1946 жылғы төрт поршенді қозғалтқышты американ ұшағы
Douglas DC-6
Douglas DC-6: 1946 ж. жасалған төрт қозғалтқышты американдық ұшақ. Әскери және азаматтық авиацияда қолданылды, жүк тасымалына және өрт сөндіруге жарамды. 700-ден астам салынды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
АҚШ-тың 4 поршеньді қозғалтқышы бар ұшағы, 1946 жыл.
US airliner with 4 piston engines, 1946
Дуглас DC-6 – 1946 жылдан 1958 жылға дейін Дуглас Aircraft Company компаниясы құрастырған поршеньді қозғалтқышпен жұмыс істейтін жолаушы және жүк ұшағы. Бастапқыда Екінші дүниежүзілік соғыстың соңында әскери тасымалдау үшін жоспарланған, бірақ соғыстан кейін Дуглас компаниясы оны ұзақ қашықтықтағы коммерциялық тасымалдау нарығында Lockheed Constellation ұшағымен бәсекелесу үшін қайта жаңартып дамытты. Дуглас 700-ден астам ұшақ жасады, олардың көптегені бүгінге дейін жүк тасымалы, әскери және өрт сөндіру мақсатында қолданылуда. DC-6 АҚШ Әуе күштерінде C-118 Liftmaster, ал 1962 жылға дейін АҚШ Әскери-теңіз күштерінде R6D деп аталды, содан кейін АҚШ Әскери-теңіз күштерінің барлық түрлері C-118 деп белгіленді.
The Douglas DC 6 is a piston powered airliner and cargo aircraft built by the Douglas Aircraft Company from 1946 to 1958. Originally intended as a military transport near the end of World War II, Douglas reworked it after the war to compete with the Lockheed Constellation in the long range commercial transport market. Douglas built over 700, and many still fly in cargo, military, and wildfire control roles. The DC 6 was known as the C 118 Liftmaster in United States Air Force service and as the R6D in United States Navy service before 1962, after which all U. S. Navy variants were also designated as the C 118.
Жобалау және әзірлеу
1944 жылы АҚШ Әскери-әуе күштері DC 6 жобасын XC 112 ретінде тапсырыс берді. Әскери-әуе күштері DC-4 негізіндегі C 54 Skymaster көлігінің ұзартылған, герметикалық жабдықталған және қуаттырақ қозғалтқыштары бар нұсқасын қалаған. XC 112A прототипі 1946 жылғы 15 ақпанда ұшқан кезде соғыс аяқталған болатын, USAAF талабын кері қайтарды және ұшақ YC 112A ретінде қайта жабдықталды, ол 1955 жылы сатылды. Douglas Aircraft оны DC-4 ұшағынан ұзын азаматтық көлік құралы ретінде модификациялады. Азаматтық DC 6 алғаш рет 1946 жылғы 29 маусымда ұшты және сынақтар үшін Douglas компаниясында қалды. Бірінші әуе компанияларына тапсырылған ұшақтар 1946 жылғы 24 қарашада American Airlines және United Airlines компанияларына жеткізілді. Douglas DC 6 ұшағының төрт түрі жасалды: негізгі DC 6, сондай-ақ ұзын фюзеляжы, жоғары жалпы салмағы және ұзын қашықтығы бар DC 6A (жүк есіктері қанаттың сол жағында алдыңғы және артқы бөліктерінде, жүк еденімен), DC 6B (жолаушыларға арналған, тек жолаушылар есіктерімен және жеңіл еденмен) және екі жүк есігі мен алынып тасталатын орындықтары бар DC 6C (конвертирленетін). DC 6B, бастапқыда Double Wasp қозғалтқыштарымен және Hamilton Standard 43E60 тұрақты жылдамдықты кері айналатын винттерімен жабдықталған, беріктігі, сенімділігі, экономикалық тиімділігі және басқару қасиеттері тұрғысынан поршеньді қозғалтқыштармен жабдықталған ең жақсы ұшақ деп есептелді. DC 6A сияқты, әскери нұсқасы USAF C 118 Liftmaster болды, ал USN R6D нұсқасы қуаттырақ R 2800 CB 17 қозғалтқыштарын пайдаланды. Бұл қозғалтқыштар кейіннен DC 6B коммерциялық нұсқасында халықаралық рейстерді жүзеге асыру үшін қолданылды. R6D Navy нұсқасында (1950-ші жылдардың соңы мен 1960-шы жылдардың басында) Curtiss Electric тұрақты жылдамдықты кері айналатын винттері болды. Корея соғысы кезінде АҚШ Әуе күштері мен Әскери-теңіз күштері DC-6 ұшағына қайта қызығушылық танытып, 167 C 118/R6D ұшағын тапсырыс берді, олардың кейбіреулері кейін азаматтық авиакомпанияларға өтті. Гарри Трумэннің алғашқы президенттік ұшағы – әуе күштерінің қысқа фюзеляжды DC 6 ұшағы, ол VC 118 деп белгіленді және "The Independence" деп аталды. Ол Огайо штатының Дейтон қаласындағы АҚШ Әуе күштерінің Ұлттық мұражайында