Бірінші дүниежүзілік соғыста салынған крейсерлер

Кіріспе

Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде салынған әскери крейсерлер

Renown класы – Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Корольдік теңіз күштері үшін салынған екі әскери крейсерден тұрады. Олар бастапқыда жақсартылған нұсқасы ретінде жоспарланған, бірақ соғыс басталғанда құрылысы тоқтатылды, себебі олар уақтылы дайын болмайды деп есептелді. Адмирал лорд Фишер теңіз лорды болғаннан кейін, оларды жылдам құрылып, қызметке кіретіндей әскери крейсерлер ретінде қайта салуға рұқсат алды. Теңіз құрылысы директоры (DNC) Юстас Теннисон Д'Эйнкорт адмирал лорд Фишердің талаптарына сай жаңа жобаны тез дайындады, ал құрылысшылар кемелерді 15 ай ішінде тапсыруға келісті. Олар бұл мақсатқа толық жете алмаса да, 1916 жылы Ютландия шайқасынан кейін бірнеше ай өткен соң кемелер тапсырылды. Олар қолданысқа енген кезде әлемдегі ең жылдам капиталдық кемелер саналды. 1917 жылы Хелиголанд шығанағының екінші шайқасына қатысқан кеме Бірінші дүниежүзілік соғыстағы шайқасқа қатысқан жалғыз кеме болды. Екі кеме де соғыстар арасында екі рет қайта жабдықталды: 1920 жылдарғы қайта жабдықтау олардың бронялық қорғанысын арттырды және шағын жақсартулар жасалды, ал 1930 жылдарғы қайта жабдықтау әлдеқайда толық болды, әсіресе Repulse кемесі үшін. 1923–1924 жылдары Repulse арнайы қызмет эскадрильясымен әлемді айналып келді, ал 1936–1939 жылдар аралығында Испания азаматтық соғысы кезінде британдық мүдделерді қорғады. Renown жиі шетелдік сапарларда патшалық отбасын тасыды және Hood кемесі жөндеуде болғанда әскери крейсер эскадрильясының флагманы болды. Екі кеме де Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде қызмет етті: 1939 жылы неміс крейсері Admiral Graf Spee-ді іздеді, 1940 жылдың сәуірінен маусымға дейінгі Норвегия операциясына қатысты және 1941 жылы неміс линкоры Bismarck-ты іздеді. Repulse 1941 жылдың 10 желтоқсанында Оңтүстік Қытай теңізінде Куантан, Паханг маңында жапондық авиациясымен батырылды. 1940 және 1941 жылдары Renown Гибралтардағы H күшіне қарасты, конвойларды сүйреп жүрді және Спартивенто шайқасына қатысты. Ол қысқа мерзімге "Үй флотына" қосылды және 1942 жылдың басында бірнеше Арктикалық конвойларды сүйреп жүрді. Кеме "Форс H" операциясына қайтадан жіберілді және 1943 жылдың көп бөлігін Уинстон Черчилль мен оның штабын одақтас көшбасшылармен өткен түрлі конференцияларға тасымалдаумен өткізді. 1944 жылдың басында Renown Үнді мұхитындағы Шығыс флотына ауыстырылды, онда ол Индонезиядағы және Үнді мұхитындағы түрлі аралдардағы жапондық нысандарға жасалған көптеген шабуылдарды қолдады. 1945 жылдың басында кеме "Үй флотына" қайтарылды және соғыс аяқталғаннан кейін резервке қойылмас бұрын қайта жабдықталды. Renown 1948 жылы металл терісіне сатылды.

The Renown class consisted of two battlecruisers built during the First World War for the Royal Navy. They were originally laid down as improved versions of the s, but their construction was suspended on the outbreak of war on the grounds they would not be ready in a timely manner. Admiral Lord Fisher, upon becoming First Sea Lord, gained approval to restart their construction as battlecruisers that could be built and enter service quickly. The Director of Naval Construction (DNC), Eustace Tennyson D'Eyncourt, quickly produced an entirely new design to meet Admiral Lord Fisher's requirements and the builders agreed to deliver the ships in 15 months. They did not quite meet that ambitious goal, but they were delivered a few months after the Battle of Jutland in 1916. They were the world's fastest capital ships upon their commissioning. was the only ship of her class to see combat in the First World War when she participated in the Second Battle of Heligoland Bight in 1917. Both ships were reconstructed twice between the wars; the 1920s reconstruction increased their armour protection and made lesser improvements, while the 1930s reconstruction was much more thorough, especially for Repulse accompanied the battlecruiser during the Special Service Squadron's round the world cruise in 1923–1924 and protected British interests during the Spanish Civil War between 1936 and 1939. Renown frequently conveyed royalty on their foreign tours and served as flagship of the Battlecruiser Squadron when Hood was refitting. Both ships served during the Second World War; they searched for the German cruiser Admiral Graf Spee in 1939, participated in the Norwegian Campaign of April–June 1940 and searched for the German battleship Bismarck in 1941. Repulse was sunk on 10 December 1941 in the South China Sea off Kuantan, Pahang by Japanese aircraft. Renown spent much of 1940 and 1941 assigned to Force H at Gibraltar, escorting convoys and she fought in the inconclusive Battle of Cape Spartivento. She was briefly assigned to the Home Fleet and provided cover to several Arctic convoys in early 1942. The ship was transferred back to Force H for Operation Torch and spent much of 1943 refitting or transporting Winston Churchill and his staff to and from various conferences with various Allied leaders. In early 1944 Renown was transferred to the Eastern Fleet in the Indian Ocean where she supported numerous attacks on Japanese occupied facilities in Indonesia and various island groups in the Indian Ocean. The ship returned to the Home Fleet in early 1945 and was refitted before being placed in reserve after the end of the war. Renown was sold for scrap in 1948.

