Кіріспе
Корольдік әскери-теңіз флотының "Темір герцог" класындағы линкоры. HMS Marlborough – Джон Черчилль, Марлбороның 1-ші герцогының құрметіне аталған. 1912 жылдың қаңтарынан 1914 жылдың маусымына дейін Девонпорт Корольдік кеме жасақтау орнында салынды, Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанға дейін қызметке кірді. Ол он қарудан тұратын негізгі артиллериямен қаруланды және ең жоғары жылдамдыққа ие болды. Marlborough соғыс бойы Ұлы флот құрамында қызмет етті, негізінен Германияның блокадасын сақтау үшін Солтүстік теңіздің солтүстік бөлігінде күзеттік қызмет атқарды. Ол Ютландия шайқасында (1916 жылдың 31 мамыры – 1 маусымы) қатысты, онда ауыр зақымдалған неміс крейсерін жойды. Шайқас барысында Wiesbaden Marlborough-ге торпедамен соқтығысты, нәтижесінде ол кері шегінуге мәжбүр болды. Marlborough-ге келтірілген зақыл тамыз айының басына қарай жөнделді, бірақ соғыстың соңғы екі жылы оқиғасыз өтті, себебі британдық және неміс флоттары су асты қаруларының қатеріне байланысты сақтық шараларын қабылдады. Соғыстан кейін Marlborough Жерорта теңізі флотына бекітілді, онда ол 1919–1920 жылдары Ресей азаматтық соғысына одақтас күштердің араласуына қатысты және 1919 жылы Ялтадан императорлық отбасының мүшелерін құтқарып алды. Ол сондай-ақ грек-түрік соғысына қатысты. 1930 жылы Лондондық теңіз келісімі "Темір герцог" класындағы төрт линкорды жоюды талап етті; Marlborough 1931–1932 жылдары түрлі қару-жарақ сынақтары үшін пайдаланылды, ал нәтижелері жаңғырту бағдарламасына енгізілді.
HMS Marlborough was an of the Royal Navy, named in honour of John Churchill, 1st Duke of Marlborough. She was built at Devonport Royal Dockyard between January 1912 and June 1914, entering service just before the outbreak of the First World War. She was armed with a main battery of ten guns and was capable of a top speed of
Marlborough served with the Grand Fleet for the duration of the war, primarily patrolling the northern end of the North Sea to enforce the blockade of Germany. She saw action at the Battle of Jutland (31 May – 1 June 1916), where she administered the coup de grâce to the badly damaged German cruiser During the engagement, Wiesbaden hit Marlborough with a torpedo that eventually forced her to withdraw. The damage to Marlborough was repaired by early August, though the last two years of the war were uneventful, as the British and German fleets adopted more cautious strategies due to the threat of underwater weapons. After the war, Marlborough was assigned to the Mediterranean Fleet, where she took part in the Allied intervention in the Russian Civil War in the Black Sea in 1919–1920, and she rescued members of the Imperial Family from Yalta in 1919. She was also involved in the Greco Turkish War. In 1930, the London Naval Treaty mandated that the four Iron Duke class battleships be discarded; Marlborough was used for a variety of weapons tests in 1931–1932, the results of which were incorporated into the reconstruction programme for the s.
