«Айрон Дюк» классындағы кемелер: HMS Benbow тарихы
HMS Benbow (1913)
HMS Benbow – Royal Navy-дің Iron Duke класындағы линкор кемесі. 1914 ж. салынған, бірінші дүниежүзілік соғысқа қатысқан, қару-жарағы мен жылдамдығы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Темір герцог классындағы линкор
Iron Duke class battleship
HMS Бенбоу – Корольдік әскери-теңіз флотының төрт линкорының үшіншісі, адмирал Джон Бенбоудың құрметіне аталған үшінші кеме. 1911 жылғы кеме құрылысы бағдарламасы бойынша тапсырыс берілген, кеме 1912 жылдың мамырында Уильям Бердмор және Компания кеме жасаушылығында салынды, 1913 жылдың қарашасында суға түсірілді және 1914 жылдың қазанында, Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғаннан кейін аяқталды. Төрт Темір герцог алдыңғы линкорларға өте ұқсас болды, бірақ қосалқы артиллериясы жақсартылды. Ол он қарудан тұратын бас қару және он екі қосалқы қарумен қаруланған. Кеменің ең жоғары жылдамдығы болды, ал броньдық белдеуі қалың болды. Бенбоу соғыс кезінде Ұлы флоттың 4-ші шайқас эскадрильясының флагманы ретінде қызмет етті. Ол соғыстың ең ірі теңіз шайқасы – 1916 жылғы 31 мамыр – 1 маусымдағы Ютландия шайқасында болды, бірақ оған көп шабуыл жасалмады. 1916 жылдың тамызында және 1918 жылдың сәуірінде неміс ашық теңіз флотын тағы бір ірі шайқаста ұстауға екі рет тырысты, бірақ ешқандай маңызды оқиға болған жоқ. 1918 жылы соғыс аяқталғаннан кейін Бенбоу және 4-ші эскадрильяның қалған бөлігі Жерорта теңіз флотына қайта тағайындалды. Ол Ресей азамат соғысында ақ гвардиялықтарды қолдап, 1920 жылдың ортасына дейін Қара теңізде операцияларға қатысты, содан кейін Жерорта теңіз флоты грек күштерін Грек-Түрік соғысында қолдады. 1926 жылы Бенбоу Атлантика флотына қайта тағайындалды. 1929 жылы қызметтен босатылып, 1930 жылдың қыркүйегінде сатылымға қойылды және келесі жылы металл тескілеуге сатылды.
HMS Benbow was the third of four s of the Royal Navy, the third ship to be named in honour of Admiral John Benbow. Ordered in the 1911 building programme, the ship was laid down at the William Beardmore and Company shipyard in May 1912, was launched in November 1913, and was completed in October 1914, shortly after the outbreak of the First World War. The four Iron Dukes were very similar to the preceding , with an improved secondary battery. She was armed with a main battery of ten guns and twelve secondary guns. The ship was capable of a top speed of , and had a thick armoured belt. Benbow served in the Grand Fleet as the flagship of the 4th Battle Squadron during the war. She was present during the largest naval action of the war, the Battle of Jutland on 31 May – 1 June 1916, though she was not heavily engaged. She sortied twice more, in August 1916 and April 1918 in attempts to catch the German High Seas Fleet in another major battle, but neither produced any significant action. After the end of the war in 1918, Benbow and the rest of the 4th Squadron were reassigned to the Mediterranean Fleet. There, she took part in operations in the Black Sea in support of White Russians in the Russian Civil War until mid 1920, when the Mediterranean Fleet began supporting Greek forces during the Greco Turkish War. In 1926, Benbow was reassigned to the Atlantic Fleet. She was decommissioned in 1929, placed on the sale list in September 1930, and sold for scrap the following year.
