Уэльс Жоғарғы Тау Темір Жолының Мұрасы

Кіріспе

Уэльстің Гвинедд округіндегі мұралық темір жолы.

Мұралық темір жолы
|аты = Welsh Highland Railway – Рейлффордд Эрири*
|суреті =
|сурет сипаттамасы =
|жері = Уэльс
|соңғы станциясы = Карнарфон және Портмадог
|желі атауы = Welsh Highland Railway Company
|салынған = North Wales Narrow Gauge Railways (NWNGR), Welsh Highland Railway
|бастапқы ені = 1 фут 11.5 дюйм
|қалпына келтірілген ені =
|операторы = Festiniog Railway Company және Welsh Highland Railway Limited
|стансалар = WHR/RhE желісінде 13, WHHR желісінде 3
|ұзындығы = 25 миль (40 км) және 0.75 миль (1 км)
|бастапқы ашылуы = 1922
|жабылуы = 1937
|кезең жылдары = 1961
|кезеңі = Welsh Highland Railway Society құрылды
|жылдары = 1964
|оқиғалары = WHR Society қайта құрылып, Welsh Highland Light Railway (1964) Limited аталды
|жылдары1 = 1980
|оқиғалары1 = WHR Limited желісі жол тасымалдау қызметі үшін ашылды
|жылдары2 = 1990
|оқиғалары2 = FR Co. қатысты
|жылдары3 = 11 қазан 1997
|оқиғалары3 = WHR (Caernarfon) Карнарфоннан Динасқа дейін ашылды
|жылдары4 = 7 тамыз 2000
|оқиғалары4 = Қайта ашылды – Династан Уанфаурга дейін
|жылдары5 = 18 тамыз 2003
|оқиғалары5 = Қайта ашылды – Уанфаургадан Рид Ддуға дейін
|жылдары6 = 7 сәуір 2009
|оқиғалары6 = Қайта ашылды – Рид Ддудан Бедгельертке дейін
|жылдары7 = 21 мамыр 2009
|оқиғалары7 = Қайта ашылды – Бедгельерттен Хафод-и-Ллинге дейін. Қазіргі желі Династан Карнарфонға дейінгі қосымша бөлікті қамтиды. Бастапқы желіде Моэль Трифанның айналасындағы шифер карьерлеріне дейінгі тармақ болды, ол қалпына келтірілмеген. (Бұл тармақ жаяу жүргіншілерге арналған "темір жол" жолды құрайды, оның төменгі бөлігі қайтадан қапталып, мұралық хабарландыру тақталарымен жабдықталды.) Сондай-ақ, Портмадогтан бұрынғы Кембрий темір жолының алмасу сайынғы бойымен жүретін және Пен-Мунт тоғысында WHR негізгі желісіне қосылатын ұзақ Уэльс таулық мұра темір жолы бар.

Тарих

Бастапқы Уэльс тау теңіз жолы 1922 жылы екі компанияның бірігуінен құрылды – Солтүстік Уэльстің тар темір жолдары (NWNGR) және Портмадок, Беджелерт және Оңтүстік Сноудон темір жолы (PBSSR), Портмадок, Кроссор және Беджелерт трамвай темір жолының жалғасы. Ол ешқашан коммерциялық сәттілікке жете алмады; 1890-шы жылдардағы вагондар ескіріп, сондықтан ұзақ сапар үшін ыңғайсыз болды, сапар тым ұзаққа созылды және қызметтің сенімсіздігіне қатысты жаман дақпырттар болды.