Жаңартылған Revenge-сыныпты соғыс кемелері

1914 жылғы әскери-теңіз бағдарламасының линкорлары үш жақсартылған «Revenge» класындағы кемелерден – «Renown», «Repulse» және «Resistance» – және «Agincourt» деп аталған тағы бір кемеден тұрды. «Resistance» және «Agincourt» корольдік кемежайларда салынуы тиіс еді, ал «Renown» Фэрфилдке, ал «Repulse» Палмерске тапсырылды. Жоба 1914 жылдың 13 мамырында мақұлданды және «Revenge» класына қарағанда жақсартулар келесідей болды:
Қорғаныш қанаттарының бөлектері үшін бірдей қалыңдық. Үлкен торпедалық басқару мұнарасы. Жақсы қол жетімділік үшін қайта орналастырылған бронясы бар кеңейтілген басқару мұнарасы. Мұрын бөлігінде қорғалған бақылау орны. Кеменің орта бөлігіндегі құрылымды нығайту үшін келінің ені арттырылды, бұл докқа кіргендегі кернеуге төтеп беруге мүмкіндік берді. Басты қарулардың оқ-дәрілерін сақтау көлемі бір қаруға 80 оқтан 100 оққа дейін арттырылды. Төрт кемедегі жұмыс Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанда тоқтатылды, ал корольдік кемежайларда салынуы тиіс екі кеме 1914 жылдың 26 тамызында соғыс аяқталғанға дейін аяқталмайды деген себеппен тоқтатылды. Адмирал лорд Фишер қазан айында бірінші теңіз лорды лауазымына оралғаннан кейін, сол кезде Адмиралтействоның бірінші лорды болған Уинстон Черчилльге «Renown» және «Repulse» үшін тоқтатылған келісімшарттарды өте жоғары жылдамдыққа ие жаңа соғыс крейсерлері класына айналдыруға рұқсат беру үшін қысым жасауды бастады. Черчилль олардың құрылысы басқа құрылыс бағдарламаларына кедергі келтіретінін, тым көп ресурстарды жұмсап, уақытында аяқталмайтынын айтты. Фишер, өзінің бұрынғы тәжірибесінде болғандай, соғыс кемелері үшін тапсырылған материалдарды, оның ішінде олардың қарулы мұнараларын барынша пайдалану арқылы құрылыс уақытын ең аз деңгейде ұстай алатынын айтты. Алайда Черчилль оған көнбеді, бірақ тамыз айындағы Хелиголанд шығанағы шайқасы мен желтоқсандағы Фолкленд аралдары шайқасының тәжірибесі жоғары жылдамдық пен күшті қарудың тиімді комбинация екенін көрсетті және Фишердің соғыс крейсерлерінің тиімділігіне қатысты ұзақ уақыттан бері сақтап келген сенімін растады. Бұл әрекеттер, сондай-ақ Ұлы флоттың қолбасшысы адмирал Джеллико және соғыс крейсерлері күштерінің қолбасшысы вице-адмирал Бити жасаған қысым, Черчилльге 28 желтоқсанда екі кеме салуға Кабинеттен мақұлдау алуға мүмкіндік берді.

The battleships of the 1914 Naval Programme consisted of three improved Revenge class ships, named Renown, Repulse and Resistance, and one further member of the , called Agincourt. Resistance and Agincourt were to be built in royal dockyards while Renown was awarded to Fairfield and Repulse to Palmers. The design was approved on 13 May 1914 and the improvements over the Revenge class consisted of:
A consistent thickness of for the protective wing bulkheads. An enlarged torpedo control tower. An enlarged conning tower with the armour rearranged for better access. A protected spotting position in the bow. The width of the keel was increased to provide a more rigid structure amidships to resist stress while docking. Shell stowage for the main guns was increased from 80 rounds per gun to 100. Work on all four ships was suspended at the beginning of the First World War and the two ships to be built in the royal dockyards were cancelled on 26 August 1914, as it was believed that they could not be completed before the end of the war. Admiral Lord Fisher, once he returned to office as First Sea Lord in October, began pressuring Winston Churchill, then First Lord of the Admiralty, to allow him to convert the suspended contracts for Renown and Repulse into a new class of battlecruisers capable of the very high speed of Churchill argued that their construction would interfere with other construction programmes, absorb too many resources, and still could not be finished in time. Fisher countered by arguing he could keep the building time to a minimum, as he had done with , by using as much material ordered for the battleships as possible, including their gun turrets. Churchill was unmoved, however, until the experiences of Battle of Heligoland Bight in August and the Battle of the Falkland Islands in December, seemed to demonstrate that high speed and heavy gun power was a potent combination and vindicated Fisher's long held belief on the viability of the battlecruiser. These actions, plus pressure from Admiral Jellicoe, commander of the Grand Fleet, and Vice Admiral Beatty, commander of the Battlecruiser Force, caused Churchill to gain approval from the Cabinet to build two ships on 28 December.

Жауынгерлік крейсерлер

Адмирал лорд Фишер жаңа кемелерге қойылатын талаптарын 18 желтоқсанда DNC-ге ұсынды, тіпті олар бекітілмеген кезде. Ол ұзын, биік, кеңейтілген мұрынды, "Дредноуттан" бұрынғы кемелердегідей, бірақ одан да биік, екі екі қабатты мұнажада төрт 15 дюймдік зеңбірек, жоғары орнатылған және тек зеңбірек қалқандарымен қорғалған жиырма зеңбірекпен жабдықталған торпедалық қайықтарға қарсы қару-жарақ, мұнай отынымен 32 түйін жылдамдық және майданкерлік крейсерлерге лайық броняны қалаған. Бірнеше күннен кейін Фишер зеңбіректердің санын алтыға дейін арттырып, екі торпедалық түтік қосты. Бастапқы есепте 26 желтоқсанға дейін шағын түзетулер енгізілді, ал алдын ала жоба 30 желтоқсанда аяқталды. Келесі аптада DNC бөлімі екі шайқас кемесіне арналған жеткізілген материалды қарап, жаңа жобада не қолдануға болатынын анықтады және "Репульс" кемесіне жасалған келісімшарт Палмерстен Джон Браун & Компанияға ауыстырылды, себебі бұрынғысының жаңа кеме құрылысына жеткілікті ұзын құрылыс алаңы болмады. Қолданылатын материал Джон Браунға берілді, ал екі құрылысшы да DNC бөлімінен 1915 жылдың 25 қаңтарында екі кеменің де қаңқасын салуға қажетті ақпарат алды, ал өзгертілген келісімшарттар 10 наурызда аяқталды.

Жалпы сипаттамалары

Renown класының кемелерінің жалпы ұзындығы 794 фут (242 м), ені 90 фут (27 м) және толық жүктемеде суға батып тұру тереңдігі 30 фут (9 м) болды. Олар стандартты жүктемеде және толық жүктемеде орын ауыстырды. Бұрынғы кемелерінен 27 метрге ұзын болғанымен, толық жүктемеде ескі кемелерге қарағанда аз орын ауыстырды. Кемелер теңізде жақсы жүзіп, бірақ құрылыс кезінде алдыңғы бөлігіндегі шағын құрылымдық мәселелерді жою үшін қосымша нығайту және қақпақтың астындағы тіреулермен күшейтілуі керек болды. Толық жүктемедегі метацентрлік биіктігі 6,2 фут (2 м) болды, сондай-ақ толық қос түбі болды.

