«Reds» (1981) фильмі – Джон Рид өмірі мен Октябрь революциясы туралы тарихи драма. Уоррен Бити, Дайан Китон, Джек Николсон қатысқан кино. Қазақша түйіндеме.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1981 жылы түсірілген тарихи драмалық фильм, Уоррен Биттидің эпопеясы.
"Red" атты басқа фильмдер.
1981 historical drama film epic by Warren Beatty
other films named Red
"Қызылдар" – 1981 жылы түсірілген американдық эпопеялық тарихи драмалық фильм. Оны Уоррен Битти өзі жазып, продюсерлік етіп, режиссерлікке алып шықты. Фильм журналист және жазушы Джон Ридтің өмірі мен мансабына арналған. Джон Рид 1919 жылы жарық көрген "Дүниеді дүр сілкіндірген он күн" кітабында Ресейдегі Қазан төңкерісін баяндаған болатын. Битти басты рөлде, ал Диан Китон Луиза Брайант рөлінде, Джек Николсон Эуджин О'Нил рөлінде ойнайды. Сонымен қатар, Эдвард Херрман, Джерзи Косински, Пол Сорвино, Морин Степлтон, Джин Хакман, Рамон Биери, Николас Костер және М. Эммет Уолш секілді актерлер де фильмде ойнаған. "Куәгерлер" ретінде 98 жастағы радикалды педагог және бейбітшілік белсендісі Скотт Ниринг, автор Дороти Фрукс, репортер және автор Джордж Сельдес, азаматтық бостандықтарды қорғаушы Роджер Болдуин және американдық жазушы Генри Миллермен сұхбаттар да көрсетілген. "Қызылдар" 1981 жылдың 4 желтоқсанында кеңінен мақталып, көрсетілімге шықты. Битти "Оскар" сыйлығын "Үздік режиссер" номинациясы бойынша алды, ал фильм "Үздік фильм" номинациясына ұсынылды, бірақ "От күймелерінен" жеңілді. Битти, Китон, Николсон және Степлтон сәйкесінше "Үздік актер", "Үздік актриса", "Үздік қосалқы актер" және "Үздік қосалқы актриса" номинацияларына ие болды, ал Степлтон өз санатында жеңіске жетті. Битти "Оскар" сыйлығына "Үздік режиссер", "Үздік актер" және автор Тревор Гриффитспен бірге "Үздік сценарий" номинациялары бойынша ұсынылып, тағы да "От күймелеріне" жеңілді. Бұл фильмді "Үздік фильм" номинациясына да ұсынған еді. 2008 жылдың маусым айында Америка кино институты "AFI's 10 Top 10" – он "классикалық" американдық кино жанрындағы ең жақсы он фильмді кино қауымдастығынан 1500-ден астам адамды сауалданғаннан кейін жариялады. "Қызылдар" эпикалық жанрда тоғызыншы орынды иеленді.
Reds is a 1981 American epic historical drama film, co written, produced, and directed by Warren Beatty, about the life and career of John Reed, the journalist and writer who chronicled the October Revolution in Russia in his 1919 book Ten Days That Shook the World. Beatty stars in the lead role alongside Diane Keaton as Louise Bryant and Jack Nicholson as Eugene O'Neill. The supporting cast includes Edward Herrmann, Jerzy Kosiński, Paul Sorvino, Maureen Stapleton, Gene Hackman, Ramon Bieri, Nicolas Coster, and M. Emmet Walsh. The film also features, as "witnesses", interviews with the 98 year old radical educator and peace activist Scott Nearing, author Dorothy Frooks, reporter and author George Seldes, civil liberties advocate Roger Baldwin, and the American writer Henry Miller, among others. Reds was released on December 4, 1981, to widespread critical acclaim. Beatty was awarded the Academy Award for Best Director and the film was nominated for Best Picture, but lost to Chariots of Fire. Beatty, Keaton, Nicholson, and Stapleton were nominated for Best Actor, Best Actress, Best Supporting Actor and Best Supporting Actress, respectively, with Stapleton winning her category. Beatty became the third person to be nominated for Academy Awards in the categories Best Director, Actor, and, with co writer Trevor Griffiths, Original Screenplay—losing again to Chariots of Fire—for a film nominated for Best Picture. In June 2008, the American Film Institute revealed "AFI's 10 Top 10"—the best ten films in ten "classic" American film genres—after polling over 1,500 people from the film community. Reds came in ninth in the epic genre.
