Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық патолог (1798–1866)
British pathologist (1798–1866)
Томас Ходжкин (17 тамыз 1798 – 5 сәуір 1866) – британдық дәрігер, өз заманының ең көрнекті патологтарының бірі және алдын алу медицинасының негізін қалаушылардың бірі. Ол 1832 жылы лимфома және қан ауруының бір түрі – Ходжкин ауруы туралы алғашқы есепті жасағанымен әйгілі. Ходжкиннің жұмысы патологтың клиникалық процеске белсенді түрде қатыса бастаған кезеңнің бастауын берді. Ол Лондондағы Гай ауруханасында Томас Аддисон және Ричард Брайтпен бірге жұмыс істеген.
Thomas Hodgkin RMS (17 August 1798 – 5 April 1866) was a British physician, considered one of the most prominent pathologists of his time and a pioneer in preventive medicine. He is now best known for the first account of Hodgkin's disease, a form of lymphoma and blood disease, in 1832. Hodgkin's work marked the beginning of times when a pathologist was actively involved in the clinical process. He was a contemporary of Thomas Addison and Richard Bright at Guy's Hospital in London.
Ерте өмір
Томас Ходжкин Пентонвиллде, Сент-Джеймс приходтарында, Миддлсекс округінде квакер отбасында дүниеге келді. Ол ағасы Джон Ходжкинмен бірге жеке білім алды және 1816 жылы Уильям Алленнің жеке хатшысы болып жұмыс істеді. Оның мақсаты – дәріханашы мамандығын үйрену болған, ол медицинаға барудың бір жолы еді. Аллен осы бизнесте белгілі болғанына қарамастан, оған бұл мүмкін болмады. Олар жолдары айырылып, Ходжкин Брайтонға дәріханашы туысы Джон Глейзерге барды. Ол атасымен аттас туысынан мүлік мұраға алды, соның арқасында 21 жасынан бастап қаржылық тәуелсіздікке ие болды.
Thomas Hodgkin was born to a Quaker family in Pentonville, St. James Parish, Middlesex, the son of John Hodgkin. He received private education with his brother John Hodgkin, and in 1816 took a position as private secretary to William Allen. His aim was to learn the trade of apothecary, one of the routes into medicine, and Allen, despite prominence in that business, did not make it possible. They parted, and Hodgkin went to an apothecary cousin, John Glaisyer, in Brighton instead. He inherited property from his great uncle of the same name, meaning that from age 21 he had a degree of financial independence.
Медициналық оқыту және саяхат
1819 жылдың қыркүйегінде Ходжкин Сент-Томас және Гай медициналық мектебіне қабылданды. Ол бір жыл бойы дәрігерлер мен хирургтардың қабылдауында болып, лекцияларға қатысты, әсіресе Астли Купердің лекцияларына. Содан кейін ол Эдинбург университетінде оқыды, онда Эндрю Дункан кіші және Роберт Джеймсон оған әсер етті. Оның алғашқы жарияланған мақаласы, селезенге қатысты, Дунканның курсынан туындады және оның досы Брейси Кларктің ветеринариялық еңбектеріне сүйенді. Оқу кезінде ол Корольдік медициналық қоғамның мүшесі болды. 1821 жылы Ходжкин Францияға сапар шекті, онда Рене Ланнек ойлап тапқан стетоскопты пайдалануды үйренді. Ол сондай-ақ Пьер Шарль Александ Луидің қатаң статистикалық және клиникалық тәсілдерін ескерді. Ол Роберт Нокс және Хелен Мария Уильямс сияқты британдық эмигранттармен танысты. 1823 жылы Ходжкин Эдинбург университетінің медицина мектебінде жануарларда сіңірудің физиологиялық механизмдері туралы диссертация қорғап, медицина докторы атағын алды. Парижде Ходжкин туберкулезбен ауыратын Бенжамин Торппен кездесті. Ходжкин біраз уақыт оның жеке дәрігері болды, және Торп жазылып кетті. Бұл байланыс оны Майер Амшель Ротшильдтің қызы Генриетке үйленген Абрахам Монтефиореге дәрігер болып тағайындауға жеткізді. Эдинбургте бітіргеннен кейін Ходжкин жұбайлармен бірге Италияға саяхат жасады. Абрахам туберкулезбен ауыр сырқаттанды (ол 1824 жылы қайтыс болды) және бұл жағдай екі тарап үшін де қанағаттандырмайтын болып шықты, нәтижесінде Ходжкин қызметтен босатылды. Бірақ ол Абрахамның інісі, Мұса Монтефиоремен өмір бойына достық қарым-қатынас орнатты. 1824 жылдың қыркүйегінен 1825 жылдың маусымына дейін Парижде болған Ходжкин маңызды медициналық байланыстар жасады. Эдвардс ағайындылары, Уильям Фредерик Эдвардс және Анри Милн Эдвардс екеуі де ерекше теориялары бар физиологтар болды, Ходжкин келесі бірнеше жылда олардың жұмыстарын зерттеді. Ахилл Луис Фовилл – невролог, Ходжкин 1838 жылдан бастап Йорк шегінуінің оңтүстік филиалын құруға тырысты, бірақ сәтті болмады.
