Кіріспе
Президенттік ұсыну конференциясына міндеттемесіз делегат. Америка саясатында суперделегат – президенттік ұсыну конференциясына автоматты түрде отыратын делегат. Демократиялық ұлттық конференцияларда партияның ресми ережелерінде партия басшылары және сайланған лауазымды тұлғалар (PLEO) санаты ретінде сипатталған суперделегаттар барлық конференция делегаттарының 15% -нан азын құрайды. 2018 жылға дейін Демократиялық суперделегаттар президенттікке үміткерді барлық дауыс беру кезеңдерінде қолдауға еркін болды. (Бұл әрбір АҚШ штатындағы партиялық президенттік праймериздер мен кокус негізінде таңдалған міндеттеме берілген делегаттардан өзгеше, онда сайлаушылар партияның президенттік үміткерлері арасынан таңдау жасайды.) 2018 жылы Демократиялық ұлттық комитет суперделегаттардың ықпалын азайтып, оларды Демократиялық ұлттық конференциядағы бірінші дауыс беру кезінде дауыс беруден тыйым салды, тек даулы конференцияда ғана дауыс беруге мүмкіндік берді. Республикалық ұлттық конференцияларда әрбір Республикалық партия штатының төрағасы және әрбір штаттан екі аудандық деңгей комитетінің мүшелері автоматты түрде делегат ретінде отырады, бірақ партия филиалының ережелеріне сәйкес олар көбінесе өз штаттарының көпшілік дауыспен жеңген үміткеріне дауыс беруге міндетті. Pew Research Center мәліметінше, суперделегаттар – «институционалды Демократиялық партияның бейнесі – бұрынғы президенттерден, конгресс басшыларынан және үлкен қаржы жинаушылардан бастап, қала әкімдерінен, еңбек көшбасшыларынан және ұзақ жылдар бойы партияда жұмыс істегендерге дейін». Демократиялық Ұлттық Комитеттің сайланған мүшелері. Барлық суперделегаттар конференцияға қатыспайды. Мысалы, Конгресте болған кезінде Демократиялық АҚШ өкілі Джим Мэтисон барлық конференцияларды өткізіп жіберді. Бұрынғы вице-президент Ал Гор 2016 жылғы конференцияны өткізіп жіберді. Көптеген Демократиялық Конгресс мүшелері 2020 жылғы конференцияны өткізіп жіберді, COVID-19 пандемиясының салдарынан жеке қатысуды қаламады.
In American politics, a superdelegate is a delegate to a presidential nominating convention who is seated automatically. In Democratic National Conventions, superdelegates—described in formal party rules as the party leaders and elected official (PLEO) category—make up slightly under 15% of all convention delegates. Before 2018, Democratic superdelegates were free to support any candidate for the presidential nomination in all rounds of balloting. (This contrasts with pledged delegates, who were selected based on the party presidential primaries and caucuses in each U. S. state, in which voters choose among candidates for the party's presidential nomination.) In 2018, the Democratic National Committee reduced the influence of superdelegates by barring them from voting on the first ballot at the Democratic National Convention, allowing them to vote only in a contested convention. In Republican National Conventions, each Republican Party state chairman and two district level committee members from each state are automatically seated as delegates, but they are mostly obliged to vote for their state's popular vote winner under the rules of the party branch to which they belong. According to the Pew Research Center, superdelegates are "the embodiment of the institutional Democratic Party – everyone from former presidents, congressional leaders and big money fundraisers to mayors, labor leaders and longtime local party functionaries." Elected members of the Democratic National Committee. Not all superdelegates attend the convention. For example, during his time in Congress, Democratic U. S. Representative Jim Matheson skipped every convention. Former Vice President Al Gore skipped the 2016 Convention. Most Democratic members of Congress skipped the 2020 Convention, choosing not to physically attend in light of the COVID 19 pandemic.
Мемлекеттік резиденттік
Партиялық ережелерге сәйкес, автоматты делегаттар "өздерінің тиісті штатында заңды түрде тұруы керек және өз штатының делегациясының құрамында мойындалуы тиіс" (9-тармақ. Е).