Қозғалтқыш

Бұл кемелер үшін бастапқы жоспар жалпы қуаты 500 тонна болатын жеңіл механизмдерді пайдалану еді, бірақ оның жобасын аяқтауға едәуір уақыт кеткен болар еді. Кемелердің аяқталуын кешіктіру қаупінен гөрі, HMS Tiger кемесінің механизмдері қосымша жылдамдыққа қажетті қуатты қамтамасыз ету үшін үш қосымша қазандықпен көшірілді. Әр кемеде екі жұп Brown Curtis тікелей жетекті бу турбиналары болды, олар бөлек машина бөлімшелерінде орналасқан. Әрбір жиынтыққа сыртқы валды қоздыратын жоғары қысымды алға және кері турбиналар, сондай-ақ сол корпуста орналасқан ішкі валды қоздыратын төмен қысымды алға және кері турбиналар кірді. Олардың үш қанатты винттерінің диаметрі 4 метр (13 фут) болды. Турбиналар 42 Babcock & Wilcox су түтік қазандықтарымен жабдықталған, олар алты қазандық бөлімшесінде орналасқан және жұмыс қысымы болды. Олардың жалпы қуаты жоспар бойынша болатын, бірақ Renown кемесінің сынақтары кезінде одан да көп қуатқа жетті, ол сағатына жылдамдыққа ие болды. 1920 жылы пайда болғанға дейін олар ең жылдам капиталдық кемелер болды. Олар әдетте отын майының тоннасын тасымалдауға арналған, бірақ максималды сыйымдылығы тоннаға жететін. Толық қуатпен Renown класындағы кемелер сағатына жылдамдықпен жүзе алатын. Кемелерде екі бумен жұмыс істейтін динамо, бір мұнаймен жұмыс істейтін динамо және 220 вольттық ортақ сақиналық желіні қамтамасыз ететін бір турбинамен жұмыс істейтін динамо болды.

Қару-жарақ

Renown класының кемелері 42 калибрлі BL 15 дюймдік Mk I алты зеңбірегін үш екі оқты гидравликалық қуатпен басқарылатын зеңбірек мұнараларына орнатты, олар алдыңғы жағынан артқа қарай "A", "B" және "Y" деп белгіленді. Кемелер 17 45 калибрлі BL 4 дюймдік Mark IX зеңбірегімен жабдықталды, олар бес үш оқты және екі бір оқты орнатуда орналасқан. Бұл зеңбіректер қолмен басқарылды және пайдалануда өте қиын болды, себебі үш оқты орнатуды жүктеу және бағыттау үшін отыз екі адамнан тұратын экипаж қажет болды. Зеңбіректің атыс жылдамдығы минутына 10-12 оқтан аспады, себебі зарядтаушылар бір-біріне кедергі келтіретін. Олардың ең төменгі бұрылуы −10° және ең жоғары көтерілуі 30° болды. Олар жоғары жарылғыш снарядты, оның бастапқы жылдамдығы ... атып шығарды. Ең жоғары көтерілуде зеңбіректердің ең көп қашықтығы ... құрады. Кемелер әр зеңбірекке 200 оқтан артық тасыды. Жоғары бұрышты орнатуларда орналасқан әуеге қарсы зеңбіректер. Олар артқы түтікшенің жанындағы палубаға орнатылған. Зеңбіректің ең төменгі бұрылуы 10° және ең жоғары көтерілуі 90° болды. Ол ... бастапқы жылдамдықпен минутына 12-14 оқ атып шығарды. Олардың ең жоғары тиімді биіктігі 23500 фут (7163 м) құрады. Екі кеме де он торпеда тасыды және "A" барбеткасының алдына екі суасты торпеда түтігі орнатылған.

Өртке қарсы бақылау

Renown класының кемелерінің бас қарулары екі отты басқару директоры арқылы басқарылатын болды. Басты директор броньды қаптамамен басқару мұнарасының үстіне, ал екіншісі – алдыңғы мачтаның басына орналастырылған. Екінші деңгейдегі қарулануды әр мачтадағы платформаларда орналасқан директорлар басқарды. Әрбір мұнараның үстіне 5 метрлік қашықтық өлшегіш орнатылған, броньды қоршауда. Оқ мұнараларының алдыңғы және бүйірлік беттері қалың, артқы жақтары қалың, ал төбелері де қалың болды. Барбеттер жоғарғы палубаның үстінде броньмен қорғалған, бірақ палубаның астында жұқара түсетін. Басқару мұнарасының қабырғалары қалың, ал төбесі үш дюймді құрады. Байланыс түтігінің қабырғасы үш дюйм қалыңдықпен жасалған. Торпеда басқару мұнарасының қабырғасы үш дюйм, ал төбесі 1,5 дюймді құрайтын шойыннан құйылған. Renown класының кемелерінде корпустың бір бөлігімен біріктірілген, торпедаға қарсы шалшық орнатылған, ол торпеданы корпустың өзіне тиіспей жарылтуға және су астындағы жарылысты кемеге емес, су бетіне шығаруға арналған. Алайда, кейінгі сынақтар оның осы міндетті орындау үшін жеткілікті терең емес екенін көрсетті, себебі жарылыстың күшін сіңіруге қажетті бос және толық бөлімдердің қабаттары болмады.