In September 1819 Hodgkin was admitted to St. Thomas' and Guy's Medical School. He "walked the wards" for a year on the rounds of physicians and surgeons, and attended lectures, in particular those by Astley Cooper. He then studied at the University of Edinburgh, where the lecturers who impressed him included Andrew Duncan, the younger, and Robert Jameson in natural history. His first published paper, on the spleen, came from Duncan's course, and drew on the veterinary writings of his friend Bracy Clark. During his time as a student, he became a member of the Royal Medical Society. In 1821, Hodgkin went to France, where he learned to work with the stethoscope, a recent invention of René Laennec. He also took account of the exacting statistical and clinical approach of Pierre Charles Alexandre Louis. He associated there with British expatriates including Robert Knox and Helen Maria Williams. In 1823, he qualified for his M. D. at the University of Edinburgh Medical School with a thesis on the physiological mechanisms of absorption in animals. In Paris Hodgkin met Benjamin Thorpe, a banker for Rothschild's at the time, who was suffering from tuberculosis. Hodgkin became his physician for a while, and Thorpe was cured. This contact led to another appointment as physician to Abraham Montefiore, married to Henriette, daughter of Mayer Amschel Rothschild. Once graduated at Edinburgh, Hodgkin joined the couple for travel in Italy. Abraham was seriously ill with tuberculosis (he died in 1824) and the position proved unsatisfactory for both sides, with Hodgkin dismissed. But the relationship he built up with Moses Montefiore, Abraham's brother, proved a lifelong friendship. Staying in Paris for an extended period from September 1824 to June 1825, Hodgkin made significant medical contacts. The Edwards brothers, William Frédéric Edwards and Henri Milne Edwards, were both physiologists with distinctive theories, and Hodgkin looked over their work in the next few years. Achille Louis Foville was a neurologist, around whom Hodgkin tried unsuccessfully, from 1838, to set up a southern version of the York Retreat.
Гайдағы мансап
Ходжкин 1825 жылы бастапқыда ерікті кеңсе қызметкері ретінде, ал 1826 жылы сол жердегі мұражайдың кураторы болып жұмысқа орналасты, сонымен қатар труптарды қарап тексеру жұмыстарын да жүргізді. Ол патологиялық анатомия (қазіргі анатомиялық патология) саласындағы жұмыстары арқылы өзінің атын шығарды. Дегенмен, Ходжкиннің ауруханадағы мансабы 1837 жылы авторитарлық Бенджамин Харрисонмен туған жанжалдың нәтижесінде аяқталды. Харрисон Ходжкиннің прогрессивті көзқарастарын және Лондонның жаңа Университет колледжін қолдауын ұнатпады, сондай-ақ ол бір жағдайда оның сөздеріне жеке ренжіді (төменде қараңыз). 1840 жылы ол аборигендерді қорғау қоғамынан өкіл ретінде Лондонда өткен құлдыққа қарсы әлемдік конвенцияға қатысты.
Hodgkin found a position at Guy's, first as a volunteer clerk in 1825, and then in 1826 as the curator of the museum there, also carrying out autopsies. He built up his reputation on the work his posts brought him in morbid anatomy (anatomical pathology as it is now called). Hodgkin's hospital career came to an end, however, in 1837, when he clashed with the autocratic Benjamin Harrison. Harrison disliked Hodgkin's progressive views, and support for the new University College, London, and had been personally offended by them in one instance (see below). In 1840 he attended the World Anti Slavery Convention in London representing the Aborigines Protection Society.