Дизайн
1911 жылы "Желездік герцог" класындағы төрт линкор тапсырылды, және олар алдыңғы кемелерге қарағанда жақсарту болды. Екі жобаның арасындағы негізгі өзгеріс – жаңа кемелердегі ауыр қосалқы артиллерияны алмастыру. "Бенбоу" кемесінің жалпы ұзындығы 189,59 метр, ені 27 метр (90 фут), ал орташа сусыру тереңдігі 9 метр (29 фут) болды. Оның жобаланған суыруы және толық жүктемеде ға дейін жетті. Қозғалтқыш жүйесіне төрт Парсонс бу турбинасы кірді, буды он сегіз Babcock & Wilcox қазандығы қамтамасыз етті. "Бенбоу" кемесінде көмірдің және мұнайдың сақтау сыйымдылығы болды. Оның круиздік радиусы экономикалық жағдайда әлдеқайда артық болды. "Бенбоу" экипажы 995 офицер мен сарбаздан тұрды, бірақ соғыс кезінде бұл көрсеткіш 1022-ге дейін өсті. "Бенбоу" кемесінде бес екі мұнаралы артиллериялық қондырғыда орналасқан он 305 мм BL Mk V теңіздік зеңбірегінен тұратын бас қарулары болды, барлығы орталық сызықта орналасқан. Олар екі жұптық суперфаерлік схемада орналастырылды, бірі алдыңғы жағында "A" және "B" мұнараларымен, екіншісі суперқұрылымның артында "X" және "Y" мұнараларымен; бесінші мұнара, "P", шұңқырлар мен артқы суперқұрылым арасында, кеме ортасында орналасқан. Торпедалық катерлерге қарсы жақын қашықтықтағы қорғаныс үшін он екі 152 мм BL 6 дюймдік Mk VII зеңбірегінен тұратын қосалқы артиллерия қолданылды, олар алдыңғы суперқұрылымның маңындағы корпустағы казематтарға орналастырылған. Кемеде сондай-ақ екі 76 мм QF 3 дюймдік 20 cwt зениттік және төрт 76 мм 3 фунттық зеңбіректер орнатылған. Сол кездегі капиталдық кемелерге тән, ол бортында төрт торпедалық түтікшемен жабдықталған. Осы кезеңде төрт "Желездік герцог" класындағы кемелерден артқы 152 мм зеңбіректер алынып тасталды және олардың казематтары жабылды, себебі олар корпуста тым төмен орналасқан және судың кемеге үнемі енуіне мүмкіндік берді. 10-ы күні ол 4-ші эскадрильяның флагманы болып тағайындалды. 23-24 желтоқсанда 4-ші және 2-ші эскадрильялар Гебрид аралдарының солтүстігінде оқ ату жаттығуларын өткізді. Келесі күні бүкіл флот Солтүстік теңізде тазалау операциясын жүргізді, ол 27 желтоқсанда аяқталды; бұл "Бенбоу" кемесінің алғашқы флоттық операциясы болды. 1915 жылдың 10-13 қаңтарында Оркни және Шетланд аралдарының батысында тағы бір оқ ату жаттығуы өтті, бұл жолы бүкіл флотпен бірге. 23 қаңтар күні кешке Ұлы флоттың көп бөлігі вице-адмирал Дэвид Биттидің крейсерлік флотына қолдау көрсету үшін жүзіп кетті, бірақ келесі күні болған Доггер Банкі шайқасына негізгі флот қатыспады. 7-10 наурызда Ұлы флот Солтүстік теңіздің солтүстігінде жаттығу маневрлерін жүргізді. Мұндай тағы бір круиз 16-19 наурызда өтті. 11 сәуірде Ұлы флот Солтүстік теңіздің орталық бөлігінде қарауыл жасап, 14 сәуірде портқа оралды; 17-19 сәуірде аймақта тағы бір қарауыл жүргізілді, содан кейін 20-21 сәуірде Шетланд аралдарында оқ-дәрі жаттығулары өтті. Ұлы флот 17-19 мамыр аралығында Солтүстік теңіздің орталық бөлігінде неміс кемелерін кездестірмей, тазалау операциясын жүргізді. Маусымның ортасында флот тағы бір оқ ату жаттығуын өткізді. 2-5 қыркүйекте флот Солтүстік теңіздің солтүстік жағында тағы бір круизге шықты және оқ-дәрі жаттығуларын өткізді. Айдың қалған бөлігінде Ұлы флот көптеген оқу-жаттығу жаттығуларын өткізді. 13 қазанда флоттың көп бөлігі Солтүстік теңізге тағы бір жорық жасады, 15-і күні портқа оралды. 2-5 қараша аралығында "Бенбоу" Оркни аралдарының батысында тағы бір флоттық оқу-жаттығу операциясына қатысты. Тағы бір осындай круиз 1-4 желтоқсан аралығында өтті. "Бенбоу" қаңтар айында оқ ату жаттығуларымен және эскадрильялық жаттығулармен айналысты. Флот 26 ақпанда Солтүстік теңізде круизге шықты; Ұлы флоттың қолбасшысы адмирал Джон Джеллико Гарвич күшін Хелиголанд шығанағын тазартуға пайдалануды көздеді, бірақ нашар ауа райы Солтүстік теңіздің оңтүстігінде операцияларды жүргізуге мүмкіндік бермеді. Нәтижесінде операция теңіздің солтүстік жағымен шектелді. 