Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
10 ғасыр Шығыс Францияның маршы
10th century march of East Francia
Солтүстік маршы немесе Солтүстік маршы (Нордмарк) 965 жылы кең Марка Геронистің бөлінуінен құрылды. Ол бастапқыда Марканың солтүстік үштен бір бөлігін құрады (шамамен қазіргі Бранденбург штатына сәйкес келеді) және Вендтерден бағындырылған аймақтардың аумақтық ұйымының бір бөлігі болды. 983 жылы Лутицтер көтерілісі аймаққа неміс үстемдігін тоқтатты, 12 ғасырда Альберт Медведь Бранденбург маршын құрғанға дейін.
The Northern March or North March (Nordmark) was created out of the division of the vast Marca Geronis in 965. It initially comprised the northern third of the Marca (roughly corresponding to the modern state of Brandenburg) and was part of the territorial organisation of areas conquered from the Wends. A Lutician rebellion in 983 reversed German control over the region until the establishment of the March of Brandenburg by Albert the Bear in the 12th century.
Славяндық тегі
Көші-қон дәуірінде көптеген герман халықтары Рим шекарасына қарай көшіп-қонуды бастады. Солтүстік-шығыста олардың орнын негізінен славян халықтары (велети, кейін лутичи) иеленді. Аварлар Еуропаға келгеннен кейін, 720 жылға қарай Бранденбург аймағында алғашқы славяндар пайда болды. Бұл славяндар жетінші ғасырдың ортасында Моравия арқылы келген. Германдық Семенони тайпасының қалдықтары осы славян топтарына сіңіп кетті. Спрей өзенінің жағасында қоныстанған халық Спревани деп аталды. Олар Хавел және Нуте өзендерімен белгіленген шекараның шығысында, қазіргі Барним және Телтов аймақтарында қоныстанды. Басты бекінісін Шпрее және Даме өзендерінің қосылған жерінде, Қопеникте салды. Хевеллилер осы шекараның батысында, қазіргі Хавеланд және Зауче аймақтарында өмір сүрді. Олар "Хабула" (Хавел) өзенінің ежелгі германдық атауымен Habelli деп аталды. Өздерін "Стодорани" деп атады. Басты бекінісін "Бренна" (қазіргі Бранденбург) қаласында салды. Хевеллилер Берлиндегі Спандау цитаделі орналасқан жерде үлкен бекініс салған. Спревани мен Хевеллилер тек неміс ғана емес, сонымен қатар славян көршілерімен де соғыс жүргізді.
During the Migration Period, many Germanic peoples began migrating towards the Roman frontier. In the northeast they were replaced primarily by Slavic peoples (Veleti, later Lutici). The first Slavs were certainly in the Brandenburg area by 720, after the arrival of the Avars in Europe. These Slavs had come via Moravia, where they had arrived in the mid seventh century. The remnants of the Germanic Semnoni were absorbed into these Slavic groups. The group of people who settled at the Spree river became known as Sprevani. They settled east of the line formed by the Havel and Nuthe rivers, in the current Barnim and Teltow regions. They built their main fortification at the confluence of the Spree and the Dahme rivers at Köpenick. The Hevelli lived west of that line, in the current Havelland and Zauche regions. They were named Habelli for the ancient Germanic name of the river "Habula" (Havel). The name for themselves was the Stodoranie. They built their main fortification at "Brenna" (modern Brandenburg). The Hevelli also built a large outpost at the current site of Spandau Citadel in Berlin. The Sprevani and Hevelli waged war against not only their German neighbors, but also their Slavic neighbours.
Құрылыс және шығын, 965983
808 жылғы саксон соғысынан кейін жеңімпаз Карл Ұлы өзімен одақтас болған славян тайпаларына (оботриттер сияқты) Эльба мен Балтық теңізі арасындағы саксон жерлерінің бір бөлігін сыйлады. Аймақта тыныштық орнады. 940 жылы Бранденбург және Гавелберг епископтықтары құрылды және язычник славяндарды христиан дініне өткізу басталды. Германияның Генрих I 928–929 жылдары Бранденбургті бағындырып, Одер өзеніне дейінгі тайпалардан салық жинады. 948 жылы оның ұлы Отто I көптеген қалған язычниктардың үстінен неміс билігін орнатты, замандастары оларды славяндар немесе вендтер деп атады. Бренна, Будишин (Баутцен) және Чотебуж (Котбус) сияқты славян елді мекендері маркграфтар тағайындалуы арқылы неміс бақылауына көшті. Маркграфтық лауазымның басты міндеті – Германия Корольдігінің маршаларын (шекаралық аймақтарды) қорғау және күзету болды. 965 жылы маркграф Gero the Great қайтыс болғаннан кейін, маршалардың кең жиынтығы ("супер марш") Отто I тарапынан бес кішіге бөлінді. Солтүстік маршы – солардың бірі. Қалғандары – Шығыс маршы, Мерзебург маршы, Мейсен маршы және Зейц маршы. 983 жылғы көтеріліс, Лутицилер бастаған, Солтүстік және Биллунг марштарының, сондай-ақ тиесілі епископтықтардың жойылуына әкелді, бірақ титулды маркграфтар мен епископтар тағайындала берді. XI ғасырдың ортасында Лиутици одағының күйреуіне дейін Солтүстік маршы бағытындағы неміс таралуы тоқтап, Эльбаның шығысындағы вендтер шамамен 150 жыл бойы тәуелсіздікте болды.
After the Saxon War of 808, the victorious Charlemagne bestowed on the Slavic tribes allied with him (such as the Obotrites) part of the Saxon lands between the Elbe and the Baltic Sea. A period of quiet followed in the region. The Bishoprics of Brandenburg and Havelberg were established around 940 and the Christianisation of the pagan Slavs began. Henry I of Germany conquered Brandenburg in 928–929 and imposed tribute upon the tribes up to the Oder. By 948 his son Otto I had established German control over the many remaining pagans, who were collectively referred to as Slavs or Wends by contemporaries. Slavic settlements such as Brenna, Budišin (Bautzen), and Chotebuž (Cottbus) came under German control through the installation of margraves. The main function of the margravial office was to defend and protect the marches (frontier districts) of the Kingdom of Germany. After the death of the margrave Gero the Great in 965, the vast collection of marches (a "super march") was divided by Otto into five smaller commands. The Northern March was one of these. The others were the Eastern March, the March of Merseburg, the March of Meissen, and the March of Zeitz. The rebellion of 983, initiated by the Lutici, led to a factual disestablishment of the Northern and Billung marches as well as the corresponding bishoprics, though titular margraves and bishops were still appointed. Until the collapse of the Liutizi alliance in the middle of the 11th century, the German expansion in the direction of the Northern March remained at a standstill and the Wends east of the Elbe remained independent for approximately 150 years.