Кіріспе
Ресейлік және кеңестік математик Борис Яковлевич Букреев (6 қыркүйек 1859 – 2 қазан 1962) – күрделі функциялар және дифференциалдық теңдеулер саласында жұмыс істеген орыс және кеңестік математик. Ол нөлдік дәрежедегі Фукс функцияларын зерттеді. Ол проективтік және евклидтік емес геометрияға қызығушылық танытты. Ол беттер теориясындағы дифференциалдық инварианттар мен параметрлерді зерттеді, сондай-ақ математика тарихы бойынша көптеген мақалалар жазды.
Boris Yakovlevich Bukreev (Russian: Борис Яковлевич Букреев; 6 September 1859 – 2 October 1962) was a Russian and Soviet mathematician who worked in the areas of complex functions and differential equations. He studied Fuchsian functions of rank zero. He was interested in projective and non Euclidean geometry. He worked on differential invariants and parameters in the theory of surfaces, and also wrote many papers on the history of mathematics.
Өмірбаян
Борис Букреев Ресей империясының Курск губерниясының Лгов қаласында мектеп мұғалімі отбасында дүниеге келген. Оның әкесі де мектеп мұғалімі болған. Алғашқы білімін үйде алды, кейін Курск қаласындағы классикалық гимназияда оқыды. 1878 жылы Букреев Киевтегі Санкт-Владимир университетіне түсті. Университет 1834 жылы құрылған және математиканың өте күшті мектебі болған. 1880 жылы Букреев физика-математика факультетінің алтын медалімен үздік студент ретінде марапатталды. 1882 жылы ол бірінші дәрежесін алып, университетте оқуын жалғастырды. Сол кезде ол Карл Вейерштрастың эллипстік функциялар теориясы бойынша жұмыс істеді. Бұл оның "Бөлек бөлшектердегі трансценденттік функциялардың кеңеюі туралы" деген магистрлік диссертациясының тақырыбы болды. Диссертациясын жариялағаннан кейін Букреев шетелге шығып, Берлинде Карл Вейерштрасс, Лазарус Фукс және Леопольд Кронекердің лекцияларын тыңдады. Букреев Фукс басшылығымен Фукс функциялары бойынша зерттеулер жүргізді, оны 1888 жылы аяқтады және ол 1889 жылы қорғалған "Нөлдік дәрежедегі Фукс функциялары туралы" докторлық диссертациясының негізі болды. 1889 жылы Букреев Киевтің Санкт-Владимир университетінде математика профессоры болды. 1890 жылдары Букреев жоғары сапалы бірқатар еңбектер жариялады, соның ішінде: "Гамма функциялары теориясы туралы", "Вейерштрасс эллиптикалық функциялары теориясындағы кейбір формулалар туралы", "Барлық трансценденттік функциялар класының түбірлерінің таралуы туралы" және "Вейерштрасс эллиптикалық функцияларының теоремалары". 1890 жылдардың соңында Букреев дифференциалдық геометрияны зерттеуді бастады. 1900 жылы "Дифференциалдық және интегралдық есептеуді геометрияға қолдану курсы" атты еңбегін жариялады. Бұл кезде оның негізгі лауазымы Киев университетінде болса да, ол 1896 жылдан бастап Әйелдер колледжінде және 1898 жылдан бастап император Александр II Киев политехникалық институтында сабақ берді. 1926 жылға дейін политехникалық институтта сабақ берді. Ол Киев университетінде 1959 жылға дейін жұмыс істеп, 100 жасында зейнеткерлікке шықты. Өмірінде бірқатар ғылыми және мемлекеттік марапаттар алды, соның ішінде Ленин ордені мен Еңбек Қызыл Ту ордені. Букреев көптеген ықпалды кітаптар шығарды. Мысалы, "Серілер теориясына кіріспе", "Детерминанттар теориясының элементтері", "Белгілі интегралдар курсы" (1903), "Алгебралық талдау элементтері" (1912). 1934 жылы "Айнымалылар есебіне кіріспе" атты еңбегін жариялады. Оның евклидтік емес геометрияға арналған ең маңызды кітабы - "Эвклидтік емес планиметрияны аналитикалық тұрғыдан қарастыру" кітабы, оны 1951 жылы жариялады. Букреев өмірінің соңына дейін математика саласында белсенді жұмыс істеді; оның соңғы жұмысы 98 жасында жарық көрді.
Отбасылық өмір
Букреев Алексей Александрович Козловтың қызымен үйленді (орыс философы, панпсихологияның орыс мектебінің көрнекті өкілі және 1884 жылдан бері Киев университетінің философия профессоры). Олардың үш баласы болды: Татьяна, Николай және Евгений. Оның немересі Кирилл Толпыго (Татьяна мен Борис Николаевич Толпыгоның ұлы) көрнекті украин физигі, Украина Ұлттық ғылым академиясының корреспондент мүшесі атанды.