Сюжет
1915 жылы үйленген журналист және суфражист Луиза Брайант радикалды журналист Джон Ридпен Портленд (Орегон) қаласындағы лекцияда алғаш рет кездеседі және оның идеализміне қызығады. Халықаралық саясат туралы түнгі сұхбаттан кейін, ол жазудың өзінің қанағатсыз өмірінен құтылудың жалғыз жолы екенін түсінеді. Күйеуінен кетуге шешім қабылдаған Брайант Нью-Йорк қаласындағы Гринвич Виллиджге Ридпен қосылады және жергілікті белсенділер мен суретшілер қауымымен, соның ішінде анархист және жазушы Эмма Голдманмен, драматург Юджин О’Ниллмен танысады. Кейін олар Массачусетс штатының Провинстаун қаласына көшіп, жазуға шоғырланып, жергілікті театр өміріне қатысады. Өзінің жазбалары арқылы Брайант феминист және радикалға айналады. Рид Дүниежүзілік өнеркәсіптік жұмысшылардың «қызылдарымен» бірге жұмысшылар ереуіліне қатысады. Әлемді өзгертуге құштар Рид тыныш отыра алмайды және 1916 жылғы Демократиялық ұлттық конвенцияны жариялау үшін Сент-Луиске кетеді. Рид кеткен кезде Брайант О’Ниллмен күрделі қарым-қатынасқа түседі. Оралғаннан кейін Рид осы қарым-қатынасты біліп, Брайантты әлі де жақсы көретінін түсінеді. Екеуі құпия түрде үйленіп, Нью-Йорк штатының Хадсон қаласындағы Кротон қаласында бірге тұрады, бірақ әлі де қарама-қайшы тілектері бар. Рид өзінің адалсыздықтарын мойындағаннан кейін, Брайант соғыс тілшісі болып жұмыс істеу үшін Еуропаға кемемен кетеді. Бүйрек ауруының күшеюі салдарынан біреуін алып тастауға мәжбүр болады, Ридке шамадан тыс саяхаттан немесе стрестен аулақ болуға кеңес береді, бірақ ол Луизаның ізімен Еуропаға барады. Кәсіби ортада қайтадан біріккен екеуі Ресейге сапар шегіп, патшалық режимнің құлауы мен 1917 жылғы революция оқиғаларына куә болады, осы сапарда олардың құмарлықтары қайта жаныланады. АҚШ-қа оралғаннан кейін Рид «Дүниеді дүр сілкіндірген он күн» деген кітап жазады, ал Луизаны Оверман комитетінің алдында куәлік беруге шақырады. Ресейде көрген коммунистік идеалдарды іске асыру үшін Рид Америка Социалистік партиясының жаңа Сол қанатында белсенділікке түседі. Социалистік партия жақын арада үлкен саяси өзгерістерге ұшырайды, Рид пен Сол қанаты партияның Ұлттық атқару комитетінің 15 орынның 12-сіне сайланады, бірақ Комитеттің отырған мүшелері сайлауды жарамсыз деп танып, бүкіл Сол қанатын партиядан шығарып, партияны басып алуға жол бермейді. Шығарылған мүшелердің арасындағы идеологиялық келіспеушілік оларды екі қарсыласты ұйымға бөліп, Рид Американың Коммунистік Еңбек партиясын құрады. Өзінің ұйымын АҚШ-тың нағыз Коммунистік партиясы деп танытуға тырысқан Рид Ресейге қайтып, Кеңес Коминтернінен ресми мойындау алуды жоспарлайды. Саяси тартыстардан шаршаған Брайант, егер ол кетсе, қарым-қатынасын тоқтатумен қорқытады, бірақ ол Рождествоға дейін үйге оралуға уәде береді. Ресейге бару заңсыз болғандықтан, Рид Финляндия арқылы елге кіреді. Бірақ ол сол жерге жеткенде большевиктердің коммунистік Ресейге таңған авторитарлық саясатына көңілі толады. Рид Брайантқа қайтып оралуға тырысады, бірақ шекарадан өтіп бара жатқанда тұтқындалып, Финляндияда қамалады. Оның тұтқындалғанын білген Луиза АҚШ үкіметінен оны босатуға көмектесуін сұрайды, бірақ үкімет бас тартады, өйткені ол болмағанда бүлік шығару айыбымен сотталған. Басқа амал қалмаған Луиза заңсыз түрде Финляндияға барады, бірақ ол келген кезде Рид екі ел арасындағы тұтқын алмасу аясында Ресейге қайтарылған. Қазір Петроградта тұратын Рид Коминтерннің үгітшісі болып жұмыс істейді және АҚШ-тан депортацияланған Эмма Голдманмен бір пәтерде тұрады. Луизаның Финляндияға келгенін білмейтін ол онымен байланыс орнатуға тырысады, Нью-Йоркке телеграмма жіберіп, жауап алмағанына ашуланады. Луиза Петроградқа жетеді, онда оны Эмма табады және Ридтің Бакуде сөйлеу үшін жіберілгенін айтады. Петроградқа оралғанда патшалық Ақ әскер Ридтің пойзына шабуыл жасайды. Рид шабуылдан аман қалады және Луизамен теміржол станциясында кездеседі. Көп ұзамай ол ауруханаға түседі, бірақ Луиза қасында болғанда тифтен қайтыс болады.