Сент-Томас университетінің оқытушысы
Ходжкин ауруханалық медицинамен байланысын одан әрі жалғастырды, 1842 жылы оған Сент-Томас ауруханасында оқытуды жүктеу ұсынылды. 1825 жылы Гай және Сент-Томас ауруханаларының бірлескен басқаруы тоқтатылғаннан кейін, Сент-Томас бұрынғы серігімен салыстырғанда медициналық мектеп ретінде маңыздылығын жоғалтты. Ходжкин шақырылды, ол Маршалл Холл және Джордж Грегори сияқты жаңа лекторлерді тартты; ол өзі де дәріс берді, ал Чарльз Баркермен бірге олар лекциялар циклына кірісті. Ол сондай-ақ Гай ауруханасындағы тәжірибесін пайдаланып, мұражайды жақсартты және жағдайларды талқылау үшін Клиникалық қоғам құрды. Дегенмен, нәтиже оны толық қанағаттандырмады. Холл лектор ретінде көбірек танылды, ал Грегори тері аурулары бойынша дәріс оқып, түсініктілігімен көзге түсті және оқулық жазды. Бірақ Ходжкинге келесі жылға дәріс беруді жалғастыру туралы ұсыныс жасалмады, осылайша олардың қарым-қатынасы аяқталды.
Hodgkin had a further period of involvement with hospital medicine, when in 1842 he was asked to take charge of teaching at St. Thomas' Hospital. After joint management of Guy's and St. Thomas' had ended in 1825, St. Thomas' had found itself eclipsed as a medical school by its former partner. Hodgkin was brought in, and found new lecturers in Marshall Hall and George Gregory; he lectured himself, and with Charles Barker the four embarked on a lecture series. He also drew on his experience at Guy's to improve the museum and start a Clinical Society for reporting of cases. The outcome, however, was unsatisfactory for him. Hall was much preferred as lecturer, and Gregory, lecturing on skin diseases, gained a reputation for clarity, and wrote a textbook. But Hodgkin was not asked to continue lecturing for another year, ending the relationship.
Соңғы жылдар
1847 жыл шамасында Ходжкин 1845 жылы Эдвард Джон Эйр Англияға әкелген австралиялық абориген жасы Уорруланның қамқоршысы болды, оның Сибфорд квакер мектебінде білім алуын ұйымдастырды. Ходжкин 1850 жылы жесір Сара Фрэнсис Скайфқа үйленді; олардың балалары болмады. Ол 1866 жылы Мозе Монтефиоремен бірге Палестинаға сапар шекті. Сол жерде ол дизентерияға шалдығып, 1866 жылдың 4 сәуірінде қайтыс болды. Ол Жаффа қаласына жерленді.
In around 1847, Hodgkin became guardian to an Aboriginal Australian youth, Warrulan, who had been brought to England in 1845 by Edward John Eyre, arranging for him to be educated at the Quaker Sibford School. Hodgkin married in 1850 Sarah Frances Scaife, a widow; they had no children. He accompanied Moses Montefiore to Palestine in 1866. There he contracted dysentery and died on 4 April 1866. He was buried in Jaffa.
Мүдделер
Ходжкин, көптеген квакерлер сияқты, құлдықты жоюмен де, әлемдегі жергілікті халықтарға батыс отарлауының әсерін азайтумен де айналысты. Дегенмен, ол 1820 және 1830 жылдардағы құлдыққа қарсы қоғамнан жалтара бастады, себебі қоғам Африкадағы азат ету және отарлау мәселесіне өзгеше ұстаным танытты. Олар 1830 жылдардың басында оның пікірлерін жариялаудан бас тартты. Содан кейін Ходжкин өз бетінше бірнеше шаралар қолға алуға кірісті.
Hodgkin like many other Quakers was concerned both with the abolition of slavery and the reduction of the impact of western colonization on indigenous peoples around the world. He stood aside from the Anti Slavery Society of the 1820s and 1830s, however; the society took a different line on emancipation and colonization in Africa. It refused in the early 1830s to publish his views. Hodgkin began to take multiple initiatives of his own.
