Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық сәулетші (1866–1924)
American architect (1866–1924)
Генри Бэкон (28 қараша 1866 – 16 ақпан 1924) – американдық бель-эпо сәулетшісі, Вашингтон қаласында 1915-1922 жылдар аралығында салынған Линкольн мемориалының жобалау және құрылысын басқарған. Бұл оның 1924 жылы қайтыс болғанға дейінгі соңғы жобасы болды.
Henry Bacon (November 28, 1866February 16, 1924) was an American Beaux Arts architect who oversaw the engineering and design of the Lincoln Memorial in Washington, D. C., built between 1915 and 1922, which was his final project before his 1924 death.
Ерте өмір және білім
Бекон Иллинойс штатының Уатсека қаласында туған. 1884 жылы Иллинойс университетінің Урбана қаласындағы кампусында қысқа ғана оқып, кейін архитектуралық карьерасын жобалаушы ретінде бастады.
Bacon was born in Watseka, Illinois. He studied briefly at the University of Illinois, Urbana in 1884, but left to begin his architectural career as a draftsman.
Ерте мансап
Бакон бастапқыда Нью-Йорктегі МакКим, Мид және Уайт кеңсесінде жұмыс істеді, ол сол кездегі ең танымал сәулет фирмаларының бірі болатын. Оның сол кезеңдегі жұмыстары фирмамен байланысты грек қайта жандануы және сәндік стильдерінде жасалған. Олардың қатарында 1889 жылы Парижде өткен Әлемдік көрме, Бостондағы Бостон қоғамдық кітапханасы, Нью-Йорктегі «Нью-Йорк Геральд» ғимараты, Нью-Йорктегі Гарвард клубы, Колумбия университетінің Морнингсайд Хайтс кампусы және Пенсильвания вокзалы (әрқайсысы Нью-Йоркте) және 1893 жылы Чикагодағы Әлемдік Колумбия көрмесі бар. МакКим, Мид және Уайт-те жұмыс істеген кезінде Бакон 1889 жылы сәулет студенттеріне арналған Роч саяхат стипендиясын жеңіп алды. Бұл оған Еуропада екі жыл бойы оқуға және саяхаттауға мүмкіндік берді, ол Рим және грек сәулетінің егжей-тегжейін зерттеп, суреттер салды. Түркияда ол болашақ әйелі Лора Флоренс Калвертпен танысты, ол британ консулының қызы еді. Ол Мичиган штатының Детройт қаласынан келген тағы бір стипендиат Альберт Канмен бірге саяхаттады, ол да кейіннен жетекші өнеркәсіптік архитектор атанды. АҚШ-қа оралғаннан кейін Бакон өзінің ұстазы Чарльз МакКиммен бірнеше жыл жұмыс істеді, соның ішінде Род-Айленд штатының Провиденс қаласындағы Род-Айленд штатының ғимараты сияқты жобаларға қатысты. Ол 1889 жылы Париждегі Әлемдік көрмеде және 1893 жылы Чикагодағы Әлемдік Колумбия көрмесінде МакКимнің жеке өкілі болды, онда МакКим, Мид және Уайт бірнеше ғимараттарды жобалаған. 1897 жылы Бакон фирманың жас архитекторларының бірі Джеймс Брайтпен бірге Брайт және Бакон архитекторларының серіктестігін құрды. Брайт серіктестіктің қаржылық, әкімшілік және келісімшарттық мәселелерін басқарды, ал Бакон сәулеттік дизайн мен құрылысқа жауапты болды. Серіктестік бірден Джерси-Сити, Нью-Джерси қаласының қоғамдық кітапханасы және Вашингтондағы Америка университеті үшін Тарих залы конкурстарын жеңіп алды. Олар көптеген қоғамдық ғимараттар мен бірнеше жеке тұрғын үйлер салды, олардың ең танымалларының бірі – Нью-Джерси штатының Саммит қаласындағы Ла Фетра сарайы. 1897 жылы серіктестік үш жеке тұрғын үй салуға таңдалды: Ла Фетра сарайы; Колумбия, Солтүстік Каролинадағы үш қабатты грузин стиліндегі Лаурел Хилл сарайы; және Уилмингтон, Солтүстік Каролинадағы Дональд МакРэй үйі. Ла Фетра сарайын Бакон жобалап, салған. Оның дизайны 1901 жылдың қыркүйек айында шыққан «Архитектура» журналында жарияланды, ол сол кездегі ең беделді сәулеттік кәсіби басылым еді. Ла Фетра сарайы Баконның сәндік стильдегі грек және рим сәулетіне деген әуесшілігін толық көрсетеді. Оның қарапайым және әсем сызықтары, өлшемдер мен пропорциялардағы шеберлігі мәртебелі әсемдік, тыныш татулық және құдайлық қорғаныс сезімін білдіретіні айтылды.
