Cessna O-1 Bird Dog: Әскери байланыс және бақылау ұшағы
Cessna O-1 Bird Dog
Cessna O-1 Bird Dog: Корей және Вьетнам соғыстарында қолданылған әскери байланыс ұшағы. 1949 ж. жасалған, металлдан тұрады, қазір мұражайларда сақталады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Әскери байланыс және бақылау ұшағы
Military liaison and observation aircraft
Cessna O 1 Bird Dog – 1949 жылдың 14 желтоқсанында алғаш рет ұшқан және 1950 жылы Корея соғысында L 19 ретінде қызметке түскен байланыс және бақылау ұшағы. Ол АҚШ Қарулы Күштерінің көптеген тармақтарында қызмет етті, бірнеше түрлері 1970 жылдарға дейін пайдаланудан шығарылмады және Вьетнам соғысында да қолданылды. Теңіз күштерінде қызмет еткен кезінде OE 1 және OE 2 деп те аталды, теңіз жаяу әскерлерімен бірге ұшты, ал 1960 жылдары O 1 деп қайта аталды. Қазірде ол азаматтық ұшақ ретінде қолданылады, оның мысалдары авиация музейлерінде сақтаулы. 1947 жылы Әуе күштерінен бөлінгеннен кейін АҚШ Армиясы үшін және оның тапсырысымен жасалған алғашқы толық металлдан жасалған, тұрақты қанатты ұшақ болды. Bird Dog АҚШ әскери қызметінде, сондай-ақ басқа елдерде ұзақ қызмет етті, одан 3400-ден астам дана шығарылды. 1970 жылдары ол турбовинтті SIAI Marchetti SM.1019 үлгісіне жетілдірілді. Эксперименттік нұсқасы – Cessna 308, 4 адамдық байланыс нұсқасының мүмкіндігін зерттеу мақсатында жасалған.
The Cessna O 1 Bird Dog is a liaison and observation aircraft that first flew on December 14, 1949, and entered service in 1950 as the L 19 in the Korean War. It went to serve in many branches of the U. S. Armed Forces, was not retired until the 1970s in a number of variants, and also served in the Vietnam War. It was also called the OE 1 and OE 2 in Navy service, flying with the Marine Corps, and in the 1960s it was re designated the O 1. It remains a civilian flown warbird aircraft, and there are examples in aviation museums. It was the first all metal fixed wing aircraft ordered for and by the United States Army following the Army Air Forces' separation from it in 1947. The Bird Dog had a lengthy career in the U. S. military as well as in other countries, with over 3400 produced. It was further developed into a turboprop powered version in the 1970s, the SIAI Marchetti SM.1019. An experimental variant was the Cessna 308, a one off to explore the possibility of a 4 person liaison version.
Жобалау және әзірлеу
АҚШ армиясы артиллериялық атыс нысаналарының орналасуы мен қашықтығы туралы ақпарат жинау үшін жау аумағының үстінен ұша алатын, сондай-ақ байланыс міндеттерін орындайтын, әрі мүмкіндігінше толығымен металдан жасалған ұшақ іздеді. Себебі Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде қолданылған матамен қапталған байланыс ұшақтарының (негізінен Stinson және Piper өнімдері) қызмет мерзімі қысқа болған. Екі орындық байланыс және бақылау монопланына қатысты талаптар белгіленгеннен кейін, Cessna Aircraft Company Cessna Model 305A ұсынды, ол Cessna 170-тің жетілдірілген түрі еді. Cessna 305A – бір қозғалтқышты, жеңіл, жоғары қанатты, құйрық тірегімен жабдықталған моноплан. Cessna 170-тен басты айырмашылығы – 305A-да екі орын ғана болды (Cessna өндірген ең ірі тандемдік орынды ұшақ), сонымен қатар жерді жақсы бақылау үшін бұрышты жақтағы терезелер қойылды. Басқа да өзгерістерге қайта жобаланған артқы фюзеляж кірді, ол тікелей артқа қарауға мүмкіндік берді (кейіннен 1964 жылдан кейін Cessna бір қозғалтқышты ұшақтарына көшірілген "Omni View" мүмкіндігі), ал кабинаның үстіндегі қанаттардың орталық бөлігінде мөлдір панельдер орнатылды (Cessna 140 және кейінірек Cessna 150 Aerobat моделіндегідей), бұл ұшқышқа тікелей жоғары қарауға мүмкіндік берді. Көліктің жүктелуіне қолайлы болу үшін есік кеңейтілді. 1950 жылдың сәуір айында армия келісімшартқа ие болу үшін конкурс өткізді, онда Cessna, Piper, Taylorcraft және Temco компаниялары бақ сынасты. АҚШ армиясы Cessna компаниясына L 19A Bird Dog деп аталған 418 ұшақ сатып алуға келісім берді. Cessna 305 прототипі (N41694 тіркеу нөмірімен) 1949 жылдың 14 желтоқсанында алғашқы ұшуын жасады және қазір Колорадо штатының Эри қаласындағы Spirit of Flight орталығында сақталады. 