Америка Азамат Соғысындағы Шендоа армиясы: құрылуы, тарауы, Филипс Шеридан басшылығымен қайта құруы, және Конфедерация әскерін азықтандырудан айыру жолдары.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шенандоа армиясы – Америка Азамат соғысы кезіндегі Одақ армиясының әскери армиясы. 1861 жылы Шенандоа департаменті ретінде алғаш құрылып, 1862 жылдың басында таратылды. Алайда, 1864 жылдың 1 тамызында Филип Шеридан басшылығымен қайта құрылғаннан кейін армия ең тиімді болды. 1864 жылғы үңір науқаны барысындағы армияның іс-қимылдары Вирджиния штатының Шенандоа үңірін Конфедерация армиясын азық-түлікпен қамтамасыз етуден айырды, бұл Америка Азамат соғысының аяқталуын жеделдетті.
The Army of the Shenandoah was a field army of the Union Army active during the American Civil War. First organized as the Department of the Shenandoah in 1861 and then disbanded in early 1862, the army became most effective after its recreation on August 1, 1864 under the command of Philip Sheridan. The army's actions during the Valley campaigns of 1864 rendered the Shenandoah Valley of Virginia unable to produce foodstuffs for the Confederate States Army, a condition which would hasten the conclusion of the American Civil War.
18612
Майор-генерал Роберт Паттерсонның басшылығымен, көптеген әскерлерінің үш айлық мерзімі бітуге дейін, Пенсильвания департаменті Вирджиния штатының Шенандоа аңғарында Одақ армиясының жалғыз бөлігі ретінде әрекет етті. 2 шілдеде Хокс-Ран шайқасында тактикалық жеңіске жеткеннен кейін және 21 шілдедегі Булл-Ран шайқасындағы Одақтың жеңілісіне ықпал еткеннен кейін, мерзімі бітпеген полктері мен командирлері 1861 жылғы 25 шілдеде генерал-майор Натаниел П. Банкс басқаратын Шенноа департаментіне қосылды. Паттерсон да, Банкс та өздерінің құрамаларын ресми хаттарда Шенандоа армиясы деп атаған жоқ, ал Потомак армиясы 1862 жылғы 18 наурызда корпус жүйесін қабылдағанда Банкс басқаратын құрама "Бесінші корпус" деп қайта аталды.
Under the command of Major General Robert Patterson before the three month enlistments of a majority of its troops expired, the Department of Pennsylvania operated as the lone element of Union Army in the Shenandoah Valley of Virginia. After achieving a tactical victory at the Battle of Hoke's Run on July 2 and contributing indirectly to the Union disaster at the First Battle of Bull Run on July 21, its unexpired regiments and commanders were absorbed into a new Department of the Shenandoah under the command of Major General Nathaniel P. Banks on July 25, 1861. Neither Patterson nor Banks referred to his commands as the Army of the Shenandoah in official correspondence, and when the Army of the Potomac adopted a Corps structure on March 18, 1862, Banks' command was redesignated as the "Fifth Corps."
1864 жыл
1864 жылдың 21 мамырында генерал-майор Дэвид Хантер Батыс Вирджиния департаментіне басшылық етуге тағайындалды. Хантер өз департаментінің далалық күштерін «Шенандоа армиясы» деп атады. Хантер 21 мамырдан 3 шілдеге дейін екі жаяу әскер дивизиясы мен екі кавалерия дивизиясынан тұратын Шенандоа армиясының қолбасшысы болды. Бірінші және екінші жаяу әскер дивизияларына тиісінше бригада генералдары Еремия С. Салливан және Джордж Крук басшылық етті. Бірінші және екінші кавалерия дивизияларына тиісінше бригада генералдары Джулиус Стахель (оның орнын Альфред Н. Даффи басты) және Уильям В. Аверелл басқарды. Мамыр айында Крук пен Аверелл дивизиялары Клойд тауы шайқасында тәуелсіз түрде шайқасты. Хантер Пьемонт шайқасында Салливан мен Стахель дивизияларын жеке басқарды. Барлық төрт дивизия Линчбург шайқасына біріктірілді. 3 шілдеде Джордж Крук екі жаяу әскер дивизиясының да басшылығын қабылдады және оларды «Канава армиясы» деп аталатын жаңа далалық армия деп белгіледі. Бұл күш 1864 жылдың 1 тамызында Юлисс С. Гранттың бұйрығымен құрылды, себебі Юбал Эрли және оның 15 000 сарбазы Вашингтон қаласына шабуыл жасады, әсіресе Монокаси қиылысындағы шайқаста Лью Уоллесті жеңіске жеткізді. Жаңа Шенандоа армиясы Одақтың VI корпусынан (Хорацио Г. Райт басқарған), XIX корпусынан (Уильям Х. Эмори) және Джордж Круктың Батыс Вирджиния армиясынан (VIII корпус) құралды. Ол Шериданның басшылығына берілді, оған Эрлиді кері қайтару, Конфедерация партизандарымен күресу және Вирджиниядағы Шенандоа аңғарына ену туралы бұйрық берілді. Эрли, әрқашан да епті стратегияшы болғандықтан, Шериданның үлкен күштеріне түсіп қалмау үшін өз күштерін жылжытып отырды. Оның шабуылы, егер болса, оңтүстік штаттардың рухын көтерді. Конфедерация генералы Роберт Ли Эрлидің барлық қажетті шараларды орындағанына көз жеткізіп, Эрлиге екі дивизиясын Ричмондқа қайтаруға және Шериданды байлап қоюға бұйырды. Бұл туралы білген Шеридан