Дизайн
1911 жылы «Темір герцог» класындағы төрт линкор тапсырылды, олар алдыңғы линкорлардан жақсартылған нұсқа болды. Екі жобаның арасындағы басты өзгеріс – жаңа кемелердегі ауыррақ қосалқы артиллериясы. «Марлборо» линкорының жалпы ұзындығы 622 фут (190 метр), ені 90 фут (27 метр), ал орташа сусыру тереңдігі 29 фут (9 метр) болды. Ол жоба бойынша және толық жүктемеде дейін суырып алатын. Оның қозғалтқыш жүйесіне төрт Парсонс бу турбинасы кірді, буды он сегіз Babcock & Wilcox қазандығы қамтамасыз етті. Қозғалтқыштардың қуаты және ең жоғары жылдамдығы болды. «Марлборо» линкорының экономикалық жылдамдықтағы қашықтығы болды. Оның экипажы 995 офицер мен сарбаздан тұрды, соғыс кезінде бұл сан 1022-ге дейін артты. Кемеде он BL Mk V теңіздік зеңбірегінен тұратын бас қару-жарақ орнатылған, олар бес екі зеңбірек мұнарасына орнатылған. Олар алдыңғы және артқы жағында екі жұпқа бөлінген, ал бесінші мұнара түтіктер мен артқы суперқұрылым арасында, кеменің ортасында орналасқан. Торпедалық катерлерге қарсы жақын қашықтықтағы қорғаныс үшін он екі BL Mk VII зеңбірегінен тұратын қосалқы қару-жарақ қолданылды. «Марлборо» линкорына сондай-ақ екі QF 3 дюймдік 20 cwt зениттік және төрт 3 фунттық зеңбірек орнатылған. Сол кездегі капиталдық кемелерге тән болғандай, ол бортында төрт торпедалық түтіктермен жабдықталған. «Марлборо» бастапқыда Жеке флотқа қосылды, онда ол сер Льюис Бейлидің флагманы ретінде қызмет етті. Ұлыбританияның 1914 жылдың тамызында соғысқа кіргеннен кейін, Жеке флот адмирал Джон Джелликоу басқаратын Ұлы флот ретінде қайта ұйымдастырылды. «Марлборо» 1-ші шайқас эскадрильясының флагманы болып тағайындалды және соғысқа дейін осы қызметін атқарды.
Бірінші дүниежүзілік соғыс
1914 жылғы 22 қарашаның кешінде Ұлы флот Солтүстік теңіздің оңтүстік жартысында вице-адмирал Дэвид Биттидің 1-ші броненосстық крейсерлік эскадрильясын қолдау үшін нәтижесіз іздеу жүргізді. Флот 27 қарашада Скапа-Флоу портына қайтып келді. «Марлборо» және флотың көп бөлігі 1914 жылғы 16 желтоқсанда Скарборо, Хартлпул және Уитбиге жасалған неміс шабуылы кезінде портта қалды, бірақ 3-ші шайқас эскадрильясы аймақтағы британдық күштерді нығайту үшін жіберілді. Неміс флотының қалған бөлігі теңізде болуы мүмкін деген ақпарат алынғаннан кейін, Джеллико флотқа немістерді ұстап алуға тырысу үшін тез шығуға бұйрық берді, бірақ сол кезде олар уже кері шегінген еді. Вице-адмирал Сесил Берни желтоқсан айында «Марлборо» кемесінде Бейлидің орнын басты; сол кезде «Марлборо» Ұлы флоттың штаб-кемесіне айналды. «Марлборо» және флотың қалған бөлігі 1915 жылғы 10-13 қаңтарда Оркни және Шетланд аралдарының батысында артиллериялық жаттығулар өткізді. 23 қаңтар күні кешке Ұлы флоттың көп бөлігі Биттидің броненосстық крейсерлік флотына қолдау көрсету үшін теңізге шықты, бірақ флотың қалған бөлігі келесі күні Доггер Банкі шайқасына қатыспады. 1915 жылғы 7-10 наурызда Ұлы флот Солтүстік теңіздің солтүстігінде іздеу жүргізіп, оқу маневрлерін өткізді. Тағы бір сондай круиз 16-19 наурызда өтті. 11 сәуірде Ұлы флот Солтүстік теңіздің орталық бөлігінде патрульдеуге шықты және 14 сәуірде портқа оралды; 17-19 сәуірде аймақта тағы бір патрульдеу жүргізілді, содан кейін 20-21 сәуірде Шетланд аралдарында артиллериялық жаттығулар өтті. Ұлы флот 17-19 мамыр аралығында Солтүстік теңіздің орталық бөлігінде неміс кемелеріне кездеспей, іздеу жүргізді. 29-31 мамыр аралығында тағы бір патрульдеу жасалды, ол да оқиғасыз аяқталды. Флот маусымның ортасында артиллериялық жаттығулар өткізді. 