Жоғары өкілетті мәртебесін жоғалту
Сонымен қатар, партиялық ережелерге сәйкес, егер олар "басқа саяси партияның президенттікке үміткерін сайлауды жария түрде қолдаса немесе оны мақұлдаса" (9-тармақ, Е) автоматты түрде делегаттардан шығарылады. Сондай-ақ, ешбір делегат "Демократиялық партияның президенттікке кандидатты ұсыну процесіне қатыса алмайды және дауыс бере алмайды, егер ол сол уақытта кез келген басқа партияның тиісті сайлауда кандидаттарды ұсыну процесіне де қатысса" (2-тармақ, Е). Алайда, Либерманның мәртебесі бұрыннан күмәнді болған, себебі ол тіркелген демократ сайлаушы болғанымен және демократтармен бірігіп жұмыс істегенімен, Коннектикут штаты үшін Либерман партиясынан қайта сайланды және бюллетеньде "Тәуелсіз демократ" деп тіркелді. Либерман Демократиялық конвенцияға қатыспады, оның орнына Республикалық конвенцияда сөз сөйледі.
Салыстыру: ант берген делегаттармен
Делегаттардың қалған 85%-ы кандидатқа уәде берілген және праймериздер мен партиялық жиналыстарда сайланады. Республикалық партияның ішкі сайлау процесінен өзгеше (онда көптеген штаттарда "жеңімпаз бәрін алады" қағидасы қолданылады, дауыстың көпшілігін алған кандидатқа барлық немесе көп бөлігі беріледі), демократтар пропорционалдық қағиданы ұстанады. Дауыстардың кемінде 15%-ын алған барлық кандидаттарға олардың дауыс үлесіне пропорционал түрде делегаттар тағайындалады. Көптеген уәде берілген делегаттар кандидаттардың округтік деңгейдегі дауыс үлесіне сәйкес бөлінеді (әдетте бұл конгресс округтерімен сәйкес келеді, бірақ кейбір штаттарда штаттық сенат округтерімен немесе арнайы белгіленген "делегаттық округтермен" сәйкес келеді). Қосымша делегаттар ("жалпы штаттық" делегаттар) штат бойынша алынған нәтижелерге сәйкес кандидаттарға тағайындалады. Уәде берілген делегаттар, әдетте, оларға уәде берілген кандидатты қолдауға міндетті. Егер кандидат жарыстан шығып қалса, округтік деңгейде тағайындалған уәде берілген делегаттар "бос агенттерге" айналады: олар көбінесе жарыстан шыққан кандидат қолдаған кандидатты қолдайды, бірақ оны жасауға міндетті емес.
Шығу тегі
1968 жылғы Демократиялық ұлттық конвенцияның салдарынан Демократиялық партия партияның президенттік кандидатын таңдаудағы билік тепе-теңдігін бастауыш сайлауларға және партиялық жиналыстарға ауыстыруға тырысты, барлық делегаттардың партия мүшелеріне ашық тетіктер арқылы таңдалуын талап етті; бұл ережелер Макговерн Фрейзер комиссиясының ұсыныстары бойынша жүзеге асырылды. Бұл демократиялық конвенцияларды төменгі деңгейдегі бақылауды арттырды. Алайда, демократиялық Джордж Макговерн 1972 жылы Ричард Никсонға жеңіліп, содан кейін Картер 1980 жылы Рональд Рейганнан жеңілгеннен кейін, 1988 жылы бұл процесс жеңілдетілді. Демократтар енді Конгрессте өздерінің мүшелерінің 80% -ын таңдауға рұқсат алды. Демократиялық партияның барлық ұлттық комитетінің мүшелері мен барлық демократ губернаторларына суперделегаттық мәртебе берілді. Бұл жылы партияның көрнекті көшбасшысы санаты да қосылды (егерде бұрынғы DNC төрағалары бұл санатқа 1996 жылға дейін қосылмаса да, ал бұрынғы палата мен сенаттағы азшылық басшылары 2000 жылға дейін қосылмады). 1992 жылы штаттарға бөлінген белгіленген сандағы "қосымша" категориясы қосылды, бұл басқа партия басшылары мен бұрынғы санаттарға жатпайтын сайланған лауазымды адамдарға арналған. Ақырында 1996 жылдан бастап Конгресстің барлық демократиялық мүшелеріне суперделегаттар мәртебесі берілді. Дегенмен, суперделегаттар әрқашан да жеңіске жетпеген. Говард Дин 2004 жылғы Демократиялық президенттік праймеризде бірінші праймериз алдында делегаттар санағында ерте жетекшілік етті, бірақ кейіннен Джон Керри жеңіп алды, ол праймериздер мен кокустардан жеңіліп, ақыр соңында номинация алды. 1988 жылы жүргізілген зерттеуде, бастауыш сайлау және партиялық жиналыстар арқылы таңдалған делегаттар мәселелерге қатысты көзқарастары жағынан суперделегаттардан айтарлықтай ерекшеленбеген. Алайда, суперделегаттар Вашингтонда тәжірибесі бар кандидаттарды сырттан келгендерге қарағанда көбірек жақсы көреді.
