Уильям Перкинс: Англиялық дін қызметкері және теолог (1558-1602)
William Perkins (theologian)
Уильям Перкинс (1558-1602) – ағылшын дін қызметкері, теолог, пуритан қозғалысының көшбасшысы. Еңбектері, өмірі мен реформаторлық көзқарастары туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағылшын дін қызметкері және теолог (1558–1602)
English cleric and theologian (1558–1602)
Уильям Перкинс (1558–1602) – ықпалды ағылшын дін қызметкері және Кембридж теологы, 1581 және 1584 жылдары университетен бакалавр және магистр дәрежелерін алған. Ол сонымен қатар Елизавета дәуірінде Англия шіркеуіндегі пуритандық қозғалыстың ең көрнекті көшбасшыларының бірі болды. Перкинс Англия шіркеуінің діни тәжірибелерін толыққанды қабылдамаса да, Елизаветалық келісімнің көптеген саясаты мен процедураларына бейімделді. Дегенмен, ол конформист емес пуритандарға көңіл бөлді және оларды қолдағандығы үшін тәртіптік шараларға ұшырады. Перкинс өте көп шығармалардың авторы, оның қырықтан астам еңбегі оның өлімінен кейін жарияланды. Жазумен қатар, ол Крайст колледжіндегі ғалым және Кембридждегі Сент-Эндрю шіркеуінде лекция оқытушы болып қызмет етті. Ол реформатталған теологияның, әсіресе Теодор Безаның супралапсариандық теологиясының жақтаушысы болды. Бұған қоса, ол протестанттық идеалдарды, атап айтқанда бес "sola" қағидасын, әсіресе "solus Christus" және "sola Scriptura" принциптерін қорғады.
William Perkins (1558–1602) was an influential English cleric and Cambridge theologian, receiving a B. A. and M. A. from the university in 1581 and 1584 respectively, and also one of the foremost leaders of the Puritan movement in the Church of England during the Elizabethan era. Although not entirely accepting of the Church of England's ecclesiastical practices, Perkins conformed to many of the policies and procedures imposed by the Elizabethan Settlement. He did remain, however, sympathetic to the non conformist puritans and even faced disciplinary action for his support. Perkins was a prolific author who penned over forty works, many of which were published posthumously. In addition to writing, he also served as a fellow at Christ's College and as a lecturer at St. Andrew's Church in Cambridge. He was a firm proponent of Reformed theology, particularly the supralapsarian theology of Theodore Beza. In addition, he was a staunch defender of Protestant ideals, specifically the five solae with a particular emphasis on solus Christus and sola Scriptura.
Ерте өмір
Перкинс 1558 жылы Англияның Уорвикшир графтығындағы Булкингтон приходындағы Марстон Джаббетте Томас және Анна Перкинстердің отбасында дүниеге келді. Сол жылы протестанттық Елизавета I католик қарындасы Мэриден кейін Англия патшайымы болды. Перкинс өмірінің соңына дейін Елизавета I билігінде өмір сүрді, ол 1603 жылы патшайымның қайтысынан бір жыл бұрын қайтыс болды. Перкинстің Елизаветамен қарым-қатынасы күмәнді болды: бір жағынан, ол Англияның, ақыры протестанттық мемлекетке айналуына себеп болған жақсы королева Бесс еді; екінші жағынан, Перкинс және пуритандық қозғалыстың өкілдері Елизаветалық келісімнің жеткілікті болмауына наразылық білдіріп, одан әрі реформа талап етті. Перкинстің балалық шағы мен тәрбиесі туралы көп мәлімет жоқ. Өмірінің ерте кезеңінде ол мүгедек болып қалды, нәтижесінде сол қолымен жазуға мәжбүр болды. Оның отбасының жағдайы жақсы болғанға ұқсайды, себебі 1577 жылдың маусым айында 19 жасында Перкинс Кембридж қаласындағы Крайст колледжінің шәкірттеріне қабылданды және реформаторлық мектептің дәстүрінде білім алды. 1581 жылы ол бакалавр, ал 1584 жылы магистр дәрежесін алды. Растамауы мүмкін бір әңгіме бойынша, Перкинс Кембридждегі бір ананың баласына: «Тілді ұста, әйтпесе сені сол жақтағы мас Перкинске беремін» дегенін естігеннен кейін, өзінің қателігін түсінді. Оқиғаның шындығына қарамастан, Перкинс 1581 және 1584 жылдар аралығында Кембриджте оқып жүргенде діни оянуды бастан өткергені анық. Фуллер жазғандай, Перкинстің уағыздары «діндар білімділерге тым қарапайым емес, сонымен қатар қарапайым адамдарға түсінікті емес еді».