2-5 қыркүйек аралығында флот Солтүстік теңіздің солтүстік бөлігінде тағы бір круизге шығып, артиллериялық жаттығулар өткізді. Айдың қалған бөлігінде Ұлы флот көптеген оқу жаттығуларын өткізді. 13 қазан күні флотың көп бөлігі Солтүстік теңізге іздеуге шығып, 15 қазанда портқа оралды. 2-5 қарашада «Марлборо» Оркни аралдарының батысында флотымен бірге жаттығуларға қатысты. Тағы бір сондай круиз 1-4 желтоқсанда өтті. 1916 жылғы қаңтарда артиллериялық жаттығулар мен эскадрилья жаттығулары өткізілді. Флот 26 ақпанда Солтүстік теңізде круизге шықты; Джеллико Гарвич күштерін Хелиголанд шығанағын тазалау үшін пайдалануды жоспарлаған еді, бірақ нашар ауа райы Солтүстік теңіздің оңтүстігінде операциялар жүргізуге мүмкіндік бермеді. Нәтижесінде операция теңіздің солтүстік бөлігімен шектелді. 25 наурыз түнінде «Темір герцог» және флотының қалған бөлігі Скапа-Флоудан шығып, Тондерндегі неміс цеппелин базасына шабуыл жасаған броненосстық крейсерлік флотқа және басқа жеңіл күштерге қолдау көрсетті. 21 сәуірде Ұлы флот немістердің назарын аудару үшін Хорнс рифінде демонстрация өткізді, ал Ресей теңіз флоты Балтық теңізіндегі қорғаныс мина өрістерін қайта орналастырды. 24 сәуірде флот Скапа-Флоуға оралды және оңтүстікке қарай бағытталды, себебі немістер Лоустофтқа шабуыл жасауға дайындалып жатыр деген хабарламалар келіп түсті. Ұлы флот немістер кері шегінгеннен кейін ғана аймаққа жетті. 2-4 мамыр аралығында флот немістердің назарын Солтүстік теңізге аудару үшін Хорнс рифінің жанында тағы бір демонстрация өткізді.
Ютландия шайқасы
Ұлы флоттың бір бөлігін алдап, жоюға тырысу үшін, Германияның Ашық теңіз флоты 16 дрейдноут, алты пре-дрейдноут, алты жеңіл крейсер және 31 торпедалық катерден, вице-адмирал Рейнхард Шеер басқаруымен, 31 мамыр күні таңертең Jade портынан шықты. Флот контр-адмирал Франц фон Хиппердің бес шайқас крейсерімен және оларды қолдаушы крейсерлермен, торпедалық катерлермен бірге жүрді. Корольдік флоттың 40-шы бөлімі неміс радиохабарламаларын ұстап, шифрлап, операция жоспарларын анықтады. Адмиралтейство 28 дрейдноуттан және 9 шайқас крейсерінен тұратын Ұлы флотқа, Ашық теңіз флотын кесіп, жою үшін түні бойына шабуыл жасауға бұйрық берді. Шабуыл күні Марлборо 1-ші шайқас эскадрильясының 6-шы дивизиясында британдық желінің артында орналасты. Алғашқы шайқас түстен кейін британдық және неміс шайқас крейсерлері арасында жүрді, бірақ сағат 18:00-ге қарай Ұлы флот оқиға орнына жетті. Он бес минуттан кейін Джеллико флотты бұруға және шайқасқа дайындалуға бұйрық берді. Круиздік формациядан өту арғы дивизияларда тығырық тудырып, Марлборо және басқа да көптеген кемелерді бір-бірімен соқтығыспау үшін жылдамдығын азайтуға мәжбүр етті. Британдық кемелер бастапқыда нашар көрінетін, Марлборо 18:17-де неміс кемелерінің тобын тек әлсіз көре алды. Төрт минут ішінде ол жеті залп атты, алдымен Марлбороға, содан кейін Марлбороға. Оның артиллериялықтары бесінші және жетінші залптарда соққы бергендерін мәлімдеді, бірақ бұл мәлімдемелер күмәнді. Оның қарулары жанып жатқан крейсермен жасырылды, бұл, мүмкін, бронекрейсер болды. 18:25-те Марлборо неміс жеңіл крейсерін атқылаған соғыс кемелерінің тобына қосылды. "А" мұнарасының оң түтігінде ерте жарылыс болғаннан кейін ол бес залп атты. Сонымен қатар, ол кемеге қосалқы батареясын да бағыттап жіберді. 