25 наурыз түнінде "Бенбоу" және флоттың қалған бөлігі Скапа-Флоудан Тондерндегі неміс цеппелин базасына шабуыл жасаған крейсерлік флотқа және басқа жеңіл күштерге қолдау көрсету үшін жүзіп кетті. Ұлы флот 26 наурызда осы аймаққа жақындаған кезде британдық және неміс күштері бұрылыстан шығып, қатты дауыл жеңіл кемелерге қауіп төндірді. "Темір герцог", флоттың флагманы, эсминдерді Скапаға қайтаруға бағыттады, ал "Бенбоу" және флоттың қалған бөлігі өз бетінше зейнетке шықты. 21 сәуірде Ұлы флот Хорнс рифінде немістердің назарын аудару үшін демонстрация өткізді, ал Ресей теңіз флоты Балтық теңізіндегі қорғаныс мина өрістерін қайтадан іске қосты. 24 сәуірде флот Скапа-Флоуға оралды және немістер Лоустофтқа шабуыл жасауға дайындалып жатыр деген барлау мәліметтеріне жауап ретінде оңтүстікке қарай жүзуден бұрын жанармай құйды. Алайда Ұлы флот Германияның Ашық теңіз флоты кері қайтқаннан кейін ғана аймаққа келді. 2 мен 4 мамыр аралығында флот Хорнс рифінде немістердің назарын Солтүстік теңізге аудару үшін тағы бір демонстрация өткізді.
The four Iron Duke class battleships were ordered in the 1911 building programme, and were an incremental improvement over the preceding The primary change between the two designs was the substitution of a heavier secondary battery in the newer vessels. Benbow was 189.59 m long overall, and she had a beam of 90 feet (27 m) and an average draught of 29 feet (9 m). She displaced as designed and up to at full load. Her propulsion system consisted of four Parsons steam turbines, with steam provided by eighteen Babcock & Wilcox boilers. Benbow had a fuel storage capacity of of coal and of oil. The engines were rated at and produced a top speed of Her cruising radius was at a more economical Benbow had a crew of 995 officers and ratings, though during wartime this grew to up to 1,022. Benbow was armed with a main battery of ten BL Mk V naval guns mounted in five twin gun turrets all on the centerline. They were arranged in two superfiring pairs, one forward with "A" and "B" turrets and one aft of the superstructure with "X" and "Y" turrets; the fifth turret, "P", was located amidships, between the funnels and the rear superstructure. Close range defence against torpedo boats was provided by a secondary battery of twelve BL 6 inch Mk VII guns, which were mounted in casemates in the hull clustered around the forward superstructure. The ship was also fitted with a pair of QF 3 inch 20 cwt anti aircraft guns and four 3 pounder guns. As was typical for capital ships of the period, she was equipped with four torpedo tubes submerged on the broadside. During this period, the rearmost 6 inch guns were removed from the four Iron Duke class ships and their casemates were sealed off, as they were too low in the hull and permitted water to continually enter the ship. On the 10th, she replaced as the flagship of the 4th Squadron. On 23–24 December, the 4th and 2nd Squadrons conducted gunnery practice north of the Hebrides. The following day, the entire fleet sortied for a sweep in the North Sea, which concluded on 27 December; this was Benbows first fleet operation. Another round of gunnery drills followed on 10–13 January 1915 west of Orkney and Shetland, this time with the entire fleet. On the evening of 23 January, the bulk of the Grand Fleet sailed in support of Vice Admiral David Beatty's Battlecruiser Fleet, but the main fleet did not become engaged in the Battle of Dogger Bank that took place the following day. On 7–10 March, the Grand Fleet conducted a sweep in the northern North Sea, during which it conducted training manoeuvres. Another such cruise took place from 16–19 March. On 11 April, the Grand Fleet conducted a patrol in the central North Sea and returned to port on 14 April; another patrol in the area took place from 17–19 April, followed by gunnery drills off Shetland on 20–21 April. The Grand Fleet conducted a sweep into the central North Sea from 17–19 May without encountering any German vessels. In mid June, the fleet conducted another round of gunnery training. On 2–5 September, the fleet went on another cruise in the northern end of the North Sea and conducted gunnery drills. Throughout