Бірінші дүниежүзілік соғыс

Екі кеме де 1916 жылдың қалған бөлігін және 1917 жылдың басында кеме жасау орындарында қару-жарақтарын жаңартып, Солтүстік теңізде үнемі патрульдік күзету жүргізді. Олар соғыстың барлық кезеңінде 1-ші крейсерлік эскадрильяға (BCS) тағайындалды. "Репульс" 1-ші БКС-тің флагманы ретінде тағайындалды. Неміс кемелері – II барлаушы күштердің төрт жеңіл крейсері, сегіз эсминец, мина сығушы үш дивизия, сегіз сперрбрехер (кок толтырылған траулер, миналарды батып кетпей жарылтуға арналған) және екі траулер таңғы сағат 7:30-да күннің шығысымен силуэттеліп байқалды. Жеңіл крейсерлер жеті минуттан кейін алдыңғы қаруларынан оқ ашты. Немістер тиімді түтін пердесін жасап жауап берді. Британдықтар қудалауды жалғастырды, бірақ түтін ішінде көптеген кіші кемелердің жайын жоғалтып, мүмкіндік болғанда жеңіл крейсерлерге отын шоғырландырды. "Репульс" көп ұзамай бөлініп, жау кемелеріне қарсы толық жылдамдықпен жүгірді. Ол сағат 9:00-де атыс ашты, шайқас кезінде жеңіл крейсерге бір рет соқты. Сағат 9:50 шамасында неміс жауынгерлік кемелері байқалғанда, британдықтар қудалауды тоқтатып, "Репульс" олардың кері шегінуін қамтамасыз етті, бұл шамамен сағат 10:40-та түскен қатты тұманға көмектесті. 1917 жылдың қыркүйегінде "Репульс" әуе кемесімен жабдықталған алғашқы капиталдық кеме болды. Sopwith Pup 1 қазанда "B" мұнарасына орнатылған платформадан сәтті ұшып кетті және 9 қазанда "Y" мұнарасынан осы жетістігін қайталады. "Renown" 1918 жылдың басында өз платформаларын алды. 1917 жылдың 12 желтоқсанында "Renown" флотының басқа элементтерімен бірге скандинавиялық конвойды жойған және оның көп бөлігін құлатқан неміс 3-ші жартылай флотилиясын ұстап алуға сәтсіз тырысты. Соғыстың қалған уақытында екі кеме Солтүстік теңізде ешқандай оқиғасыз патрульдік күзетуді жалғастырды. Екі кеме де 1918 жылдың 21 қарашасында Скапа-Флоудағы Ашық теңіз флотының капитуляциясына қатысты. 1919 жылдың сәуір айында Ұлы флот таратылғаннан кейін "Renown" Атлант флотының крейсерлік эскадрильясына тағайындалды. Маусым айында ол Канада, Ньюфаундленд және АҚШ-қа Уэльс принці Эдуардтың сапарына дайындалды, сондай-ақ екі ұшу платформасы алынып тасталды. Артындағы 4 дюймдік қару және екі 3 дюймдік зениттік қаруы алынып тасталды, осылайша қосымша орын және серуендеу палубасы жасауға мүмкіндік болды. Палубалар арасындағы палубаға үлкен палубалық үй салынды. Кемеде сквош корты, ал оң жағында кинотеатр орналасқан. Кеме сол айда апалы-сіңлілі кемесі сияқты қайта құрыла бастады, бірақ "Репульс" тәжірибесінен алынған өзгерістер енгізілді. "Renown" негізгі бронь белбеуі алынып, 9 дюймдік белбеу орнатылды, ол "Almirante Cochrane" кемесінен қалған пластиналарды және жаңа броньды пайдаланды, бірақ "Репульске" қарағанда 3 фут (1 м) жоғары орнатылды. Су астынан келген снарядтарды бұру үшін негізгі белбеудің астына конфигурацияланған бронь қосылды; оның жоғарғы бөлігі 9 дюйм қалыңдықпен төмен қарай жұқарады. Кеме палубасының броньды жабдығы машиналар мен оқ-дәрі бөлмелерінің жанында күшейтілді. Жоғарғы және негізгі палубалар арасында екі бойлық қалқалар қосылды, олар бақылау мұнарасының түбінен қазандық бөлмелерінің соңына дейін созылды. Бұзылулар қайта өңделіп, "Queen Elizabeth" класындағы линкорларда қолданылғандарға негізделді, бірақ ұсақтау құбырлары тек оқ-дәрі бөлмелерімен қатар қолданылды. Артындағы үш еселенген 4 дюймдік қару орнатылды. "B" мұнарасындағы ұшу платформасы қалпына келтірілді және алдыңғы жағына жоғары бұрышты басқару орны (HACP) қосылды. 3 дюймдік зениттік қарулар мен екі 4 дюймдік жеке қаруы алынып тасталды және 4 QF 4 дюймдік Mark V ұшаққа қарсы қаруларымен ауыстырылды. Олардың ең төменгі деңгейі 5°, ең жоғары биіктігі 80°. Олар минутына 10-15 рет ату жылдамдығымен жоғары жарылғыш снарядты атты. Қарулардың ең жоғары шегі 31000 фут (9449 м), бірақ тиімді қашықтығы одан әлдеқайда аз болды. Қайта құру кеменің ығысуын және су тартуын үш дюймға арттырды. "Репульс" 1921 жылдың 1 қаңтарында қайтадан әскери қызметке қабылданды. 1923 жылдың қарашасында "Худ", "Репульс" және 1-ші жеңіл крейсерлік эскадрильяның бірнеше кемелері Панама каналы арқылы батыстан шығысқа қарай әлемді аралап шықты. Олар он айдан кейін, яғни 1924 жылдың қыркүйек айында, үйлеріне оралды. 