In 1988, this process was simplified. Democrats in Congress were now allowed to select up to 80% of their members. All Democratic National Committee members and all Democratic governors were given superdelegate status. This year also saw the addition of the distinguished party leader category (although former DNC chairs were not added to this category until 1996, and former House and Senate minority leaders were not added until 2000). In 1992 was the addition of a category of unpledged "add ons", a fixed number of spots allocated to the states, intended for other party leaders and elected officials not already covered by the previous categories. Finally, beginning in 1996, all Democratic members of Congress were given superdelegate status. The superdelegates have not always prevailed, however. Howard Dean took an early lead in delegate counts before the first primaries in the 2004 Democratic presidential primaries, but was later defeated by John Kerry, who won a succession of primaries and caucuses and, ultimately, the nomination. In 1988, a study found that delegates selected through the primary and caucus process were not substantively different from superdelegates in terms of issue viewpoints. However, superdelegates are more likely to prefer candidates with Washington experience than outsider candidates.
2008 жылғы сайлау
2008 жылғы Демократиялық ұлттық конвенцияда суперделегаттар делегаттардың жалпы санының шамамен бір бестен бір бөлігін құрады. Басты талапкерлер Хиллари Клинтон мен Барак Обама арасындағы шарапатты күрес суперделегаттардың кандидатты таңдауда шешуші рөл атқаратыны туралы болжамдарға әкелді, бұл перспектива Демократиялық партияның кейбір басшыларында алаңдаушылық тудырды. Штаттардағы дауыс беру аяқталғанда Обама уәделенген делегаттар саны бойынша көш бастады, бірақ суперделегаттарсыз кандидаттыққа қол жеткізу үшін жеткілікті дауыс жинамады. Алайда, 2008 жылдың мамыр айында Обама бірінші рет суперделегаттардың қолдауы бойынша көш бастады; Клинтон Обама кандидаттыққа ие болғаннан кейін төрт күннен кейін жарыстан шықты. Штаттық фракциялар мен праймериздердегі уәделенген делегаттардың саны 3573-ке жетті, олар 3566 дауыс берді, нәтижесінде делегаттардың жалпы саны 4419 дауысқа теңелді. Кандидатқа жеңіске жету үшін осы саның көпшілігі, яғни 2209 дауысы қажет болды. Суперделегаттар конвенция делегаттарының 19,6% құрады, ал Демократиялық партияның фракциялары мен праймериздерінде таңдалған делегаттар Демократиялық конвенция делегаттарының шамамен төртеуінен үш бөлігін (80,4%) құрады. Конвенцияда Обама 3188,5 делегат дауысын, ал Клинтон 1010,5 дауысты алды, 1 делегат дауыс беруден бас тартты, ал 218 делегат дауыс бермеді.