18:39-да Марлборо қайтадан Кайзер классының кемесі сияқты көрінген кемеге шабуыл жасады, неміс кемесі тұманға батып кеткенге дейін залп атты. Висбаденмен шайқас кезінде неміс крейсері шамамен 18:45-те бір-екі торпеда атқылады, оның бірі Марлбороның оң жақ дизель генератор бөлмесіне тиді. Жарылыс корпуста 9 метрлік тесік жасады және маңызды су басуға әкелді, бұл кеменің сол жағындағы алдыңғы қазандықтарды тоқтатуға және кеменің жылдамдығын төмендетуге мәжбүр етті. Берни бастапқыда Джелликоға кемесі минаға тигенін немесе 18:57-де торпедамен соққыланғанын хабарлады. Бірнеше торпеда, бұл жолы торпедалық катерден, Марлборо және оның дивизиясындағы қалған кемелерді маневр жасауға мәжбүр етті. 19:03-те Марлборо Висбаденге қайтадан шабуыл жасады, соңғы екі залптан үш снарядпен неміс крейсерін соқты. Марлборо содан кейін 19:12-де неміс желісін басқаратын кемелерге от ашты. Ол алты минут ішінде 13 залп атты, үш рет соқты, бірақ төртінші соққы туралы қате мәлімдеді. Осы шайқас кезінде Марлборо екі торпеда атты, екеуі де нысаналарын жіберді: біріншісі Висбаденге 19:10-да, екіншісі 19:25-те. Сағат 19:30-да Марлбороның сорғылары қазандық бөлмелеріндегі су басуды тоқтатты, бірақ кеме шамамен 7-8 градусқа дейін қисайды. Тізімді азайту үшін қарсы суды пайдаланбастан, оның экипажы тізімді түзету үшін алдымен оң жақ бункерлердегі көмір мен мұнайды пайдалануға тырысты. Қисайғандықтан негізгі батарея мұнараларына қуат беретін генераторлар суға батты, бұл артиллериялық экипаждардың жұмысын қиындатты, әсіресе снарядтар журналдардан мұнараларға ауыстырылғанда. Торпеданың жарылысы соншалықты күшті болды, қырық су өткізбейтін бөліктері зақымдалды, бірақ торпедалық қалқан көп бөлігін локализациялады және нашар зақымдалған бөліктері жеткілікті түрде бекітілді. Тағы үш торпеда Марлбороға 19:33-те жақындады. Ол алғашқы екеуінен қашып, үшіншісі кеменің астынан зиянсыз өтті. Қарсылас флоттар кешке жұмыстан босатылғаннан кейін, Ұлы флот қашқан немістерді кесіп, келесі күні таңертең жоюға тырысып, оңтүстікке беттеді. 6-шы дивизия Марлборомен тежелді, ол осы уақытқа дейін толық жылдамдыққа жете алмады. 1 маусымда сағат 02:00-де 6-шы дивизия флоттың қалған бөлігінен шамамен артта қалды. Сол кезде оң жақ алдыңғы қазандық бөлмесіндегі қалқалар жүктемеге көнбеді, бұл Марлбороны жылдамдығын азайтуға мәжбүр етті. Зақымдауды бақылау тобы негізгі батарея атылса, зақымдалған қалқаларды қолдап тұрған тіреулер құлай бастайды деп сенді, бұл кеме үшін қауіптілікті арттырады. Джеллико кемені Розитке немесе Тайнға өз бетінше жүруге бөлді; Берни барлаушы крейсерге оны Марлбороға ауыстыруға бұйрық берді. Содан кейін Марлборо сағаттық жылдамдықпен солтүстікке беттеді. Fearless шамамен сағат 04:00-де Марлбороға қосылды және екі кеме қысқа уақытқа неміс дирижаблі L11-ге атып жіберді. Коммодор Реджинальд Тирвиттің Харвич күштері Ұлы флотты күшейтуге, әсіресе отыны азайған кемелерге көмектесуге бұйрық берілді, олар сағат 03:50-де шықты, бірақ таңға дейін флотқа жете алмады, сондықтан Джеллико Тирвитке Марлбороны портқа қайтару үшін эсминецтерді бөлуге бұйрық берді. Жолда Марлборо және Fearless британдық суасты қайықтарымен кездесті, олар кемелерге шабуылға дайындалды, бірақ олар торпедаларды іске қосудан бұрын оларды таныды. Сағат 15:00-ге қарай Харвич күштерінен сегіз эсминец Марлбороға қосылды және тағы бір сорғы су батқан қазандық бөлмесіне түсірілді. Шамамен 23:30-да сорғыны тазалау үшін жылжытып жатқанда, кеменің қисайуы сорғыны зақымдалған қалқаға