Этнология
Ходжкин академиялық пәндер қалыптасқанға дейін физикалық антропологияға да, этнологияның мәдени аспектілеріне де қызығушылық танытты. Guy's мұражайының сақтаушысы ретінде ол әлемнің түкпір-түкпірінен келген халықтардың үлгілерін жинады. 1827 жылы Батыс Африка тілдерімен жұмыс істейтін миссионер Ханна Килхэмді қолдаған хатында ол "цивилизация" туралы бұрыннан бері ұстанып келген ойларын алғаш рет жариялады; алдында Лондондағы Цивилизация қоғамын Ходжкин отбасы ұйымдастырған болатын. Аборигендерді қорғау қоғамын құруға көмектесе келе, тілдердің адам тегінің филологиялық дәлелі екенін, демек, оларды қауіп төнген жағдайда сақтау қажет екенін айтты. Ол осы тақырыпта мақала жазып, 1835 жылы Филологиялық қоғам үшін сұрақнама әзірледі. Ходжкин үшін тіл – нәсілдік белгі. 1838 жылдың соңында Парижде ол В. Ф. Эдвардсты аборигендерді қорғау қоғамымен ұқсас мақсаттармен француз қоғамын құруға ықпал етті; және 1839 жылы Эдвардстың идеяларымен сәйкес Société Ethnologique de Paris құрылды. Бұл өзгеріс 1843 жылы Лондонның этнологиялық қоғамы құрылғанда байқалды, ол ғылыми және тіл білімі саласындағы қызығушылықтары арқасында аборигендерді қорғау қоғамынан ерекшеленіп, миссионерлік қызметтен алшақтады.
Hodgkin had an interest in both the physical anthropology and the cultural aspects of what would now be ethnology, before the academic disciplines existed. In his role as keeper of the Museum at Guy's, he collected specimens from peoples from around the world. In 1827, in a letter supporting the missionary Hannah Kilham who was working with West African languages, he published for the first time long held ideas on "civilisation"; a Civilization Society in London had been a Hodgkin family initiative some years earlier. In helping to found the Aborigines Protection Society, he argued that languages constituted philological evidence of man's origins, and should therefore be preserved where threatened; he had written a paper on the topic, and proposed a questionnaire, for the Philological Society in 1835. For Hodgkin, language was a racial trait. In Paris around the end of 1838, he prevailed upon W. F. Edwards to form a French society with the same aims as the Aborigines Protection Society; and in 1839 the Société Ethnologique de Paris was set up in accordance with Edwards's own ideas. This development was reflected in 1843 when the Ethnological Society of London was set up, diverging from the Aborigines Protection Society by its scientific and linguistic interests, and disconnecting from missionary work.
Африкадағы отарлау
Ходжкин Либерияның құрылған күндерінде оны қолдады және оны Сьерра-Леонемен салыстырғанда жақсы бағалады. Эллиотт Крессон мен Америка отарлау қоғамын қолдау арқылы ол квакерлер мен аболиционистердің бағытынан тыс қалды. 1833 жылы американдық аболиционист Уильям Ллойд Гаррисон Англияға келгенде, Ходжкин бастапқыда Гаррисон мен Крессон арасында келісімге келтіруге тырысты. Бірақ Крессонның Британдық Африка отарлау қоғамын құруы Ходжкиннің қолдауын алды, және ол квакерлер немесе дәрігерлер болған жақын достарынан оқшауланғанын сезді. Гаррисон жақтастарынан Ходжкинге жеке шабуылдар жасалды.
Hodgkin was a supporter of Liberia in the early days of its foundation; and he compared it favourably to Sierra Leone. In supporting Elliott Cresson and the American Colonization Society, he put himself outside the mainstream of Quaker and abolitionist thinking. When the American abolitionist, William Lloyd Garrison, toured in England in 1833, Hodgkin tried at first to mediate between Garrison and Cresson. The formation, however, of the British African Colonization Society by Cresson had Hodgkin's support, and he found himself isolated from natural allies who were Quakers or physicians. There were personal attacks on Hodgkin from the Garrison camp.