Эрли әлсірегенше күтті, содан кейін 19 қыркүйекте Уинчестердің үшінші шайқасында және 20-21 қыркүйекте Фишер төбесіндегі шайқаста шабуыл жасады. Бұл шайқастардың соңында Эрлидің күші тиімді түрде соғыстан шықты, ал Шеридан Шенандоа аңғарының Конфедерация үшін азық-түлік өндіру қабілетін жою туралы екінші реттік бұйрығын орындауға кірісті, фермаларды және 2000-нан астам диірмендерді өртеп жіберді. Шериданның 31 мыңдық армиясының қаупіне жауап ретінде қайтадан күшейтілген Эрли тағы да Шериданға қарсы қимыл жасады. Одақтың атты әскерлерінің бригада генералы Джордж Армстронг Кастердің басшылығымен Томс-Брук шайқасында жеңіске жеткеннен кейін, Эрлидің армиясы 19 қазанда Седар-Крик шайқасында Шериданға қарсы күтпеген шабуыл жасады. Бастапқыда сәтті болған Конфедерация одақтың қарсы шабуылымен кері қайтарылды және аңғар толығымен Одақтың бақылауына көшті. 1864 жылдың күзіндегі шайқастардан кейін Шенандоа армиясының көп бөлігі Петербургтегі Грантка және Грузиядағы Уильям Текумсе Шерманға жіберілді. Шеридан Грантка Аппоматтокс науқанына қосылды, онда Шеридан Шенандоа армиясына басшылық етті, оған Весли Мериттің басқаруындағы екі кавалерия дивизиясы кірді. 1865 жылдың сәуір айының соңында армияның басшылығы бригада генералы А.Т.А. Торбертке берілді, 1865 жылдың 12 шілдесіне дейін күш соңғы рет таратылды.
On May 21, 1864, Major General David Hunter was appointed to command the Department of West Virginia. Hunter designated the field forces of his department the "Army of the Shenandoah". Hunter was in command of the Army of the Shenandoah from May 21 to July 3 which consisted of two infantry divisions and two cavalry divisions. The First and Second Infantry Divisions were commanded by Brigadier Generals Jeremiah C. Sullivan and George Crook respectively. The First and Second Cavalry Divisions were commanded by Brigadier Generals Julius Stahel (succeeded by Alfred N. Duffie) and William W. Averell respectively. In May Crook's and Averell's divisions fought independently at the battle of Cloyd's Mountain. Hunter personally led Sullivan's and Stahel's divisions at the battle of Piedmont. All four divisions were joined for the battle of Lynchburg. On July 3, George Crook assumed command of both infantry divisions and designated this as a new field army named the Army of the Kanawha. The force was next created by order of Ulysses S. Grant on August 1, 1864, in response to a raid by Jubal Early and his Confederate army of 15,000 on Washington, D. C., and especially his defeat of Lew Wallace at the Battle of Monocacy Junction. The new Army of the Shenandoah was composed of the Union VI Corps (commanded by Horatio G. Wright), XIX Corps (William H. Emory), and George Crook's Army of West Virginia (VIII Corps). It was placed under Sheridan's command with orders to repel Early, deal with Confederate guerillas, and press on into the Shenandoah Valley in Virginia. Early, ever the cunning strategist, kept his force moving so as not to be trapped by Sheridan's vastly superior force. His raid had, if anything, a good deal of success for southern morale. Confederate General Robert E. Lee, coming to the conclusion that Early had done all that was practical, ordered Early to return two of his divisions to Richmond and remain to tie up Sheridan. Learning of this, Sheridan waited until Early weakened himself and then attacked at the Third Battle of Winchester on September 19 and then again at the Battle of Fisher's Hill on September 20–21. By the end of these battles, Early's force was effectively out of the war, and Sheridan proceeded with his secondary orders to destroy the ability of the Shenandoah Valley to produce foodstuffs for the Confederacy, torching farms and more than 2,000 mills. Reinforced again in reaction to the threat of Sheridan's 31,000 man army, Early moved against Sheridan once more. After a decisive cavalry victory by Union forces under Brig. Gen. George Armstrong Custer at the Battle of Tom's Brook, Early's army launched a surprise attack against Sheridan at the Battle of Cedar Creek on October 19. Initially successful, the Confederates were repelled by a Union counterattack and the Valley was firmly under Union control. Following those battles in the fall of 1864, the majority of the Army of the Shenandoah was detached to Grant at Petersburg and to William Tecumseh Sherman in Georgia. Sheridan joined Grant for the Appomattox campaign where Sheridan commanded the Army of the Shenandoah, which included two divisions of cavalry commanded by Wesley Merritt. In late April 1865, command of the army then passed to Brig. Gen. A. T. A. Torbert until July 12, 1865, when the force was disbanded for the final time.