Кіріспе

Диакон киетін ұзын, кең жеңді көйлек – дальматика, католик, лютеран, англикан, методист және басқа да шіркеулерде діни киім ретінде қолданылады. Қолданылған жағдайда, бұл диаконның қасиетті мисса, қасиетті тағам немесе шүкіршілік қызметтері, сондай-ақ крещение немесе үйлену сияқты діни рәсімдерде киетін киімі. Сирек болса да, епископтар оны альбтың үстінен және хазубтың астынан кие алады, онда ол понтификалдық дальматика деп аталады. Дальматика, діни қызметкерлер мен епископтар киетін хазуб сияқты, сыртқы киім болып саналады және күннің діни түсімен үйлесуі керек. Дальматика көбінесе хазуб сияқты материалдардан және әшекейлерден жасалады, осылайша үйлесімді жұпты құрайды. Салттық салтанатты мисса киімдеріне хазуб, дальматика және туника кіреді.

Тарих

Рим империясында далматин – кең жеңді (Далмациядан) келген, ені кең жолақты (клави) туника болған, оның жолақтары кейде күрделі өрнектермен безендірілген. III ғасырдың соңында далматин жоғары топтағы әйелдердің әдеттегі киіміне айналды. Олар Рим Египетінің Антинополис қаласындағы қоршаулардағы бірнеше жерлеу портреттерінде бейнеленген. Әдеби деректер далматин императорлардың жеке тұлғаларға сыйлық ретінде бергенін көрсетеді. IV ғасырдың ортасында діни киімдер жеке дами бастаған кезде, далматин жоғарғы топтар үшін ұзын туниканың үстінен, ал төменгі топтағы ерлердің киімінің ең ұзын бөлігі ретінде киілетін әдеттегі киім болды. Далматин – Византиялық киімнің бір түрі, және Ресей империясының императоры Павел I оны тәж кигізу және діни рәсімдерде киілетін киім ретінде қабылдады. Православие иконаларында Иса Мәсіх Патша және Ұлы Бас діни қызметкер ретінде далматин киген күйінде бейнеленген.

Рим шіркеуі

Далматика – кең жеңді киім, тізеге немесе одан да төменге жетеді. 18 ғасырғы діни киімдер үлгісінде, жеңнің астыңғы бөлігі кесіліп, далматика басқа арналған тесігі және иықтан төмен түсетін екі шаршы бөлігі бар, шапанға ұқсас болады. Қазіргі заманғы далматикалар көбінесе ұзын және жеңдері жабық, ал жеңнен төменгі жағы ашық болады. Киімнің ерекше безендірілуі – иықтан белдеуге дейін созылатын екі тік жолақтан тұрады. Римдік салт бойынша, бұл жолақтар тар болып келеді және кейде төменгі жағында екі тар қиылысқан жолақтармен біріктіріледі. Римнен тыс жерлерде тік жолақтар кең, ал қиылысқан бөлік киімнің жоғарғы жағында орналасады. Паптық жоғары миссада, епископ киіздің астында далматика киеді (әдетте жеңіл материалдан жасалған). Паптың салтанатты діни шараларында Папкаға екі кардинал-диакон көмектеседі, олар далматика киіп, митра симплекс (қарапайым ақ митра) тағады. Рим-католик шіркеуінде субдиакондар туника деп аталатын киім киеді, ол бастапқыда далматикадан ерекшеленген, бірақ 17 ғасырға қарай екеуі де бірдей болды. Дегенмен, туника көбінесе далматикадан аз безендірілген, басты айырмашылық диакон киіміне қарағанда көбінесе тек бір көлденең жолақтан тұрады. Сонымен қатар, диакондардан айырмашылығы, субдиакондар туниканың астына стола кимейді. Бүгінде Рим-католик шіркеуінде туника сирек кездеседі, себебі тек белгілі бір уәкілетті діни қоғамдарда (мысалы, Әулие Петр діни бауырластығы) ғана субдиакондар бар. Дәстүр бойынша, далматика Рим тәртібінде Ұлы ораза кезінде диакондар қолданбаған. Оның орнына, литургияның белгілі бір сәтіне байланысты, бүктелген киіз немесе «кең стола» киілген, ол оралған киізді бейнелейді. Бұл дәстүр далматиканың әлі де маңызды әлеуметтік киім саналған және осылайша Ұлы оразаның пістік мерзімінде киюге жарамсыз болған кездерге дейін жетеді.

Шығыс дәстүрі

Византиялық обрядта әшекейлі әрі кең пішімді саккос, әдетте епископтар пресвитердің фелонионының орнына сыртқы киім ретінде киеді, және фелонион сияқты, ол батыс хазубқасы мен плащысына сәйкес келеді. Саккос Византиялық императорлық киімнен шыққан, сондықтан оның тегі батыс далматикасымен бірдей. Барлық Шығыс обрядтарында диакондар мен төменгі рух жандар киетін әшекейлі стихарион (батыс альбымен салыстырылатын) кейде далматик деп аталады.