2016 жылғы сайлау
2016 жылы суперделегаттар үшін күрес бұрынғы Мемлекеттік хатшы Хиллари Клинтон мен АҚШ сенаторы Берни Сандерстің Демократиялық партияның үміткерлігі үшін өткен сайысының маңызды бөлігі болды. Сандерстің штабы мен оның қолдаушылары бастапқыда суперделегаттардың рөлін сынады, олардың көпшілігі Клинтонды қолдады. Бірнеше басты ақпарат құралдары алғашқы сайлау кезінде суперделегаттарды кандидаттардың жалпы санына қосты, бірақ суперделегаттар конвентке дейін дауыс бермейді және конвентке дейін өздері дауыс беретін кандидатты өзгерте алады. Ұлттық демократиялық комитеті (DNC) ақпарат құралдарынан суперделегаттардың үміткерліктерінің жалпы санына қосылмауын сұрады, бірақ Associated Press, NBC, CBS және Politico сияқты көптеген ақпарат құралдары суперделегаттар мен үміткерлік берген делегаттарды біріктіріп, жалпы үміткерлік берген делегаттардың санын жариялауды жалғастырды. Сандерстің қолдаушылары бұл әрекетке қарсы болды, бұл Клинтонның үстемдігін күшейтеді және Сандерстің қолдаушыларын зейінсіз қалдырады деп мәлімдеді. Сандерс бастапқыда үміткерлік берген делегаттардың көпшілігіне ие болған кандидаттың үміткер болуы керек деді, бірақ 2016 жылдың мамырында, сайланған делегаттардың саны бойынша қалып қойғаннан кейін, ол өз позициясын өзгертті, конвентте дау тудыруды талап етті және «Суперделегаттардың міндеті – ел үшін және Демократиялық партия үшін не дұрыс екенін шешу» деді. Ақырында Клинтон суперделегаттардың дауысына тәуелсіз түрде үміткерлікті жеңіп алды; ол алғашқы және партиялық дауыс беру нәтижелері бойынша Сандерстен көптеген сайланған делегаттармен және халықтың дауысы бойынша айқын артықшылықпен басып озды. 2016 жылдың маусым айының басында Калифорниядағы алғашқы сайлаудан кейін ол ресми үміткер деп жарияланды. Ол кезде Клинтонның 1812 үміткерлік берген делегаты және 572 суперделегаты болды, ал Сандерстің 1520 үміткерлік берген және 46 суперделегаты болды. Сандерс соңғы Демократиялық праймеризден кейін де науқанды жалғастырды, суперделегаттарды оған адал болуға көндіруге тырысты, бірақ ақырында жарысқа жеңіліп, 2016 жылдың 12 шілдесінде Клинтонды қолдады. Реформалар пакеті аясында Клинтонды қолдайтын Дженнифер О'Мэлли Диллон төрағалық етіп, Сандерсті қолдайтын Ларри Коэн орынбасары болған 21 мүшелі бірлік комиссиясы 2016 жылғы жалпы сайлаудан кейін құрылды. Комиссияның ұсыныстары келесі Демократиялық Ұлттық комитет отырысында, 2020 жылғы Демократиялық праймериздер басталғанға дейін талқыланады. 2017 жылдың мамырына қарай DNC Біртұтас реформа комиссиясы суперделегаттар реформасымен қатар, алғашқы сайлау күнтізбесі мен партиялық жиналыстар реформасын әзірлеуді бастады. Комиссия 2017 жылдың жазы мен күзінде жұмыс істеді. Партия суперделегаттар бойынша әртүрлі ұсыныстарды қарастырды. Бір ұсыныс штаттық праймериздер мен партиялық жиналыстардың нәтижелеріне сәйкес барлық немесе кейбір суперделегаттарды міндеттеу болды. Бұл ұсыныстар DNC қағидалары мен жарғылары жөніндегі комитетіне жіберілді. Перес және DNC төрағасының орынбасары Кит Эллисон CNN үшін бірлескен мақала жазып, партия президенттік үміткерді анықтау үшін дауыс беретін суперделегаттардың санын «маңызды түрде» қысқартатынын мәлімдеді.
Жоғары өкілеттілік реформасын қабылдау (2018 ж.)
Ақырында, DNC олардың санын азайтудың орнына бірінші бюллетеньде суперделегаттардың дауыс беруіне тыйым салуды шешті. 2018 жылдың 25 тамызында Демократиялық ұлттық комитеті суперделегаттардың ықпалын азайту жоспарын бекітті, оларға Демократиялық ұлттық конвенцияда бірінші бюллетеньде дауыс беруге рұқсат берілмейді, тек даулы конвенцияда ғана дауыс бере алады (яғни, егер Демократиялық ұлттық конвенция бірінші бюллетеньде кандидатты анықтамаса, себебі ешбір кандидатқа праймериз және кокус нәтижесі бойынша сайланған уәделі делегаттардың абсолютті көпшілігінің (50% -дан астамы) қолдауы болмады). Бұл суперделегаттардың конвенцияға дейін өздері қалаған кандидатты жария түрде қолдауын қабылдамайды.
2020 жылғы сайлау
2016–2018 жылдарғы жаңа суперделегат реформалары аясында Демократиялық партияның алғашқы президенттік праймериз айналымы 2020 жылы өтті.