Perkins was born to Thomas and Anna Perkins at Marston Jabbett in the parish of Bulkington, Warwickshire, England in 1558, the year in which the Protestant Elizabeth I succeeded her Catholic sister Mary as Queen of England. Perkins lived his entire life under Elizabeth I, dying one year before the Queen's death in 1603. Perkins's relationship with Elizabeth was ambiguous: on the one hand, she was Good Queen Bess, the monarch under whom England finally and firmly became a Protestant nation; on the other hand, Perkins and the other members of the Puritan movement were frustrated that the Elizabethan settlement had not gone far enough and pushed for further Reformation. Little is known of Perkins' childhood and upbringing. Sometime in his early life he was rendered lame which forced him to write with his left hand. His family was evidently of some means, since in June 1577, at age 19, Perkins was enrolled as a pensioner of Christ's College, Cambridge being trained in the tradition of the Reformed scholastic framework. He would receive his BA in 1581 and his MA in 1584. According to an unverifiable story, Perkins was convicted of the error of his ways after he heard a Cambridge mother say to her child, "Hold your tongue, or I will give you to drunken Perkins yonder." Whether or not the story is true, it is clear that Perkins had a religious awakening sometime between 1581 and 1584 during his time at Cambridge.</blockquote>Perkins's sermons, wrote Fuller, "were not so plain but that the piously learned did admire them, nor so learned but that the plain did understand them."
Перкинстің шіркеу қызметі
"Орташа пуритан" ретінде Перкинс Англия шіркеуіне бағынбаған конформистер мен басқа да сепаратистерге қатаң қарсы болды. Сондай-ақ, ол Елизавета тағының шіркеуде біртектілікті орнату бағдарламасына да қарсылық танытты. Мысалы, Кентербери архиепискобы Джон Уитгифт Фрэнсис Джонсонды пресвитериандық шіркеу басқару формасын қолдағандығы үшін түрмеге қамағанда, Перкинс Джонсонды қорғады. Бұл жеке оқиға емес, ол комиссия алдында бірнеше рет пайда болды және Теодор Безаның ойларын Англияға енгізуде маңызды рөл атқарды. Ол реформацияланған сотериологияның және екі алдын-ала белгілеудің орталық ұғымы болып табылатын Рақым келісімі туралы реформацияланған түсінікті үлкен рухани жеңілдік әкелетін доктрина деп санады. Ол Безаның екі алдын-ала белгілеу туралы әйгілі схемасын ағылшын тіліне аудартып жариялауға жауапты болды. Перкинс қайтыс болғаннан кейін бір ғасырдан аспайтын уақытта, оның өмірбаяны Томас Фуллер Перкинстің екі алдын-ала белгілеу туралы көзқарастары жиі тудырған наразылықты былай баяндады: "Кейбіреулер оның ілімі, барлығын абсолютті декретке байланыстырып, барлық еңбекті тоқтатады және құтқарылуға ұмтылудағы адамдардың күш-жігерін қиып тастайды деп шағымданады. Өйткені ол барлығын Құдайдың Рухына (ол қалағанындай соғады) жүктеп береді, адамның ынтасын, бақытқа жетуге көмектесуге не кедергі келтіруге болмайды, керісінше, ерсіздікке есік ашады". Сондай-ақ, ол "regula fidei", яки "сенім ережесі" арқылы сөздік түсіндірудің жақтаушысы болды. Бұл принцип Киелі кітаптың түсініксіз бөлімдерін дәстүрге немесе болжамға емес, түсінікті бөлімдерге сүйене отырып түсіндіру керектігін көрсетеді. Дегенмен, ол контекст талап еткен жағдайда метафоралық немесе салыстырмалы тілді қолдануға рұқсат берді.
As a "moderate Puritan", Perkins was firmly opposed to non conformists and other separatists who refused to conform to the Church of England. He also opposed the Elizabethan regime's program of imposing uniformity on the church. For example, when Archbishop of Canterbury John Whitgift imprisoned Francis Johnson for Johnson's support of a presbyterian form of church polity, Perkins defended Johnson. This was not an isolated incident, and he appeared before the commission more than once. and was a major player in introducing the thought of Theodore Beza to England. He viewed the Reformed concept of the Covenant of Grace, which is central to Reformed soteriology and double predestination, to be a doctrine of great consoling value. He was responsible for the publication in English of Beza's famous chart about double predestination. Writing less than a century after Perkins's death, his biographer Thomas Fuller recounted an objection that Perkins's views on double predestination often prompted:<blockquote>Some object that his doctrine, referring all to an absolute decree, hamstrings all industry, and cuts off the sinews of men's endeavours towards salvation. For, ascribing all to the wind of God's Spirit, (which bloweth where it listeth,) he leaveth nothing to the oars of man's diligence, either to help or hinder to the attaining of happiness, but rather opens a wide door to licentious security. He was also a major proponent of literal interpretation using the regula fidei, or Rule of Faith. This principle advocates that the unclear portions of scripture ought to be interpreted by the clear portions rather than by tradition or speculation. He did, however, leave room for figurative or analogical language when context demands.