Кіріспе

Сүт өнімдерін қамтитын вегетариандық диета – Лакто-вегетариандық диета (кейде лактариан деп аталады; латын түбірі «лакт», сүт) ет және жұмыртқа жеуден бас тартады, бірақ сүт, ірімшік (жануарлар ферменті қолданылмаған, яғни микробтық көздерден алынған), йогурт, май, қаймақ, крем және кефир сияқты сүт өнімдерін тұтынады.

Тарих

Көптеген адамдар арасында лакто-вегетариандық тұжырымдамасы мен практикасы ежелгі Үндістаннан бастау алады. Лакто-вегетариандықтың алғашқы жақтаушысы шотланд дәрігері Джордж Чейне болды, ол 18-ші ғасырдың басында семіздік және басқа да денсаулық проблемаларын емдеу үшін сүт пен көкөніс негізіндегі диетаны насихаттады. 19-шы ғасырда бұл диета натуропатиямен байланысты болды. Неміс натуропаттары Генрих Лахманн мен Теодор Хан шикі көкөністер, толық бидай наны және сүт сияқты сүт өнімдерінен тұратын лакто-вегетариандық диетаны ұсынды. 20-шы ғасырда лакто-вегетариандықты американдық биохимик Элмер Макколлум және даниялық дәрігер және диетолог Миккель Хиндхеде қолдады. 1918 жылы Макколлум: «Лакто-вегетариандықты қатаң вегетариандықпен шатастыруға болмайды. Дұрыс жоспарланған жағдайда, бұл адамның тамақтануы үшін ең қанағаттанарлық жоспар болып табылады» деді. Хиндхеде Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Дания үкіметінің тамақ жөніндегі кеңесшісі болды және лакто-вегетариандық диетаны халыққа енгізуде маңызды рөл атқарды. Рациондау жүйесі ет пен алкогольді шектеді, сондықтан Дания халқының көп бөлігі сүт пен көкөніспен тамақтанды. Махатма Ганди күнде сүт ішетін белгілі лакто-вегетариан болды. 1931 жылы Ганди былай деді: 1936 жылы Нарасин Нараян Годболе «Сүт: ең тамаша тағам» атты кітап жазды, ол лакто-вегетариандықты қорғап, етке қарсы сүт өнімдерін тұтынуды насихаттады.

Дін

Лакто-вегетариандық диеталар джайнизм, индуизм, буддизм және сикхизм сияқты Шығыс діни дәстүрлерінің белгілі бір жақтастары арасында кең таралған. Олардың лакто-вегетариандық диетаға деген негізгі сенімі – ахимса, яғни зорлық-зомбылыққа қарсы болу қағидасы.

Индуизм

Ведаларға (үндістердің қасиетті кітаптарына) сәйкес, барлық тірі жандар тең құнды. Үндістер вегетариандықты рухани даму үшін өте маңызды деп санайды. Ет алу үшін көптеген көкөністер мен өсімдіктер керек, соның салдарынан көптеген тіршілік иелері жоғалады және ет жеу арқылы көптеген ауырсынулар туындайды. Ахимса бойынша, адамның тамаққа деген қажеттілігін қанағаттандыру үшін басқа тірі жандарға белгілі бір деңгейде азап келтіруге рұқсат етілсе де, азапты азайту үшін барлық күш жұмсалуы керек. Дегенмен, әлемнің басқа аймақтарында вегетариандық көбінесе жұмыртқа мен сүт өнімдерін қосатын ово-лакто вегетариандықпен байланысты. ИСККОН жандарды лакто-вегетариандық диетаға көшуге шақырады және ауыл шаруашылығын қоғамның идеалды экономикалық негізі деп есептейді. Көптеген үнді күресшілері қатаң лакто-вегетариандық және саттвик диетасын ұстанады. Олардың диетасының көп бөлігін сүт, май, бадам және нут құрайды.

Джайнизм

Джайнизмде вегетариандық стандарт өте қатаң. Ол өсімдіктерді өлтірмей алуға болатын жемістер мен жапырақтарды ғана жеуге рұқсат береді. Сондықтан, морковь, картоп, пияз, сарымсақ, түймедақ, шалқан, қызылша, имбирь сияқты тамырлы көкөністер де тамақтан шығарылады, себебі джайнизмде өсімдіктерді түбірден жұлу – жаман карма болып есептеледі. Джайнистер балды да жемейді, өйткені оны тамақ ұрлау деп санайды, сондай-ақ бал жинау ара ұяларын, ара жұмыртқаларын және ара дернәсілдерін жояды.

Сикхизм

Намдарлар – сикх дінінің бір тобы, қатаң лакто-вегетариандық диета сақтайды және вегетариандыққа қолдау білдіретін Гуру Грант Сахиб кітабынан аяттар келтіреді, сондай-ақ олар мал қорғауды жақтайды. Дәмдами Таксал да Гуру Грант Сахибты сілтеме ретінде келтіріп, қатаң лакто-вегетариандық диета ұстанады. Ет, жұмыртқа, балық және желатиннің ешқандай түрінде де тамақтануға рұқсат жоқ, сондай-ақ жануарлардың құқықтарын шектеуге де болмайды.