тигізіп, тіреулерді құлатты. Су кемеге ағып кірді және Марлбороның капитаны Fearless пен эсминецтерді дайындауға бұйрық берді, егер су басу нашарласа, экипажды құтқару үшін. 2 маусымда сағат 00:47-де қазандық бөлмесіне су астындағы жүзуші жіберілді, ол сорғыны таза ұстап, кемедегі су деңгейін азайта алды. Джеллико Марлбороны уақытша жөндеуге арналған Хамберге баруға бұйрық берді. Сол жерде оның алдыңғы негізгі батареясы мен 6 дюймдік журналдары кемені жеңілдету үшін босатылды, көбірек сорғылар кемеге әкелінді және зақымдалған қалқаны қолдау тіреулері күшейтілді. 6 маусым таңында кеме Хамберден Тайнға, онда толық жөндеуден өтетін, Харвич күштерінен төрт эсминецтің сүйемелдеуімен кетті. Шабуыл кезінде Марлборо негізгі батареясынан 162 снаряд, қосалқы қаруларынан 60 снаряд және бес торпеда атты. Торпедалық соққы екі адамды өлтірді және тағы екі адамды жаралады. Оны Джарроудағы Армстронг Уитворт кеме құрылысшылығы жөндеді, жұмыс 2 тамызға дейін жалғасты, содан кейін ол Кромартиге кетті, 5 тамызда жетті. Жөндеу жұмыстары кезінде кемеге, әсіресе журналдардың үстіне қосымша броньдық плиталар қосылды. Бұл өзгерістер британдықтардың Ютландтағы тәжірибесінен туындады, онда үш шайқас крейсері журналдардың жарылысынан жойылды.
Marlborough joined the group of battleships battering the German light cruiser at 18:25. She fired five salvos, before a premature detonation in the right barrel of "A" turret disabled the gun. She also engaged the ship with her secondary battery. At 18:39, Marlborough again engaged what appeared to be a Kaiser class ship, firing a salvo before the German vessel disappeared into the haze. During the engagement with Wiesbaden, the German cruiser launched one or two torpedoes at around 18:45, one of which struck Marlborough around the starboard diesel generator room. The detonation tore a 28 feet (9 m) hole in the hull and causing significant flooding, that forced the forward boilers on that side of the ship to be extinguished and reduced the ship's speed to Burney initially reported to Jellicoe that his ship had struck a mine or had been hit by a torpedo at 18:57. Several more torpedoes, this time from the torpedo boat , forced Marlborough and the rest of the ships in her division to take evasive action. At 19:03, Marlborough engaged Wiesbaden again, firing four salvos at ranges of She hit the German cruiser with probably three shells from the last two salvos and these finally neutralised the ship, although it took several more hours before Wiesbaden sank. Marlborough then shifted fire to the s leading the German line at 19:12. She fired thirteen salvos in the span of six minutes at at ranges of , scoring three hits, though she incorrectly claimed a fourth hit. During this phase of the battle, Marlborough fired two torpedoes, both of which missed their targets: the first at Wiesbaden at 19:10 and the second at at 19:25. By about 19:30, Marlboroughs pumps had contained the flooding in the boiler rooms but she took on a list of around 7–8 degrees. Instead of using counter flooding to minimise the list, her crew attempted to correct the list by using coal and oil from the starboard bunkers first. The list caused the generators supplying power to the main battery turrets to flood, hampering the gun crews, particularly as shells were transferred from the magazines to the turrets. The blast from the torpedo was so powerful that forty watertight