Minister of Housing on June 26, 1985. He was the first Black Canadian to hold a cabinet level position in Ontario. During his time as minister of Housing, he expanded the parameters of Ontario's rent control program, and announced a $500 million initiative for new urban housing. Curling was easily re elected in the provincial election of 1987, and was appointed Minister of Skills Development on September 29, 1987. He served in this capacity until August 2, 1989, when he was dropped from cabinet.
Қарсылық
Либералды партия 1990 жылғы сайлауда НДП-дан жеңілді, бірақ Керлинг өзінің сайлау округін шамамен 4000 дауыс айырмасымен сақтап қалды. Ол 1995 және 1999 жылдардағы прогрессивті консервативтердің көпшілік үкіметтеріне қарсы қайта бөлінген Скарбороу—Рудж Ривер округінде көп қиындықсыз қайта сайланды. 1996 жылдан 1999 жылға дейін ол либералды партияның Палата жетекшісінің орынбасары болды. 1995 жылғы желтоқсанда ол Майк Харрис үкіметінің 26-шы «Омнибус» заңына қарсы 18 сағаттық филибюстер сияқты наразылық акциясымен көзге түсті. Керлинг дауыс беруден бас тартқаны үшін заң шығарушы органнан шығарылуға бұйрық берілген кезде, спикер оған палатадан кетуді бұйырды. Ол өз орнынан тұрудан бас тартты, ал либералды партия мен НДП оппозициясының мүшелері оны физикалық күшпен шығаруға жол бермеу үшін оның айналасында кордон құрды. Бұл қақтығыс түн бойы және келесі күні таңға дейін жалғасты. Көрсететін мәліметтерге сәйкес, заң шығарушы органның қызметкерлері кордон ішінде НДП депутаты және бұрынғы түрме күзетшісі болған Франсис Ланкинды көрген соң, шегінді. Керлинг өзінің наразылығы Харрис үкіметінің заң жобасын талқылауда халықтың қатысуын қамтамасыз ету мақсатында жасалғанын мәлімдеді. Оқиға партияның палата басшылары арасында талқылауға әкеліп соқты, және заң жобасын жоба бойынша қарауға келісімге қол жеткізілді. Керлинг 1996 жылы Онтарио либералды партиясының төрағалығына Жозеф Кордианоны қолдады (Ottawa Citizen, 1996 жылғы 21 қараша).
The Liberals were defeated by the NDP in the 1990 election, although Curling managed to retain his riding by about 4,000 votes. He was also re elected without much difficulty in the face of Progressive Conservative majority governments of 1995 and 1999 in the redistributed riding of Scarborough—Rouge River. From 1996 to 1999, he served as Deputy House Leader for the Liberals. In December 1995, he gained notoriety for his 18 hour filibuster like protest against the Mike Harris government's Omnibus Bill 26. When Curling was ordered expelled from the legislature for refusing to vote, he was ordered by the speaker to leave the chamber. He refused to leave his seat, and a knot of fellow Liberal and NDP opposition members formed a cordon around him to prevent his physical removal. The standoff lasted throughout the night and into the next morning when the house was adjourned. Reports stated that when legislature staff saw Frances Lankin, NDP MPP and a former prison guard, among the cordon, they backed off. Curling claimed his protest was meant to highlight a lack of public consultation in the Harris government's bill. The incident led to a discussion amongst the party house leaders and an agreement was reached to review the bill clause by clause. Curling supported Joseph Cordiano for the Ontario Liberal Party leadership in 1996 (Ottawa Citizen, November 21, 1996).
Заң шығарушы органның спикері
Либералдық партия 2003 жылғы провинциялық сайлаудан кейін қайтадан билікке оралды, ал Керлинг 2003 жылғы 19 қарашада қарсылықсыз Заң шығарушы жиналысының спикері болып сайланды. Керлинг көп ұзамай партиялықтыққа байланысты айыптауларға және спикер ретіндегі міндеттерін қаншалықты бейтарап орындағанына қатысты сынға ұшырады. Оппозициялық депутаттар, оның ішінде Жаңа демократ Питер Кормос және консерватор Джон Бэйрд, Керлингтің либералдық әріптестеріне көмектесіп, консерваторлар мен Жаңа демократиялық партия мүшелерін либералдардан көбінесе кешіріп отыратын әрекеттері үшін жазалағанын атап өтті. Керлинг спикер болып қызмет еткен кезеңде Либералдық партияның қаржы жинау іс-шарасына қатысқаны үшін де сынға ұшырады, себебі бұрынғы спикерлер мұндай шараларға қатысудан аулақ болған, оны кеңсе бейтараптығына зиян келтіретін нәрсе деп қараған. 2005 жылғы наурыз айының соңында Кормос Керлингтің қызметінен кетуін талап ететін резолюция ұсыну жоспарларын жариялады, сондай-ақ консерваторлар да ұқсас талап қоюды қарастырып жатқаны айтылды.
The Liberals returned to power following the provincial election of 2003, and Curling was elected Speaker of the Legislature without opposition on November 19, 2003. Curling soon faced criticism over as charges of partisanship and how objectively he was performing his duties as Speaker. Opposition MPPs, including New Democrat Peter Kormos and Conservative John Baird, noted that Curling favoured his Liberal colleagues, sanctioning Conservative and NDP members for behaviour he would more often let slide from Liberals. Curling had also been criticized for attending Liberal Party fundraiser while Speaker, as previous Speakers had avoided attending such events which was seen as compromising the impartiality of the office. In late March 2005, Kormos announced plans to introduce a resolution calling on Curling to resign from the post, and it was rumoured Conservatives were considering a similar call.
Саясатта
Керлинг 2005 жылғы 19 тамызда Доминикан Республикасындағы Канада елшісі лауазымын қабылдау үшін Заң шығару жиналысындағы өкілдігінен бас тартты. 2006 жылы федералды либералдық үкімет жеңілгеннен кейін ол бұл қызметтен қайтарылып алынды. Керлинг 2007 жылғы маусымнан 2010 жылғы мамырға дейін Онтарио штатының Ватерлоо қаласындағы Халықаралық басқару инновациялары орталығының (CIGI) аға ғылыми қызметкері болды. Ол сонымен қатар жастар арасындағы зорлық-зомбылықтың тамырларын қарастыру жөніндегі Премьер-министрдің Тапсырма тобының тең төрағасы қызметін атқарды. 2000 жылдардың ортасында Керлинг Ямайка үкіметімен Ұлттық құрмет орденімен марапатталды, ол командир шеніне ие. 2014 жылы ол "жастар арасындағы зорлық-зомбылық мәселесін реттеуде үкіметтік саясатты қалыптастыруға маңызды үлес қосканы" үшін Онтарио орденінің мүшесі аталды.
Curling resigned his seat in the Legislative Assembly on August 19, 2005, to accept a diplomatic posting as Canada's ambassador to the Dominican Republic. He was recalled from this position in 2006 following the defeat of the federal Liberal government. Curling held a position as Senior Fellow at the Centre for International Governance Innovation (CIGI) in Waterloo, Ontario, from June 2007 until May 2010. He also served as Co Chair of the Premier's Task Force on the Review of the Roots of Youth Violence. In the mid 2000s, Curling was honoured by the government of Jamaica with the Order of Distinction; he holds the rank of Commander. In 2014, he was made a Member of the Order of Ontario for having "played an important role in shaping government policy addressing youth violence".