1925 жылдың ақпанында Крейсерлік эскадрилья Лиссабонға барып, Васко-да-Гамма мерекелеріне қатысып, кейін Жерорта теңізінде жаттығулар өткізді. Уэльс принцінің Африка және Оңтүстік Америкаға жасаған сапары үшін палубалар арасында сквош корты салынды. Ол қайтып оралғаннан кейін 1925 жылдың қарашасынан 1926 жылдың шілдесіне дейін қайта жөнделді, сондай-ақ алдыңғы жағына HACP қосылды. Бірінші тақырыптағы жоғары бұрышты басқару жүйесі (Mark I) алдыңғы жағының шатырына орнатылған директормен жабдықталды, ол жоғары бұрышты қашықтық өлкішті алмастырды, ал бақылау мұнарасының платформасы QF 2 фунттық Mark VIII қаруының екі жұптық орнатылуын орналастыру үшін кеңейтілді. Mark V орнатулары -10°-қа төмендеп, 80°-қа дейін көтеріле алатын. Mark VIII 2 фунттық қаруы минутына 96-98 оқпен снарядты атты. Қарудың ең жоғары шегі 31000 фут (9449 м) болды, бірақ тиімді қашықтығы одан әлдеқайда аз болды. Бастапқыда тек бір орнату қол жетімді болды, ол директорымен бірге оң жағына орнатылды. Ортадағы 4 дюймдік үш қару орнына тұрақты катапульта орнатылды, ал кеменің екі Fairey III ұшағын орналастыру үшін артқы түтінге екі ангар салынды. Бір қосымша ұшақ палубада, ал екіншісі катапультада тасымалдана алатын. Әр ангардың үстінде ұшақтарды жүктеуге арналған электрлік крандар орнатылды. Төрт 4 дюймдік зениттік қаруы ангардың төбесі деңгейіндегі артқы түтінге жақын және алдыңғы түтінге жақын палубаға жылжытылды. Басты мачтаның жанындағы екі еселенген QF 4 дюймдік Mark XV қаруы қосылды. Алдыңғы түтінге жақын бақылау мұнарасының кеңейтілген бөлігінде екі жұптық Mark VI 2 фунттық қаруы орнатылды. Осы қарулардың үстінде 0,5 дюймдік Vickers Mark III пулеметтерінің екі төрттік орнатылуы қосылды. Бұл орнатулар -10°-қа төмендеп, 70°-қа дейін көтеріле алатын. Пулеметтер минутына 2000-ға жуық оқтармен снарядты атты. Қарудың ең жоғары қашықтығы шамамен 6800 метр болды, бірақ тиімді қашықтығы одан әлдеқайда аз болды. "Репульс" екі HACS директорын алды, біреуі алдыңғы жағында Mark II, екіншісі артқы құрылымның үстінде Mark I* орнатылған. Екі су астындағы торпедалық түтік алынып тасталды, бос орын бөлмелерге айналдырылды. "Renown" 1936 жылдың қыркүйегінде линкордың қайта құрылымына негізделген одан да толық қайта құрылымды бастады. Оның үстін және түтіндерін жоғарғы палуба деңгейіне дейін бұзды, мачталарын алып тастады және кеменің негізгі және қосымша қарулары алынып тасталды. Негізгі қаруды басқару мұнарасы және екі HACS Mark IV директоры бар үлкен сынықтарға қарсы мұнара салынды. Бақылау мұнарасының үстіне орнатылған броньдалған капот артқы құрылымға қайта орнатылды. Кеменің қозғалтқыштары мен қазандықтары Parsons тісті турбиналық жиынтықтарымен және сегіз Admiralty үш барабанды қазандықтарымен ауыстырылды. Бұл салмақты азайтты және екі алдыңғы қазандық бөлмесін оқ-дәрі бөлмелері және басқа да мақсаттар үшін пайдалануға мүмкіндік берді. "Renown" палубасының броньды жабыны бұрын қосылмаған жерлерге цементтелмеген бронь қосылып жақсартылды және жаңа 4,5 дюймдік оқ-дәрі бөлмелерін қорғады. Жоғарғы және негізгі палубалар арасында бақылау мұнарасының түбінен қазандық бөлмелерінің соңына дейін созылатын екі бойлық қалқалар қосылды. Бұзылулар қайта өңделіп, "Queen Elizabeth" класындағы линкорларда қолданылғандарға негізделді, бірақ оқ-дәрі бөлмелерімен қатар ұсақтау құбырлары қолданылды. Артқы үш еселенген 4 дюймдік қару орнатылған. "B" мұнарасындағы ұшу платформасы қалпына келтірілді және алдыңғы жағына жоғары бұрышты басқару орны (HACP) қосылды. Төрт прототиптік QF 4 дюймдік Mark XV қаруы басты мачтаның жанындағы екі еселенген Mark XVIII орнатуларында қосылды. Басты мачтаға жақын бақылау мұнарасының кеңейтілген бөлігінде екі жұптық Mark VI 2 фунттық қаруы орнатылды. Осы қарулардың үстінде 0,5 дюймдік Vickers Mark III пулеметтерінің екі төрттік орнатылуы қосылды. Бұл орнатулар -10°-қа төмендеп, 70°-қа дейін көтеріле алатын. Пулеметтер минутына 2000-ға жуық оқтармен снарядты атты. Қарудың ең жоғары қашықтығы шамамен 6800 метр болды, бірақ тиімді қашықтығы одан әлдеқайда аз болды. "Репульс" екі HACS директорын алды, біреуі алдыңғы жағында Mark II, екіншісі артқы құрылымның үстінде Mark I* орнатылған. Екі су астындағы торпедалық түтік алынып тасталды, бос орын бөлмелерге айналдырылды. "Renown" 1936 жылдың қыркүйегінде линкордың қайта құрылымына негізделген одан да толық қайта құрылымды бастады. Оның үстін және түтіндерін жоғарғы палуба деңгейіне дейін бұзды, мачталарын алып тастады және кеменің негізгі және қосымша қарулары алынып тасталды. Негізгі қаруды басқару мұнарасы және екі HACS Mark IV директоры бар үлкен сынықтарға қарсы мұнара салынды. Бақылау мұнарасының үстіне орнатылған броньдалған капот артқы құрылымға қайта орнатылды. Кеменің қозғалтқыштары мен қазандықтары Parsons тісті турбиналық жиынтықтарымен және сегіз Admiralty үш барабанды қазандықтарымен ауыстырылды. Бұл салмақты азайтты және екі алдыңғы қазандық бөлмесін оқ-дәрі бөлмелері және басқа да мақсаттар үшін пайдалануға мүмкіндік берді. "Renown" палубасының броньды жабыны бұрын қосылмаған жерлерге цементтелмеген бронь қосылып жақсартылды және жаңа 4,5 дюймдік оқ-дәрі бөлмелерін қорғады. Артқы түтінге жақын ангарлар салынды және артқы құрылым мен ангардың арасына катапульта орнатылды. Кеменің 15 дюймдік қару мұнаралары 30°-қа дейін көтерілуі артығымен жаңартылды. Екі еселенген QF 4,5 дюймдік Mark III қаруы BD Mark II орнатуларында...