compartments were damaged, though the torpedo bulkhead localised most of the damage and the more badly damaged compartments were sufficiently shored up. Three more torpedoes approached Marlborough at 19:33. She evaded the first two and the third harmlessly passed under the ship. After the opposing fleets disengaged late in the day, the Grand Fleet steamed south in an attempt to cut off the retreating Germans and destroy them the following morning. The 6th Division was slowed down by Marlborough, which could make no more than by this point. By around 02:00 on 1 June, the 6th Division was about behind the rest of the fleet. At that time, the bulkheads in the starboard forward boiler room started to give way under the strain, forcing Marlborough to reduce speed to The damage control teams believed that if the main battery were to fire, the shoring supporting the damaged bulkheads would give way, greatly increasing the risk to the ship. Jellicoe detached the ship to proceed independently to Rosyth or the Tyne; Burney had ordered the scout cruiser to come alongside to transfer him to the battleship Marlborough thereafter proceeded northward at a speed of
Fearless rejoined Marlborough around 04:00 and both ships briefly fired at the German zeppelin L11. Commodore Reginald Tyrwhitt's Harwich Force had been ordered to reinforce the Grand Fleet, particularly to relieve ships low on fuel; they departed at 03:50 but this was too late for them to reach the fleet by morning, so Jellicoe ordered Tyrwhitt to detach destroyers to escort Marlborough back to port. On the way, Marlborough and Fearless encountered the British submarines and ; the two submarines prepared to attack the ships but fortunately recognised them before they launched torpedoes. By 15:00, eight destroyers from the Harwich Force had joined Marlborough and another pump had been lowered into the flooded boiler room. At around 23:30, the pump was being moved to clean it when the roll of the ship threw the pump into the damaged bulkhead, knocking the shores loose. Water flooded into the ship and Marlboroughs captain ordered Fearless and the destroyers to prepare to come alongside, to rescue the crew if the flooding worsened at 00:47 on 2 June. A diver was sent into the boiler room at that time, and he was able to keep the pump clean, which slowly reduced the water level in the ship. Jellicoe ordered Marlborough to proceed to the Humber for temporary repairs. While there, her forward main battery and 6 inch magazines were emptied to lighten the ship, more pumps were brought aboard and the shoring supporting the damaged bulkhead was reinforced. On the morning of 6 June, the ship left the Humber for the Tyne, where she would receive permanent repairs, escorted by four destroyers from the Harwich Force. In the course of the battle, Marlborough had fired 162 shells from her main battery, 60 rounds from her secondary guns and five torpedoes. The torpedo hit had killed two men and wounded another two. She was repaired by the Armstrong Whitworth shipyard at Jarrow, with the work lasting until 2 August, after which she departed for Cromarty, arriving on 5 August. During the repair work, an extra of armour plating was added to the ship, primarily over the magazines. These alterations were the result of the British experience at Jutland, where three battlecruisers had been destroyed by magazine explosions.