Bacon initially worked in the office of McKim, Mead & White in New York City, one of the best known architectural firms at the time. His works of that period were in the late Greek Revival and Beaux Arts styles with which the firm was associated. They included the 1889 World Expo in Paris, Boston Public Library in Boston, the New York Herald Building, Harvard Club of New York City, Columbia University's Morningside Heights campus, and Pennsylvania Station, each in New York City, and the World's Columbian Exposition in Chicago in 1893. While at McKim, Mead & White, Bacon won, in 1889, the Rotch Traveling Scholarship for architectural students. This gave him two years of study and travel in Europe, which he spent learning and drawing details of Roman and Greek architecture. In Turkey, he met his future wife, Laura Florence Calvert, daughter of a British consul. He traveled with another fellowship student, Albert Kahn from Detroit, Michigan, who also went on to become a leading industrial architect. After returning to the U. S., Bacon worked for a few more years with his mentor, Charles McKim, including on such projects as the Rhode Island State House in Providence, Rhode Island. He served as McKim's personal representative in Paris during the World Exposition in 1889 and in Chicago for the World's Columbian Exposition in 1893, for which McKim, Mead & White was designing several buildings. In 1897, Bacon left with James Brite, a younger architect from the firm, to found the partnership of Brite and Bacon Architects. Brite was in charge of financial, administrative, and contracting aspects of the partnership, while Bacon was in charge of the architectural design and construction. The partnership immediately won the competition for the Jersey City, New Jersey's public library and the Hall of History for American University in Washington, D. C. They built a number of public buildings and a small number of private residences, which most notably included La Fetra Mansion in Summit, New Jersey. The partnership was selected in 1897 to build three private residences: La Fetra Mansion; Laurel Hill, a three story Georgian mansion in Columbia, North Carolina; and Donald McRae House in Wilmington, North Carolina. The La Fetra Mansion was designed and built by Bacon, and his design was published in the September 1901 issue of Architecture, the preeminent architectural professional journal of its time. The LeFetra Mansion fully exhibits Bacon's preference for Beaux Arts Neo Greek and Roman architectural styles. His simple and elegant lines, and his skill in dimensions and proportions, were described as expressing a stately elegance, peaceful tranquility, and sense of divine protection.
Линкольн ескерткіші
1897 жылы Абрахам Линкольннің қазасынан кейін, Беконға президент Абрахам Линкольннің құрметіне Вашингтон қаласында ескерткіш салу үшін қоғамдық және жеке қаражат жинауға ұйымдасқан топ та келіп, ұсыныс жасады. Бекон сол жылы Линкольн ескерткішінің тұжырымдамалық, көркемдік және архитектуралық дизайнын жасауға кірісті. Жобаны салуға қажетті қаржы бірнеше жылдан кейін ғана табысқанмен, ол бұл жұмысын жалғастырды. 1902 жылы Брайт пен Бекон серіктестігі тарады, себебі Брайт Беконның ескерткіш дизайнына арнаған уақыты мен ынтасына қатысты келіспеушілікке келді.
