Билл Мойер: Американдық әлеуметтік белсенді және журналист
William Moyer
Билл Мойер (1933-2002) – американдық белсенді, журналист, саяхатшы. 1966 жылғы Чикагодағы тұрғын үй қозғалысын ұйымдастырушы, бейбітшілік пен әлеуметтік өзгерістерді жақтады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық белсенді (1933–2002)
американдық журналист және саясаткер
American activist (1933–2002)
the American journalist and politician
Билл Мойер (17 қыркүйек 1933 – 21 қазан 2002) – 1966 жылғы Чикагодағы ашық тұрғын үй қозғалысының бас ұйымдастырушысы болған АҚШ-тың әлеуметтік өзгерістерге ұмтылған белсендісі. Ол автор және "Жаңа қоғам үшін қозғалыс" ұйымының негізін қалаушы мүшесі.
Bill Moyer (September 17, 1933 – October 21, 2002) was a United States social change activist who was a principal organizer in the 1966 Chicago Open Housing Movement. He was an author, and a founding member of the Movement for a New Society.
Чикагодағы ашық тұрғын үй қозғалысы
Бастапқыда инженер мамандығын алған Мойер квакер достары арқылы зорлықсыздық философиясымен және тәжірибесімен танысты, содан кейін әлеуметтік жұмыс саласында білім алды. Ол 1960 жылдардың басында және ортасында азаматтық құқықтар мен ашық тұрғын үй интеграциясы үшін күреске қатысып, квакерлік Америкалық Достар Қызмет Комитетінің Чикаго бөлімшесінде, Кале Уильямс, азаматтық құқықтар белсендісі Бернард Лафайетт және басқалармен бірге жұмыс істеді. 1966 жылы ол Джеймс Бевел, Мартин Лютер Кинг және Оңтүстік Христиандық Көшбасшылық Конференциясының (SCLC) басқа да көшбасшыларымен бірге Чикаго қозғалысына қосылды. Осы әрекетті стратегиялық жоспарлаған және басқарған Джеймс Бевел, Чикаго қозғалысын ашық тұрғын үй мәселесіне бағыттауға Мойердің әсер еткенін айтады.
Initially trained as an engineer, Moyer was introduced to the philosophy and practice of nonviolence by Quaker friends, and completed a degree in social work. He became involved in campaigns for civil rights and open housing integration, working and organizing in the early and mid 1960s with the Chicago branch of the Quaker based American Friends Service Committee along with Kale Williams, civil rights activist Bernard Lafayette, and others. Then, in 1966, he joined with James Bevel, Martin Luther King Jr. and the other leaders of the Southern Christian Leadership Conference (SCLC) during the Chicago Movement. James Bevel, who strategized and directed that action, credits Moyer with influencing him to center the Chicago Movement on open housing.
Әлеуметтік қозғалыстар
Келесі он жылдық ішінде Мойер SCLC-нің 1969 жылғы Вашингтондағы Кедейлер науқанына, Бангладешқа (1971) және Вьетнамға (1972) қару-жарақ жеткізілімін зорлықсыз тоқтатуға, Американдық үндістер қозғалысының Оңтүстік Дакота штатындағы Вундид Нидегі (1973) және Сейбруктегі (1977) ядролық электр стансасын тоқтатуға қатысты. Дәл сол Сейбрук ядролық электр стансасын зорлықсыз тоқтату кезінде, 1414 адам тұтқындалған (кейін көптеген айыптар алынып тасталды), Мойер әлеуметтік өзгерістерді қолдайтындардың қозғалыстың сәттілігіне жауапты динамиканы түсіну қажеттігін түсінді. Атап айтқанда, белсенділердің үгіт-насихаттың қалыпты даму белгілерін сәтсіздік белгілері ретінде қабылдауындағы қайшылықты ашық талқылау қажеттігін мойындады. Осы мақсатқа жету үшін Мойер «Қозғалыс әрекет жоспарын» (ҚӘЖ) жасады. Ол жасалғаннан бері жүздеген белсенділерді оқытты, ең бастысы АҚШ, Австралия, Канада және Еуропа елдерінде. 1989 жылы Берлин қабырғасы құлағаннан кейін Мойер Шығыс Еуропада зорлықсыздық пен әлеуметтік өзгерістер тақырыбында көптеген семинарларға қатысты. 1980 жылдардың ортасында ол Калифорния штатының Сан-Франциско қаласына көшіп, онда трансперсоналдық психологияны зерттей бастады және сол жердегі достар жиналысына қатысуын жалғастырды. Сонымен қатар, ол өзінің үстемдік мәдениеттерге қатысты түсініктеріне негізделген «Бейбіт қарым-қатынастар құру» атты семинарды әзірледі. Джоанн МакАллистер, Мэри Лу Финли және Стивен Сойфердің бірлескен авторлығындағы Мойердің «Демократияны іске асыру» (New Society Publishers) кітабында оның әлеуметтік өзгерістер туралы теориялары азаматтық құқықтар қозғалысы, ядролық қаруға қарсы, гомосексуалдар және лесбиянкалар, сүт безінің қатерлі ісігі және жаһандық әділдік қозғалыстарының мысалдарымен түйінделген.
Over the next decade, Moyer was involved in the SCLC's 1969 Poor People's Campaign in Washington, D. C., nonviolent blockades of arms shipments to Bangladesh (1971) and to Vietnam (1972), support for the American Indian Movement occupation at Wounded Knee, South Dakota (1973), and a nuclear power plant blockade at Seabrook, New Hampshire (1977). It was during the nonviolent blockade of the Seabrook Station Nuclear Power Plant, which involved the arrest of 1,414 individuals (most charges were later dropped), that Moyer recognised the need for social change activists to understand the dynamics behind movement success. In particular, the need to openly address the contradiction that activists often perceive the normal signs of campaign progress as signs of failure. Moyer developed the Movement Action Plan (MAP) to achieve this end. Since its development it has been used to train hundreds of activists, most notably in the United States, Australia, Canada and Europe. After the fall of the Berlin wall in 1989, Moyer participated in many workshops in Eastern Europe about nonviolence and social change. In the mid 1980s, he moved to San Francisco, California, where he began to explore Transpersonal psychology and continued his participation in the Friends meeting there. He also developed a workshop called "Creating Peaceful Relationships" based on his realizations regarding dominator cultures. Moyer's book Doing Democracy (New Society Publishers), co authored by JoAnn McAllister, Mary Lou Finley and Steven Soifer, summarises his theories of social change with case studies from the Civil Rights Movement, anti nuclear, gay and lesbian, breast cancer and Global Justice movements.