Кейінгі операциялар
18 тамызда немістер тағы да сортқа шықты, бұл жолы Сандерлендті бомбалау үшін; Шир Биттидің шайқас крейсерлерін әшкерелеп, оларды жоюды үміттенеді. Британдық әскери барлауы неміс радиохабарларын дешифрледі, бұл Джелликоға шешуші шайқасқа қатысу үшін Ұлы флотты орналастыруға жеткілікті уақыт берді. Екі тарап та келесі күні қарсыластарының су асты қайықтары 19 тамыздағы шайқаста шығын келтіргеннен кейін қайтарылды: британдық крейсерлер мен неміс U- қайықтарымен батырылды, ал неміс жауынгерлік кемесі британдық су асты қайығымен зақымдалды. Портқа оралғаннан кейін Джеллико миналар мен U- қайықтарының күшті қауіптеріне байланысты Солтүстік теңіздің оңтүстік жартысында флотты тәуекелге салуға тыйым салатын бұйрық шығарды. 1917 жылғы ақпанда «Revenge» «Marlborough»-ты 1-ші шайқас эскадрильясының флагманы ретінде алмастырды; ол одан кейін екінші басқару флагманы болып қызмет етті. Ол мамыр айында қысқа мерзімге осы рөлде ауыстырылды және уақытша жеке кемеге айналды. Жыл соңына қарай немістер британдық конвойларын Норвегияға шабуылдау үшін эсминецтер мен жеңіл крейсерлерді пайдалана бастады; бұл британдықтарды конвойларды қорғау үшін капиталдық кемелерді орналастыруға мәжбүр етті. 1918 жылғы 23 сәуірде неміс флоты оқшауланған британдық эскадрильяның бірін ұстауға тырысты, бірақ конвой қауіпсіз өтіп кеткен еді. 1918 жылы «Marlborough» және оның әпкелері «B» және «Q» мұнараларында барлау ұшақтарын басқаруға арналған ұшу платформаларын алды. 1918 жылғы қарашада Германия капитуляциялағаннан кейін одақтастар Ашық теңіз флотының көп бөлігін Скапа-Флоуға интернирледі. Флот британдық жеңіл крейсермен кездесті, ол кемелерді немістерді Скапа-Флоуға жеткізетін одақтастар флотына бастап барды. Бұл алып флот шамамен 370 британдық, американдық және француздық әскери кемелерден тұрды. Флот Версаль келісімін жасасқан келіссөздер барысында тұтқында болды. Рейтер британдықтардың неміс кемелерін 1919 жылғы 21 маусымда, Германияның бейбітшілік шартына қол қою мерзімінде басып алуды жоспарлағанына сенді. Сол күні таңертең Ұлы флот оқу маневрлерін жүргізу үшін Скапа-Флоудан шықты, ал олар кеткен кезде Рейтер Ашық теңіз флотын батыруға бұйрық берді.
Соғыстан кейінгі мансап
1919 жылдың 12 наурызында «Марлборо» Девонпортта қайта іске қосылып, 4-ші шайқас эскадрильясының құрамында Жерорта теңіз флотына бағындырылды. Осы кезеңде ол Ресей азамат соғысына одақтастардың араласуы кезінде Қара теңізде Қызыл большевиктерге қарсы ақтарды қолдау үшін қызмет етті. 1919 жылдың 5 сәуірінде «Марлборо» Севастопольге келді, ал ертесі күні Ялтаға жетті. Кеме 7-сі күні кешке Ялтада жесір император Мария Федоровна мен Ресей императорлық отбасының басқа мүшелерін – Ұлы герцогиня Ксенияны, Ұлы герцог Александр Михайловичті, Ұлы герцог Николай Николаевичті, князь Андрей Александровичті, князь Андрей Романовскийді, князь Ирина Александровнаны, князь Феликс Юсуповты және князь Ирина Юсупованы қабылдады. Императрица, егер британдықтар жарақат алған және науқас әскерлерді, сондай-ақ алға жылжып келе жатқан большевиктерден қашуға ниеттенген азаматтарды эвакуацияламаса, кетпеуге мәлімдеді. «Марлборо» кемесіндегі ресейлік сүйемелдеушілердің саны 80-ге жуық адамды құрады, оның ішінде 44 патша отбасының мүшелері мен ақсүйектер, сонымен қатар бірнеше гувернанттар, медбикелер, қызметшілер мен үй шаруашылық қызметкерлері, және бірнеше жүз қорап жүк болды. Офицерлердің кабиналары босатылып, кейбіреулеріне қосымша төсек-орындар орнатылды. Императрица капитанның кабинасын иеленді. 