the rest of the month, the Grand Fleet conducted numerous training exercises. On 13 October, the majority of the fleet conducted another sweep into the North Sea, returning to port on the 15th. From 2–5 November, Benbow participated in another fleet training operation west of Orkney. Another such cruise took place from 1–4 December. Benbow was occupied with the typical routine of gunnery drills and squadron exercises in January. The fleet departed for a cruise in the North Sea on 26 February; Admiral John Jellicoe, the commander of the Grand Fleet, had intended to use the Harwich Force to sweep the Heligoland Bight, but bad weather prevented operations in the southern North Sea. As a result, the operation was confined to the northern end of the sea. On the night of 25 March, Benbow and the rest of the fleet sailed from Scapa Flow to support the Battlecruiser Fleet and other light forces that raided the German zeppelin base at Tondern. By the time the Grand Fleet approached the area on 26 March, the British and German forces had already disengaged and a severe gale threatened the light craft. Iron Duke, the fleet flagship, guided the destroyers back to Scapa while Benbow and the rest of the fleet retired independently. On 21 April, the Grand Fleet conducted a demonstration off Horns Reef to distract the Germans while the Russian Navy relaid its defensive minefields in the Baltic Sea. The fleet returned to Scapa Flow on 24 April and refuelled before proceeding south in response to intelligence reports that the Germans were about to launch a raid on Lowestoft. The Grand Fleet did not arrive in the area until after the German High Seas Fleet had withdrawn, however. From 2–4 May, the fleet conducted another demonstration off Horns Reef to keep German attention focused on the North Sea.
Ютландия шайқасы
Ұлы флоттың бір бөлігін алдап, жою мақсатында, вице-адмирал Рейнхард Шеер басқаратын он алты дредноут, алты пре-дредноут, алты жеңіл крейсер және отыз бір торпедалық катерден тұратын Ашық теңіз флоты 31 мамыр күні таңертең Jade портынан шықты. Флот контр-адмирал Франц фон Хиппердің бес жеңіл крейсерімен және қолдау крейсерлері мен торпедалық катерлермен бірге жүріп өтті. Корольдік флоттың 40-шы бөлімі операция жоспарларын қамтитын неміс радиохабарламаларын ұстап алып, шифрлады. Адмиралтейство сол кездегі жиырма сегіз дредноуттан және тоғыз жеңіл крейсерден тұратын Ұлы флотқа, Ашық теңіз флотын тоқтатып, жою үшін түні бойы шабуылға шығуға бұйрық берді. Шайқас кезінде кеменің командирі капитан Генри Уайз Паркер болды, ал ол вице-адмирал Доветон Стюрдтың флагманы еді. Ол британдық формацияның ортасына орналасты. Алғашқы қақтығыс негізінен британдық және неміс жеңіл крейсерлерінің күштері арасында өтті, бірақ 18:00-ге қарай Ұлы флот оқиға орнына жақындады. Шамамен 18:15-те Джеллико флотты бұрып, шайқасқа дайындалуға бұйрық берді. 18:30-да Бенбоу атыс ашты, бірақ оның артиллериялық есепшілері көрудің нашарлығына жиі кедергі келді; келесі он минут ішінде оның екі алдыңғы мұнарасы бірде-бір сәттілікке жетпей, екі оқтың алты залпын ғана жасады. Содан кейін неміс торпедалық катерлері қарсыластың флоттары арасында қалған жеңіл крейсер экипажының құтқаруға тырысты, бірақ британдықтарға Ұлы флотқа шабуыл жасап жатқандай көрінді. Бенбоу және басқа бірнеше соғыс кемелері 19:09-да екінші батареяларымен атыс ашты. Сегіз соғыс кемесінің атысына қарамастан, торпедалық катерлердің ешқайсысы зақымдалмады, бірақ олар Висбаденді тастап кетуге мәжбүр болды. Кеме 19:17 мен 19:25 аралығында негізгі батареясынан алты залп жасады, алдымен екі алдыңғы зеңбірегімен қашықтықты растады, содан кейін бес зеңбіреліктен төрт және төрт зеңбіреліктен бір залпты тікелей жасады. Артиллериялық есепшілер дұрыс емес түрде жеңіл крейсерді атып түсіргендерін мәлімдеді. Осы уақытта Бенбоу және тағы үш соғыс кемесі британдық формацияға шабуыл жасап жатқан торпедалық катерлер тобына қосалқы қаруларымен атыс ашты. Кемелер төрт рет тиді, бірақ шатасудың салдарынан тиген оқтардың есімдерін анықтау мүмкін болмады. Неміс торпедалық катерлерінің шабуылынан кейін Ашық теңіз флоты қақтығыстан шықты, ал Бенбоу мен Ұлы флоттың қалған бөлігі шайқаста маңызды іс-қимылдар жасаған жоқ. Бұл, ішінара, Джеллико мен оның қолбасшылары арасындағы неміс флотының нақты орналасқан жері мен бағыты туралы байланыстың нашар болуына байланысты болды; осы ақпаратсыз Джеллико өзінің флотын шайқасқа тарта алмады. Бенбоу шамамен 21:10-да 6 дюймдік снарядтар мен 13,5 дюймдік бір оқтан торпедалық катерлер тобына қысқа уақытқа атыс ашты. 21:30-да Ұлы флот түнгі рейдтік формацияға қайта ұйымдастыра бастады. 