Кіріспе

Элинор Каплан (20 мамыр 1944 жылы туған) – Канаданың Онтарио провинциясындағы кәсіпкер және бұрынғы саяхатшы. Ол 1985 жылдан 1997 жылға дейін Онтарио заңнамалық ассамблеясында, ал 1997 жылдан 2004 жылға дейін Канаданың Төменгі палатасында парламент мүшесі болып қызмет етті. Либералдық партия өкілі ретінде Дэвид Петерсонның провинциялық үкіметінде және Жан Кретьеннің федералдық үкіметінде министрлік қызмет атқарды.

Өмірбаян

Ол Торонтода Сэмюэл С. Херсхорн, тоқыма өндіруші, және оның әйелі Телма (Гудман) Херсхорн отбасында дүниеге келді. Олардың екеуінің де туған-туыстары Ресейлік Польшадан Канадаға көшіп келген. Каплан Торонтодағы Окуд орта мектебін, содан кейін Centennial колледжін бітірді. Ол 1973 жылдан 1978 жылға дейін «Элинор Каплан және әріптестері» жылжымайтын мүлік фирмасын басқарды. Оның күйеуі Уилфред 1977 жылғы сайлауда провинциялық заң шығарушы жиналысқа сайлануға тырысты, бірақ жеңіліске ұшырады. Каплан еврей және ұзақ жылдар бойы Канадалық Хадасса ВИЗО ұйымының мүшесі, бұл әйелдердің сионистік ұйымы.

Қалалық

Ол 1978 жылы кеңсеге кандидат болды, сол жылы ол Солтүстік Йорк қалалық кеңесіне кеңесші болып сайланды.

Облыстық

Ол 1981 жылғы сайлауда провинциялық заң шығарушы органға өту үшін бақ сынады, бірақ Уилсон Хайтс сайлау округінде прогрессивті консерватор Дэвид Ротенбергке жеңілді. 1985 жылғы сайлауда ол Онтарио заң шығарушы органына сайланды, сол арқылы Солтүстік Йорк округіндегі Ориол сайлау округінде прогрессивті консерватор Джон Уильямсты 4000-нан астам дауыспен жеңіп шықты. Бұл сайлаудан кейін Либералдық партия азшылық үкімет құрды, ал Каплан 1985 жылғы 26 маусымда Министрлер кабинетінің басқарма төрағасы болып тағайындалды. 1986 жылғы 16 маусымда күйеуінің бизнес айналымына байланысты мүдделер қақтығысы туралы айыптауларға байланысты ол лауазымынан кетті; өзінің кінәсіз екенін мәлімдеп, парламент оған сенімсіздік білдіргенін айтты. Кейіннен Каплан парламенттік комиссиямен ақталып шықты. Каплан 1987 жылғы провинциялық сайлауда үлкен артықшылықпен қайта сайланды. 1987 жылғы 29 қыркүйекте ол Питерсон кабинетіне Денсаулық сақтау министрі болып қайта тағайындалды. Либералдық партия 1990 жылғы сайлауда Онтарионың Жаңа демократиялық партиясынан жеңілгенге дейін ол бұл лауазымды иеленді. Каплан 1990 жылғы сайлау кампаниясында НДП үміткері Леннокс Фарреллді 2000-нан астам дауыспен жеңіп, ресми оппозицияның белгілі бір тұлғасы болып қала берді, 1994-1995 жылдары Палата басшысының орынбасары қызметін атқарды. 1995 жылғы сайлауда Каплан прогрессивті консерватор Пол Сазерлендтің қарсылығына қарсы өзінің мандатын сақтап қалды. 1995-1996 жылдары бас оппозициялық Уип болып жұмыс істеді және 1997 жылғы 1 мамырда заң шығарушы органнан зейнеткерлікке шықты. (Оның орнын оның ұлы Дэвид Каплан иеленді, ол Дальтон МакГинти үкіметінде министр болды.) 1996 жылы ол Жозеф Кордианоны Онтарио Либералдық партиясының төрағалығына қолдады.

Федералды саясат

Каплан 1997 жылғы сайлауда федералды парламентке сайланды, Торнхилл округінде ең жақын қарсыласын 14 000-нан астам дауыспен жеңді. 1998–1999 жылдары Денсаулық сақтау министрінің парламенттік хатшысы қызметін атқарды және 1999 жылдың 3 тамызында Азаматтық және иммиграция министрі болып тағайындалды. 2000 жылғы федералды сайлауда Каплан Канадалық Альянстың тәжірибесіз қарсыласымен кездесіп, оңай қайта сайланды. 2002 жылдың 15 қаңтарындағы кабинет алмасудан кейін Каплан Ұлттық кіріс министрі болып тағайындалды. 2003 жылдың желтоқсанында Пол Мартин Кретиенді премьер-министр қызметіне алмастырғанда ол министрлік лауазымынан босатылды. Каплан 2004 жылғы сайлауда қайта сайлануға түспеді.

Саясатта

2004 жылдың соңында Онтарио премьері Далтон МакГинти Капланды үй шаруашылығындағы медициналық көмек көрсетудің жағдайына қатысты провинциялық сауалдастыруға жетекші етіп тағайындады.