Джерси Бейлигінің басшысы

Кіріспе

Джерсидің басшысы – Джерси билігінің азаматтық басшысы. Бұл қызметте ол үкімет басшысы да, мемлекет басшысы да емес, Джерсидің бас судьясы және Джерси парламенті, Штаттар Ассамблеясының төрағасы болып табылады. Басшы сонымен қатар Корольдік соттың президенті болып табылады. Ол Гернси басшысының рөліне ұқсас. Басшы лауазымы 1259 жылғы Париж шартынан кейін құрылды, онда Англия королі Генрих III Нормандия герцогтігінің барлық құқығынан бас тартты, бірақ Канал аралдарынан бас тартпады. 1290 жылы Джерси және Гернси үшін жеке-жеке басшылар тағайындалды.

Тарих

Норман құқығында сот орындаушысының лауазымы 1204 жылы Нормандияның бөлінуінен бұрын пайда болған. Сот орындаушысы немесе күзетші жасаған кез келген зұлмат жергілікті жерде шешілуі тиіс еді, әйтпесе, дауларды қарау үшін комиссарларды тағайындаған корольға шағым жасау арқылы шешілуі керек еді. 1270-ші жылдардың соңында Джерсиге өз сот орындаушысы берілді (осы лауазымды алғаш рет атқарған адам туралы жазба 1277 жылға дейін сақталған) және 1290-шы жылдардан бастап сот орындаушысы мен күзетшінің міндеттері бөлінді. (Суб)күзетші салық салу және қорғауға жауапты болды, ал сот орындаушысы – әділдікке жауапты болды. Бұл бастапқыда Отто де Грандисонның уақытша шарасы болғанымен, ол тұрақтыға айналып, Джерсидегі қазіргі заманғы тәж және әділдіктің бөлінуіне негіз болды. Бұл сонымен қатар, қоғаммен тығыз байланыста болған сот орындаушысына қарағанда күзетшінің билігін азайтты. 1462 жылы француз губернаторы де Брезе сот орындаушысы мен юраттардың рөлін көрсететін жарлықтар шығарды. Осы оккупация кезінде Аралдық Штаттар құрылған болуы мүмкін. Аралды басып алуға жетекшілік еткен граф Молеврир Аралда сот отырысын өткізуді бұйырды. Молеврир қолданыстағы институттарды бекітті, бірақ юраттарды сот орындаушылары, юраттар, пасторлар және констебльдер таңдауы керек екенін талап етті. Штаттардың ең ерте сақталған заңы 1524 жылға жатады. Пейтон сондай-ақ Штаттар түріндегі демократияға және Джерсидегі соттардың тәуелсіздігіне қарсы болды. 1615 жылы Жан Героль корольдің сот орындаушысы болып тағайындалды, оған 1611 жылы патент арқылы уәде берілген. Пейтон бұл тағайындауға қарсы шығып, сот орындаушысын тағайындау губернатордың құзырында екенін мәлімдеді. Героль корольдің сот орындаушысын тікелей тағайындау құқығы бар екенін мәлімдеді. Кеңестің жарлығы (1615 жылғы 9 тамыз) Герольдің позициясын қолдады. Героль осыны сот орындаушысының нақты үкімет басшысы екенін жариялау үшін пайдаланды және сот орындаушысының губернатордан басымдығын бекіту үшін қадамдар жасады: ол шіркеудегі дұғаларда өзінің атын губернатордың атынан бұрын қоюға бұйырды және ағылшын судьяларының үлгісімен қызыл тоға киген алғашқы сот орындаушысы болды. Өзінің талаптарын растау үшін ол нормандық әкімшілік дәстүрінде сот орындаушыларына «денуктен жоғары ешкім жоқ» екенін келтірді. Бірақ 1617 жылғы 18 ақпандағы Кеңес жарлығы «әскери күштерді толығымен губернаторға, ал сот және азаматтық істерді сот орындаушысына тапсыруды» жариялады. Бұл сот орындаушысына әділет және азаматтық істер бойынша губернатордан басымдық берді.

The position of Bailiff in Norman law predates the separation of Normandy in 1204. Any oppression by a bailiff or a warden was to be resolved locally or failing that, by appeal to the King who appointed commissioners to report on disputes. In the late 1270s, Jersey was given its own Bailiff (the first record of someone holding the position is in 1277) and from the 1290s, the duties of Bailiff and Warden were separated. The (Sub )Warden became responsible for taxation and defence, while the Bailiff became responsible for justice. While probably originally a temporary arrangement by Otto de Grandison, this became permanent and the foundation for Jersey's modern separation of Crown and justice. It also lessened the Warden's authority relative to the Bailiff, who had much more interaction with the community. In 1462, the occupying French Governor de Brézé issued ordinances outlining the role of the Bailiff and the Jurats. It may well be during this occupation that the island saw the establishment of the States. Comte Maulevrier, who had led the invasion of the island, ordered the holding of an Assize in the island. Maulevrier confirmed the place of existing institutions, however created the requirement for Jurats to be chosen by Bailiffs, Jurats, Rectors and Constables. The earliest extant Act of the States dates from 1524. Peyton was also against democracy in the form of the States and the freedoms of the Courts in Jersey. In 1615, Jean Hérault was appointed Bailiff by the King, having been promised the role by letters patent in 1611. Peyton disputed this appointment, claiming it was the Governor's jurisdiction to appoint the Bailiff. Hérault asserted it was the King's jurisdiction to directly appoint the Bailiff. An Order in Council (dated 9 August 1615) sided with Hérault. Hérault took this to claim the Bailiff was the real head of government and took steps to assert the precedence of the Bailiff over Governor: he ordered his name to be placed before the Governor's in church prayers and was the first Bailiff to wear red robes (in the style of English judges). To back his claims, he cited that in the Norman administrative tradition, the Bailiffs had "no one above them except the Duke". Though the Privy Council did not agree with Hérault's extreme position on the precedence of the Bailiff, on 18 February 1617 it declared that the "charge of military forces be wholly in the Governor, and the care of justice and civil affairs in the Bailiff." This secured for the Bailiff precedence over the Governor on justice and civil affairs.