In 1915, married journalist and suffragist Louise Bryant encounters the radical journalist John Reed for the first time at a lecture in Portland, Oregon, and is intrigued with his idealism. After meeting him for an interview on international politics that lasts an entire night, she realizes that writing has been her only escape from her frustrated existence. Inspired to leave her husband, Bryant joins Reed in Greenwich Village, New York City, and becomes acquainted with the local community of activists and artists, including anarchist and author Emma Goldman and the playwright Eugene O'Neill. Later, they move to Provincetown, Massachusetts, to concentrate on their writing, becoming involved in the local theater scene. Through her writing, Bryant becomes a feminist and radical in her own right. Reed becomes involved in labor strikes with the "Reds" of the Industrial Workers of the World. Obsessed with changing the world, he grows restless and heads for St. Louis to cover the 1916 Democratic National Convention. During Reed's absence, Bryant falls into a complicated affair with O'Neill. Upon his return, Reed discovers the affair and realizes he still loves Bryant. The two marry secretly and make a home together in Croton on Hudson, New York, but still have conflicting desires. When Reed admits his own infidelities, Bryant takes a ship to Europe to work as a war correspondent. After a flare up of a kidney disorder results in him having one of them removed, Reed is warned to avoid excessive travel or stress, but he decides to take the same path as Louise and goes to Europe. Reunited as professionals, the two find their passion rekindled as they travel to Russia and are swept up in the fall of the Czarist regime and the events of the 1917 Revolution. After returning to the United States, Reed writes Ten Days That Shook the World, while Louise is called to testify in front of the Overman Committee. In order to implement the communist ideals he saw in Russia, Reed becomes active in the Socialist Party of America's new Left Wing Section. The Socialist Party soon undergoes a major political shift, with Reed and the Left Wing elected to 12 of its National Executive Committee's 15 seats, but the sitting members of the Committee prevent a takeover of the party by invalidating the election and expelling the entire Left Wing. Differing ideology among the expelled members causes them to splinter into two rival organizations, with Reed forming the Communist Labor Party of America. Anxious to establish his group as the United States' true Communist Party, Reed plans to return to Russia to secure official recognition from the Soviet Comintern. Having grown tired of the political infighting, Bryant threatens to end their relationship if he goes, but he does so anyway, promising to be home by Christmas. As it was now illegal to travel to Russia, Reed enters the country by traveling to Finland and sneaking across the border. Once there, though, he grows disillusioned with the authoritarian policies the Bolsheviks have imposed upon communist Russia. Reed attempts to leave and return to Bryant, but is imprisoned in Finland after being caught trying to cross the border. After learning of his arrest, Louise seeks the U. S. government's help in securing his release, but it refuses, as in his absence he has been indicted on charges of sedition. With no other recourse, Louise illegally travels to Finland herself, but by the time she arrives Reed has been returned to Russia as part of a prisoner exchange between the two countries. Now living in Petrograd, Reed is employed as a propagandist with the Comintern, and shares an apartment with Emma Goldman, who had been deported from the U. S. Unaware that Louise has traveled to Finland, he repeatedly tries to make contact with her by sending telegrams to New York and becomes increasingly frustrated by the lack of response. Louise makes her way to Petrograd, where she is found by Emma, who tells her Reed was sent to deliver a speech in Baku. On his return to Petrograd, the Czarist White Army attacks Reed's train. Reed manages to survive the attack and is reunited with Louise at the train station. Soon thereafter, he is admitted to the hospital, where he dies of typhus, with Louise at his side.
Даму
Бетти Джон Ридтің тарихымен 1960 жылдардың ортасында танысқан. Бас продюсер және монтажшы Деде Аллен 1966 жылы Беттидің Ридтің өмірі туралы фильм түсіру ниетін білдіргенін еске алады. Алғашқы сценарийді Бетти 1969 жылы жазған, бірақ жұмыс тоқтап қалды. 1973 жылы Беттиге Сергей Бондарчуктің "Қызыл қоңыраулар" совет фильмінде Рид рөлі ұсынылды, бірақ ол бас тартты және совет үлгісімен бәсекелесу үшін Рид туралы жеке фильм жасауға ынталанды. 1976 жылы Бетти Тревор Гриффитспен ынтымақтастыққа келісті, ол жұмысты бастады, бірақ әйелінің ұшақ апатында қаза болуына байланысты кешікті. Сценарийдің алғашқы нұсқасы 1978 жылы аяқталды. Бетти оған қанағаттанбады және Гриффитспен бірге оны жетілдіруге төрт жарым ай жұмсады. Бетти сондай-ақ Роберт Таун, Питер Фейблман және Элейн Мэй секілді достарымен бірге түсірілім басталғаннан кейін сценарийді одан әрі жақсартуды жалғастырды.