Алдынғылары: 18631921

Кроссор трамвай жолы 1863 жылдан бастап Портмадогтан Кроссор аңғарына және осы аймақтағы тақта тас карьерлеріне дейін жүрді. Бұл аттармен тартылған, шартты кеңдігі бар желі болды. NWNGR бастапқыда 1 фут 11,5 дюймдік тар теміржол желісін Лондон және Солтүстік-Батыс темір жолының Динас станциясындағы Брингвинге дейінгі тоғысынан, Трайфан тоғысынан Ваунфавр арқылы Ллин Квеллинге (Сноудон Рейнджер) дейінгі тармақпен салды. Жол 1877 жылы ашылып, 1881 жылы Оңтүстік Сноудонға (Рхид Дду) дейін созылды, жалпы ұзындығы 9 миль (14 км) құрады. 1914 жылы жолаушылар тасымалы тоқтатылды, бірақ жүк тасымалы 1922 жылы WHR-ге қосылғанға дейін жалғасты. 1902 жылы жаңа құрылған PBSSR, Портмадок, Кроссор және Бедгелерт трамвай теміржолын, Нант Гвинант асуындағы Оңтүстік Сноудон тақта тас карьеріне дейін кеңейту мақсатымен иелігіне алды. Бірінші дүниежүзілік соғыс 1914 жылы басталғанда жұмыс тоқтатылды, бірақ Абергласлин асуы арқылы салынған туннельдердің көп бөлігі аяқталған еді.

Құрылысы мен құрылысы: 19211923

Уэльс тау теңіз жолы атауы алғаш рет 1921 жылы, 1914 жылғы жеңіл темір жол бұйрығы (LRO) іске асырылғанда пайда болды. Ол бастапқыда жергілікті Кернарфоншир билігімен жасалған және PGSSR мен NWNGR-ді байланыстыруды мақсат еткен, бірақ Бірінші дүниежүзілік соғыс салдарынан кешіктірілді. Оны екі жергілікті саясаткер және шотланд дистилляциясының иесі, сэр Джон Хендерсон Стюарт жаңғыртты. 1921 жылдың шілдесінде Стюарт WHR үшін қосымша құрама вагондар алу үшін Festiniog теміржолын бақылауға алды. LRO 1922 жылы қоғамдық тыңдаудан кейін бекітілді. Бюджет 75 000 фунт стерлинг болды және қаржыландырудың көп бөлігі Көлік министрлігі мен жергілікті биліктен алынған қарыз есебінен жүзеге асырылды. Тарихшы Питер Джонсонның сөзіне сәйкес, бұл теміржол үшін ауыр жүк болар еді, себебі қарызды өтеу үшін жыл сайын 3750 фунт стерлинг пайда табу қажеттілігі туатын еді. Қазіргі WHR сияқты, бұл теміржол да кезең-кезеңмен ашылды. Бұрынғы NWNGR бөлігі 1922 жылдың 31 шілдесінде, ал қалған бөлігі 1923 жылдың 1 маусымында қайта ашылды. Оның құрама вагондары ескірген, локомотивтер мен вагондары жетіспеді және маркетингтік жұмысы нашар болды. 1924 жылы нашар жолаушылар ағынына байланысты қысқы жолаушылар тасымалы тоқтатылды. Портмадогтағы Ұлы Батыс теміржолымен өту құнына байланысты туындаған дау да проблема тудырды, бірақ бұл өткел 1867 жылдан бері ешқандай төлемсіз және қиындықсыз пайдаланылып келді. Тіпті теміржол жолаушыларды аяқпен өткізуге мәжбүр болды. Сонымен қатар, теміржолға ықыласты адамдардан тұратын топ "Уэльс тау теңіз жолы" қоғамын құрды. Бұл топ аталған WHR Ltd. компаниясының алдағы құрылуына негіз болды, ол Уэльстің таулық мұралық теміржолына (WHHR) иелік етеді және оны басқарады. Заңдық мәселелер олардың ескі компанияны иеленуіне кедергі келтірді, сондықтан 1970-ші жылдары топ британдық теміржолдардан бұрынғы стандартты калибрлі алмасу учаскесін (Бедджеллерт учаскесін) Тремадог жолының жанында, Портмадогта база ретінде пайдалану үшін сатып алды. 1980 жылы олар қазіргі Уэльс таулық мұралық теміржолы деп аталатын желіде жолаушылар тасымалын жүргізе бастады. Олар сондай-ақ 1987 жылы жолаушылар тасымалын бастаған түпнұсқа WHR локомотиві Расселді сатып алды. 1980-ші жылдардың ортасында FR Co. қызметкерлерінің бірқатары қайта құрылған WHR-дің болуынан туындауы мүмкін бәсекелестікке алаңдады және бұл пікірін FR басшылығына жеткізді.