сақталады. DC 6 сериясының жалпы саны – 704, оның ішінде әскери нұсқалары да бар. 1960 жылдары екі DC 6 Purdue университетінде білім беру теледидары үшін трансляция платформасы ретінде пайдаланылды, бұл бағдарлама "Midwest Program on Airborne Television Instruction" деп аталды. Көптеген ескі DC 6 ұшақтары 1950 жылдардың ортасынан бастап жолаушылар тасымалында Douglas DC 7 ұшақтарымен ауыстырылды, бірақ DC 6-дағы қарапайым және экономикалық қозғалтқыштар DC 7-ге қарағанда ұзақ қызмет етті, әсіресе жүк тасымалында. Ұшақ дәуірінде DC 6/7 ұшақтары алыс қашықтықтағы жолаушылар тасымалында Boeing 707 және Douglas DC 8 ұшақтарымен ауыстырылды. 1946-1947 жылдардағы жаңа DC 6 ұшағының бағасы шамамен 210 000 – 230 000 фунт стерлинг болды және 1951 жылға қарай 310 000 фунт стерлингке дейін өсті. 1960 жылы қолданылған ұшақтың бағасы шамамен 175 000 фунт стерлинг болды. 1957-1958 жылдардағы DC 6A ұшағының бағасы 460 000 – 480 000 фунт стерлинг болды. 1960 жылы қолданылған бағасы шамамен 296 000 фунт стерлинг болды.
The United States Army Air Forces commissioned the DC 6 project as the XC 112 in 1944. The Army Air Forces wanted a lengthened, pressurized version of the DC 4 based C 54 Skymaster transport with more powerful engines. By the time the prototype XC 112A flew on 15 February 1946, the war was over, the USAAF had rescinded its requirement, and the aircraft was converted to YC 112A, being sold in 1955. Douglas Aircraft modified the design into a civil transport longer than the DC 4. The civil DC 6 first flew on 29 June 1946, being retained by Douglas for testing. The first airline deliveries were to American Airlines and United Airlines on 24 November 1946. Douglas designed four variants of the DC 6: the basic DC 6, and the longer fuselage higher gross weight, longer range versions—the DC 6A with cargo doors forward and aft of the wing on the left side, with a cargo floor; the DC 6B for passenger work, with passenger doors only and a lighter floor; and the DC 6C convertible, with the two cargo doors and removable passenger seats. The DC 6B, originally powered by Double Wasp engines with Hamilton Standard 43E60 constant speed reversing propellers, was regarded as the ultimate piston engine airliner from the standpoint of ruggedness, reliability, economical operation, and handling qualities. Similar to the DC 6A, the military version was the USAF C 118 Liftmaster; the USN R6D version used the more powerful R 2800 CB 17 engines. These were later used on the commercial DC 6B to allow international flights. The R6D Navy version (in the late 1950s and early 1960s) had Curtiss Electric constant speed reversing propellers. The USAF and USN renewed their interest in the DC 6 during the Korean War and ordered 167 C 118/R6D aircraft, some of which later found their way to civil airlines. Harry Truman's first presidential aircraft was an Air Force short fuselage DC 6 which was designated VC 118, and named The Independence. It is preserved in the National Museum of the United States Air Force at Dayton, Ohio. Total production of the DC 6 series was 704, including military versions. In the 1960s two DC 6s were used as transmitter platforms for educational television, based at Purdue University, in a program called the Midwest Program on Airborne Television Instruction. Many older DC 6s were replaced in airline passenger service from the mid 1950s by the Douglas DC 7, but the simpler, more economical engines in the DC 6 have meant the type has outlived the DC 7, particularly for cargo operations. DC 6/7s surviving into the jet age were replaced in frontline intercontinental passenger service by the Boeing 707 and Douglas DC 8. Basic prices of a new DC 6 in 1946–47 were around £210,000–£230,000 and had risen to £310,000 by 1951. By 1960, used prices were around £175,000 per aircraft. Prices for the DC 6A in 1957–58 were £460,000–£480,000. By 1960, used prices were around £296,000.