1 маусымның таңертеңінде Ұлы флот зақымдалған неміс кемелерін іздеп, аймақты шолып өтті, бірақ бірнеше сағат іздегеннен кейін ештеңе таба алмады. Шайқас барысында Бенбоу қырық 13,5 дюймдік бронебойғыш снарядтар мен алпыс 6 дюймдік оқтар атты.
In an attempt to lure out and destroy a portion of the Grand Fleet, the High Seas Fleet with sixteen dreadnoughts, six pre dreadnoughts, six light cruisers and thirty one torpedo boats commanded by Vice Admiral Reinhard Scheer, departed the Jade early on the morning of 31 May. The fleet sailed in concert with Rear Admiral Franz von Hipper's five battlecruisers and supporting cruisers and torpedo boats. The Royal Navy's Room 40 had intercepted and decrypted German radio traffic containing plans of the operation. The Admiralty ordered the Grand Fleet, at that time consisting of twenty eight dreadnoughts and nine battlecruisers, to sortie the night before to cut off and destroy the High Seas Fleet. At the time of the battle, the ship's commander was Captain Henry Wise Parker, and she was the flagship of Vice Admiral Doveton Sturdee. She was stationed toward the center of the British line. The initial action was fought primarily by the British and German battlecruiser formations in the afternoon, but by 18:00, the Grand Fleet approached the scene. At about 18:15, Jellicoe gave the order to turn and deploy the fleet for action. At 18:30, Benbow opened fire, but her gunners were frequently hampered by poor visibility; her two forward turrets fired only six two gun salvos over the course of the next ten minutes without any success. Shortly thereafter, German torpedo boats attempted to rescue the crew from the light cruiser , which had been disabled between the opposing fleets, though they appeared to the British to be launching an attack against the Grand Fleet. Benbow and several other battleships opened fire with their secondary batteries, starting at 19:09. Despite the fusillade from eight battleships, none of the torpedo boats were hit, though they were forced to abandon Wiesbaden. The ship fired six salvos from her main battery between 19:17 and 19:25, the first from two of her forward guns to confirm the range, and then four 5 gun and one 4 gun salvo in rapid succession. The gunners incorrectly claimed to have hit the battlecruiser At around that time, Benbow and three other battleships opened fire with their secondary guns on a group of torpedo boats that were launching an attack on the British line. The vessels made four hits, but in the confusion, credit for the hits could not be given. Following the German torpedo boat attack, the High Seas Fleet disengaged, and Benbow and the rest of the Grand Fleet saw no further significant action in the battle. This was, in part, due to poor communication between Jellicoe and his subordinates over the exact location and course of the German fleet; without this information, Jellicoe could not bring his fleet to action. Benbow fired briefly at a group of torpedo boats at about 21:10, with a salvo of 6 inch shells and a single 13.5 inch round. At 21:30, the Grand Fleet began to reorganise into its nighttime cruising formation. Early on the morning of 1 June, the Grand Fleet combed the area, looking for damaged German ships, but after spending several hours searching, they found none. In the course of the battle, Benbow had fired forty 13.5 inch armour piercing, capped shells and sixty 6 inch rounds.