The name Welsh Highland Railway first appeared in 1921 when a 1914 light railway order (LRO) was processed. It was originally drawn up by the local Caernarfonshire authorities and aimed to link the PGSSR and NWNGR but had been delayed by the First World War. It was revived by two local politicians and a Scottish distillery owner, Sir John Henderson Stewart. In July 1921, Stewart also obtained control of the Festiniog Railway, to obtain extra rolling stock for the WHR. The LRO was passed in 1922, following a public inquiry. The budget was £75,000 and much of the funding was borrowed from the Ministry of Transport and local authorities. According to the historian Peter Johnson, this would become a burden as the railway needed to generate the unlikely sum of £3,750 profit each year to service the debt. Like the modern day WHR, the railway was opened in stages. The former NWNGR section re opened on 31 July 1922 and the remainder on 1 June 1923. Its rolling stock was out of date, it lacked locomotives and carriages and its marketing was inadequate. In 1924, winter passenger services were discontinued due to poor traffic. A dispute with the Great Western Railway over the costs of the crossing over its line at Porthmadog also caused problems, despite the crossing having been used since 1867 without any charges or problems. The railway even had to resort to escorting passengers across the crossing on foot. and a group of like minded railway enthusiasts, joined to form The Welsh Highland Railway Society. This group is the precursor of what eventually became WHR Ltd., which owns and operates the Welsh Highland Heritage Railway (WHHR). Legal problems meant they were unable to take over the old company so, in the 1970s, the group purchased the former standard gauge exchange sidings (the Beddgelert Siding) near Tremadog Road, Porthmadog, from British Railways to use as a base. In 1980, they began running passenger services over the line that is now known as the Welsh Highland Heritage Railway. They also acquired an original WHR locomotive Russell, which began working passenger services in 1987. In the mid 1980s, a number of FR Co. employees became concerned about impact of possible competition from a rebuilt WHR and passed this view on to the FR management.

Қазіргі заманғы ЖДҚ

Қазіргі Уэльс таулық темір жолы – Фестиниог темір жолы компаниясына тиесілі және оны басқаратын туристік темір жол. Ол бастапқы желіден ұзын, және Динас емес, Кернарфон қаласынан басталады. Бұл кеңейту бұрынғы стандартты темір жолдың жол төсегінде салынған. Динас станциясы да бастапқы тар тетікті емес, стандартты темір жол учаскесінде салынған, ал темір жол станциядан оңтүстікке қарай бастапқы Уэльс таулық темір жолының бағытына бұрылады. FR Co. компаниясы оны The Welsh Highland Railway және Rheilffordd Eryri (Уэльс тілінде, Eryri = "Snowdonia") деп таныстырады. WHR-дың Ffestiniog темір жолымен байланысы FR Co. компаниясына шамамен 40 шақырым тар темір жолды бақылауға мүмкіндік береді және ол екі желіні де Ffestiniog және Welsh Highland Railways немесе Rheilffyrdd Ffestiniog ac Eryri ретінде бірлесіп ілгерілетеді.

Уэльс таулық мұралық темір жолы

Уэльс тау теңізінің мұралық темір жолы (Welsh: Rheilffordd Ucheldir Cymru) – 1.6 шақырымдық (1 миль) мұралық тар темір жол, ол Welsh Highland Railway Ltd. (WHR Ltd.) компаниясына тиесілі және осы компания басқарады. Ол негізгі стансасы Tremadog Road, Porthmadog қаласынан Pen y Mount аялдамасына дейін жұмыс істейді, онда Ffestiniog Railway компаниясына тиесілі Уэльс тау теңізі темір жолымен байланысады. WHR Ltd. компаниясының басты мақсаты – түпнұсқа Уэльс тау теңізі темір жолының атмосферасын қайта жаңғырту. Бұл түпнұсқа ғимараттардың көшірмелерін жасауды, түпнұсқа және көшірме вагондар мен локомотивтерді пайдалануды, сондай-ақ қызметкерлердің сол дәуірге тән киімдерін киюін қамтиды. Компанияның Gelert's Farm Works орналасқан жерінде мұражай да бар, және барлық пойыздар кері жолға шығар алдында онда тоқтап, жолаушыларға оны аралап көруге мүмкіндік береді. Портмадог стансасында сонымен қатар кішкентай темір жол мен шайхана да бар.