In 1897, following the assassination of Abraham Lincoln, Bacon was also approached by a group, which had organized to raise public and private funds to build a monument in Washington, D. C., to memorialize President Abraham Lincoln. Bacon began his conceptual, artistic, and architectural design for the Lincoln Memorial that year. He continued in the effort, although the funding to build the project was not secured until years later. The Brite and Bacon Partnership dissolved in 1902, partly resulting from Brite's disagreement over Bacon's passion and the unpaid time he spent on the memorial design.
Белгілі ғимараттар мен ескерткіштер
Содан кейін Бекон өзінің атымен тәжірибе жинады, 1924 жылы қайтыс болғанға дейін үлкен жетістікке жетіп, көптеген қоғамдық ғимараттар мен ескерткіштер салды, олар кеңінен танымал болды. Оның кейінгі жұмыстарының ішінде 1908 жылы Нью-Джерси штатының Патерсон қаласындағы Дэнфорт еске алу кітапханасы, Ван Несте паркіндегі Риджвуд, Нью-Джерсидегі 1924 жылғы Соғыс ескерткіші; Коннектикут штатының Наугатук қаласындағы пойыз станциясы; Коннектикут штатының Уотербери қаласындағы Уотербери ауруханасы; 1915 жылы Сан-Францискода өткен Панама-Тынық мұхиты халықаралық көрмесіндегі Төрт маусым сарайы; Нью-Хейвендегі Йель университетіндегі Бірінші дүниежүзілік соғыс ескерткіші, Вашингтондағы Линкольн ескерткіші, Солтүстік Каролина штатының Уилмингтон қаласындағы Конфедерация ескерткіші және көптеген басқа да көрнекті қоғамдық ғимараттар мен ескерткіштер бар. 1913 жылы Бекон Ұлттық дизайн академиясына қосымша мүше болып сайланды, ал 1917 жылы толық мүше болды. Бекон ескерткіштер мен қоғамдық мүсіндерді жасауда өте белсенді болды. Ол 1915 жылғы Панама-Тынық мұхиты көрмесі үшін Төрт маусым сарайын және Йель университетіндегі Бірінші дүниежүзілік соғыс ескерткішін жобалады. Ол Кливлендтегі (Огайо штаты) сенатор Марк Ханна ескерткіші үшін мүсінші Август Сент-Годенспен, ал Линкольн ескерткішінің ойлы Линкольн мүсіні үшін Дэниел Честер Френчпен бірлесіп жұмыс істеді. Веслиан университетіндегі Беконның ғимараттарының бірі – Олин еске алу кітапханасы, Беконның көптеген құжаттары мен Линкольн ескерткішінің жобаларын сақтайды. Бекон жеке тұрғын үйлерді жобалауға сирек уақыт табатын. Оның авторлығына толық сенімді үш тұрғын үй жобасы белгілі. Біріншісі – 1897 жылдан 1900 жылға дейін Брайт және Бекон фирмасы жобалап салған Нью-Джерси штатының Саммит қаласындағы Ла-Фетра сарайы. Бекон грек және рим қайта өрлеуінің элементтерін және пропорцияларын тұрғын үйге шеберлікпен енгізді. Нәтижесіндегі әсемдік таң қалдырарлық шеберлікпен жасалған. Ла-Фетра сарайы Корольдік нан пісіру ұнтағы компаниясының өнеркәсіпшісі Гарольд А. Ла Фетраның тапсырысымен салынды, ол кейін RJR Nabisco компаниясымен бірікті. Екіншісі – оның жақын досы Дональд МакРэй үшін салынған Солтүстік Каролина штатының Уилмингтон қаласындағы Дональд МакРэй үйі. Беконның үшінші жеке резиденциясы – Честервуд үйі, ол досы, белгілі мүсінші Дэниел Честер Френч үшін Массачусетс штатының Стокбридж қаласындағы жазғы үйі және студиясы ретінде жобаланған. Оның сыртқы пішіні Ла-Фетра сарайына ұқсас. Бекон 1921 жылдан 1924 жылы қайтыс болғанға дейін АҚШ-тың Көркемсурет комиссиясының мүшесі болды. 1923 жылдың мамыр айында президент Уоррен Г. Хардинг Беконға Америка сәулетшілер институтының алтын медалін табыс етті, осылайша оны осы құрметтің алтыншы иегері етті.