Both ships spent much of the remainder of 1916 and early 1917 in the hands of dockyards having their armour upgraded and conducting routine patrols of the North Sea. They were assigned to the 1st Battlecruiser Squadron (BCS) for the duration of the war. Repulse relieved as flagship of the 1st BCS. The German ships, four light cruisers of II Scouting Force, eight destroyers, three divisions of minesweepers, eight sperrbrechers (cork filled trawlers, used to detonate mines without sinking) and two trawlers to mark the swept route, were spotted at 7:30 a. m., silhouetted by the rising sun. The light battlecruiser and the light cruiser opened fire with their forward guns seven minutes later. The Germans responded by laying an effective smoke screen. The British continued in pursuit, but lost track of most of the smaller ships in the smoke and concentrated fire on the light cruisers as opportunity permitted. Repulse was detached not long after and raced forward at full speed to engage the enemy ships. She opened fire at about 9:00, scoring a single hit on the light cruiser during the battle. When the German battleships and were spotted about 9:50 the British broke off their pursuit and Repulse covered their retreat, aided by a heavy fog that came down around 10:40. In September 1917 Repulse became the first capital ship to be fitted with aircraft flying off platforms on her turrets. A Sopwith Pup successfully took off from the platform mounted on "B" turret on 1 October and repeated his achievement on 9 October from "Y" turret. Renown received her platforms in early 1918. On 12 December 1917 Renown put to sea with other elements of the fleet in an unsuccessful attempt to intercept the German 3rd Half Flotilla of destroyers that had destroyed the Scandinavian convoy and most of its escorts. For the rest of the war the two ships patrolled the North Sea uneventfully. Both ships were present at the surrender of the High Seas Fleet at Scapa Flow on 21 November 1918. When the Grand Fleet was disbanded in April 1919 Renown was assigned to the Battlecruiser Squadron of the Atlantic Fleet. In June she was refitted in preparation for a tour of Canada, Newfoundland and the United States by Edward, the Prince of Wales, and both flying off platforms were removed. Her aft 4 inch mounting and both 3 inch AA guns were removed so that extra accommodation and a promenade deck could be built. A large deckhouse was built on the shelter deck between the funnels. The port side housed a squash court while the starboard side was a cinema. The ship began a reconstruction that same month along the lines of her sister, although changes were made based on the experiences with Repulse. Renowns main armour belt was removed and a new 9 inch belt was installed, using up the remaining plates left over from Almirante Cochrane as well as new armour, but installed about 3 feet (1 m) higher than on Repulse to offset any increase in draught. A strake of tapered armour was fitted underneath the main belt to deflect any shell that dived beneath the water's surface; it was 9 inches thick at top and thinned to at the bottom. The ship's deck armour was heavily reinforced adjacent to its machinery spaces and magazines. Two longitudinal bulkheads were added between the upper and main decks that ran from the base of the conning tower to the end of the boiler rooms. The bulges were reworked and based on those used in the Queen Elizabeth class battleships, although crushing tubes were only used abreast the magazines. The rear triple 4 inch gun mount was replaced. The flying off platform on "B" turret was reinstated and a high angle control position (HACP) was added to the fore top. The pair of 3 inch AA guns and her two single four inch gun mounts were removed and replaced with four QF four inch Mark V anti aircraft guns. They had a maximum depression of 5° and a maximum elevation of 80°. They fired a high explosive shell at a muzzle velocity of at a rate of ten to fifteen rounds per minute. The guns had a maximum ceiling of 31000 feet (9449 m), but an effective range of much less. The reconstruction only added to the ship's displacement and three inches to her draught. Repulse was recommissioned on 1 January 1921 and joined the Battlecruiser Squadron. In November 1923, Hood, accompanied by Repulse and a number of s of the 1st Light Cruiser Squadron, set out on a world cruise from west to east via the Panama Canal. They returned home ten months later in September 1924. The Battlecruiser Squadron visited Lisbon in February 1925 to participate in the Vasco da Gama celebrations before continuing on the Mediterranean for exercises. A squash court was added on the starboard side between the funnels for the Prince of Wales' tour of Africa and South America Upon her return she was refitted from November 1925 to July 1926 and had a HACP added to her fore top. A High Angle Control System Mark I was fitted with a director on the roof of the fore top that replaced the high angle rangefinder and the conning tower platform was enlarged to accommodate a pair of Mk V octuple mountings for the QF 2 pounder Mk VIII gun The Mk V mounts could depress to −10° and elevate to a maximum of 80°. The Mark VIII 2 pounder gun fired a shell at a muzzle velocity of to a distance of The gun's rate of fire was approximately 96–98 rounds per minute. Only one mount was initially available, however, and it, along with its director, was fitted on the starboard side. A fixed catapult replaced the midships 4 inch triple mount and a hangar was built on each side of the rear funnel to house two of the ship's Fairey III aircraft. One additional aircraft could be carried on the deck and another on the catapult itself. Electric cranes were mounted above each hangar to handle the aircraft. The four 4 inch AA guns were moved, one pair abreast the rear funnel at the level of the hangar roof and the other pair abreast the fore funnel on the forecastle deck. Four prototype QF 4 inch Mark XV dual purpose guns were added in twin gun Mark XVIII mounts abreast the mainmast. Two octuple Mark VI 2 pounder mounts were fitted on extensions of the conning tower platform abreast the fore funnel. Above these a pair of quadruple Mark II* mountings for the 0.5 inch Vickers Mark III machine gun were added. These mounts could depress to −10° and elevate to a maximum of 70°. The machine guns fired a bullet at a muzzle velocity of This gave the gun a maximum range of about , although its effective range was only Repulse received two HACS directors, one Mark II on the fore top and a Mark I* mounted on a pedestal above the rear superstructure. The two submerged torpedo tubes were removed and the vacant spaces sub divided and turned into store rooms. Renown began her own even more thorough reconstruction in September 1936, based on that of the battleship Her superstructure and funnels were razed to the level of the upper deck, her masts taken out and the ship's main and secondary armament was removed. A large splinter proof tower superstructure was built, topped with a director control tower for the main armament and two HACS Mark IV directors. The armoured hood formerly mounted above the conning tower was reinstalled on the rear superstructure. The ship's engines and boilers were replaced by Parsons geared turbine sets and eight Admiralty three drum boilers. This saved some of weight and allowed the two forward boiler rooms to be converted to magazines and other uses. Renowns deck protection was somewhat upgraded by adding non cemented armour where it had not been added earlier and protecting the new 4.5 inch magazines. As in Repulse hangars were built abreast her rear funnel and a catapult was fitted between the rear funnel and the aft superstructure. The ship's 15 inch gun turrets were modified to the Mark I (N) standard with their elevation increased to 30°. Twenty dual purpose QF 4.5 inch Mark III guns in twin BD Mark II mountings replaced all of the 4 inch guns. Six of the gun turrets, three on each side, were abreast the forward funnel while the remaining four were mounted on abreast the main mast. The guns were controlled by four dual purpose Mark IV directors, two mounted on the rear of the bridge structure and the remaining two on the aft superstructure. They fed tracking data to a HACS Mark IV analog computer for high angle targets and an Admiralty Fire Control Clock Mark VII for low angle targets. Three octuple Mark VI 2 pounder mounts were fitted, two on a platform between the funnels and the third at the rear of the aft superstructure. Each was provided with a Mark III* director. Four quadruple Vickers .50 calibre Mark III mounts were also added, two each on the forward and rear superstructures. The submerged torpedo tubes were removed and eight above water torpedo tubes added.