Гадсон шығанағы компаниясы
Ходжкин 1836-1837 жылдары өзінің досы Ричард Кинг арқылы Бутия түбегі және Гудзон шығанағы компаниясының мәселелеріне қатысты науқанға тартылды. Кинг 1833-1835 жылдары капитан Джордж Бэк басқарған Канаданың солтүстігіндегі экспедицияда болды және ол туралы 1836 жылы «Баяндамасы» атты кітабын жазды; ол 1836-1837 жылдары сол аймақта тағы бір экспедиция ұйымдастыруды жақтады, және Ходжкин осы мәселеге араласты. Гудзон шығанағы компаниясының лицензиясы 1841 жылы жаңаруға тиіс болғандықтан, бұл мәселеде коммерциялық мүдделер де қатысты. «Баяндамада» Ходжкиннің Канаданың батысындағы жергілікті халықтарға компанияның бейжай қатысы туралы жазған мақаласы бар еді. Содан кейін Ходжкин компанияның қызметін Гайдың қазынашысы Бенджамин Харрисонмен талқылады, бұл оның кәсіби және қоғамдық өмірін араластыруға әкелді: Харрисон компания басқармасында төрағаның орынбасары болып жұмыс істеді және төраға Джон Генри Пеллимен туыс болды, олар парламенттік тыңдалымдарда пікір келіспеген еді. Ходжкиннің Канаданың батысындағы Гудзон шығанағы компаниясының аумағындағы жергілікті халықтарға қатысты алаңдаушылығы жалғасты. Ол бұл мәселені сэр Джордж Симпсонмен хат алмасып және Аборигендерді қорғау қоғамының «Хабаршысы» журналында көтерді.
Hodgkin became involved in campaigning concerning the Boothia Peninsula and the Hudson's Bay Company around 1836–37, through his friend Richard King. King had been on the expedition of Captain George Back in the north of Canada of 1833–35, and had written an 1836 book, his Narrative, on it; he advocated a further expedition in the same area in 1836–37, a cause Hodgkin took up. Sensitive commercial interests were involved, as the Hudson's Bay Company's license was due for renewal in 1841. The Narrative contained a piece Hodgkin had written on the indifference of the company to the indigenous peoples of western Canada. Hodgkin then took up the behaviour of the company with Benjamin Harrison, Treasurer of Guy's, disastrously mixing his professional life with his activism: Harrison was concerned in the management of the company as deputy chairman, and was related by marriage to John Henry Pelly, the chairman, who had crossed swords with King at parliamentary hearings. Hodgkin's concerns over the indigenous peoples in the Hudson's Bay Company territory in western Canada continued. They were pursued both by correspondence with Sir George Simpson, and in the pages of the Intelligencer of the Aborigines Protection Society.
Медицина саласындағы жұмыс
Ходжкин 1830 жылы ахроматикалық микроскоптың жобалау принциптерін айтқан Джозеф Джексон Листермен бірлесіп жұмыс істеді. Ол кезде Ходжкин мен Листердің тіндік үлгілер бойынша зерттеулері жарияланды, олар Листердің инновациялық микроскопымен жасалған байқауларға негізделген, әсіресе, сол кездегі "глобулалық гипотеза" бойынша, оны Генри Милн Эдвардс ерекше жақтады. Олар тіндердегі глобулалардың бар екенін жоққа шығарды; Эрнст Генрих Вебер 1830 жылы олармен келіспеді, ал пікірталас он жылға созылды. Біраз уақыт бойы микроскопияның беделі төмендеді, бірақ 1840 жылы гистология мойындалған ғылым саласы болды, және Ходжкин мен Листердің "глобулалар" оптикалық иллюзия екендігі туралы пікірлері уақыт өте қабылданды. Олардың 1827 жылы жариялаған еңбегі "қазіргі гистологияның негізі" деп есептеледі. Ходжкин өзінің есімін алған ауруды (Ходжкин лимфомасы) 1832 жылы "Абсорбенттік бездер мен көкбауырдың кейбір патологиялық өзгерістері туралы" атты еңбегінде сипаттады. Ол 33 жылдан кейін британдық дәрігер Сэмюэл Уилкс бұл ауруды қайта ашқаннан кейін есімдік атау алды. Бұл лимфоидты тіндердің, көкбауыр мен бауырдың үлкеюіне, сондай-ақ басқа тіндерге таралуымен сипатталатын қатерлі ісік. Оның көбінесе қаусыз түрі Ходжкиннің парагрануломасы, ал жайылмалы түрі Ходжкиннің саркомасы деп аталады. Ходжкин 1836 және 1840 жылдары "Патологиялық анатомия бойынша лекциялар" атты кітабын жариялады. Алайда, патологияны оқытуға оның ең маңызды үлесі 1829 жылы "Сероздық және шырышты қабықтардың патологиялық анатомиясы" атты екі томдық еңбегімен жасалды, ол қазіргі патологияның классикалық туындысы болды. Ходжкин профилактикалық медицинаны ерте қорғаушылардың бірі болды, ол 1841 жылы "Денсаулықты жақсарту және сақтау жолдары" атты кітабын