Америка Азамат Соғысындағы Конфедерация кавалерия офицері
Turner Ashby
Тёрнер Эшби: АҚШ Азамат соғысының конфедераттық кавалерия офицері. «Эшби кавалериясы» құрамындағы таулы сақшылар жасағының басшысы, Джексон қолбасшылығындағы командир.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америка Азамат соғысы кезінде Конфедерация кавалерия офицері
Confederate cavalry officer during the American Civil War
Тёрнер Эшби-кіші (23 қазан 1828 – 6 маусым 1862) – американдық офицер. Ол Америка Азамат соғысында Конфедерация кавалериясының командирі болды. Жастық шағында ол «Тау рейнджерлері» деп белгілі болған бейресми кавалерия ротасын құрды, ол 7-ші Вирджиния кавалериясының («Эшби кавалериясы») құрамына кірді. Азамат соғысы басталғанда Эшби және оның әскерлері полковник Томас Дж. «Стоунволл» Джексонның Вирджиния милициясының құрамасына бағындырылды. Джексонның аңғардағы науқаны Эшбидің барлау және күзету жұмысына көп қарыз болғанымен, Джексон Эшбиді оның әскерлерінің нашар жаттығуы мен тәртіпсіздігі үшін сынады. Эшби Гаррисонбург маңындағы Гудс-Фарм шайқасында әскерін басқарып жатып қаза тапқан кезде генерал сайлануын алған еді. Дегенмен, Эшбидің ресми шені даулы, өйткені оның жоғарылатуы оның өлімінен кейін ғана расталды.
Turner Ashby Jr. (October 23, 1828 – June 6, 1862) was an American officer. He was a Confederate cavalry commander in the American Civil War. In his youth, he organized an informal cavalry company known as the Mountain Rangers, which became part of the 7th Virginia Cavalry ("Ashby's Cavalry"). On the outbreak of the Civil War, Ashby and his troopers were assigned to the Virginia Militia command of Colonel Thomas J. "Stonewall" Jackson. Although Jackson's Valley campaign owed much to Ashby's reconnaissance and screening, Ashby was criticized by Jackson for the lax training and discipline of his men. By the time Ashby was killed, leading his men at the Battle of Good's Farm near Harrisonburg, he had received his general’s star. However, Ashby's official rank is contested as the promotion was not confirmed until after his death.
Алғашқы жылдар
Тернер Эшби кіші Вирджиния штатының Фаукьер округіне жақын Маркхэмдегі Роуз Банк плантациясында Тернер Эшби үлкен және Доротея Грин Эшби отбасында дүниеге келді. Бала кезінде ол жақын маңдағы Гус-Крик суларында жиі ойнайтын, сондай-ақ "Лупус" есімді үй жануары қасқыры болған, көршілері одан құтылуын талап еткен. Әкесі ерте қайтыс болғандықтан, анасы Тернер мен оның інісіне тәрбиеші ретінде Андервудты жалдады, содан кейін оны жақын маңдағы майор Амблер мектебіне жіберді, бірақ Эшби сабақтарға қарағанда ауылды аралауды артық көреді. Кейінірек ол балалық шағы өткен үйінің жанындағы жерді сатып алып, оны Вулфтың жартасы деп атады. Жасынан-ақ атқа мінуде шебер болған Эшби жиі турнирлерге қатысып, көптеген жеңістерге қол жеткізді, бірде үнділік бас киімімен, еліксіз және семіргісіз атқа отырды. Сомервилл мырзамен серіктес болған Эшби әкесінің жеріндегі диірменді басқарды, бірақ анасы оны Манассас Гэп темір жолының көршісі Эдвард Каррингтон Маршаллға сатқанға дейін. Эшби бизнесте де, шаруашылықта да шамалы табысқа жетті. 20 жасында Эшби достарынан құралған кавалериялық рота ұйымдастырды, ол "Тау рейнджерлері" деп аталды, бастапқыда Манассас Гэп темір жолындағы жұмысшылар арасында тәртіпті сақтау үшін, олардың кейбіреулері мас күйінде төбелес шығаратын. Рейнджерлердің арасында Э.