After that, Bacon practiced under his own name with significant success, building a large number of public buildings and monuments which became renowned, until his death in 1924. His later works included the Danforth Memorial Library in Paterson, New Jersey, in 1908, the Ridgewood, New Jersey 1924 War Memorial in Van Neste Park; the train station in Naugatuck, Connecticut; Waterbury Hospital Waterbury, Connecticut; Court of the Four Seasons at the Panama–Pacific International Exposition in San Francisco in 1915; World War I Memorial at Yale University in New Haven, Connecticut, the Lincoln Memorial in Washington, D. C., the Confederate Memorial in Wilmington, North Carolina; and many other distinguished public buildings and monuments. In 1913, Bacon was elected into the National Academy of Design as an associate member, and he became a full member in 1917. Bacon was very active as a designer of monuments and settings for public sculpture. He designed the Court of the Four Seasons for the 1915 Panama Pacific Exposition in San Francisco, and the World War I Memorial at Yale University. He collaborated with sculptor Augustus Saint Gaudens on the Sen. Mark Hanna Monument in Cleveland, Ohio, and with Daniel Chester French on several monuments, notably the Lincoln Memorial's pensive colossal Lincoln. Olin Memorial Library, one of Bacon's buildings at Wesleyan University, houses many of Bacon's documents and blueprints of the Lincoln Memorial. Bacon rarely found time to design private residences. There are three known residential projects that are clearly his work. The first is the La Fetra Mansion in Summit, New Jersey, designed and built by the firm of Brite & Bacon from 1897 to 1900. Bacon skillfully integrated into a residential setting many of his signature Greek Revival and Roman Renaissance elements and proportions. The resulting elegance was astoundingly masterful. The La Fetra Mansion was commissioned by industrialist Harold A. La Fetra of the Royal Baking Powder Company, which later merged with RJR Nabisco. The second is Donald McRae House in Wilmington, North Carolina, built for his close friend Donald McRae. The third Bacon designed private residence is Chesterwood House, which he designed for his friend, the noted sculptor Daniel Chester French, as his summer home and studio at Stockbridge, Massachusetts. Its exterior bears similarity to the La Fetra Mansion. Bacon served as a member of the U. S. Commission of Fine Arts from 1921 until his death in 1924. In May 1923, President Warren G. Harding presented Bacon with the American Institute of Architects's Gold Medal, making him the sixth recipient of the honor.
Өлім және мұра
Бэкон Нью-Йорк қаласында рактан қайтыс болды және ол Солтүстік Каролина штатының Уилмингтон қаласындағы Оукдейл зиратында жерленген. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ Әскери-теңіз күштерінің «Liberty» кемесі SS Генри Бэкон деп аталып, 1942 жылдың 11 қарашасында қолданысқа енгізілді. 1964 жылы мүсінші Джозеф Кизелевски Бэконның құрметіне «Медальдік өнер» компаниясы қоладан құйған Мемориалдық сәулет медалін жасады.
Bacon died of cancer in New York City, and he is buried at Oakdale Cemetery in Wilmington, North Carolina. During World War II, a U. S. Navy Liberty Ship, the SS Henry Bacon, was named for Bacon. It was commissioned on November 11, 1942. In 1964, sculptor Joseph Kiselewski created the Henry Bacon Medal for Memorial Architecture, cast in bronze by the Medallic Arts Company in honor of Bacon.