Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Майкл Моррис Кэссиди (Michael Morris Cassidy, 10 мамыр 1937 жылы туған) – канадалық саясаткер. Ол 1971 жылдан 1984 жылға дейін Онтарионың заң шығару жиналысында, ал 1984 жылдан 1988 жылға дейін Канаданың парламентінің Төменгі палатасында қызмет етті. Кэссиди 1978 жылдан 1982 жылға дейін Онтарионың Жаңа демократиялық партиясының төрағасы болды.
Canadian politician (born 1937)
Michael Morris Cassidy (born May 10, 1937) is a Canadian politician. He served in the Legislative Assembly of Ontario from 1971 to 1984, and in the House of Commons of Canada from 1984 to 1988. Cassidy was the leader of the New Democratic Party of Ontario from 1978 to 1982.
Өмірбаян
Кэссиди Британдық Колумбиядағы Виктория қаласында Беатрис Пирс пен Гарри Кэссидидің ұлы болып дүниеге келді. Гарри Кэссиди Кооперативтік Комонвелл федерациясының негізін қалаушы мүшесі, Онтарио либералдық партиясының төрағалыққа бір рет үміткері және Торонто университетінің әлеуметтік жұмыс мектебінің деканы болған. Торонто университетінің мектептерін бітірген соң, ол Торонто университетінің Тринити колледжінде және Лондон экономика мектебінде білім алды. Кэссиди саяси өмірге қадам баспас бұрын журналист ретінде жұмыс істеді және бір кезде Оттавадағы Financial Times бюросының басшысы қызметін атқарды.
Cassidy was born in Victoria, British Columbia, the son of Beatrice Pearce and Harry Cassidy, who was a founding member of the Co operative Commonwealth Federation, a one time candidate for the leadership of the Ontario Liberal Party, and dean of the School of Social Work at the University of Toronto. After graduating from the University of Toronto Schools, he attended the University of Trinity College in the University of Toronto, and the London School of Economics. Cassidy worked as a journalist before entering political life, and was bureau chief of the Financial Times in Ottawa for a period.
Саясат
Кассиди 1970 жылғы қаңтарда Оттаваның әкімшілік кеңесіне сайланды. Келесі жылы ол 1971 жылғы провинциялық сайлауда Оттава орталығы округі үшін Онтарио заң шығару жиналысына сайланды. Кассиди кейіннен 1995 жылдан 2003 жылға дейін заң шығару жиналысында қызмет еткен Прогрессивті консерватор партиясының үміткері Гарри Гуццоны 182 дауыспен жеңді. Ол бірден кеңестегі өкілдігінен кетпеді және 1972 жылы провинциялық үкімет бір уақытта екі лауазымды атқаруға тыйым салғанға дейін екі қызметті де атқарды. Провинциялық саясатқа көшкен Кассиди 1975 жылғы сайлауда үлкен артықшылықпен қайта сайланды, онда Стивен Льюис басқарған Жаңа демократиялық партия (ЖДП) консерваторларды азшылық үкіметке дейін жеткізіп, заң шығару жиналысында ресми оппозиция болды. 1977 жылғы провинциялық сайлауда ЖДП Либералдық партиядан кейін үшінші орынға түсті, ал Льюис келесі жылы партия басшылығынан кетті. Кассиди 1978 жылғы ақпанда Иан Динс пен Майкл Бреоға қарсы күресіп, олардың орнын басуға үміткер болды. Ол харизматикалық және сергекті тұлға болған Льюистің ізбасары болу қиын болды. Қарсылығы, Кассидидің мінезі өте тартымсыз болды. Ол үш үміткердің ең солшыл жақтағысы болды және партия жетекшілеріне толыққанды сенімділік тудырмады. Кассидидің сайлау кампаниясындағы кеңесшісі Джеймс Лаксер болды, ол 1974 жылы партиядан бөлінген «The Waffle» ЖДП фракциясының бұрынғы жетекшісі еді. ЖДП парламентінің кейбір мүшелері оның сайлануын қателік деп санады және сайлауға түсуден бұрын отставкаға кетуге шақырды. Кассиди бұл кеңеске құлақ аспай, партия басшысы қызметінде қалды. 1981 жылғы сайлауда ЖДП 33 мандаттан 21-ге дейін төмендеді. Олардың сәтсіздігі прогрессивті консерваторлардың көпшілік үкіметке оралуына мүмкіндік берді, ал либералдар мандаттарын сақтап қалды. Кассиди Оттава орталығы округінде қиын сайлауға қатысты, ПК үміткері Дэвид Смоллды бар болғаны 599 дауыспен жеңді. Ол сайлау кампаниясынан кейін партия басшылығынан кетіп, 1982 жылы оның орнына Боб Рэй келді. Тағы бір бұрынғы ЖДП басшысы Дональд С. Макдональд кейін Кассидидің басшылығын «оның да, партияның да бақытсыз кезеңі» деп сипаттады (Макдональд, «Бақытты жауынгер», 186-бет). Содан кейін Кассиди 1984 жылы провинциялық парламент депутаты (ППД) лауазымынан кетіп, ұлттық саясатқа қатысты. Ол 1984 жылғы сайлауда Федералды Жаңа демократиялық партия үшін үгіт жүргізіп, прогрессивті консерватор үміткері Дэн Чилкотты 54 дауыспен жеңіп, Оттава орталығы округінен жеңіс оді. Екі мерзімге сайланған либералдық партия өкілі Джон Лесли Эванс үшінші орынға түсті. Ол Канаданың 33-ші Парламентіне сайланды. Ол 1988 жылғы сайлауда либералдық қарсыласы Мак Харбтан 762 дауыспен қалып, мандатын жоғалтты. Кассиди 1990-шы жылдардың басында Боб Рэй премьер-министр болған кезде Онтарио Гидро директорлар кеңесіне тағайындалды. 1996 жылғы 10 қаңтарда Майк Харрис басқарған прогрессивті консерваторлық үкімет оны ескертусіз жұмыстан босатты, бірақ 19 қаңтарда сот шешімімен қайтадан қызметке орналастырды. Кассиди Харрис үкіметінің мемлекеттік корпорацияны қайта құру және ішінара жекешелендіру жоспарына қарсы болды және 1997 жылға дейін директор болып қалды.