С. Маршаллдың немерелері Томас Маршалл, Джеймс Джонс Маршалл және Льюис Филдинг Маршалл (барлығы Бас судья Джон Маршаллдың немерелері, олар көбінесе Ричмондта немесе Вашингтонда тұратын, бірақ жазды оның баласы және кейіннен немересі Томас Маршалл басқаратын Фаукьер округіне қарасты Оук Хилл плантациясында өткізетін, ол да Рейнджерлердің мүшесі болды және 1864 жылдың соңында шайқаста қаза тапты). Джон Браунның Харперс-Ферридегі шабуылы туралы білгеннен кейін Тау рейнджерлері Харперс-Ферриде бас қосты, онда кейбіреулері Браунның соты мен жазасын өтеу кезінде Чарльз Таунда күзетшілік қызметін атқарды, ал бөлімше Вирджиния милициясына ресми түрде қосылды. Кейінірек Эшби досы майор Льюис А. Армистедке Азамат соғысының Джон Браунның көтерілісімен басталғанын және Браунның артында тұрғандар Оңтүстікті бөлінуге мәжбүр еткенше тыншылық таппайтынын айтты. Эшби саясатқа белсенді қатысып, штаттық заң шығарушы органға кандидат болды, бірақ Уиг партиясының (Фаукьер округіндегі азшылық партия) және Генри Клейдің ізбасары болғандықтан сайлауда жеңіске жете алмады. Азамат соғысы басталғаннан кейін, ол бөлінуге қарсы болғанымен, Вирджинияның бөлінуі анық болғанда, Эшби Тау рейнджерлеріне Харперс-Ферриде қайтадан бас қосуды бұйырды. Бұл жолы олар 7-ші Вирджиния кавалериясының А ротасына айналды, сонымен қатар "Эшби бригадасы" немесе Вирджиния тауларында көптеп өсетін лаврдан кейін "Лавр бригадасы" деп аталды. Эшби губернатор Джон Летчерді Харперс-Ферридегі федералды қару-жарақ қоймасын басып алуға көндірді. Бөлінуге келісім берілгеннен кейін Эшби әрекетке көшті, бірақ АҚШ әскерлері оның келгеніне дейін қару-жарақ қоймасының көп бөлігін және 15000-ға жуық кіші қаруды өртеп жіберді.
Turner Ashby Jr. was born at Rose Bank Plantation near Markham in Fauquier County, Virginia, to Turner Ashby Sr. and Dorothea Green Ashby. As a child he often played in the waters of nearby Goose Creek, and had a pet wolf named "Lupus" that neighbors demanded he get rid of. His father died when he was young, so his mother hired Mr. Underwood as a tutor for Turner and his brother, then sent him to Major Ambler's school nearby, but Ashby preferred wandering the countryside rather than classes. In later years, he bought a residence near his childhood home and named it Wolfe's Crag. An accomplished horseman at an early age, Ashby often participated in tournaments, and won many, including once dressed as an Indian chief and riding with neither bridle nor saddle. With Mr. Sommerville as partner, Ashby ran a mill on his father's property until his mother sold it to neighbor Edward Carrington Marshall of the Manassas Gap Railroad. Ashby enjoyed modest success at both business and farming. Ashby while in his 20s organized a cavalry company of his friends that became known as the "Mountain Rangers," initially to keep order among laborers on the Manassas Gap Railroad, some of whom tended to get into drunken brawls. Among the Rangers were E. C. Marshall's nephews Thomas Marshall, James Jones Marshall and Lewis Fielding Marshall (all grandsons of Chief Justice John Marshall, who mostly resided in Richmond, Virginia or Washington, D. C., but spent the summers at his Oak Hill plantation in Fauquier County run by his son and later this grandson Thomas Marshall, also a member of the Rangers and who would die in battle in late 1864). Upon learning of John Brown's raid at Harpers Ferry, the Mountain Rangers met at Harper's Ferry, where some performed guard duty at Charles Town during Brown's trial and execution and the unit was formally absorbed into the Virginia Militia. Ashby later told his friend Major Lewis A. Armistead that the Civil War really began with John Brown's insurrection, and that those behind Brown would keep on until they forced the South to secede. Ashby avidly followed politics and ran for the state legislature, but as a Whig (the minority party in Fauquier County) and follower of Henry Clay, he failed to win election. After the start of the Civil War, though he'd disapproved of secession, when it became obvious that Virginia would secede, Ashby told his Mountain Rangers to again meet at Harper's Ferry. This time they became Company A of the 7th Virginia Cavalry, also known as "Ashby's Brigade" or the "Laurel Brigade" after a common plant in Virginia's Mountains. Ashby soon persuaded Governor John Letcher to order the militia to capture the federal arsenal at Harpers Ferry. When secession was approved, Ashby made his move, but U. S. forces burned most of the arsenal buildings and 15,000 small arms before he could arrive.
