Кіріспе
Католик шіркеуінің басшысы 253-254 жылдары. Папа Люций I 253 жылдың 25 маусымынан бастап 254 жылдың 5 наурызында қайтыс болғанға дейін Рим епископы болды. Ол тағайындалғаннан кейін көп ұзамай жер аударылды, бірақ қайта оралуға рұқсат алды. Император Валерианның қуғыны кезінде оны қателікпен шейіт деп есептеді, бірақ бұл қуғын Люций қайтыс болғаннан кейін ғана басталды.
Pope Lucius I was the bishop of Rome from 25 June 253 to his death on 5 March 254. He was banished soon after his consecration, but gained permission to return. He was mistakenly classified as a martyr in the persecution by Emperor Valerian, which did not begin until after Lucius' death.
Өмір
Люций Римде дүниеге келген. Оның отбасы туралы әкесі Порфирианнан басқа ештеңе белгісіз. Ол, мүмкін, 253 жылдың 25 маусымында сайланды. Оның сайлануы алдыңғы епископы Корнелийдің қуғынға ұшырауына себеп болған қуғын-сүргін кезінде болды, және ол да епископқа бекітілгеннен кейін көп ұзамай қуғынға ұшырады, бірақ қайта оралуға рұқсат алуға қол жеткізді. Люций Киприанның бірнеше хатында (Епист. lxviii. 5 қараңыз) қуғын кезінде дінінен қайтқандарды кешіруден бас тартқандары үшін Новационистерді айыптағаны үшін мақталады.
Құрмет
Люцийдің мерекесі 5 наурыз, бұл күні ол Римдік мартирологияда былай еске алынады: "Апий жолындағы Каллист зиратында, Римде, Киелі Люций Папаның жерленуі, Киелі Корнелийдің ізбасары. Ол Мәсіхке деген сенімі үшін жер аударылып, азап шекті және қиын кезеңде имандылықтың көрнекті жақтасы болды, әрқашан салмақтылық пен еңкейлілік танытты." Оның мерекесі Папа Пий V-нің Триденттік күнтізбесіне енбеген. 1602 жылы ол 4 наурыз күнімен Жалпы Рим күнтізбесіне қосылды. 1621 жылы Киелі Казимирдің мерекесі де сол күні енгізілгендіктен, Папа Люцийді тойлау Киелі Казимирдің миссасында еске алумен шектелді. 1969 жылғы түзетуде Папа Люцийдің мерекесі Жалпы Рим күнтізбесінен алынып тасталды, себебі оған бұрын берілген "шаһид" атағы негізсіз болды және Римдік мартирологияда оның қайтыс болған күніне көшірілді. Liber Pontificalis-те қате айтылғанның керісінше, ол шын мәнінде шейіт болған жоқ. Оның шейіт болғаны туралы айтылған Валерианның қудалауы Папа Люций қайтыс болған 254 жылдың наурыз айынан кейін басталғаны белгілі.
Қабір
Люций I-нің қабірі әлі күнге дейін Калликст катакомбасында сақталған. Оның қабірлік қалдықтары кейіннен Сецилия мен басқалардың қабірлік қалдықтарымен бірге Трастевередегі Санта-Чечилия шіркеуіне әкелінді. Оның басы Данияның Копенгаген қаласындағы Әулие Ансгар соборындағы қасиетті сақтау ыдысында сақталған. Бұл қасиетті қалдық 1100 жыл шамасында Роскилдеге әкелінді, Люций Данияның Зеландия аймағының қамқоршысы деп жарияланғаннан кейін. Дәстүр бойынша, Роскилде қаласының Исефьордында зұлым рухтар кезікті, және олар Луцийдің бас сүйегінен басқа ештеңеден қорқатынын айтқандықтан, оны Данияға әкелу қажет болды, содан кейін фьордта қайтадан тыныштық орнады. Реформациядан кейін бас сүйегі Копенгагендегі король Фредерик III-нің көрме залына жеткізілді, онда ол 28 жыл бойы әйелдің ішінде тасқа айналған ұрығымен және король жинаған басқа да ерекше нәрселермен бірге қойылды. Бас сүйегі 1908 жылға дейін Роскилде соборында қалды, содан кейін Копенгагеннің Ұлттық мұражайының меншігіне өтіп, Әулие Ансгар соборына көшірілді. Папа Луцийдің басы Даниядағы Реформациядан аман қалған сирек қабірлік қалдықтардың бірі болып табылады. Алайда, норвегиялық зерттеуші Ойстейн Мортен Луцийдің бас сүйегі норвегиялық король Сигурд Крестоносецтің (1090–1130) бас сүйегімен жаңылысқан болуы мүмкін деп ойлады. Бұл бас сүйек 1800 жылдарға дейін Дания Ұлттық мұражайының қорында сақталған, бірақ 1867 жылы Осло университетіне сыйға тартылды. Ұлттық мұражайдың даниялық сарапшылары көміртектік талдау жасап, бас сүйек біздің заманымыздың 340-431 жылдары аралығында, яғни Луций 254 жылы қайтыс болғаннан кейін шамамен 100 жыл өткен соң өмір сүрген адамға тиесілі деген қорытындыға келді. Осылайша, бұл бас сүйек 254 жылы қайтыс болған Луцийге тиесілі емес. Сондай-ақ, ол король Сигурдқа тиесілі болуы да мүмкін емес екені анықталды.