Cassidy was elected as an Ottawa alderman in January 1970. The following year, he was elected to the Ontario legislature for Ottawa Centre in the 1971 provincial election. Cassidy defeated Progressive Conservative candidate Garry Guzzo, who later served in the legislature from 1995 to 2003, by 182 votes. He did not immediately resign from his council seat, and held both positions until the provincial government banned concurrent tenure in 1972. Focussing on provincial politics, Cassidy was re elected with an increased majority in the 1975 election, in which the NDP under Stephen Lewis reduced the Conservatives to a minority government and became the official opposition in the legislature. The NDP fell back to third place, behind the Liberal Party, in the 1977 provincial election, and Lewis resigned as leader the following year. Cassidy entered the contest to succeed him and defeated Ian Deans and Michael Breaugh in February 1978. He had a difficult job following Lewis, who was a charismatic and dynamic figure. Cassidy, by comparison, had a rather dry personality. He was also the most left wing of the three leadership candidates, and was not fully trusted by the party establishment. Cassidy's policy advisor in the leadership campaign was James Laxer, a former leader of The Waffle NDP faction which had separated from the party in 1974. Some members of the NDP caucus considered his election as a serious mistake and encouraged him to resign before contesting an election. Cassidy ignored this advice and remained as leader. The NDP fared poorly in the 1981 election, falling from 33 seats to 21. Their decline allowed the Progressive Conservatives to regain a majority government, while the Liberals neither gained nor lost seats. Cassidy faced a difficult re election in Ottawa Centre, defeating PC candidate David Small by only 599 votes. He stepped down as leader after the campaign, and was replaced in 1982 by Bob Rae. Donald C. MacDonald, another former NDP leader, would later describe Cassidy's leadership as "an unhappy interlude for both him and the party". (MacDonald, The Happy Warrior, p. 186.) Cassidy then resigned as Member of Provincial Parliament (MPP) in 1984 to enter national politics. He campaigned for the federal New Democratic Party in the 1984 election, defeating Progressive Conservative candidate Dan Chilcott by 54 votes to win the Ottawa Centre riding; two term Liberal MP John Leslie Evans fell to third place. He served in the 33rd Canadian Parliament. He lost his seat in the 1988 election, coming 762 votes behind Liberal challenger Mac Harb. Cassidy was appointed to the board of directors of Ontario Hydro in the early 1990s, during Bob Rae's tenure as premier. He was fired without notice on January 10, 1996 by the Progressive Conservative government of Mike Harris, but was reinstated by a court order on January 19. Cassidy opposed the Harris government's plan to restructure and partially privatize the Crown corporation, and remained a director until 1997.
Кейінгі өмірі
2005 жылы Кассиди Тай өзенін және оның төңірегін көпұлтты дамытушылардың пайдалануынан қорғау үшін күреске қатысты. 2005 жылдың қазанында ол осы мәселе бойынша эссе жариялады. Кассиди сонымен қатар Оттава қаласындағы Ginger Group Consultants фирмасын басқарады, ол еңбек ұйымдары мен олармен байланысты топтарға лоббилік, стратегиялық жоспарлау және қоғамдық байланыс қызметтерін ұсынады. Ол 2003 жылы Ланарк таулы аймағы кеңесіне сайланды, бірақ 2006 жылы сайлауда жеңілді.
In 2005, Cassidy became involved in a battle to protect Tay River and the surrounding area from exploitation by multinational developers. He published an essay on the controversy in October 2005. Cassidy has also operated the Ottawa based Ginger Group Consultants firm, providing lobbying, strategic planning and public relations work for labour organizations and related groups. He was elected to Council in the Township of Lanark Highlands in 2003 but was defeated in 2006.