Азаматтық соғыс
Харперс-Ферриде Эшби полковник Томас Дж. "Стоунволл" Джексонның Вирджиния милициясы құрамына бекітілді, онымен 1859 жылы Харперс-Ферри мен Чарльз-Таун қалаларында кездескен болатын. Эшбиге бастапқыда Потомак өзенінің арғы жағындағы броды мен Харперс-Ферриден Мэриленд штатының Рокс нүктесіне дейінгі көпірлерді күзету міндеті жүктелді. Ол ұзақ атпен пикеттеріне баруымен (Потомакты күзеткенде 50 миль, ал Доңғалақтың жорығы кезінде Стоунволл Джексонның арт жағын күзеткенде 70 миль), сондай-ақ түрлі одақтық күштердің барлау операцияларына кедергі келтіруімен танымал болды. Эшбидің әскерлері Конфедерацияға көзқарасы ортақ Мэриленд тұрғындарына Вирджинияға өтуге көмектесті, Балтимор және Огайо темір жолындағы пойыз қозғалысын тоқтатты, сондай-ақ Чесапик және Огайо каналының жұмысына бөгет қойды (Джексонның бұйрығымен басқаларының күшінсіздігінен кейін №5 бөгетін ұрды). 1861 жылдың маусымында Эшбидің інісі Ричард Потомак бойындағы одақтық патрульмен шайқаста қаза тапты. Інісінің бас сауғалап, штыкпен өлтірілгені туралы қауесеттерді естіген Эшби денесін қарап, солтүстікке деген жек көру сезіміне толып, кек алуға бейімделді. 1861 жылдың 23 шілдесінде бригадир генерал Джозеф Джонстон Эшбиді 7-ші Вирджиния кавалериясының подполковнигі етіп тағайындады. Полк командирі полковник Ангус Макдональдтың ауруына байланысты Эшби полктің жартысын тиімді басқарды, ол жеке жұмыс істеді. 1862 жылдың ақпанында командир зейнеткерлікке шыққан кезде, 12 наурызда Эшби бүкіл полкке басшылықты толыққанды қолға алды. Эшби осы полк құрамында Chew's Battery деп аталатын Конфедерацияның бірінші атты әскерлік батареясын құрды. 7-ші полк Манассас шайқасының бірінші күніне тікелей қатыспады, 22 шілдеде келді, бірақ Эшби Джонстон армиясының Манассас аймағына қозғалысын бақылап, Конфедерацияның мүддесіне көмектесті. Одақ Джонстон күштерін генерал-майор Роберт Паттерсонмен ұстап тұруды үміттенеді, бірақ Эшбидің күзетуі Джонстонға Паттерсонның араласуынсыз еркін қозғалуға мүмкіндік берді. 1861 жылдың қазан айында Эшби Харперс-Ферриге шабуыл жасады, қару-жарақ қоймасы Одақтың бақылауына қайта оралды, бірақ "Боливар биіктіктерінің шайқасы" деп аталған шайқаста полковник Джон У. Гирри басқарған Одақ күштеріне жеңіліске ұшырады. 