1950 жылдың желтоқсанында ұшақтар жеткізіле бастады және олар 1950 жылдан 1953 жылға дейін Корея соғысында қолданылды. 1953 жылы ұшқыштарды даярлауға арналған нұсқасы жасалды, кейінгі нұсқаларында тұрақты жылдамдықты пернелер болды, ал соңғы нұсқасы L 19E үлкен жалпы салмаққа ие болды. 1950 жыл шамасында АҚШ Әуе күштерінің (USAF) 60 L 19A ұшағына жасаған тапсырысы АҚШ Теңіз жаяу әскеріне (USMC) ауыстырылды, ол 1922 жылғы АҚШ Әскери-теңіз күштерінің ұшақтарды белгілеу жүйесі бойынша OE 1 деп аталды. 1951 жылдан 1953 жылға дейін жеткізілім алды және Кореяда қолданылды. Cessna қызметкерлері арасында ұшаққа атау беру жөнінде өткізілген сайыстың нәтижесінде L 19 ұшағына Bird Dog деген ат берілді. Жеңімпаз ұсынысты, өнеркәсіптік фотограф Джек А. Свейз жасаған, АҚШ армиясының комиссиясы таңдады. Атаудың таңдалу себебі – армияның жаңа ұшағының міндеті жауды табу және артиллерия (немесе шабуыл ұшақтары) келгенше оның үстінде айналып жүру болды. Ұшқыш төмен және майданға жақын ұшқанда, жарылған снарядтарды бақылап, радиоарнасы арқылы отты түзетуге мүмкіндік алды, дәл осылай аң аулауда қолданылатын есіткіш иттің (gun dog) жұмысына ұқсас.
The U. S. Army was searching for an aircraft that could fly over enemy locations to collect information related to artillery fire target locations and distances, as well as perform liaison duties, and preferably be constructed of all metal, as the fabric covered liaison aircraft used during World War II (primarily Stinson and Piper products) had short service lives. After the specification for a two seat liaison and observation monoplane was issued, the Cessna Aircraft Company submitted the Cessna Model 305A, a development of the Cessna 170. The Cessna 305A was a single engine, lightweight, strut braced, high wing monoplane with a tailwheel landing gear. The greatest difference from the Cessna 170 was that the 305A had only two seats in tandem configuration (the largest tandem seat aircraft Cessna ever produced), with angled side windows to improve ground observation. Other differences included a redesigned rear fuselage, providing a view directly to the rear (a feature later dubbed "Omni View", carried over to Cessna single engine aircraft after 1964), and transparent panels in the wings' center section over the cockpit (similar to those found on the Cessna 140 and the later Cessna 150 Aerobat model), which allowed the pilot to look directly overhead. A wider door was fitted to allow a stretcher to be loaded. The Army held a competition in April 1950 for the contract, with contenders from Cessna, Piper, Taylorcraft, and Temco;Cessna's entry was selected for service. The U. S. Army awarded a contract to Cessna for 418 of the aircraft, which was designated the L 19A Bird Dog. The prototype Cessna 305 (registration N41694) first flew on 14 December 1949, and it now resides in the Spirit of Flight Center in Erie, Colorado. Deliveries began in December 1950, and the aircraft were soon in use fighting their first war in Korea from 1950 through 1953. An instrument trainer variant was developed in 1953, later versions had constant speed propellers, and the final version, the L 19E, had a larger gross weight. Around 1950, U. S. Air Force (USAF) orders for sixty L 19A aircraft were diverted to the United States Marine Corps (USMC), which designated it OE 1 under the 1922 United States Navy aircraft designation system, took delivery from 1951 to 1953, and deployed the aircraft in Korea. The L 19 received the name Bird Dog as a result of a contest held with Cessna employees to name the aircraft. The winning entry, submitted by Jack A. Swayze, an industrial photographer, was selected by a U. S. Army board. The name was chosen because the role of the army's new aircraft was to find the enemy and orbit overhead until artillery (or attack aircraft) could be brought to bear on the enemy. While flying low and close to the battlefield, the pilot would observe the exploding shells and adjust the fire via his radios, in the manner of a bird dog (gun dog) used by game hunters.