Екінші дүниежүзілік соғыс

Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда "Репульс" кемесі Отандық флоттың крейсерлік эскадрильясына тағайындалды. Ол Норвегия жағалауында және Солтүстік теңізде неміс кемелерін іздеп, блокаданы жүзеге асыру үшін патрульдік қызмет атқарды. Соғыстың басында "Репульс" кемесінің артқы үш еселік 4 дюймдік зеңбірегі 8 ұңғылы 2 фунттық зеңбірекпен ауыстырылды. Қазан айының соңында ол авианосецпен бірге Галифаксқа конвойларды қорғау және неміс шабуылшыларын іздеу үшін жіберілді. 1939 жылы желтоқсанның ортасында 1-ші Канадалық жаяу әскер дивизиясының басым бөлігін алып келетін конвойға ертіп жүріп, ол Отандық флотқа қайта тағайындалды. 1940 жылы сәуір-маусым аралығында Норвегия кампаниясы кезінде одақтастардың операциясын қолдады. "Реноун" мен 1-ші крейсерлік эскадрильяның ертіп жүруімен "Репульс" неміс соғыс кемесі "Гнейзенауды" Торонхаймнан Германияға қарай жүзіп бара жатқанда ұстап алуға тырысты. 1941 жылдың мамырына дейін кеме конвойларды сүйретіп, неміс кемелерін іздестірді. 22 мамырда "Репульс" конвой WS8B-ге көмек көрсету үшін іздеуден ауысты, бірақ ол 25 мамырда іздеуді тоқтатуға мәжбүр болды, өйткені отынның азайып бара жатқанын сезді. Кеме маусым мен тамыз айларында қайта жабдықталып, сегіз "Оерликон" автокөліктік зеңбірегін және 284 типті жер үсті артиллериялық радар алды. 1941 жылдың соңында Алыс Шығыстағы жапондық агрессияны тоқтату үшін Уинстон Черчилль Сингапурға бір заманауи ұшақ тасымалдағышпен бірге шағын жылдам капиталды кемелерді жіберуге бел буған еді. "Репульс" қазірдің өзінде Үнді мұхитында болды және қараша айында Коломбоға әскери кемемен кездесуге жіберілді, онда олар Z күшін құрайтын болды. Ұшақ тасымалдағыш оларға қосылуға тиіс еді, бірақ ол Кариб теңізінде жұмыс істеп жатқанда, суға батқан кезде кешіктірілді. Екі кеме және оларды сүйемелдейтін эсминецтер 2 желтоқсанда Сингапурға келді. Z күштері 8 желтоқсан күні кешке жапон әскерлерінің конвойын жою және жапондықтардың артында қонуынан армияның теңіз жақтарын қорғау үшін жолға шықты. Олар келесі күні түстен кейін жапондық барлау ұшағы байқады және күні бойы көлеңкеде болды. Әдмирал сэр Том Филлипс жапондықтар ескертілгендіктен операцияны тоқтатуды шешті. Z күштері кешке қайтып оралды, бірақ 10 желтоқсанның таңертеңінде қайтадан байқалды. Шамамен төрт сағаттан кейін жапондық бомбалаушылар келді және "Репульс" кемесіне биіктіктен шабуыл жасады; ол порт ангарында жарылған бір бомбадан сәл зақымдалды. Екінші толқын торпедалық бомбалаушылардан құралды, олар "Репульске" тимеді, бірақ кем дегенде бір рет "Уэльс принсіне" тиді. Үшінші толқынға қайтадан "Репульске" мүлдем тимеген жоғары биіктіктегі бомбалаушылар келді. Төртінші торпедалық бомбалаушылар толқыны "Репульс" кемесіне кеме ортасына дейін соқтығысты. Торпедо бомбалаушы ұшақтардың соңғы толқыны "Репульс" кемесіне тағы үш торпедамен соқтығысты, кеме 508 офицер мен сарбаздың қазасымен батып кетті. "Уэльс принсі" мен "Репульстің" батуы Сингапур мен Малайяның жапондықтардың тез құлауына ықпал етті және 1600 жылдан бері теңіз күшінің арқауы болған бас кемелерге әуе күшінің үстемдігін көрсетті. "Реноун" кемесі 1939 жылы 28 тамызда қайтадан Отандық флоттың құрамына қосылды. Сеңлісіне ұқсап, ол қыркүйекте Солтүстік теңізде қарауылдады, бірақ Оңтүстік Атлантикадағы K күштеріне "кіші шайқас кемесі" неміс крейсері "Адмирал Граф Спи" іздеуге көмектесу үшін ауыстырылды. Кеме ноябрь айында Гуд Хоуп түбегінде H күштеріне қосылды, ол "Адмирал Граф Спидің" Оңтүстік Атлантикаға кіруіне жол бермеді. Ол бұл әрекетімен сәтсіз аяқталды, бірақ 2 желтоқсанда блокадалық "SS Watussi" кемесін батты. Ол Оңтүстік Атлантикада 13 желтоқсанда "Граф Спи" кемесі батып кеткеннен кейін де қалды және 1940 жылдың наурызына дейін Отандық флотқа қайта оралған жоқ. Кеме Худқа сол айда қайта жөндеу жұмыстарын жүргізу үшін ақша төлегеннен кейін, Крейсерлер эскадрильясының флагманы болды. "Реноун" сонымен қатар Норвегия науқаны кезінде британдық күштерді қолдады және 9 сәуірде неміс "Scharnhorst" және "Gneisenau" линкерлерін қысқа уақытқа ұшыратты. "Реноун" бірінші болып оқ ашты, бірақ оған екі снаряд бірінші соқты, олар оған аз ғана зақым келтірді. Бірнеше минуттан кейін ол "Гнейзенауды" 15 дюймдік және екі 4,5 дюймдік снарядтармен шауып, негізгі өртке қарсы басқару режимін ойсыратады және "А" мұнарасының арақашықтығын зақымдады. Неміс кемелері қатты ауа райында "Реноуннан" жылдам болды және сәтті шегінуге қабілетті болды. Кеме 20 сәуірден 18 мамырға дейін жөнделген және маусым айының басында Норвегиядан эвакуациялау кезінде жақыннан қорғады. "Реноун" тамыз айында Гибралтардағы H күштеріне ауыстырылды және Худты флагмандық кеме ретінде алмастырды. 1940 жылдың қараша айында H күштері Кішкентай ұшақ тасымалдағышына Саардия аралының оңтүстігінен Мальтаға бағытталған "Харрикейн" истребителімен бірге қолдау көрсетті. Кейін сол айда H күштері нәтижесіз аяқталған Кап Спартивенто шайқасына қатысты. "Реноун" 9 ақпанда 1941 жылы Генуяны аз әсермен бомбалады. "Реноун" және H күштері наурыз-мамыр айларында 1941 жылы Жерорта теңізінің ішінде де, сыртында да конвойларды сүйемелдеді, содан кейін "Бисмарк" іздеу үшін Атлантикаға шақырылды. H күштері шілде айында Мальтаға тағы бір конвойды сүйемелдеді және "Реноун" келесі айда жөндеуге оралды. Кеме жөндеуі аяқталғаннан кейін қараша айында Отандық флотқа ауыстырылды. Ол 1942 жылдың наурыз айының басында Кеңес Одағына бағытталған және қайта оралатын конвойларға жақыннан қорғады. Ол сәуір-мамыр айларында Мальтаға ұшақ тасымалдағыштарға истребительдерді жеткізу үшін құрылған W күштерінің флагманы болды. "Реноун" осы миссиялар аяқталғаннан кейін қайтадан Отандық флотқа қосылды, бірақ 1942 жылдың қазанында "Torch" операциясына қатысу үшін H күштеріне ауыстырылды. Ол 1943 жылдың ақпанынан маусымына дейін жөндеу үшін Ұлыбританияға оралды. Кеме Уинстон Черчилльді және оның штабын Квебек конференциясынан қайтарып әкелді, қыркүйекте оларды қарашада Каир конференциясына жеткізді. Ол желтоқсанда Отандық флотқа қайта қосылды, жақын арада Шығыс флотқа ауыстырылды. "Реноун" 1944 жылдың қаңтар айының соңында Коломбоға келді, онда ол 1-ші шайқас эскадрильясының флагманы болды. Сәуір айында ол Сабангтағы порттық және мұнай қондырғыларына жасалған "Cockpit" операциясына қатысты, Суматра аралынан тыс жерде. Кеме 30 сәуір – 1 мамыр аралығында Никобар аралдарындағы Кар Никобардағы және Андаман аралдарындағы Порт Блердегі жапондықтар басып алған қондырғыларды бомбалады. "Реноун" 17 мамырда Сурабаяға жасалған (Operation Transom) шабуылды қолдады, сондай-ақ 21 маусымда Порт Блерге жасалған шабуылды қолдады. 25 шілдеде Сабангқа жасалған тағы бір шабуылдан кейін кеме қаланы бомбалады. Ол 17-19 қазан аралығында Никобар аралдарындағы қондырғыларды бомбалады. 22 қарашада "Реноун" флагмандық кеме ретінде алмастырылды және кеме 1945 жылдың желтоқсанынан ақпанына дейін Дурбанда жөндеуден өтті. Ол қалған неміс ауыр кемелері соңғы шабуыл жасауы мүмкін деген опасы болғандықтан наурызда үйіне қайтарылды және 15 сәуірде Росайтқа жетті. Бұл алаңдаушылық расталмағандықтан кемеге қысқа жөндеу жасалды және 1945 жылдың мамырында резервке қойылды. "Реноун" шілдеде жартылай қарусыздандырылды, оның 4,5 дюймдік зеңбірек мұнараларының алтауы және барлық жеңіл зеңбіректер алынды. Кеме 3 тамызда президент Труменнің Огаста крейсерінде үйіне қайтып бара жатқанда король Георг VI мен президент Труменнің кездесуіне куә болды. Кемені жою туралы шешім 1948 жылдың 21 қаңтарында жарияланды және ол 3 тамызда Faslane-ге мақұлдауға жіберілді.