Кейінгі операциялар
Портқа оралғаннан кейін Бенбоу эскадрильяның флагманы қызметінен босатылып, одан кейін жеке кеме ретінде пайдаланылды. 18 тамызда немістер тағы да сортқа шықты, бұл жолы Сандерлендті бомбалау мақсатымен; Шир Биттидің ұрыс крейсерлерін қайтадан шығарып, оларды жоюды үміттенеді. Британдықтардың құпия қызметі неміс радиохабарларын дешифрледі, бұл Джелликоға Ұлы флотты шешуші шайқасқа жөнелтуге жеткілікті уақыт берді. Бірақ, 1916 жылдың 19 тамызындағы шайқаста екі тарап та қарсыластарының су асты кемелері салған зияннан кейін шегінді: британдық крейсерлер мен неміс U- қайықтарының торпедалық шабуылдарынан батты, ал неміс жауынгерлік кемесі британдық су асты кемесімен зақымдалды. Портқа оралғаннан кейін Джеллико миналар мен U- қайықтарының күшті қауіптеріне байланысты Солтүстік теңіздің оңтүстік жартысында флотты тәуекелге салуға тыйым салатын бұйрық берді. 1917 жылдың соңында немістер Норвегияға бағытталған британдық конвойларын шабуылдау үшін эсминецтер мен жеңіл крейсерлерді қолдана бастады, бұл британдықтарды конвойлерді қорғау үшін ірі кемелерді жөнелтуге мәжбүр етті. 1918 жылдың сәуірінде неміс флоты оқшауланған британдық эскадрильясын ұстауға тырысты, бірақ конвой қауіпсіз өтіп кеткен еді. Ұлы флот кері шегіп келе жатқан немістерді ұстау үшін кеш келді, алайда шайқас крейсері су асты кемесімен торпедаланып, ауыр зақым алды. 1917 және 1918 жылдары Бенбоуда бірнеше шағын өзгерістер жасалды; оларға түнгі шайқас қабілетін жақсарту үшін үлкен және қосымша іздеу шамдарын орнату, сондай-ақ жаудың артиллериясы үшін қашықтықты анықтауды қиындатуға арналған аралықтармен жабдықталған бастиондар кірді. Аталған бастиондар кейіннен 1918 жылы алынып тасталды, ал "B" және "Q" мұнараларына ұшып кетуге арналған пандустар орнатылды.
Upon returning to port, Benbow was relieved as the squadron flagship, thereafter serving as a private ship. On 18 August, the Germans again sortied, this time to bombard Sunderland; Scheer again hoped to draw out Beatty's battlecruisers and destroy them. British signals intelligence decrypted German wireless transmissions, allowing Jellicoe enough time to deploy the Grand Fleet in an attempt to engage in a decisive battle. Both sides withdrew, however, after their opponents' submarines inflicted losses in the action of 19 August 1916: the British cruisers and were both torpedoed and sunk by German U boats, and the German battleship was damaged by the British submarine After returning to port, Jellicoe issued an order that prohibited risking the fleet in the southern half of the North Sea due to the overwhelming risk from mines and U boats. In late 1917, the Germans began using destroyers and light cruisers to raid the British convoys to Norway; this forced the British to deploy capital ships to protect the convoys. In April 1918, the German fleet sortied in an attempt to catch one of the isolated British squadrons, though the convoy had already passed safely. The Grand Fleet sortied too late to catch the retreating Germans, though the battlecruiser was torpedoed and badly damaged by the submarine A series of minor modifications were made to Benbow throughout 1917 and 1918; these included the installation of larger and additional searchlights to improve night combat capabilities and rangefinder baffles that were intended to make it more difficult to estimate the range for enemy gunners. The baffles were later removed in 1918, and flying off ramps were erected on "B" and "Q" turrets.