1862 жылдың көктеміне қарай 7-ші Вирджиния кавалериясы 27 жаяу және атты әскер ротасынан тұратын үлкен құрамға жетті, бұл әдеттегі Азаматтық соғыс полкінен әлдеқайда ірі болды, сонымен қатар Эшбиде штаб офицерлері жетіспеді және ұзақ пикет желілерін қажырлы түрде күзетуге қарамастан, тәртіпсіздік байқалды. Шенноа аңғарының жалпы қолбасшысы Стоунволл Джексон Эшбидің атты әскерін алуға тырысты, оларды екі жаяу әскер бригадасына тағайындауға бұйрық берді. Эшби наразылық білдіріп, отставкаға кетемін деп қорқытқанда, Джексон бас тарды. Джексон Эшбидің бригадир генерал шеніне көтерілуіне қарсылық көрсетуін жалғастырды, оның бейресми әскери даярлығы мен тәртіпсіздігіне байланысты. Дегенмен, Эшбинің жоғарылатуы 1862 жылдың 23 мамырында болды, ол өзінің жоғарылатуын және генерал жұлдызын Вирджиния штатының Винчестер қаласындағы Тейлор қонақ үйінде өткен салтанатты шарада алды. Эшбидің белсенді барлау және күзету жұмыстары 1862 жылы Шенноа аңғарында Джексонның жорығының табысқа жетуіне ықпал етті. Алайда, Эшби кейбір жағдайларда Джексонды сәтсіз қалдырды. Кернстаун шайқасының бірінші күнінде Джексон Эшбидің төрт полк пехотасы деп бағалаған одақтық колоннаға шабуыл жасады, бұл Джексон күшінің шамасына тең болды. Бұл 9 мың адамнан тұратын дивизия екені анықталды, ал Джексон кері шегінуге мәжбүр болды. Винчестер шайқасының бірінші күнінде генерал-майор Натаниел П. Банкс басқарған одақтық күштер шегінген кезде, Эшби олардың шегінуін тоқтата алмады, өйткені оның сарбаздары қолға түскен арбаларды тонады. Джексон армиясы генерал-майор Джон С. Фремонттың басым күштерінің қысымынан бас тартып, Харрисонбургтен Порт-Республикаға қарай жылжығанда, Эшби артқы күзетке қолбасшылық етті. 1862 жылдың 6 маусымында Харрисонбургтің жанында 1-ші Нью-Джерси кавалериясы Гудс-Фармдағы Эшби позициясына шабуыл жасады. Эшби атты әскердің шабуылын жеңсе де, келесі жаяу әскер шабуылы оның атын атқандықтан, Эшби жаяу шабуылға шықты. Бірнеше қадам басып, оның жүрегіне оқ тиді, сол жерде бірден қаза тапты. (Қаза болған оқтың кім атып шығарғаны әлі анық емес. 13-ші Пенсильвания резервтік жаяу әскерінің сарбаздары, "Бактейлдер" деп аталғандар, кінәні өз мойнына алды, бірақ кейбір есептерде бұл оқ достық оттан туды деп айтылады.) Оның соңғы сөздері: "Шабуылға! Құдай үшін! Шабуылға!" деп айғайлап, қылышын шайқады, сол кезде оқ кеудесіне кіріп, ол бірден құлап қайтыс болды. Ол өлімінен екі апта бұрын бригадир генерал болып тағайындалған еді. Оны кейде генерал деп атайды және оның аты Конфедерация генералдарының тізімінде жиі кездеседі, бірақ оның бригадир генерал шені Конфедерация Сенатымен бекітілген емес. Ол өлімінен екі апта бұрын тағайындалған және Конфедерация Сенаты осы уақыт ішінде тағайындаманы бекітуге шара қолданбады.