Сын-пікірлер мен қорғану
Суперделегаттардың дауысы демократтардың үміткерін анықтаған ешқашан, бірақ 1984 жылы олар Уолтер Мондейлдің конвенциядағы бірінші раундта жеңіске жеткеніне көмектескен болуы мүмкін.
Сыншылар
Сыншылар 2017 жылғы реформалардан бұрын да, кейін де Демократиялық ұлттық конвенцияларда суперделегаттардың рөлін сынап келді. Сьюзан Эстрих 2008 жылы суперделегаттардың басқа делегаттарға қарағанда артық билігі бар екенін, себебі олар бірінші дауыс беруден бастап қалағанындай дауыс беруге толық еркіндікке ие болғанын айтты. (Суперделегаттардың бірінші дауыс беру кезінде дауыс беру құқығы 2017 жылғы реформадан кейін жойылды.) АҚШ сенаторы Тим Кейн, Хиллари Клинтонның бұрынғы серігі, 2017 жылы Берни Сандерспен келісіп, суперделегаттарды процестен жою қажеттігін айтты: "Мен ұзақ жылдардан бері суперделегаттар болмауы керек деп есептеймін. Бұл лауазымдар халықтың таңдау сайлауында артық ықпалға ие болып, процесті азай демократиялық етеді". Демократиялық партияның танымал стратегиялары Боб Шрум мен Билл Кэррик те суперделегаттарға қарсы болды және оларды үміткерлерді іріктеу процесінен шығаруға шақырды. 2016 жылғы конвенцияға қатысқан суперделегаттардың 58%-ы ер адамдар, ал 62%-ы испандық емес ақ нәсілділер (20%-ы қара нәсілділер және 11%-ы испандықтар) болды. Орташа жасы шамамен 60-қа жуық.
Қорғаушылар
Жазушы Джонатан Рауч пен саясаттанушы Рэй Ла Раджа 2019 жылы АҚШ-тың алғашқы дауыс берушілерге тым көп билік бергенін және бұл демократияға зиян келтіретінін айтты. Олар "Демократиялық партиядан үміткерлерді іріктеу процесінде суперделегаттардың рөлі әлсірегеннің орнына күшейтілуі мүмкін" деп, ал осы ерте сараптаудың бұл түрі жақсы болды деп, "көрінбейтін алғашқы сайлаудың" формалды түрі "плюрализмнің, билікті тексерудің және кеңесу институтарының Мэдисон қағидаларын қайта орнату арқылы" популизмге қарсы тепе-теңдік күш ретінде пайдалы болатынын көрсетті. 2016 жылдың ақпан айында Демократиялық Ұлттық Комитетінің төрағасы, АҚШ өкілі Дебби Вассерман Шульц Джейк Тэппермен сұхбаттасуда суперделегаттардың рөлін қорғады, бұл уәдесіз делегаттар "партия басшылары мен сайланған шенеуніктердің қатардағы белсенділерге қарсы тұру қажеттілігінен құтылуын" қамтамасыз етеді және екі топ арасындағы бәсекелестікті азайтады деп мәлімдеді.
Республикалық ұлттық съездерде
Демократиялық партиядағыдай, Республикалық партияда да партияның ұлттық комитетінің мүшелері автоматты түрде делегаттар болады. Әр штаттан үш Республикалық Ұлттық Комитетінің делегаты болады (ұлттық өкіл, ұлттық өкіл және штаттық партия төрағасы). 2012 жылғы Республикалық Ұлттық Конвенцияда конвенция ережелері өзгертілді, егер штат алдын ала сайлау өткізсе, RNC мүшелері ("суперделегаттар") өз штаттарында өткен алдын ала сайлау қорытындысы бойынша дауыс беруге міндетті болды. Республикалық алдын ала сайлауда таңдалған уәделі делегаттар пропорционалды немесе "жеңімпаз бәрін алады" қағидасы бойынша тағайындалады. 2008 жылғы Республикалық Ұлттық Конвенцияда барлық 2380 делегаттың арасында 123 RNC делегаты ешқандай кандидатқа уәде бермеді. 2016 жылғы Республикалық Ұлттық Конвенцияда 2472 делегаттың арасында 168 делегат "супер" (еркін) делегаттар болып саналды.