12 сәуір күні таңертең кеме Константинопольден шамамен 19 шақырым қашықтықта орналасқан Халки аралына тоқтады, отбасының бағытына күмәндік туғандықтан. 16 сәуірде отбасы мүшелері мен олардың қызметшілері Генуяға бағытталған «HMS Lord Nelson» кемесіне өтті. Олардың орнына басқа ақсүйектер Мальтаға жеткізілді. 1919 жылдың мамыр айында «Марлборо» Керчь түбегінде жаңа 6 дюймдік жарылғыш снарядтарды сынақтан өткізді, бірақ олардың сенімді еместігі анықталды. Осы кезеңде кемеде артиллериялық оқтардың түсуін анықтауға көмектесетін желкенді шар пайдаланылды. Сол айда «А» мұнарасының сол жақ түтігінде снаряд жарылып, ұсақ зақымдар келтірді. Керчь түбегінде тұрғанда кеме ақ әскерлерге артиллериялық қолдау көрсетті, оның ішінде Кой Асан және Дал Камичи ауылдарындағы большевиктердің бекіністерін бомбалады. 1920 жылға қарай британдықтардың назары Грек-Түрік соғысына ауды. 1920 жылдың 20 маусымында «Марлборо» Константинопольге келді, онда Жерорта теңіз флоты қаланың оккупациясын қолдау үшін шоғырландырылды. 6 шілдеде британдық күштер Гемликке қонды, ал «Марлборо» артиллериялық қолдау көрсетті. 1920 жылдың қазан айында «Марлбороны» ауыстырып, Жерорта теңіз флотына басқа әскери кеме келді. «Марлборо» Девонпортқа қайтып оралды, онда 1921 жылдың ақпаны мен 1922 жылдың қаңтары аралығында күрделі жөндеу жұмыстары жүргізілді. 1922 жылдың қаңтарында жөндеу жұмыстары аяқталғаннан кейін «Марлборо» қайта іске қосылып, Жерорта теңізіне бағындырылды, онда ол «Индия императоры» кемесін ауыстырды. Ол қазан айына дейін екінші командалық флагман ретінде қызмет етті. «Марлборо» қысқа мерзімге 4-ші шайқас эскадрильясының командирінің орынбасары болып тағайындалды. 1924 жылдың қарашасында 4-ші шайқас эскадрильясы 3-ші шайқас эскадрильясы болып қайта аталды. 1926 жылдың наурыз айында 3-ші шайқас эскадрильясы, соның ішінде «Марлборо», Атлант флотына ауыстырылды. Мұнда әскери кемелер оқу кемелері ретінде пайдаланылды. Кеме «Индия императорымен» бірге капиталдық кемелерге әртүрлі қару-жарақтардың әсерін сынау үшін нысана ретінде қолданылды. Сынақтарға жойғыш қару-жарақты жоғары жұмыс орындарына жақын аралықтан ату, түнгі ұрыс симуляциясында олардың тиімділігін тексеру, 13,5 дюймдік снарядтардан тікелей соққылар, бомба сынақтары және журналдардағы жарылысқа төзімділікті зерттеу кірді. Алғашқы екі сынақ 1931 жылдың шілдесінде жүргізілді, олар журналдардың жарылуын модельдеуге арналған. Желдету жүйесі жоспарланғандай жұмыс істеді, жарылыстар ішкі зақымдарға әкелді, бірақ үш шайқас крейсері Ютландта болғандықтан «Марлборо» қирап жатқан жоқ. 1932 жылы палубаның беріктігін тексеру үшін макеттер мен бомбалар қолданылып, қосымша сынақтар жүргізілді. Корольдік флот HE бомбаларының тиімсіз екенін анықтады, бірақ AP бомбаларын жеңу үшін қалың палуба бронясы қажет болды. Бұл 1930 жылдары қолданыстағы шайқас кемелерінің палуба бронясын нығайту туралы шешімге әкелді. «Марлборо» 1932 жылдың мамыр айында жою тізіміне енгізіліп, тез арада Аллоа кеме бұзу компаниясына сатылды. 25 маусымда ол Розитке келді, онда ол металл тескіштерге берілді.