Соғыстан кейінгі
Соғыстан кейін Ұлы флот таратылды, ал «Бенбоу» Жерорта теңізінің 4-ші эскадрильясына тағайындалды, онда ол 1926 жылдың наурызына дейін қызмет етті. 1919 жылы капитан Чарльз Дуглас Карпендейл кемеге басшылықты 1921 жылға дейін атқарды. Осы кезеңде, 1919 жылдың сәуірінен 1920 жылдың маусымына дейін, кеме Қара теңізде коммунистерге қарсы операцияларға қатысты. «Бенбоу» және Жерорта теңізінің басқа да бөлімдері Ресей азамат соғысында Ақ гвардияшыларды қолдады. Сол жерде кеме «Айрон Дюк»тің орнына басып, жақын арада қарақшылардың шабуылына ұшыраған 150 ресейлік сарбаз бен олардың британдық кеңесшісін құтқарып қалды. 1 ақпанда контр-адмирал Майкл Калм Сеймур «Бенбоу» кемесінде өз туын көтерді. Көп ұзамай кеменің матростары Керчь түбегіндегі Ақ гвардияшылардың бекіністерін тексеруге жіберілді. «Бенбоуға» маусым айында Константинопольге қайтуға бұйрық берілді, онда Жерорта теңізі флоты Грек-Түрік соғысында грек әскерлеріне көмек көрсетуге дайындалып жатты. Ол 19 маусымда сол жерге жетті. 5 шілдеде «Бенбоу» және бірнеше кеме Константинопольден Гемликке әскер түсіру үшін шықты, мақсаты – портты қамтамасыз етіп, кейін келетін грек әскерлеріне тапсыру. «Бенбоудың» матростары 16 шілдеде грек батальоны қалаға жеткен соң кемеге оралды. 1921 жылдың ақпан айында «Бенбоу» және бірнеше эсминецтер Мармара теңізінде оқу жаттығуларын өткізді. 1922 жылы кеме Мальтада жөндеуден өтті. Сол жылдың қыркүйек және қазан айларында түрік әскерлеріне қарсы операцияларға қатысты. «Бенбоу» 1929 жылдың наурыз айында Жерорта теңізі флотымен бірлесіп өткізілген ірі флоттық жаттығуларға қатысты. Кейін сол жылы кеме қызметтен босатылды. 1930 жылдың қыркүйегінде «Бенбоу» сату тізіміне енгізілді, 5 сәуірде келді.
After the war, the Grand Fleet was dissolved, and Benbow was assigned to the 4th Squadron of the Mediterranean Fleet, where she served until March 1926. In 1919, Captain Charles Douglas Carpendale took command of the ship, a position he held until 1921. During this period, from April 1919 to June 1920, the ship took part in anti communist operations in the Black Sea. Benbow and other elements of the Mediterranean Fleet supported the White Russians in the Russian Civil War. There, the ship relieved Iron Duke, and shortly thereafter rescued a group of 150 Russian soldiers and their British adviser, who had been attacked by bandits. On 1 February, Rear Admiral Michael Culme Seymour hoisted his flag aboard Benbow. Shortly thereafter, men from the ship were sent to inspect White positions in the Kerch Peninsula. Benbow was ordered to return to Constantinople in June, where the Mediterranean Fleet was concentrating to begin supporting Greek forces during the Greco Turkish War; she arrived there on 19 June. On 5 July, Benbow and several other vessels left Constantinople to land a force at Gemlik to secure the harbor in order to hand it over to Greek forces that would arrive later. Benbows men returned to the ship on 16 July after a Greek battalion reached the town. In February 1921, Benbow, the battleship , and several destroyers conducted training exercises in the Sea of Marmara. In 1922, the ship underwent a refit at Malta. In September and October that year, she took part in further operations against Turkish forces. Benbow took part in major fleet training exercises held in March 1929 in conjunction with the Mediterranean Fleet. Later that year, the ship was paid off. In September 1930, Benbow was placed on the sale list. arriving there on 5 April.