At Harpers Ferry, Ashby was assigned to the Virginia Militia command of Colonel Thomas J. "Stonewall" Jackson, whom he had met at Harpers Ferry and Charles Town in 1859. Ashby was initially assigned to guard fords across the Potomac River and bridges from Harpers Ferry to Point of Rocks, Maryland. He became known for visiting his pickets on long horseback rides (50 miles while guarding the Potomac, later 70 miles when guarding Stonewall Jackson's rear during the Valley Campaign), as well as for interfering with scouting operations of various Union forces. Ashby's men assisted Maryland men with Confederate sympathies to pass into Virginia, and they disrupted railroad traffic on the Baltimore and Ohio Railroad as well as interfered with the Chesapeake and Ohio Canal (including blowing up Dam No. 5 upon Jackson's orders when others had failed). Ashby's brother Richard was killed skirmishing with a Union patrol along the Potomac in June 1861. Hearing rumors that his brother had been bayoneted while trying to surrender, Ashby examined the corpse, came to hate Northerners and became obsessed with revenge. On July 23, 1861, Brigadier General Joseph E. Johnston appointed Ashby lieutenant colonel of the 7th Virginia Cavalry. Due to the illness of the regimental commander, Col. Angus McDonald, Ashby had effective control of half of the regiment, which he operated separately. When the commander retired in February 1862, Ashby assumed command of the entire regiment on March 12. Ashby organized the first Confederate horse artillery, named Chew's Battery, as part of this regiment. The 7th did not participate directly in the First Battle of Manassas, arriving on July 22, but Ashby aided the Confederate cause by screening the movement of Johnston's army to the Manassas area. The Union had hoped that Johnston's forces would be pinned down by Major General Robert Patterson, but Ashby's screen allowed Johnston to move freely without Patterson's interference. In October 1861, Ashby led an attack on Harpers Ferry, the armory having returned to Union control, but lost to Union forces led by Colonel John W. Geary in what became known as the "Battle of Bolivar Heights". By the spring of 1862, the 7th Virginia Cavalry had reached the enormous size of 27 infantry and cavalry companies, much larger than a typical Civil War regiment, plus Ashby lacked staff officers and had lax discipline despite his tireless patrols of the long picket lines. Stonewall Jackson, in overall command of the Shenandoah Valley, tried to strip Ashby of his cavalry forces, ordering them to be assigned to two infantry brigades. When Ashby threatened to resign in protest, Jackson backed down. Jackson continued to resist Ashby's promotion to brigadier general, due to his informal military training and lax discipline. Nevertheless, Ashby's promotion came through on May 23, 1862, and he received his promotion and general's star in a ceremony at the Taylor Hotel in Winchester, Virginia. Ashby's vigorous reconnaissance and screening were factors in the success of Jackson's Valley campaign in the Shenandoah Valley in 1862. However, Ashby failed Jackson in some instances. At the First Battle of Kernstown, Jackson attacked a retreating Union column that Ashby had estimated to be four regiments of infantry, about the size of Jackson's force. It turned out to be an entire division of 9,000 men, and Jackson was forced to retreat. At the First Battle of Winchester, as Union forces under Maj. Gen. Nathaniel P. Banks were retreating, Ashby failed to cut off their retreat because his troopers were plundering captured wagons. As Jackson's army withdrew from the pressure of Maj. Gen. John C. Frémont's superior forces, moving from Harrisonburg toward Port Republic, Ashby commanded the rear guard. On June 6, 1862, near Harrisonburg, the 1st New Jersey Cavalry attacked Ashby's position at Good's Farm. Although Ashby defeated the cavalry attack, the following infantry engagement resulted in his horse being shot, so Ashby charged ahead on foot. After only a few steps, he was shot through the heart, killing him instantly. (The origin of the fatal shot remains unclear. Soldiers of the 13th Pennsylvania Reserve Infantry, the "Bucktails", claimed credit, but some accounts blame it on friendly fire.) His last words were "Charge, men! For God's sake. Charge!" waving his sword, when a bullet pierced him in the breast and he fell dead." He had been appointed brigadier general just two weeks before his death. Although he is sometimes referred to as a general and his name often appears in lists of Confederate generals, his appointment as brigadier general was never confirmed by the Confederate Senate. He died two weeks after his appointment and the Confederate Senate did not act to confirm the appointment during that time.