Қазіргі операторлар
Бүгінде көптеген DC-6 ұшақтары қолданыста жоқ, сақтауда немесе мұражайларда көрсетілуде. Бірнеше DC-6 Алясканың солтүстік аймақтарындағы авиациялық жұмыстарда ұшып жүреді, ал бірнешеуі Еуропада орналасқан, ал тағы бірнешесі Оңтүстік Америкадағы шағын авиакомпаниялар үшін пайдаланылуда. Бір DC-6A, G APSA, Ұлыбританияда орналасқан және жеке чартерге жалдауға қолжетімді. Ол British Eagle авиакомпаниясының түстерімен боялған және көптеген әуе шоуларында көрсетілген. 2018 жылы ұшақ бөлшектелді. Ол қанаттық тіректерінің мәселесіне байланысты біраз уақыттан бері Ковентриде тоқтап тұрды, оны экономикалық тұрғыдан жөндеу мүмкін емес еді. 2021 жылдың көктемінде ұшақтың бөліктері Оңтүстік Уэльс авиация мұражайына жеткізілді, онда ол қалпына келтіріліп, қайта құрастырылып, көрмеге қойылатын болады. Тағы бір DC-6B (G SIXC, бұрынғы Air Atlantique) бірнеше жыл бұрын мейрамханаға айналдырылды, бірақ 2017 жылы жабылғаны хабарланды. Ол да G APSA ұшағымен бірге Сент-Атанға көшірілді, бірақ 2021 жылдың тамызында сатылымға қойылды. Бір DC-6B ұшағы Австрияның Зальцбург қаласында Red Bull компаниясының қызметінде. Бір DC-6B V5 NCG "Bateleur" Намибияның коммерциялық авиациясында қолданылды. 2017 жылдың қаңтарына дейін ол Виндхукта сақталып, тозығы жеткен күйде болды. 2016 жылдың шілде айына қарай Аляскадағы Everts Air Cargo компаниясы он бір DC-6 және екі C-46 ұшағын пайдаланды, ал тағы бірнешесі қоймада сақталды. Олардың серіктес компаниясы Everts Air Fuel үш DC-6 және екі C-46 ұшағын пайдаланады.
Today, most DC 6s are inactive, stored, or preserved in museums. Several DC 6s fly in northern bush operations in Alaska, while several are based in Europe, and a few are still in operation for small carriers in South America. One DC 6A, G APSA, is based in the UK and available for private charter. It was painted in British Eagle colours and appeared at many air displays. The aircraft was disassembled in 2018. It had been grounded at Coventry for some time due to wing spar issues, which proved beyond economic repair. The parts of the airframe were taken to the South Wales Aviation Museum in the spring of 2021, where it will be restored and reassembled to go on display. Another DC 6B (G SIXC ex Air Atlantique) was converted to a restaurant some years ago but was reported to have closed in 2017. It was also moved to St Athan with G APSA, but was advertised for sale in August 2021. One DC 6B is in use by Red Bull in Salzburg, Austria. One DC 6B V5 NCG "Bateleur" was in use with Namibia Commercial Aviation. It was stored and derelict in Windhoek by Jan 2017. As of July 2016, Everts Air Cargo in Alaska operates eleven DC 6s and two C 46s, with several more in storage. Their sister company Everts Air Fuel operates three DC 6 and two C 46.
Бұрынғы операторлар
Көптеген елдердің әуе компаниялары мен әскери әуе күштері DC-6 ұшағын өз парктеріне әр түрлі уақытта қосты; олар туралы толық мәліметтер Douglas DC-6 операторларының тізімінде келтірілген. 1980 жылдары бірнеше DC-6B ұшақтары Канаданың Эбботсфорд қаласындағы Conair Aerial Firefighting компаниясымен өртке қарсы заттарды тасымалдауға пайдаланылды. Douglas соңғы ұшақты 2000 жылдардың соңында Аляска штатының Фербанкс қаласындағы Everts Air Cargo компаниясына сатты.
Many airlines and air forces from several countries included the DC 6 in their fleets at some point in time; these are further detailed in the list of Douglas DC 6 operators. In the 1980s, several DC 6Bs were used as fire retardant tankers by Conair Aerial Firefighting of Abbotsford, Canada. Douglas sold the last aircraft to Everts Air Cargo in Fairbanks, AK, in the late 2000s.