Beatty came across the story of John Reed in the mid 1960s. Executive producer and film editor Dede Allen remembers Beatty's mentioning making a film about Reed's life as early as 1966. Originally titled Comrades, the first script was written by Beatty in 1969, but the process stalled. In 1973, Beatty was offered the role of Reed in Sergei Bondarchuk's Soviet film production Red Bells, but declined, and felt further driven to make his own biopic about Reed to compete with the Soviet version. In 1976, Beatty found a suitable collaborator in Trevor Griffiths, who began work but was delayed by his wife's death in a plane crash. The preliminary draft of the script was finished in 1978. Beatty still had problems with it and he and Griffiths spent four and a half months fixing it. Beatty also collaborated with his friends Robert Towne, Peter Feibleman and Elaine May to continue polishing the script after shooting had begun.
Түсірілім
1979 жылы тамызда түсірілім басталғанда, бастапқы ниет 15-16 апталық түсірілімді аяқтау болған, бірақ нәтижесінде бір жылға созылды. Түсірілім бес түрлі елде өтті, және әртүрлі кезде түсіру тобы Совет Одағының орнына қолданылған Хельсинкиде (және Финляндияның басқа аймақтарында) қардың жаууын, ал Испанияда жаңбырдың тоқтауын күтуге мәжбүр болды. Бити Кеңес үкіметінен Мәскеуде түсіруге рұқсат сұрады, бірақ оған рұқсат берілмеді. Басқа британдық локациялардың ішінде Провинстаунды бейнелейтін Суррейдегі Френшам Пондс, Портлендтегі Либералдық клубтың мәжіліс залы үшін Ұлы Джордж көшесіндегі Азаматтық инженерлер институтының Смитон залы және Санкт-Петербургтегі Қысқы сарайды сомдайтын Ланкастер Хаусының интерьері болды. 1980 жылы Нью-Йорк, Вашингтон және Лос-Анджелес қалаларында, соның ішінде Paramount Studios-та түсірілімнің тағы бір кезеңі басталды. Metacritic сайтында фильм 15 рецензия негізінде 100 балдық шкала бойынша 76 балға ие, бұл "көбінесе жағымды пікірлерді" көрсетеді. National Review журналынан Джон Саймон: "Ешқашан толыққанды жалықтырмайтын, кейде көңіл көтеретін, бірақ көбінесе ашуландыратын және соңында көңілін қалдыратын «Қызылдар» фильмі". Commentary басылымы Ричард Греньенің көбінесе жағымсыз пікірін жариялады, ол фильмді басты кейіпкерлердің коммунистік идеологиясын қасақана жасырып, Брайанттың талантын және жетістіктерін асыра көрсеткендігін айтты. Керісінше, Jacobin журналындағы ретроспективті мақаласында Джим По «Қызылдар» фильмін «революциялық саясаттың ең ұлы және ең адал бейнелеуінің бірі» деп атады, оның «жеңіл әсері мен жылдам повествованиесін» эпикалық фильм үшін, сондай-ақ операторлық жұмысын, көңіл-күйдің өзгеруін және актерлік шеберлігін, әсіресе Китон мен Биттидің өнерлерін жоғары бағалады.
When principal photography began in August 1979 the original intention was for a 15 to 16 week shoot, but it ultimately took one year. Filming took place in five different countries and at various points the crew had to wait for snow to fall in Helsinki (and other parts of Finland), which stood in for the Soviet Union, and for rain to stop in Spain. Beatty asked the Soviet government for a permit to film in Moscow but was denied. Other English locations included Frensham Ponds in Surrey, which stood in for Provincetown, the Smeaton Room of the Institution of Civil Engineers at One Great George Street for the Liberal Club meeting room in Portland, and the interior of Lancaster House for that of the Winter Palace in St. Petersburg. Another round of filming began in 1980 in New York City, Washington D. C., and Los Angeles, including Paramount Studios. On Metacritic, the film has a score of 76 out of 100 based on 15 reviews, indicating "generally favorable reviews". John Simon of the National Review wrote, "Never exactly boring, sometimes entertaining, Reds is frequently irritating and finally disappointing". Commentary published a largely negative review by Richard Grenier, who, among other things, saw the film as deliberately obscuring the protagonists' Communist politics and as exaggerating Bryant's talent and accomplishments. Conversely, in a retrospective article for Jacobin, Jim Poe called Reds "one of the greatest and most faithful depictions of revolutionary politics", praising its "light touch and brisk storytelling" for an epic, as well as its cinematography, shifts in mood and performances, in particular those of Keaton and Beatty.