The beginning of the Second World War found Repulse assigned to the Battlecruiser Squadron of the Home Fleet. She patrolled off the Norwegian coast and in the North Sea in search of German ships and to enforce the blockade. Early in the war Repulse had her aft triple 4 inch mount replaced by an 8 barrel 2 pounder mount. In late October she was transferred to Halifax with the aircraft carrier to protect convoys and search for German raiders. She escorted the convoy bringing most of the 1st Canadian Infantry Division to Britain in mid December 1939 and was reassigned to the Home Fleet. The ship supported Allied operations during the Norwegian Campaign in April–June 1940. Accompanied by Renown and the 1st Cruiser Squadron, Repulse attempted to intercept the German battleship Gneisenau as it sailed from Trondheim to Germany in July. Until May 1941 the ship escorted convoys and unsuccessfully searched for German ships. On 22 May Repulse was diverted from escorting Convoy WS8B to assist in the search for the German battleship Bismarck, but she had to break off the search early on 25 May as she was running low on fuel. The ship was refitted from June to August and received eight Oerlikon autocannon as well as a Type 284 surface gunnery radar. To deter Japanese aggression in the Far East in late 1941, Winston Churchill was determined to send a small group of fast capital ships, along with one modern aircraft carrier, to Singapore. Repulse was already in the Indian Ocean and was ordered to Colombo in November to rendezvous with the battleship where they would form Force Z. The carrier was supposed to join them, but she was delayed when she ran aground while working up in the Caribbean. The two ships, and their escorting destroyers, arrived in Singapore on 2 December. Force Z departed on the evening of 8 December in an attempt to destroy Japanese troop convoys and protect the army's seaward flanks from any Japanese landings in their rear. They were spotted by a Japanese reconnaissance aircraft during the following afternoon and shadowed for the rest of the day. Admiral Sir Tom Phillips decided to cancel the operation as the Japanese were now alerted. Force Z turned back during the evening, but was spotted again early on the morning of 10 December. About four hours later Japanese bombers arrived and attacked Repulse from high altitude; she was slightly damaged by one bomb hit in her port hangar. The second wave consisted of torpedo bombers which missed Repulse, but scored at least one hit on Prince of Wales. The third wave again consisted of high altitude level bombers that missed Repulse entirely. The fourth wave of torpedo bombers managed to hit Repulse once amidships on her port side. The final wave of torpedo bombers hit Repulse with three more torpedoes and the ship capsized with the loss of 508 officers and men. The sinking of Prince of Wales and Repulse contributed to the rapid fall of Singapore and Malaya to the Japanese, and demonstrated the dominance of air power over the capital ships that had been the backbone of naval power since the 1600s. Renown was recommissioned on 28 August 1939 as part of the Home Fleet. Much like her sister, she spent September patrolling in the North Sea, but was transferred to Force K in the South Atlantic to help search for the "pocket battleship" German cruiser Admiral Graf Spee. The ship joined Force H at the Cape of Good Hope in November to prevent Admiral Graf Spee from breaking into the South Atlantic. She was unsuccessful in this, but sank the blockade runner SS Watussi on 2 December. She remained in the South Atlantic even after Admiral Graf Spee was scuttled on 13 December and did not return to the Home Fleet until March 1940. The ship became flagship of the Battlecruiser Squadron when Hood was paid off to refit that month. Renown also supported British forces during the Norwegian Campaign and briefly engaged the German battleships German battleship Scharnhorst and Gneisenau on 9 April. Renown opened fire first, but she was hit first by two shells that only slightly damaged her. A few minutes later she hit Gneisenau with one 15 inch and two 4.5 inch shells that knocked out the main fire control director and damaged the rangefinder on "A" turret. The German ships were faster than Renown in the heavy weather and were able to successfully disengage. The ship was repaired from 20 April to 18 May and provided cover during the evacuation from Norway in early June. Renown was transferred to Force H at Gibraltar in August and relieved Hood as flagship. In November 1940 Force H covered the small aircraft carrier as she flew off Hurricane fighters bound for Malta from a position south of Sardinia. Later that month Force H participated in the inconclusive Battle of Cape Spartivento. Renown bombarded Genoa on 9 February 1941 with little effect. Renown and Force H escorted convoys both inside and outside the Mediterranean in March–May 1941 before being summoned into the Atlantic to search for the Bismarck. Force H escorted another convoy to Malta in July and Renown returned home for repairs the next month. The ship was transferred to the Home Fleet in November when her repairs were complete. She provided cover for the inbound and outbound convoys to the Soviet Union in early March 1942. She became flagship of Force W which was formed to escort carriers carrying fighters to be flown off for Malta in April–May. Renown rejoined Home Fleet once those missions were completed, but was transferred to Force H in October 1942 to participate in Operation Torch. She returned to Britain to refit from February to June 1943. The ship brought Winston Churchill and his staff back from the Quebec Conference in September and conveyed them to the Cairo Conference in November. She rejoined the Home Fleet in December, just in time to be transferred to the Eastern Fleet a few weeks later. Renown arrived in Colombo at the end of January 1944 where she was flagship of the 1st Battle Squadron. In April she participated in Operation Cockpit, an airstrike against port and oil facilities on Sabang, off the island of Sumatra. The ship bombarded Japanese occupied facilities on Car Nicobar in the Nicobar Islands and Port Blair in the Andaman Islands on 30 April – 1 May. Renown supported the airstrike against Surabaya, Java (Operation Transom) on 17 May as well as follow on attack against Port Blair on 21 June. After another airstrike on 25 July on Sabang the ship bombarded the city. She bombarded facilities in the Nicobar Islands from 17 to 19 October. On 22 November Renown was replaced as flagship by and the ship began a refit at Durban from December to February 1945. She was recalled to home waters in March, lest the remaining German heavy ships make a final sortie, and reached Rosyth on 15 April. She was given a brief refit when this concern proved illusory and was placed in reserve in May 1945. Renown was partially disarmed in July when six of her 4.5 inch turrets were removed, as well as all of her light guns. The ship hosted a meeting between King George VI and President Truman on 3 August when the latter was en route home aboard the heavy cruiser Augusta. The decision to dispose of the ship was announced on 21 January 1948 and she was towed to Faslane for scrapping on 3 August.