Әскери қызмет
АҚШ Қорғаныс министрлігі 1950-1959 жылдар аралығында 3200 L-19 ұшағын тапсырыс берді. Ұшақтар артиллериялық бақылау, алдыңғы қатардағы байланыс, медициналық эвакуация және оқу сияқты түрлі қосымша мақсаттарда қолданылды. АҚШ қызметінде L-19, Piper L-4 Grasshopper және Stinson L-5 Sentinel ұшақтарын алмастырды. Екі O-1 Bird Dog ұшағы Австралия армиясының 161-ші барлаулық эскадрильясына берілді, ол Фуок Туй провинциясындағы Нуи Даттан жұмыс істеді. 1968 жылдың мамыр айында біреуі жерден атылып, 161-ші эскадрильяның командирі қаза тапты. Осы бөлімнің техникалық қызметкерлері Вьетнам айналасындағы полигондардан құралымдық бөліктерді алып, тағы бір Bird Dog ұшағын жасады. Ол сынақтан өтіп, кейін "ұшақ қосалқы бөлшектері" деп белгіленген жәшіктерге салып, Австралияға жасырын түрде әкелінді. Қазір бұл ұшақ Квинсленд штатындағы Окидегі Армиялық авиация орталығындағы Армиялық ұшу мұражайында сақталады. АҚШ Әскери-әуе күштері O-1 ұшағын O-2 және OV-10 ұшақтарына алмастырғаннан кейін, көптеген O-1 ұшақтары АҚШ-та артық деп сатылды. 1970-ші және 1980-ші жылдары Ector Aircraft көптеген ұшақтарды бастапқы қозғалтқыштарымен Ector Mountaineer және Lycoming O-540 A4B5 қозғалтқыштарымен Ector Super Mountaineer ретінде қайта жаңартты. АҚШ қызметінде олар негізінен O-2 Skymaster және OV-10 Bronco ұшақтарымен алмастырылды, бірақ бірегей артықшылықтарының арқасында көптеген мақсаттарда қолданыла берді. Ұшқыштарды дайындау бағдарламасында желкендерді буксирлеу үшін де пайдаланылды. Бұл L-19 түрлері Атлант, Шығыс және Тынық мұхит аймақтарында қолданылады. Барлық аймақтарда, Тынық мұхит аймағынан басқа, шуды азайту үшін кішірек диаметрлі, төрт қанатты Hoffman композиттік винті және қағыс жүйесіне өзгеріс енгізілді. Отын беру жүйесі де бастапқы дизайнынан өзгертілді, отын таңдау клапаны ұшқышқа жақын орналастырылды. L-19/O-1 жеке ұшқыштар арасында танымал. АҚШ-та Франкониядағы Франкониялық желкендеу қауымдастығы 2012 жылдың шілдесіне дейін Schweizer SGS 1-26, Grob G103 Twin Astir және Pilatus B4 PC11 сияқты желкендерін буксирлеу үшін N4796G тіркеу нөмірі бар O-1 ұшағын пайдаланды. 2009 жылдың маусым айына қарай АҚШ Федералдық авиация басқармасында 330-дан астам ұшақ тіркелді. Басқалары жеке тұлғалар мен ұшқыштар ұйымдарымен АҚШ-тан тыс жерлерде иеленеді және пайдаланылады.
The United States Department of Defense (DOD) ordered 3,200 L 19s that were built between 1950 and 1959, entering both the U. S. Army and Marine Corps inventories. The aircraft were used in various utility roles such as artillery spotting, front line communications, medevac, and training. In U. S. service, the L 19 replaced the Piper L–4 Grasshoppers and Stinson L–5 Sentinels. Two O 1 Bird Dogs were loaned to the Australian Army's 161 Reconnaissance Flight operating out of Nui Dat in Phuoc Tuy Province. One was lost to ground fire in May 1968, killing 161's commanding officer. Another Bird Dog was built by this unit's maintenance crew, using aircraft sections salvaged from dumps around Vietnam. It was test flown and later smuggled back to Australia in pieces, contained in crates marked as "aircraft spares". This aircraft now resides in the Museum of Army Flying at the Army Aviation Center at Oakey, Queensland. As the USAF phased out the O 1 in favor of the O 2 and OV 10, many O 1s in the United States were sold as surplus. During the 1970s and 1980s, Ector Aircraft remanufactured many as the Ector Mountaineer with their original powerplants and as the Ector Super Mountaineer with the Lycoming O 540 A4B5. In United States Service, it was mostly replaced by the O 2 Skymaster and OV 10 Bronco, although it lingered in many roles due to unique advantages. gliders for the Air Cadet gliding program. These particular L 19 variants are used in the Atlantic, Eastern, and Pacific regions. They have been modified for noise reduction using a smaller diameter, four blade Hoffman composite propeller in all regions except the Pacific Region and exhaust modification. The fuel delivery system has also been modified from the original design, placing the fuel selector valve closer to the pilot. The L 19/O 1 is a popular warbird with private pilots. In the U. S., the Franconia Soaring Association in Franconia, N. H., uses an O 1, tail number N4796G, to tow its gliders, including Schweizer SGS 1 26 gliders and Grob G103 Twin Astir and Pilatus B4 PC11 sailplanes, as of July 2012. As of June 2009, more than 330 were registered with the US Federal Aviation Administration. Others are owned and operated outside the U. S. by individuals and flying organizations.