жариялады. Оның басқа ерте байқауларының ішінде жедел аппендициттің, қызыл қан жасушаларының қос ойыс пішінінің және бұлшық ет талшықтарының жіктелген құрылымының алғашқы сипаттамалары бар. Ходжкин сонымен қатар Томас Фишермен бірге Уильям Фредерик Эдвардстың француз тілінен "Тірі организмге физикалық факторлардың әсері" (Лондон, 1832; Филадельфия 1838) еңбегін аударды. Эдвардс физиологиядағы виталист болды, ол тірі организмдердегі физикалық күштердің әсерін зерттеді. Ағылшын тілінде жарық көрген бұл еңбек аудармадан гөрі көбірек болды, себебі ол 200-ден астам беттен тұратын қосымшаны қамтыды, онда екі ондаған мақалалар, медицина мен ғылымның Эдвардстың тақырыптарымен байланысты, бірақ оның жалпы көзқарасына сәйкес келетін жинағы кірді. Онда Ходжкиннің ерте жұмыстары мен Листермен ынтымақтастығы, сондай-ақ электрмен және метеорологиямен байланысты мәліметтер де бар. Ол сонымен қатар "Денсаулықты жақсарту және сақтау жолдары" (Лондон, 1840) кітабын, оның екінші басылымы 1841 жылы және "Медициналық реформа туралы үнқатысу" (1847) еңбегін жариялады.
Hodgkin collaborated with Joseph Jackson Lister, who in 1830 enunciated design principles for the achromatic microscope. By that time Hodgkin and Lister had already published research on tissue samples, based on observations made with Lister's innovative microscope, in particular on the "globule hypothesis" of the time which was held in particular by Henri Milne Edwards. They denied the existence of globules in tissue; Ernst Heinrich Weber in 1830 contradicted them, and the debate continued for a decade. For a while microscopy suffered in its reputation, but by 1840 histology was a recognised discipline, and in time the view of Hodgkin and Lister that "globules" were optical artefacts became accepted. The 1827 paper they published has been called "the foundation of modern histology". Hodgkin described the disease that bears his name (Hodgkin lymphoma) in 1832, in a paper titled On Some Morbid Appearances of the Absorbent Glands and Spleen. He received 33 years later the eponym through the recognition of British physician Samuel Wilks, who rediscovered the disease. It is a malignancy that produces enlargement of lymphoid tissue, spleen, and liver, with invasion of other tissues. A more benign form is called Hodgkin's paragranuloma, while a more invasive form is called Hodgkin's sarcoma. Hodgkin published as a book his Lectures on Morbid Anatomy in 1836 and 1840. His major contribution to the teaching of pathology, however, was made in 1829, with his two volumed work entitled The Morbid Anatomy of Serous and Mucous Membranes, which became a classic in modern pathology. Hodgkin was one of the earliest defenders of preventive medicine, having published On the Means of Promoting and Preserving Health in book form in 1841. Among other early observations were the first description of acute appendicitis, of the biconcave format of red blood cells and the striation of muscle fibers. Hodgkin also translated with Thomas Fisher, from the French of William Frédéric Edwards, On the Influence of Physical Agents on Life (London, 1832; Philadelphia 1838). Edwards was a vitalist in physiology, who studied the effect of physical forces on processes in living organisms. The work as it appeared in English was much more than a translation, since it contained an appendix of over 200 pages containing two dozen papers, a compendium of medicine and science tangentially related to themes in Edwards, but related to his general approach. It included early work by Hodgkin and collaboration with Lister, as well as something on electricity and meteorology. He also published The Means of Promoting and Preserving Health (London, 1840), of which a second edition appeared in 1841, and an Address on Medical Reform (1847).
Мұра
Лондонның Бедфорд-скверіндегі үйінің қабырғасына көк тақта орнатылған. Хобарттағы Достар мектебі төрт үйдің біріне оның атын берді. Лондон Корольдік колледжі Медицина мектебінің Ходжкин ғимараты Ходжкиннің құрметіне аталған.
There is a blue plaque on his house in Bedford Square, London. The Friends' School, Hobart named one of the four school houses after him. The King's College London School of Medicine's Hodgkin Building is named in honour of Hodgkin.