Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық судья (1880–1971)
British judge (1880–1971)
Джеффри Лоуренс, 3-ші барон Треветин, 1-ші барон Оксей (2 желтоқсан 1880 – 28 тамыз 1971) – Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін өткен Нюрнберг процесіндегі бас британдық судья және Сот алқасының төрағасы.
Geoffrey Lawrence, 3rd Baron Trevethin, 1st Baron Oaksey, (2 December 1880 – 28 August 1971) was the main British judge during the Nuremberg trials after Second World War, and President of the Judicial group.
Өмірбаян
Лоренс отбасы Уэльстің Радноршир қаласындағы Бюйлз Веллс қаласынан шыққан. Лоуренс 1880 жылдың 2 желтоқсанында Лондонда дүниеге келді. Джеффри Лоуренс 1921–1922 жылдары Англияның Лорд-бас судьясы болған Лорд Треветиннің кіші ұлы болды. Ол Хейлибериде (онда Клемент Атли одан кіші оқушы болды) және Оксфордтың Нью-колледжінде білім алды. Лоуренс 1906 жылы Инер Темплде адвокаттыққа қабылданды, кейіннен сэр Роберт Финлейдің кеңсесіне қосылды. Бұл кеңселер ең жоғары соттарға – ішкі істер бойынша Лордтар палатасына, ал Доминиондар мен колониялардан келетін шағымдар бойынша Тайлық Кеңестің сот комитетіне апелляциялық істерді беруде мамандық танытты. Финлей Лоуренске сенді, бірақ Канададан келген істер бойынша Лоуренс Финлейдің кіші кеңесшісі ретінде бас кеңесші болып жұмыс істеді. 1914 жылдың 26 қыркүйегінде ол Корольдік далалық артиллерияның аумақтық күштеріне екінші лейтенант болып кірді (2-ші Шығыс Англия бригадасы). 1914 жылдың 20 қарашасында уақытша лейтенант болып тағайындалды. Ол Францияда Корольдік артиллериясында қызмет етті, екі рет құрметті түрде есімдері тізілді және майор шенімен 1918 жылы Еңбегі үшін орденмен (DSO) марапатталды. Соғыстан кейін ол 1937 жылға дейін Аумақтық армия құрамында қызметін жалғастырды. Адвокатураға оралғаннан кейін Лоуренс Тайлық Кеңеске істерді жіберуді жалғастырды. Әкесінен қалған жылқыға деген қызығушылығы оны 1922 жылы Жокей клубының адвокаты қызметіне тағайындауға әкелді. Одан кейін ол Оксфордтың тіркеушісі болып тағайындалды, бұл жартылай штаттық судьялық қызмет болды. 1927 жылы Лоуренс Корольдің кеңесшісі және Уэльс принцінің (кейіннен Эдуард VIII) бас прокуроры болып тағайындалды. Бұл тағайындамамен бірге ол Корнуолл герцогтігінің Кеңесіне де мүше болды. Лоуренс 1932 жылы Патшалық соттың судьясы болып тағайындалғанға дейін осы қызметте болды, сонымен қатар дәстүрлі түрде рыцарьдық орденмен марапатталды. 1938 жылы «Хрусталь түнінен» кейін екі апта өткен соң, Лоуренс Корнелия Оберландерге нацистік Германиядан қашуға көмектесті. Судья ретінде Лоуренс сенсациялық шешімдер шығармай және өзіне назар аудармай, көпшілік назарынан тыс қалуға тырысты. Лорд Годдард заң лорды болып таңдалғанда, Лоуренс 1944 жылы оның орнына Апелляциялық сот судьясы болды.
The Lawrence family came from Builth Wells in Radnorshire, Wales. Lawrence was born in London, England on 2 December 1880. Geoffrey Lawrence was the youngest son of Lord Trevethin, briefly Lord Chief Justice of England in 1921–22. He attended Haileybury (where Clement Attlee was his junior) and New College, Oxford. Lawrence was called to the Bar by the Inner Temple in 1906, and later joined the chambers of Sir Robert Finlay. The chambers specialised in taking appellate cases to the highest courts—the House of Lords for domestic cases, and the Judicial Committee of the Privy Council for appeals from the Dominions and Colonies. Finlay came to rely on Lawrence, although for cases from Canada, Lawrence acted as lead counsel with Finlay as junior. On 26 September 1914, he was commissioned a second lieutenant in the Royal Field Artillery Territorial Force (2nd East Anglian Brigade). He was promoted to temporary lieutenant on 20 November 1914. He served in France with the Royal Artillery, was mentioned in dispatches twice and as a major, was appointed to the Distinguished Service Order (DSO) in 1918. After the war he continued in membership of the Territorial Army until 1937. On returning to the Bar Lawrence continued to take cases to the Privy Council. An interest in horses, inherited from his father, led to his appointment as Attorney for the Jockey Club from 1922. Soon after he was appointed as Recorder of Oxford, a part time judgeship. In 1927 Lawrence was made a King's Counsel and appointed Attorney General to the Prince of Wales (later Edward VIII). With this appointment came membership of the Council of the Duchy of Cornwall. Lawrence served in this capacity until, in 1932, he was appointed as a judge of the King's Bench Division, receiving the customary knighthood. Two weeks after the Kristallnacht in 1938, Lawrence helped Cornelia Oberlander flee Nazi Germany. As a judge, Lawrence tended to keep out of the limelight by neither issuing sensational judgments nor drawing attention to himself. When Lord Goddard was chosen as a Law Lord, Lawrence succeeded him as a Lord Justice of Appeal in 1944.
Нюрнберг сынақтары
Ол тәжірибелі судья ретінде Нюрнберг процесіндегі сот тобындағы британдық делегацияда Норман Биркеттке жетекшілік ету үшін таңдалды, бірақ (кейбіреулердің ойынша) бұл сол кездегі премьер-министр болған Атлимен болған достығының нәтижесі емес. Кейін ол барлық судьялардың төрағасы болып сайланды, бұл басқа факторларға қарағанда жауларының болмауымен байланысты болды. Оның сот процесін жүргізуін көптеген қатысушылар мақтады, олар оның әрбір дәлелдің маңыздылығын түсінуге ұмтылысын және ұзақ сөз сөйлейтін адвокаттарды тоқтатуға дайындығын бағалады. Лоуренс ерекше заңгерлік қабілетімен көзге түспегенімен, Біркеттің көп еңбегімен жазылған, соттың моральдық қорытындыларын көрсететін өте нақты үкім шығарғаны үшін жоғары бағаланды. Процестерден кейін Лоуренс 1947 жылдың 13 қаңтарында Уилтс графтығындағы Оаксиде барон Оакси атанды (сондай-ақ ол 1959 жылдың 25 маусымында ағасынан Треветин баронының титулын мұрагерлік етті, бірақ әрқашан Лорд Оакси деп танылды). Лордтар палатасының жоғары заңгері ретінде ол 1947 жылдан бастап апелляциялық лорд ретінде қызмет етті және 1957 жылы зейнеткерлікке шыққанға дейін Тайлық Кеңесінің сот комитетінде жұмыс істеді.
He was chosen as an experienced judge to be the lead to Norman Birkett in the British delegation to the Judicial group in the Nuremberg trials, though not (as some thought) arising out of his friendship with Attlee who was by then Prime Minister. He was then elected as President of all the Judges, more through the lack of enemies than any other factor. His conduct of the trials was praised by many of those involved who appreciated his striving to understand the relevance of each piece of evidence, and willingness to stop long winded counsel. Lawrence was not considered an exceptional legal talent but won acclaim for delivering a very clear judgment (largely penned by Birkett) that expressed the moral sense of the Court's conclusions. After the trials, Lawrence was raised to the peerage as Baron Oaksey, of Oaksey in the County of Wilts. on 13 January 1947 (he also inherited the Barony of Trevethin from his brother on 25 June 1959 but was always known as Lord Oaksey). As a senior legal figure in the House of Lords, he served as a Lord of Appeal in Ordinary from 1947 and on the Judicial Committee of the Privy Council until he retired in 1957.
Зейнеткерлік және өлім
Зейнеткерлікке шыққаннан кейін Лоуренс өзінің фермасына толыққанды берілді және бірнеше аудандық ауыл шаруашылығы көрмелерінде төрешілік жасады. Лоуренс 1971 жылғы 28 тамызда Англияның Уилтшир графтығындағы Оаксиде қайтыс болды.
In retirement, Lawrence dedicated himself to his farm, judging several county agricultural shows. Lawrence died on 28 August 1971 in Oaksey, Wiltshire, England.